VII SA/Wa 1504/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Jędrzejewska - Jaroszewicz (spr.), , Sędzia WSA Jolanta Augustyniak – Pęczkowska, Sędzia WSA Joanna Gierak – Podsiadły, Protokolant sekr. sąd. Anna Tomaszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 listopada 2018 r. sprawy ze skargi B. B. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2018 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę oraz rozbiórkę I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji; II. zasądza od Wojewody [...] na rzecz B. B. kwotę 500 (pięćset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. VII SA/Wa 1504/18 Decyzją z dnia [...].04.2018r [...] Wojewoda [...], po rozpatrzeniu odwołania T. B., M. B. i B. B. od decyzji Starosty Piaseczyńskiego nr [...] z dnia [...] października 2017r., zatwierdzającej projekt budowalny i udzielającej pozwolenia dla R. G. na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego z garażem podziemnym, instalacjami wewnętrznymi (elektryczna, wentylacyjna, wod.-kan.) i projektowanym zagospodarowaniem terenu działki oraz rozbiórkę trzech budynków gospodarczych oraz budynku mieszkalnego jednorodzinnego na działce o nr ewid. [...], obręb [...], w jednostce ewidencyjnej K.- miasto, utrzymał wskazaną decyzję w mocy. Decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy. Starosta [...] decyzją Nr [...] z dnia [...] października 2017r. zatwierdził opisany wyżej projekt budowlany i udzielił stosownego pozwolenia. Od powyższej decyzji w ustawowym terminie odwołanie wnieśli: M. B., B. B. oraz T. B. Zdaniem organu II instancji z przeprowadzonej analizy zgromadzonego materiału dowodowego wynika, iż Inwestor wypełnił wszystkie obowiązki nałożone przepisem art. 32 pkt 1 i 2 oraz art. 35 ust. 1 Pb. Złożył prawidłowo wypełnione oświadczenie o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, projekt zagospodarowania działki został sporządzony zgodnie z art. 34 Pb oraz jest zgodny z przepisami techniczno- budowlanymi. Organ wskazał, że projekt budowlany został sporządzony przez osobę posiadającą odpowiednie uprawnienia budowlane, posiada informację dotyczącą bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, wymagane opinie oraz uzgodnienia. Po przeanalizowaniu akt ww. sprawy, Wojewoda [...], postanowieniem z dnia [...] stycznia 2018r. zlecił Staroście [...] przeprowadzenie dodatkowego postępowania, mającego na celu wyjaśnienie spełnienia przez Inwestora warunków, o których mowa w § 21 ust. 1 pkt 8b uchwały Nr [...] Rady Miejskiej K. z dnia [...] czerwca 2011 r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego centrum miasta K. - ETAP I - "warunki i zasady kształtowania zabudowy dla terenów oznaczonych symbolami 6MW, 8MW i 9 MW: wysokość zabudowy mieszkaniowej, - trzy kondygnacje nadziemne, w tym poddasze nieużytkowe, maksymalna wysokość zabudowy 13,0 m". UZASADNIENIE W dniu 20 lutego 2018r. Starosta [...] przesłał pismo stanowiące odpowiedź na ww. postanowienie. Zdaniem organu II instancji Inwestor wyjaśnił wskazane wątpliwości dotyczące spełnienia przez przedmiotową inwestycję ww. warunku uchwały. Z przesłanych wyjaśnień wynika, że wymóg z ww. uchwały został spełniony -przedmiotowy budynek posiada trzy kondygnacje bez poddasza nieużytkowego. Mając to na uwadze organ pismem z dnia 27 lutego 2018 r. zawiadomił strony postępowania o przedłożonym nowym materiale dowodowym tj. wyjaśnieniu dotyczącym spełnienia przez Inwestora warunków, o których mowa w § 21 ust, 1 pkt 8b uchwały Nr [...] Rady Miejskiej K. z dnia [...] czerwca 2011 r. Organ II instancji zauważył, że obszar oddziaływania przedmiotowej inwestycji obejmuje działki o nr ewid. [...], [...] i [...] w obrębie [...], w jednostce ewidencyjnej K.