VII SA/Wa 1506/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Włodzimierz Kowalczyk, , Sędzia WSA Jolanta Augustyniak – Pęczkowska, Sędzia WSA Marta Kołtun - Kulik (spr.), Protokolant sekr. sąd. Anna Tomaszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 lutego 2019 r. sprawy ze skargi [...] spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w [...] na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2018 r. nr [...] w przedmiocie nakazu wykonania określonych robót budowlanych I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji; II. zasądza od [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz [...] spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w [...] kwotę 680 (sześćset osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Zaskarżoną decyzją z [...] kwietnia 2017 r., nr [...], [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego ("[...] WINB"), po rozpatrzeniu odwołania PPHU [...] sp. z o.o. z siedzibą w [...] (skarżąca) od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] ("PINB w [...]") z [...] lutego 2018 r., nr [...], w przedmiocie nakazu wykonania określonych robót budowlanych – utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy przedstawił następujący stan faktyczny i prawny sprawy. W dniu 22 czerwca 2009 r. do Powiatowego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego w [...] wpłynął wniosek Z. R. o przeprowadzenie kontroli budynku mieszkalnego wielorodzinnego przy ul. [...] w [...] ze względu na zły stan techniczny ww. obiektu budowlanego. Zawiadomieniem z 30 czerwca 2009 r. PINB poinformował strony o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego w sprawie dotyczącej złego stanu technicznego budynku mieszkalnego wielorodzinnego zlokalizowanego przy ul. [...] w [...]. W trakcie czynności kontrolnych, w dniu 14 lipca 2009 r. stwierdzono, iż: na klatce schodowej widoczne są liczne pęknięcia tynków, z budynku odpada tynk elewacyjny, budynek oszpeca najbliższe otoczenie. Z kolei, w przeglądzie technicznym nr [...] przedmiotowego budynku mieszkalnego, opracowanym przez mgr inż. L. M. wskazano, iż: "Obecny stan budynku zagraża zdrowiu i życiu mieszkańców przebywających w lokalach. W trybie pilnym należy rozważyć możliwość przekwaterowania mieszkańców do lokali zastępczych i dokonania kapitalnego remontu całego budynku W związku z powyższym PINB w [...] decyzją z [...] sierpnia 2009 r., nr [...], nakazał PPHU [...] sp. z o.o. wymianę skorodowanych rur spustowych, naprawę instalacji odgromowej, wymianę instalacji kanalizacyjnej zgodnie z przedłożonym przeglądem technicznym, zabezpieczenie tynków zewnętrznych, sprawdzenie sprawności instalacji elektrycznej, wykonanie przeglądu kominiarskiego w budynku mieszkalnym wielorodzinnym przy ul. [...] w [...] - w terminie 6 miesięcy licząc od dnia, gdy ww. decyzja stanie się ostateczna. W wyniku postępowania odwoławczego [...] WINB decyzją z [...] listopada 2009 r., nr [...], uchylił powyższe rozstrzygnięcie i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Następnie - na skutek wniosku J. J. - powiatowy organ nadzoru budowlanego przeprowadził 8 stycznia 2010 r. oględziny w sprawie dotyczącej. nieszczelnych przewodów kominowych w budynku objętym przedmiotowym postępowaniem administracyjnym. W protokole kominiarskim z 20 października 2009 r. stwierdzono bowiem nieszczelności ścianek międzyprzewodowych pomiędzy wszystkimi przewodami w pionie. Wskazano, że nieszczelności występują również w ścianie kominowej w lokalach nr [...] i [...]. Wobec powyższego, PINB w [...] decyzją z [...] kwietnia 2010 r., nr [...] - zakazał PPHU [...] sp. z o.o. użytkowania lokali nr [...] i [...] ze względu na stężenie CO w ww. lokalach. Z kolei, decyzją z [...] kwietnia 2010 r., nr [...], organ I instancji nakazał PPHU [...] sp. z o.o. usunięcie nieprawidłowości w budynku mieszkalnym przy ul. [...] w [...] poprzez: wykonanie uszczelnienia kanałów dymowych, wykonanie naprawy całego systemu wentylacji grawitacyjnej, przemurowanie kominów spalinowych, przykrycie kanałów wentylacyjnych czapkami żelbetonowymi, osłonięcie poziomych przelotów wentylacyjnych siatkami lub kratkami. [...] WINB decyzją z [...] czerwca 2010r., nr [...], uchylił decyzję nr [...] i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji, natomiast decyzją z [...] czerwca 2010 r., nr [...], uchylił decyzję nr [...] i przekazał również sprawę do ponownego rozpatrzenia PINB w [...]