VII SA/Wa 1492/12

Referendarz sądowy - Katarzyna Pakuła- Getka Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na posiedzeniu niejawnym w dniu 22 sierpnia 2012 r. po rozpoznaniu wniosku H. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym w sprawie ze skargi H. S. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2012 r., znak: [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: przyznać H. S. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata. W dniu 16 lipca 2012r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął wniosek o przyznanie prawa pomocy H. S., w którym zakreśliła, że wnosi o ustanowienie adwokata z urzędu. W uzasadnieniu wniosku wnioskodawczyni oświadczyła, że utrzymuje się z dochodów z tytułu emerytury w wysokości 821,38 złotych miesięcznie. Wskazała, że posiada 1/3 udziału w mieszkaniu oraz 1/3 udziału w nieruchomości rolnej o pow. 10,43 ha. Zaznaczyła, że cierpi na wiele schorzeń, które wyszczególniła we wniosku. Podała, ponosi następujące koszty tj. opłatę za gaz w wysokości 30,00 złotych, opłatę za energię elektryczną w wysokości ok. 30 złotych, opłatę za telefon w wysokości 30-50 złotych, podatek 30-40 rocznie. Ponadto wskazała, że wydaje ok. 80-100 złotych na leki, zaś 400-500 złotych na zakup żywności. Zarządzeniem z dnia 24 lipca 2012r. wezwano wnioskodawczynię do złożenia dodatkowych wyjaśnień dotyczących nadesłanego wniosku o przyznanie prawa pomocy. Wyjaśnienia wpłynęły do Sądu w dniu 10 sierpnia 2012 r. Wnioskodawczyni podała, że jest współwłaścicielem domu, udziałowcem w 1/3 części z 1966 r. niewykończonego, niepodzielonego. Wyjaśniła, że samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe i samodzielnie również ponosi wszystkie opłaty. Utrzymuje się z emerytury w wysokości wskazanej wyżej. Nie posiada żadnego inwentarza żywego. Oświadczyła, że nie otrzymuje pomocy ze strony rodziny, ani żadnej organizacji społecznej, czy państwowej. Żadnych oszczędności nie posiada. W niniejszej sprawie zważono, co następuje: Zgodnie z dyspozycją art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U z 2012r. poz. 270), , zwanej dalej p.p.s.a przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), a w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2). Żądanie ustanowienia adwokata jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym (art. 245 § 3 p.p.s.a.) Podkreślić należy, że prawo pomocy jest instytucją wyjątkową, stanowiącą odstępstwo od ogólnej zasady odpłatności postępowania wyrażonej w art. 199 p.p.s.a. Może być więc przyznane jedynie wtedy, gdy strona nie posiada żadnych możliwości finansowych zapłaty kosztów sądowych bądź też zapłata przez nią kosztów związanych z postępowaniem sądowym spowodowałaby utratę płynności finansowej i mogłaby przyczynić się do uszczerbku w koniecznym utrzymaniu wnioskodawcy i jego rodziny. Powołany wyżej przepis wskazuje, że inicjatywa dowodowa zmierzająca do wykazania, iż zachodzą przesłanki pozytywne dla uwzględnienia wniosku spoczywa na wnioskującym o przyznanie prawa pomocy. W niniejszej sprawie oceniono, że wnioskodawczyni w nadesłanym formularzu i wyjaśnieniach wykazała, że spełnia ustawowe przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika z urzędu. Z nadesłanych informacji wynika, że skarżąca prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Utrzymuje się z wyłącznie z dochodu uzyskiwanego z tytułu emerytury w wysokości 821,38 złotych miesięcznie. Zaznaczyła, że jest osobą schorowaną co wynika z wniosku, w którym wyszczególniła schorzenia na które cierpi. Oświadczyła, że nie otrzymuje żadnej pomocy od rodziny ani opieki społecznej. Nie posiada również oszczędności pieniężnych. Mając na względzie powyższe dane uznano, że wnioskodawczyni kwalifikuje się do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie tj. ustanowienia adwokata. Dochody uzyskiwane przez wnioskodawczynię są niewielkie, wystarczają jedynie na zaspokojenie jej podstawowych potrzeb życiowych. Biorąc pod uwagę powyższe uznano, że w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki do przyznania wnioskodawczyni prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata z urzędu. Stwierdzono bowiem, że wysokość miesięcznych dochodów z których utrzymuje się wnioskodawczyni nie pozwala jej na opłacenie kosztów adwokata bez spowodowania uszczerbku w koniecznym dla siebie utrzymaniu. Wobec powyższego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a orzeczono, jak w sentencji postanowienia.