- miasto. Budynek mieszkalny wielorodzinny z garażem podziemnym, instalacjami wewnętrznymi został zaprojektowany na obszarze oznaczonym na miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego symbolem 6MW, a więc na terenie przeznaczonym pod zabudowę wielorodzinną (§ 9 pkt 2, § 21 ust. 1 pkt 1 ww. uchwały). W związku z powyższym stwierdził, że zarzuty Skarżących dotyczące zlokalizowania przedmiotowej inwestycji na obszarze zabudowy jednorodzinnej są bezzasadne. Zgodnie z § 21 ust. 3 planu miejscowego "ustala się szczegółowe zasady i warunki scalania i podziału nieruchomości dla terenów oznaczonych symbolami od 1MW do 9 MW: 1) minimalną wielkość działki budowlanej - 2000 m2, 2) minimalną szerokość frontu nowej działki - 24 m. Natomiast zgodnie z § 16 ust. 1 pkt 3 planu miejscowego "adaptuje dotychczasowe podziały na działki budowlane, zaistniałe przed uchwaleniem niniejszego planu oraz działki, których powierzchnia nie spełnia wymaganego normatywu wskutek wydzielenia dróg wyznaczonych na rysunku planu, przylegające bezpośrednio do tych dróg". Organ II instancji wskazał, że w aktach i instancji znajduje się pismo Starostwa Powiatowego w P., Wydziału Geodezji i Katastru z dnia 14 września 2017r., z którego wynika, że wg stanu na dzień 29.06.2011r. działka ewidencyjna o nr [...] ma pow. 0,1004 ha. Z powyższego wynika, że działka o nr ewid. [...] była wydzielona przed uchwaleniem obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Plan miejscowy w § 21 ust. 1 pkt 8b określa wysokość zabudowy - trzy kondygnacje naziemne, w tym poddasze nieużytkowe, maksymalna wysokość zabudowy - 13 m". Przedmiotowa inwestycja ma natomiast 3 kondygnacje i wysokość 12,90 m, a więc jest zgodna z ww. zapisem. W projekcie budowlanym analiza nasłonecznienia, zacienienia i przesłaniania została ujęta na stronie 14 oraz przedstawiona w formie graficznej - str. 22. Zdaniem organu, z przedłożonych analiz wynika, że projektowany budynek mieszkalny wielorodzinny spełnia wymagania zawarte w § 13 i 60 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Projektowany budynek będzie mieć dach o kącie nachylenia głównych połaci 20°, nawiązujący do podmiejskiego charakteru otaczającej zabudowy, a wiec zgodny z wytycznymi wskazanymi w ww. planie miejscowym - gdzie wskazano, że "dachy budynków mieszkalnych należy projektować jako dwuspadowe lub czterospadowe o równym kącie nachylenia symetrycznych połaci w zakresie 20° - 35°" (§ 21 ust. 1 pkt 8d ww. uchwały). Ponadto powierzchnia biologicznie czynna wynosi 25.40 %. Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego w § 21 ust. 1 pkt 10a ustala wielkość ww. wskaźnika na poziomie min. 25 % powierzchni działki budowlanej. Powierzchnia zabudowy wynosi natomiast 48,31% i wielkość ta jest zgodna z założeniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego - maks. 50 %. Organ wskazał także, że inwestor zapewnił 35 miejsc parkingowych. Wskazana ilość jest zgodna z wytycznymi ww. planu miejscowego, który zakłada min. 2 miejsca postojowe na 1 mieszkanie i dodatkowo dla gości należy dodać 10 % z liczby miejsc wyliczonych na podstawie wskaźnika. Inwestor przewidział 15 mieszkań, a więc winien był zapewnić łącznie 30 miejsc parkingowych oraz 10 % miejsc dodatkowych, czyli łącznie 33 miejsca parkingowe . Organ podkreślił ponadto, że budynek będzie w pełni dostępny dia osób niepełnosprawnych, W projekcie budowlanym na stronie 42 wskazano - "piony komunikacyjne dla mieszkańców wyposażone są w dźwigi osobowe umożliwiające wjazd osobie na wózku, obsługujący garaż i pietra mieszkalne. Do szerokości wózka dostosowane są w dźwigi osobowe umożliwiające wjazd osobie na wózku, obsługujący garaż i pietra mieszkalne. Różnica terenu pokonywana jest za pomocą ciągów pieszych (chodników) o maksymalnym nachyleniu 5%". Wskazał też, że na działce inwestycyjnej, w bryle budynku na parterze wyodrębniono pomieszczenie śmietnika, które jest przeznaczone na pojemniki na odpady stałe. W następnej kolejności organ odwoławczy uzasadnił, że w związku z faktem, iż inwestycja dotyczy również rozbiórki budynków w dokumentacji znajduje się projekt rozbiórki budynku mieszkalnego jednorodzinnego oraz 3 budynków gospodarczych. Zdaniem organu Inwestor wypełnił wszystkie obowiązki nałożone przepisem art. 33 ust.4 Pb. Ponadto w aktach organu I instancji na stronie 7 znajduje się oświadczenie R. G. i A.G. (właścicieli działki o nr ewid. [...]), że wyrażają zgodę na rozbiórkę budynku mieszkalnego i budynków gospodarczych na działce o nr ewid. [...]. Wskazał, że budynek mieszkalny zlokalizowany jest w południowej części działki, zaś budynki gospodarcze usytuowane są od strony północnej w granicy z działką o nr ew. [...] i [...]. Budynek mieszkalny, przeznaczony do rozbiórki obecnie nie jest użytkowany ze względu na bardzo zły stan techniczny konstrukcji dachu i jak wskazuje autor opracowania projektowego - budynek "wymaga natychmiastowej rozbiórki w celu zapobieżenia wystąpienia zagrożenia dla ludzi bądź mienia". Podał także, że jeden z budynków gospodarczych ma bardzo zły stan techniczny konstrukcji. Ściany zewnętrzne są popękane i posiadające liczne rysy świadczące o naruszeniu ciągłości murów konstrukcyjnych. Jego wymiary wynoszą w przybliżeniu 4 m x 15,5 m i wysokość w kalenicy ok. 3 m. Omawiany budynek zlokalizowany jest w bezpośredniej granicy działki i sąsiedztwie istniejących na terenie działek sąsiednich budynków gospodarczych. Budynki gospodarcze posiadają wyodrębnione ściany graniczne i fundamenty. Podkreślił, że wg zapewnienia projektanta rozbiórka omawianego budynku gospodarczego nie wpłynie na zabudowania na działkach sąsiednich. Drugi budynek gospodarczy, przeznaczony do rozbiórki, o wymiarach ok. 3 m x 4 m i wysokości w kalenicy ok. 2,5 m. Także jest w bardzo złym stanie technicznym i wymaga natychmiastowej rozbiórki w celu zapobieżenia wystąpienia zagrożenia dla ludzi bądź mienia. Budynek usytuowany jest w bezpośredniej granicy działki i sąsiedztwie istniejących na terenie działek sąsiednich budynków gospodarczych. Obiekty te posiadają wyodrębnione ściany graniczne i fundamenty. Podkreślił, że prawidłowo przeprowadzone prace rozbiórkowe nie powinny wpłynąć negatywnie na zabudowania na działkach sąsiednich. Identycznie ocenił okoliczności sprawy odnośnie trzeciego budynku gospodarczego przewidzianego do rozbiórki, który także jest konstrukcji murowanej i stanowi obiekt jednokondygnacyjny, niepodpiwniczony z dachem jednospadowym przykrytym papą o wymiarach ok. 4 m x 12,5 m i wysokości w kalenicy ok. 3 m. Wskazał przy tym, że na stronie 219 projektu budowlanego znajduje się ekspertyza techniczna budynków gospodarczych na terenie działek o nr ewid. [...] i [...] z której wynika , że przedmiotowa inwestycja nie wpłynie negatywnie na budynki zlokalizowane na działkach sąsiednich. Odnosząc się zaś do zastrzeżeń B. B. wskazał, że wobec powyższego nie sposób zgodzić się z twierdzeniem Skarżącego, że w projekcie budowalnym brak było ekspertyzy sąsiednich budynków. Ponadto wyjaśnił, że [...] Urząd Wojewódzki w W., Wydział Infrastruktury, Delegatura - Placówka Zamiejscowa w R. zwrócił się pismem z dnia [...] marca 2018 r., znak: [...]do Starosty [...] o wyjaśnienie, w jakim dniu inwestor zwrócił projekt budowlany, który został wypożyczony w dniu 10 lipca 2018 r. W piśmie brak jest daty. Wskazał, że pełnomocnik Inwestora zobowiązał się do zwrotu wypożyczonych egzemplarzy projektu budowlanego do dnia 30 lipca 2017r., z zastrzeżeniem, że brak zwrotu we wskazanym terminie skutkować będzie złożeniem przez Inwestora wniosku o wycofanie wniosku z dnia 24 czerwca 2017r. o pozwolenie na budowę, co skutkować będzie umorzeniem postępowania administracyjnego w sprawie. Organ nie zgodził się ze stwierdzeniem Skarżącego, że w dniu 4 sierpnia 2017 r. w Starostwie Powiatowym w P. brak było projektów, ponieważ z protokołu z przyjęcia B. B., wynika, że przeglądał projekt, skoro na protokole widnieje zapis własnoręcznie przez niego sporządzony: "Nie akceptuję tego projektu (...)-. Wskazał ponadto, że w dniu poprzednim tj, 3 sierpnia 2017 r. w Starostwie Powiatowym w P. przeglądała akta również M. B. (strona postępowania). Na protokole z jej przyjęcia widnieje adnotacja: " Zapoznałam się z projektem budowlanym, zrobiłam zdjęcia elewacji (...)"• Z powyższego organ wywiódł, że projekt budowany znajdował się w Starostwie Powiatowym w P. i strony mogły się z nim zapoznać. Pismem z dnia 14 czerwca 2018 r. B. B., I. B., T. B., M. B. wnieśli skargę na opisaną wyżej decyzję z dnia [...].04.2018r. Skarżący zarzucili naruszenie § 21 ust 1 planu miejscowego zgodnie z którym, minimalna wielkość działki budowlanej pod zabudowę wielorodzinną powinna wynosić 2000 m2 a przedmiotowa działka ma powierzchnię 1004 m2. Ponadto zdaniem skarżących zaskarżona decyzja została wydana pomimo sprzeciw sąsiadów. Postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2018 r. Sąd odrzucił skargę I. B., M. B. i T.B. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie aczkolwiek nie pełni z przyczyn w niej wymienionych. Zgodnie z treścią art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Stosownie do przepisu art. 145 tej ustawy kontrola ta sprawowana jest w zakresie oceny zgodności zaskarżonych do sądu decyzji z obowiązującymi przepisami prawa materialnego jak i przepisów proceduralnych - o ile ich naruszenie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj. na treść wydanego rozstrzygnięcia. Kontrolując zgodność z prawem aktów wymienionych w art. 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd administracyjny stosuje przepis art. 134 § 1, według którego sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Przedmiotem niniejszego postępowania jest rozstrzygnięcie o zgodności z prawem decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego z garażem podziemnym, z wewnętrznymi instalacjami wodno-kanalizacyjną, wentylacyjną i elektryczną oraz projektowanym zagospodarowaniem terenu działki , a także rozbiórkę trzech budynków gospodarczych oraz budynku mieszkalnego jednorodzinnego , na działce nr [...], obręb [...] K.- miasto. Zaskarżona decyzja została wydana w oparciu o treść art. 35 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane , zgodnie z którym to przepisem przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego właściwy organ sprawdza zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko. Oznacza to, że w przypadku, gdy na terenie objętym wnioskiem o udzielenie pozwolenia na budowę obowiązuje plan miejscowy organ udzielający pozwolenia na budowę ma obowiązek sprawdzenia zgodności rozwiązań przyjętych w projekcie budowlanym z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Badanie zgodności z ustaleniami planu miejscowego dotyczy zarówno projektu zagospodarowania działki, jak i projektu architektoniczno-budowlanego i polegać powinno na dokładnej analizie zapisów obowiązującego na danym obszarze planu miejscowego, a w szczególności jego ustaleń dotyczących terenu przewidzianego do zainwestowania oraz dopuszczonych tym planem warunków i sposobów jego zabudowy. W ocenie Sądu orzekające w kontrolowanym postępowaniu organy wadliwie wywiązały się z nakreślonego powyższym przepisem obowiązku bezzasadnie uznając, że przedłożony do zatwierdzenia projekt budowlany jest zgodny z obowiązującym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego podjętym w uchwale Rady Miasta K. z dnia [...] czerwca 2011 r., Nr [...]. Poddając analizie przepisy miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego przyjętego powyższą uchwałą należy stwierdzić, że nieruchomość, na której została zrealizowana inwestycja objęta kwestionowanym projektem budowlanym położona jest na obszarze oznaczonym symbolem 6 MW i stanowi tereny zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej (§ 9 pkt. 2 oraz §21 ust,1 pkt.1 uchwały). W § 21 ust.1 pkt.8 b planu ustalono warunki i zasady kształtowania zabudowy dla terenów oznaczonych symbolami 6 MW, 8 MW i 9 MW , wskazując wysokość zabudowy mieszkaniowej do 3 kondygnacji naziemnych , w tym poddasze nieużytkowe, o maksymalnej wysokości zabudowy -13,0 m. Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego nakłada zatem ograniczenie w zabudowie terenu dla planowanej inwestycji ilością 3 kondygnacji przy zabudowie tego terenu , z jednoczesnym wskazaniem , że zawierać się ma w nich także ewentualne poddasze nieużytkowe . Definicja pojęcia "kondygnacja" zawarta jest w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2002 r. Nr 75, poz. 690 z późno zm.). Należy przez nią rozumieć poziomą nadziemną lub podziemną część budynku, zawartą pomiędzy powierzchnią posadzki na stropie lub najwyżej położonej warstwy podłogowej na gruncie a powierzchnią posadzki na stropie bądź warstwy osłaniającej izolację cieplną stropu, znajdującego się nad tą częścią budynku, przy czym za kondygnację uważa się także poddasze z pomieszczeniami przeznaczonymi na pobyt ludzi oraz poziomą część budynku stanowiącą przestrzeń na urządzenia techniczne, mającą średnią wysokość w świetle większą niż 2 m; za kondygnację nie uznaje się nadbudówek ponad dachem, takich jak maszynownia dźwigu, centrala wentylacyjna, klimatyzacyjna lub kotłownia. Przepisy rozróżniają pojęcie kondygnacji podziemnej, przez które należy rozumieć kondygnację zagłębioną ze wszystkich stron budynku, co najmniej do połowy jej wysokości w świetle poniżej poziomu przylegającego do niego terenu, a także każdą usytuowaną pod nią kondygnację oraz kondygnacji nadziemnej będącej każdą kondygnacją niebędącą kondygnacją podziemną (§ 3 pkt 16, 17, 18 rozporządzenia). Wbrew stanowisku organów obu instancji oraz informacji zawartej w opisie projektu na k. 70, analiza złożonego przez inwestora projektu architektoniczno-budowlanego jednoznacznie wskazuje, że do realizacji w sprawie niniejszej zatwierdzono budynek mieszkaniowy, wielorodzinny, trzykondygnacyjny wraz z dodatkowo zaprojektowanym poddaszem nieużytkowym , którego wysokość w najwyższym miejscu , wg pomiaru za pomocą linijki , z uwzględnieniem skali rysunku, wynosi ok. 3 m. W ocenie Sądu przestrzeń zaprojektowana nad III kondygnacją , a pod płaszczyzną dachu stanowi bowiem poddasze nieużytkowe, którego realizacji nie dopuszcza plan miejscowy. W świetle przedstawionych okoliczności, doszło w ocenie Sądu do naruszenia przepisu art.35 prawa budowlanego poprzez wydanie decyzji udzielającej pozwolenia na budowę w sprzeczności z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w tym zakresie. Organ administracji publicznej orzekający o pozwoleniu na budowę, jest bowiem bezwzględnie związany warunkami mpzp i nie może od tych warunków odstąpić. W sytuacji nierespektowania zawartych w nim warunków, dochodzi do naruszenia przepisów prawa miejscowego, będącego źródłem prawa na obszarze działania organów. Niezależnie od powyższego wskazać należy , że jako pozbawione uzasadnionych podstaw , Sąd ocenił zarzuty zgłoszone przez Skarżącego na rozprawie poprzedzającej wydanie wyroku w sprawie , w odniesieniu do kwestii przesłaniania i zacieniania przyjętej w badanym projekcie. Jego analiza zarówno w części opisowej jak i graficznej zawarta na k. 14 i 22 projektu dokumentuje bowiem bezsprzecznie, że projektowany budynek spełnia wymogi § 13 i § 60 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki I ich usytuowanie. Wbrew stanowisku Skarżącego przyjąć także należy, że działka inwestycyjna nr [...] , o powierzchni 0,1004ha wydzielona została przed uchwaleniem mpzp , tym samym zatwierdzenie projektu budowlanego nie narusza § 16 ust.1 pkt.3 tego planu. Trafnie organ wskazał w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, iż Wydział Katastru i Geodezji Starostwa Powiatowego w P. potwierdził fakt wydzielenia wskazanej działki na datę uchwalenia planu , w piśmie skierowanym do akt sprawy . w dniu 14.09.2017r. Ponownie rozpoznając sprawę organ uwzględni wskazania zawarte w uzasadnieniu wyroku, mając na uwadze ograniczenia wynikające z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Z powyższych względów Sąd, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi , orzekł jak na wstępie .