VII SA/Wa 1494/12

Referendarz sądowy - Katarzyna Pakuła - Getka Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na posiedzeniu niejawnym w dnia 22 sierpnia 2012 r. po rozpoznaniu wniosku B. J. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi B. J. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2012 r., znak: [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: przyznać B. J. prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. W dniu 6 sierpnia 2012 r. do Sądu wpłynął wniosek B. J. o przyznanie prawa pomocy w którym wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. W nadesłanym formularzu PPF i załączonym do niego wyjaśnieniach wnioskodawczyni wskazała, iż gospodarstwo domowe prowadzi z synem. Zaznaczyła, że syn jest niepełnosprawny i wymaga stałego leczenia i rehabilitacji. Podała, że uzyskuje dochód z tytułu emerytury w wysokości około 900, 00 złotych. Wyjaśniła, że syn obecnie ukończył studia i nie ma zatrudnienia, otrzymuje rentę socjalną i zasiłek opiekuńczy w wysokości około 580,00 złotych. Do wniosku załączyła zaświadczenie o wysokości dochodu z którego wynika, że wysokość uzyskiwanej przez wnioskodawczynię emerytury wynosi 1.524,25 złotych brutto miesięcznie. Z zaświadczenia wynika, że kwota do wypłaty wynosi 909,63 złotych. Wnioskodawczyni podała, że posiada wydzielony lokal w domu w S. oraz zabytkową nieruchomość rolną z "ruiną zabudowań w K." i nieruchomość rolną "z ruiną zabudowań w K.". Wskazała, że posiadane nieruchomości przekazała nieodpłatnie na cele statutowe Fundacji, którą założyła. Skarżąca oświadczyła, że nie pobiera żadnych świadczeń, pracuje społecznie, nie posiada oszczędności pieniężnych ani przedmiotów wartościowych. Dodała także, że Fundacja nie otrzymuje żadnych dotacji. Wnioskodawczyni wskazała, że posiada dwa samochody Fiata z 2000 r. (nieużytkowanego w stanie awarii) i Busa Transportera z 1996 r. W niniejszej sprawie zważono, co następuje: Zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi tj. Dz. U z 2012r. poz. 270), zwanej dalej p.p.s.a przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), a w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2). Żądanie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata lub radcy prawnego jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 p.p.s.a.) Zwolnienie od kosztów sądowych ma charakter wyjątkowy i jest odstępstwem od zasady ponoszenia kosztów sądowych przez strony postępowania. Intencją wprowadzenia tego przepisu było stworzenie możliwości dochodzenia swych praw przed sądem osobom, które znajdując się w wyjątkowo trudnej sytuacji finansowej nie mogą uiścić kosztów sądowych. Należy więc zaznaczyć, że chodzi o taką sytuację finansową, która obiektywnie nie daje możliwości zgromadzenia odpowiednich środków na poniesienie kosztów sądowych. Jedynymi zatem przesłankami warunkującymi udzielenie prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym są zatem przesłanki materialne. Powołany wyżej przepis wskazuje, że inicjatywa dowodowa zmierzająca do wykazania, iż zachodzą przesłanki pozytywne dla uwzględnienia wniosku spoczywa na wnioskującym o przyznanie prawa pomocy. W niniejszej sprawie oceniono, że wnioskodawczyni w złożonym wniosku wykazała, iż nie jest w stanie samodzielnie ponosić kosztów postępowania sądowego i ustanowić profesjonalnego pełnomocnika z wyboru. Wskazać należy, iż wnioskodawczyni wskazała z czego się utrzymuje oraz wyjaśniła swoją sytuację materialną i życiową. Z podanych danych we wniosku oraz załączonych do niego wyjaśnień wynika, że wnioskodawczyni wraz z synem utrzymują się z uzyskiwanej emerytury w wysokości ok. 900 netto miesięcznie oraz renty socjalnej i zasiłku opiekuńczego syna w wysokości ok. 580,00 złotych. Wnioskodawczyni oświadczyła, że wszystkie nieruchomości przekazała nieodpłatnie Fundacji na cele statutowe. Podała także, że nie posiada żadnych lokat ani oszczędności, ani w złotówkach ani w dewizach. Podniosła, że jej działalność na rzecz Fundacji odbywa się społecznie nie pobiera żadnych świadczeń. Przedstawiła we wniosku stan majątkowy z którego nie podała aby uzyskiwała jakiekolwiek dochody. Skarżąca wskazała, że posiadane nieruchomości i cały dorobek twórczy przekazała na cele publiczne na rzecz Fundacji. Mając na względzie powyższe dane uznano, że sytuacja materialna wnioskodawczyni jest trudna i stanowi pozytywną przesłankę do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Dochody z jakich utrzymuje się wnioskodawczyni wraz z synem są bowiem na tyle niskie, że nie jest możliwe poczynienie z nich jakichkolwiek oszczędności czy też wydatków niesłużących bieżącemu koniecznemu utrzymaniu. Z tych też względów uznano, że wnioskodawczyni kwalifikuje się do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym tj. zwolnienia z kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego z urzędu. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a orzeczono, jak w sentencji postanowienia.