VII SA/Wa 1499/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosława Kowalska, , Sędzia WSA Bożena Więch - Baranowska (spr.), Asesor WSA Grzegorz Czerwiński, , Protokolant Anna Mężyńska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 kwietnia 2006 r. sprawy ze skargi W. C. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2005 r. znak [...] w przedmiocie przekazania pisma według właściwości skargę oddala Wojewoda [...] postanowieniem znak: [...] wydanym dnia [...] sierpnia 2005 r. na podstawie art. 65 § 1 kpa przekazał pismo W. C., zawierające prośbę o przesłanie pozwolenia na budowę wydanego dla właścicieli działki nr [...] w miejscowości [...] i sygnalizujące istniejące spory i toczące się z tym związane postępowania sądowe dotyczące własności tej działki, wg właściwości do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...]. W uzasadnieniu organ podniósł, że ustalono, iż nie została wydana decyzja o warunkach zabudowy, ani decyzja o pozwoleniu na budowę dla inwestycji usytuowanej na działce nr [...] w [...], w sprawach tych nie toczy się postępowanie administracyjne, inwestorzy nie zgłaszali też zamiaru wykonywania robót budowlanych na tej działce. Wobec tego organ uznał, że sygnalizowana w piśmie W. C. sprawa realizacji budynku winna być sprawdzona i prowadzona przez właściwy organ nadzoru budowlanego. Zażalenie na to postanowienie wniosła W. C. podnosząc, że inwestorzy, o których wspomniała w piśmie, wykonują bezprawnie dobudowę i to w sytuacji, gdy tocząc się postępowania sądowe w sprawie własności działek. Po rozpatrzeniu zażalenia, Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem znak [...] wydanym dnia [...] września 2005 r. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu organ odwoławczy podniósł, że postanowienie, którego dotyczyło zażalenie, odpowiada normom prawa, gdyż kwestie związane z kontrolą nad przestrzeganiem i stosowaniem przepisów prawa budowlanego należą do właściwości Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego , jako organu I instancji. Skargę na powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniosła W. C. podnosząc, że działania organów prowadzą do opieszałości i lekceważenia skarżącej oraz stanowią pozwolenie dla inwestorów na łamanie prawa. W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego, wnosząc o jej oddalenie, podtrzymał argumenty zawarte w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne kontrolują jedynie legalność zaskarżonych decyzji i postanowień, a więc prawidłowość zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafność ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko wówczas, gdy Sąd stwierdzi, że doszło do naruszenia przepisów prawa (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), przy czym ocena tego naruszenia następuje w świetle prawa obowiązującego w dacie wydania zaskarżonej decyzji lub postanowienia. Skarga w niniejszej sprawie nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżone postanowienie nie narusza prawa. Przedmiotem rozpoznawanej sprawy jest postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego wydane dnia [...] września 2005 r., którym utrzymał on w mocy postanowienie Wojewody [...] przekazujące pismo W. C. na podstawie art. 65 § 1 kpa organowi nadzoru budowlanego. Zgodnie z przepisami zamieszczonymi w rozdziale 8 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane zadania administracji publicznej w zakresie budowy, utrzymania i rozbiórki obiektów budowlanych wykonują organy administracji architektoniczno-budowlanej (starosta, wojewoda i Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego) oraz organy nadzoru budowlanego (powiatowy inspektor nadzoru budowlanego, wojewódzki inspektor nadzoru budowlanego i Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego). Organy te mają za zadanie nadzorować i kontrolować przestrzeganie przepisów prawa budowlanego oraz wydawać decyzje administracyjne w sprawach indywidualnych z tego zakresu. Z treści zaś art. 83 w/cyt. ustawy Prawo budowlane wynika, iż w przypadku wykonywania robót budowlanych w ramach samowoli budowlanej, a podjęcie takich robót sugerowała W. C. w piśmie do Wojewody [...], czynności związane z ewentualnym podjęciem, prowadzeniem postępowania i wydaniem rozstrzygnięcia należą do powiatowego inspektora nadzoru budowlanego, jako organu I instancji. Przepisy o właściwości mają charakter bezwzględnie obowiązujący, a organy z urzędu muszą przestrzegać swej właściwości, naruszenie zaś tego obowiązku, jak wynika z wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 października 1982 r., sygn. akt II SA 1119/82 (ONSA 1982, nr 2, poz. 95) "przez organ administracji przy wydawaniu decyzji administracyjnej powoduje nieważność decyzji, bez względu na trafność merytorycznego rozstrzygnięcia". Wobec tego po ustaleniu, iż pismo W. C. dotyczy rozbudowy budynku na działce nr [...] w [...], po ustaleniu, iż na te roboty nie były wydawane stosowne decyzje nie zostało dokonane zgłoszenie ich wykonania Wojewoda [...], korzystając z zapisu art. 65 § 1 kpa, właściwie niezwłocznie przekazał pismo do właściwego organu I instancji, tj. do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego celem ewentualnego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego i wydania stosownego rozstrzygnięcia. Z tych wszystkich względów Wojewódzki Sąd Administracyjny, nie znajdując podstaw do uznania, że zaskarżone postępowanie zostało wydane z naruszeniem prawa, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270) skargę, jako bezzasadną oddalił.