VII SA/Wa 1502/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Augustyniak-Pęczkowska (spr.), , Sędzia WSA Joanna Gierak-Podsiadły, Sędzia WSA Leszek Kamiński, Protokolant st. sekr. sąd. Piotr Bibrowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 września 2011 r. sprawy ze skargi H. K. Sp. k. w [...] na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2009 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego postanawia: 1. umorzyć postępowanie sądowe, 2. zwrócić ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz skarżącej H. K. Sp. k. w [...] kwotę 500 zł (pięćset złotych) tytułem uiszczonego wpisu sądowego. Decyzją z dnia [...] września 2009 r., nr [...], Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego [...] nakazał, w trybie art. 66 ust. 1 pkt 1 i ust. 2 ustawy z dnia 07 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tj. Dz. U, z 2006 r., Nr 156 poz. 1118 ze zm.), usunięcie nieprawidłowości w stanie technicznym budynku ul. N. poprzez wykonanie określonych robót budowlanych oraz opróżnienie określonych lokali mieszkalnych. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] listopada 2009 r. nr [...], po rozpatrzeniu odwołania H. K. S.k z siedzibą w [...], zwanej dalej Spółką, umorzył postępowanie odwoławcze od ww. decyzji z dnia [...] października 2009 r. Organ odwoławczy wskazał, że legitymację strony do wniesienia odwołania należy oceniać według art. 28 - 30 k.p.a i stwierdził, że wnosząca odwołanie Spółka nie posiada przymiotu strony w postępowaniu administracyjnym. W przedmiotowym budynku działają Wspólnoty Mieszkaniowe, a skarżąca jest właścicielem nieruchomości sąsiedniej. Stosownie do art. 61 i art. 66 Prawa budowlanego stroną takiego postępowania jest właściciel lub zarządca obiektu budowlanego. Skargę na powyższą decyzję złożyła ww. Spółka H. K. Spółka Komandytowa wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji i zarzucając naruszenie art. 61 w zw. z art. 66 Prawa budowlanego, poprzez przyjęcie, że stroną postępowania w sprawie złego stanu technicznego obiektu budowlanego może być wyłącznie właściciel lub zarządca obiektu, art. 28 k.p.a, poprzez przyjęcie, że przedmiotowe postępowanie nie dotyczy interesu prawnego Spółki, art. 7 i art. 77 k.p.a, poprzez nieustalenie wszystkich istotnych okoliczności sprawy oraz niedokładne zbadanie materiału dowodowego, art. 138 § 1 pkt 3 k.p.a, poprzez umorzenie postępowania odwoławczego pomimo braku jego bezprzedmiotowości. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji i wniósł o jej oddalenie. Postanowieniem z dnia 20 kwietnia 2010 r., sygn. akt VII SA/Wa 252/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zawiesił postępowanie sądowe w niniejszej sprawie, a następnie podjął je postanowieniem z dnia 28 czerwca 2011 r. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] czerwca 2010 r., znak: [...] stwierdził nieważność decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] września 2009 r. uzupełnionej decyzją [...] października 2009 r. Wyrokiem z dnia 7 kwietnia 2011 r., sygn. akt. VII SA/Wa 1592/10 oddalił skargę na decyzję z dnia [...] czerwca 2010 r. Pełnomocnik skarżącej na rozprawie w dniu 29 września 2011 r., w związku z powyższym oświadczył do protokołu, że cofa skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej "p.p.s.a." skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W literaturze przedmiotu przyjmuje się, że cofnięcie skargi jest rezygnacją strony z kontynuowania wszczętego przez nią postępowania przed sądem administracyjnym. Cofnięcie skargi może mieć zarówno formę pisemną, jak i ustną złożoną do protokołu rozprawy (B. Dauter [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka - Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2005, s. 159). Z ww. przepisu wynika, że Sąd rozpoznający wniosek w przedmiocie cofnięcia skargi musi zbadać czy cofnięcie skargi nie zmierzało do obejścia prawa, jak również aby wskutek cofnięcia, skargi nie pozostały w obrocie prawnym akty lub czynności dotknięte wadą nieważności. Sąd rozpoznając wniosek skarżącej o cofnięciu skargi nie stwierdził, aby w sprawie wystąpiły przesłanki wyłączające skuteczność cofnięcia skargi, o których mowa w art. 60 p.p.s.a i w związku z powyższym na podstawie art. 161 § 1 p.p.s.a Sąd orzekł jak w pkt I sentencji. O zwrocie wpisu Sąd orzekł na podstawie aiK 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.