VII SA/Wa 1493/17

PostanowienieWSA w Warszawie2018-06-21

Skład orzekający: Asesor WSA Karolina Kisielewicz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga wniesiona przez R. K. w imieniu kilku stowarzyszeń zwykłych i fundacji powinna zostać odrzucona z powodu nieprzedstawienia przez R. K. dokumentów potwierdzających jego umocowanie do reprezentowania tych podmiotów?
Ratio decidendi
Skarga podlega odrzuceniu, ponieważ R. K., reprezentując kilka stowarzyszeń zwykłych i fundację, nie przedstawił wymaganych dokumentów potwierdzających jego umocowanie do działania w ich imieniu. Stowarzyszenia zwykłe, nieposiadające osobowości prawnej, wymagają reprezentacji przez wszystkich swoich członków lub pełnomocnictwa udzielonego przez wszystkich członków. Pełnomocnictwo Fundacji również budzi wątpliwości co do jego ważności i uprawnień R. K. do reprezentowania fundacji.
Stan faktyczny
Kilka organizacji społecznych wniosło skargę na postanowienie Ministra Infrastruktury i Budownictwa o stwierdzeniu niedopuszczalności odwołania. Sąd wezwał R. K., reprezentującego te organizacje, do uzupełnienia braków formalnych skargi, w tym do przedstawienia dokumentów potwierdzających jego umocowanie do reprezentowania stowarzyszeń i fundacji. R. K. przedstawił jedynie kopie zaświadczeń o wpisie stowarzyszeń do ewidencji oraz kopie pełnomocnictwa fundacji, które nie zostały poświadczone za zgodność z oryginałem i budziły wątpliwości co do umocowania.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie: Przewodniczący: Asesor WSA Karolina Kisielewicz po rozpoznaniu w dniu 21 czerwca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Stowarzyszenia [...] w [...], Stowarzyszenia [...] w [...], Stowarzyszenia [...] w [...], Fundacji [...] w [...] na postanowienie Ministra Infrastruktury i Budownictwa z dnia [...] maja 2017 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania - odrzucić skargę. Organizacje społeczne Stowarzyszenie [...] w [...], Stowarzyszenie [...] w [...], Stowarzyszenie [...] w [...], Fundacja [...] w [...], działajcie przez R. K., wniosły skargę na to postanowienie. Z akt sprawy wynika, że WSA w Warszawie zarządzeniem z 12 lipca 2017 r. wezwał R. K. do uiszczenia wpisu sądowego, nadesłania odpisu skargi, złożenia dokumentu określającego jego umocowanie do reprezentowania każdego ze stowarzyszeń (fundacji), stosownie do art. 29 p.p.s.a., w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. W wyznaczonym w wezwaniu terminie nadesłano do Sądu jedynie kopie (niepoświadczone za zgodność z oryginałem) zaświadczeń o wpisaniu do ewidencji stowarzyszeń zwykłych [...] w [...], Stowarzyszenia [...], Stowarzyszenia [...]. Złożono ponadto kopie pełnomocnictwa uprawniającego R. K. do działania w imieniu Fundacji [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Skarga, zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.), dalej p.p.s.a., powinna czynić zadość wymaganiom stawianym pismom w postępowaniu sądowym. Warunkiem formalnym wynikającym z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. jest podpisanie pisma przez osobę kierującą go do sądu albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Stosownie do regulacji zawartej w art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Natomiast, w przypadku skargi obarczonej brakami formalnymi, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd zobowiązany jest do odrzucenia skargi w przypadku nieuzupełnienia jej braków formalnych w wyznaczonym terminie. W świetle zaś art. 28 § 1 p.p.s.a. osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują w postępowaniu czynności przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Oznacza to, że osoby te mają obowiązek wykazać na mocy art. 29 p.p.s.a. swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. W niniejszej sprawie skargę do Sądu w jednym piśmie procesowym wniosło kilka stowarzyszeń i fundacji. Pismo to zostało opatrzone podpisem R. K. W związku z brakami formalnymi skargi wezwano do ich uzupełnienia – złożenia uwierzytelnionych dokumentów wskazujących umocowanie R. K. do działania w ich imieniu. R. K. który inicjuje dziesiątki postępowań sądowych i był wielokrotnie pouczany o tym, w jaki sposób należy wykazać umocowanie do działania w imieniu organizacji społecznych, nie przedstawił stosownej uchwały wszystkich członków stowarzyszeń zwykłych z których będzie wynikał skład osobowy tych stowarzyszeń, ani uchwały podpisanej przez wszystkich członków poszczególnych stowarzyszeń upoważniającej R. K. do reprezentowania w postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Znajdujące się w aktach sprawy zaświadczenia o wpisie stowarzyszeń do ewidencji stowarzyszeń zwykłych, w których jest on wpisany jako jego przedstawiciel nie są wystarczające. Trzeba zauważyć, że są to kopie dokumentów niepoświadczone za zgodność z oryginałem. Stowarzyszenie zwykłe nie ma osobowości prawnej, w związku z tym w postępowaniu sądowoadministracyjnym legitymację procesową posiadają wszyscy członkowie tego stowarzyszenia, jako podmioty praw i obowiązków. W takiej sytuacji albo wszyscy członkowie powinni podpisać skargę, albo wszyscy członkowie powinni udzielić pełnomocnictwa swojemu przedstawicielowi do dokonania tej czynności procesowej (por. np. postanowienie NSA z 24 stycznia 2018 r., I OZ 13/18) . Należy dodać, że pełnomocnictwo udzielone przez Fundację [...] nie jest podpisane ani poświadczone za zgodność z oryginałem, nie wiadomo też czy M. A. W. był uprawniony do jego udzielenia, a ponadto czy R. K. jako pełnomocnik osoby prawnej Fundacji [...] w [...] - spełnia przesłanki z art. 35 § 1 i 2 p.p.s.a. Zgodnie z tymi przepisami pełnomocnikiem strony może być adwokat lub radca prawny, a ponadto inny skarżący lub uczestnik postępowania, jak również małżonek, rodzeństwo, wstępni lub zstępni strony oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia, a także inne osoby, jeżeli przewidują to przepisy szczególne (§ 1). Pełnomocnikiem osoby prawnej lub przedsiębiorcy, w tym nieposiadającego osobowości prawnej, może być również pracownik tej jednostki albo jej organu nadrzędnego. Dotyczy to również państwowych i samorządowych jednostek organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej (§ 2). Z dokumentów znajdujących się w aktach sprawy, nadesłanych w wyznaczonym siedmiodniowym terminie, nie wynika, aby R. K. był osobą uprawnioną do reprezentowania Fundacji przed sądami administracyjnymi, zgodnie z art. 35 § 1 i 2 p.p.s.a. Z powyższych względów na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji o odrzuceniu skargi.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło