VII SA/Wa 1503/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Cieśla (spr.), , Sędzia WSA Tadeusz Nowak, Asesor WSA Jolanta Augustyniak - Pęczkowska, , Protokolant Ewa Sawicka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 1 grudnia 2008 r. sprawy ze skargi W. P. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2008 r. nr [...] w przedmiocie nakazu zamurowania otworu okiennego. skargę oddala Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Powiecie G. decyzją z dnia [...] maja 2008 r., Nr [...], na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 i ust. 7 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118, ze zm.) oraz art. 104 k.p.a. po rozpatrzeniu sprawy dotyczącej legalności wykonania okna w ścianie szczytowej budynku mieszkalnego (od strony sąsiedniej nieruchomości T. R.), na posesji przy ul. [...] w J.– nakazał zamurowanie otworu okiennego. W uzasadnieniu organ podał, że w trakcie postępowania administracyjnego ustalono, że budynek mieszkalny nr [...] położony przy ul. [...] w J. usytuowany jest w odległości 3,23 m od istniejącego ogrodzenia, rozdzielającego posesje 81 i 81 A oraz, że wykonano w nim okno od strony posesji 81 A o wymiarach 2,30 m x 1,45 m w miejscu poprzednio istniejących luksferów. Organ stwierdził również, że wykonanie otworu okiennego w ścianie budynku w takiej odległości od granicy działki narusza § 12 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Przepis § 12 w/w rozporządzenia wymaga zachowania minimum 4 m. odległości od granicy z sąsiednią działką dla budynków zwróconych w stronę granicy ścianą z otworami okiennymi lub drzwiowymi. Powyższa odległość po zaokrągleniu wynosi dla przedmiotowego budynku 3m, a ponadto roboty budowlane polegające na wykonaniu okna w istniejącym, użytkowanym budynku, prowadzone były bez ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę. Dodatkowo organ wskazał, że postępowanie w sprawie okna w budynku sąsiadki – T. R. znajdującym się w odległości 3,85 m, po zaokrągleniu 4 m, dotyczyło zgodności prowadzonych robót z warunkami pozwolenia na budowę natomiast postępowanie w sprawie okna W. P. dotyczyło robót wykonanych bez wymaganej decyzji o pozwoleniu na budowę. Z powyższego względu sytuacja obu sąsiadów w świetle Prawa budowlanego jest zróżnicowana. Po rozpoznaniu odwołania W. P., podnoszącego, że decyzja powiela decyzję wcześniejszą, która została uchylona Wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 listopada 2004 r. sygnatura akt 7/IV SA 1958/03, [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] lipca 2008 r., znak [...] uchylił zaskarżoną decyzję w całości i na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2, ust. 7 Prawa budowlanego nakazał W. P. zamurowanie otworu okiennego w ścianie szczytowej budynku mieszkalnego (od strony nieruchomości T. R.) na posesji przy ul. [...] w J. i wyznaczył w tym zakresie termin 90-dniowy. Zdaniem organu odwoławczego, organ I instancji dokonał prawidłowej oceny stanu faktycznego aczkolwiek przepis art. 51 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego stanowi, że właściwy organ winien określić termin wykonania nałożonego obowiązku. Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożył W. P. W uzasadnieniu skarżący podał, że postępowanie było prowadzone po wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 17 listopada 2004 r., który uchylił wcześniejsze decyzje. Skarżący podniósł, że jego budynek stoi już 37 lat, więc stwierdzenie przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego braku pozwolenia na budowę było bezpodstawne. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał dotychczasowe stanowisko i wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Sprawa będąca obecnie przedmiotem kontroli Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie rozpatrywana jest powtórnie, po ponownym rozpoznaniu sprawy przez organy po wyroku tegoż Sądu z dnia 17 listopada 2004 r., sygnatura akt 7/IV SA 1958/03, uchylającym decyzje organów obu instancji. Zauważyć należy, że zgodnie z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), zw. dalej p.p.s.a., ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia. Po ponownym rozpoznaniu sprawy po wyroku z dnia 17 listopada 2004 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. W powyższym wyroku sąd administracyjny uznał, że orzekające w sprawie organy nie wykazały w sposób dostateczny, iż istnieje tak zróżnicowana sytuacja obu sąsiadów (stron tego postępowania) by w stosunku do każdego z nich sposób działania organów był diametralnie różny. Z tego względu sąd uwzględniając skargę, uznał że organy swoimi rozstrzygnięciami naruszyły konstytucyjną zasadę równości stron wobec prawa. Oznacza to, że sąd nakazał organom powtórzyć postępowanie administracyjne i odnieść się nie tylko do stanu faktycznego konkretnej sprawy, ale również rozważyć go w kontekście sąsiada i zasady równości wobec prawa. W rozpoznawanej sprawie bezspornie ustalono, że skarżący wykonał roboty budowlane polegających na wymianie luksferów na okno 3-skrzydłowe bez uzyskania wcześniej ostatecznego pozwolenia na budowę. Ponadto prawidłowo organy obu instancji stwierdziły, że wykonane roboty budowlane naruszają § 12 w/w rozporządzenia Ministra Infrastruktury w zakresie w jakim ustala on odległość budynku z otworami okiennymi od granicy z sąsiednią nieruchomością na 4 m. W przedmiotowym przypadku ściana z otworem okiennym, znajduje się w odległości 3,23 m. W związku z powyższym zastosowanie do wykonanych robót budowlanych miał art. 50 Prawa budowlanego, zgodnie z którym właściwy organ wstrzymuje postanowieniem prowadzenie robót budowlanych wykonywanych: 1) bez wymaganego pozwolenia na budowę albo zgłoszenia lub 2) w sposób mogący spowodować zagrożenie bezpieczeństwa ludzi lub mienia bądź zagrożenie środowiska, lub 3) na podstawie zgłoszenia z naruszeniem art. 30 ust. 1, lub 4) w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu na budowę bądź w przepisach. Następnie na mocy art. 51 ust. 1 Prawa budowlanego przed upływem 2 miesięcy od dnia wydania postanowienia wstrzymującego prowadzenie robót budowlanych właściwy organ w drodze decyzji mógł nałożyć jeden z obowiązków określonych w tym przepisie. Między innymi mógł nakazać wykonanie określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem, określając termin ich wykonania, co miało miejsce w rozpoznawanej przez Sąd sprawie. Organy obu instancji prawidłowo określiły jako podstawę swojego rozstrzygnięcia art. 51 ust. 1 pkt 2, ust. 7 Prawa budowlanego, jednakże Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego nie określił terminu nakazanych przez siebie robót budowlanych do czego był zobowiązany w świetle powyższych przepisów prawa. Z tej przyczyny zasadnie [...] Inspektor Nadzoru Budowlanego uchylił rozstrzygnięcie organu I instancji jako wadliwe pod względem formalnym i nakładając obowiązek zamurowania otworu okiennego przez W. P. wyznaczył termin 90 dniowy na jego wykonanie. Odnosząc się do zarzutu skarżącego dotyczącego odmiennego traktowania jego i sąsiada przez organy administracji Sąd stwierdza, że organy uwzględniając stanowisko zawarte w poprzednim wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego rozpoznały sprawę biorąc pod uwagę konstytucyjną zasadę równości wobec stron i wykazały, że sytuacja między oboma sąsiadami jest zróżnicowana. Po pierwsze budynek W. P. znajduje się w odległości 3,23 m, a budynek T. R. w odległości 3,85 m. Po drugie postępowanie w przypadku skarżącego dotyczyło robót wykonanych bez pozwolenia na budowę, a w przypadku jego sąsiadki dotyczyło zgodności prowadzonych robót z warunkami pozwolenia na budowę. Z tych względów choć sytuacje te są podobne faktycznie to jednak różne pod względem prawnym, co uzasadniać mogło zastosowanie w stosunku do obojga sąsiadów odmiennych rozstrzygnięć. Mając na uwadze powyższą argumentację, Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153. poz. 1270 ze zm.).