. W dniu 27 września 2010 r. przedstawiciele powiatowego organu nadzoru budowlanego przeprowadzili kolejne oględziny, w trakcie których stwierdzono, że stan techniczny obiektu pokrywa się ze stanem przedstawionym w poprzedniej ekspertyzie technicznej. W obiekcie zamieszkałe były cztery lokale. Stan techniczny od ostatniej kontroli nie uległ zmianie, nie prowadzono żadnych robót remontowych, w szczególności remontu instalacji. Następnie, PINB w [...] - pismem z 31 maja 2011 r. - wezwał PPHU [...] sp. z o.o. do złożenia wyjaśnień oraz przedłożenia aktualnego protokołu okresowej kontroli ww. obiektu. Z przedłożonych dokumentów (protokół okresowej kontroli przewodów kominowych) wynikało, że wyczyszczono i skontrolowano wszystkie przewody kominowe: dymowe -piecowe pokojowe, piecowe CO + CW, kotłownie w piwnicach, wentylacyjne - kuchni, łazienek, pokoi, kotłowni w piwnicach. Przewody kominowe (dymowe, wentylacyjne) są drożne i posiadają prawidłowe ciągi grawitacyjne. Natomiast, z przeglądu technicznego budynku (z 31 marca 2011r.) sporządzonego przez mgr inż. L. M. wynikało, że obecny stan techniczny budynku zagraża zdrowiu i życiu mieszkańców przebywających w lokalach i w związku z tym należy rozważyć możliwość przekwaterowania mieszkańców do lokali zastępczych i dokonaniu kapitalnego remontu całego budynku. Jednocześnie wyszczególniono zakres sugerowanych prac do wykonania. Wobec powyższego, pismem z 12 grudnia 2011 r., powiatowy organ nadzoru budowlanego, wezwał PPHU [...] sp. z o.o. do złożenia wyjaśnień dotyczących wykonania zaleceń z ww. przeglądu technicznego omawianego budynku mieszkalnego wielorodzinnego. Wezwanie pozostało bez odpowiedzi. Postanowieniem z [...] grudnia 2016 r., nr [...], PINB w [...] nałożył na PPHU [...] sp. z o.o. obowiązek przedstawienia ekspertyzy technicznej ww. budynku mieszkalnego wielorodzinnego. W związku z nieprzedłożeniem wymaganej ekspertyzy, organ I instancji - postanowieniem [...] listopada 2011 r., nr [...] - nałożył na właściciela ww. budynku mieszkalnego wielorodzinnego obowiązek wpłacenia zaliczki w wysokości 5.000 zł na poczet wykonania ekspertyzy technicznej. W dniu 15 listopada 2017 r. do organu powiatowego została złożona ekspertyza dotycząca stanu technicznego przedmiotowego budynku mieszkalnego, sporządzona przez mgr inż. L. M., z której wynika, że budynek pod względem bezpieczeństwa konstrukcji jest bezpieczny. Właściciel budynku dokonał remontu klatki schodowej, wymiany większości drzwi wejściowych do lokali, wymienił wszystkie przewody elektryczne na klatce schodowej. W większości lokali dokonano wymiany stolarki okiennej na PCV, oraz wymieniono główne drzwi wejściowe do budynku. Zalecono jako pilne do wykonania prace polegające na likwidacji ogrzewania piecowego z zamianą na ogrzewanie elektryczne, uporządkowanie przestrzenni poddasza oraz poprawę tynków zewnętrznych na całości budynku. W związku z przedłożeniem ww. dokumentacji, PINB w [...] postanowieniem z [...] lutego 2018 r., nr [...], uchylił własne postanowienie nr [...] wydane w przedmiocie wpłacenia zaliczki. Decyzją z [...] lutego 2018 r., nr [...], organ I instancji nakazał PPHU [...] sp. z o.o., wykonanie w terminie 90 dni, od dnia kiedy ww. decyzja stanie się ostateczna, 1) zabezpieczenia i uzupełnienia w tynkach zewnętrznych na całości budynku mieszkalnego wielorodzinnego, usytuowanego na terenie działki położonej przy ul. [...] w [...]; 2) wymianę ogrzewania piecowego na ogrzewanie elektryczne; 3) uporządkowanie przestrzeni poddasza. [...] WINB, na skutek odwołania PPHU [...] sp. z o.o., decyzją z [...] kwietnia 2018 r., utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy podniósł, że za nałożeniem wskazanych przez organ powiatowy obowiązków przemawia tryb postępowania, który został zastosowany w omawianej sprawie, tj. art. 66 ustawy Prawo budowlane, zgodnie z którym w przypadku stwierdzenia, że obiekt budowlany lub jego część może zagrażać lub jest użytkowany w sposób zagrażający życiu lub zdrowiu ludzi, bezpieczeństwu mienia bądź środowiska, jest w nieodpowiednim stanie technicznym (ust. 1 pkt 3) bądź powoduje swym wyglądem oszpecenie otoczenia (ust. 1 pkt 4), właściwy organ nakazuje usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości, określając termin wykonania nałożonego obowiązku. [...] WINB wyjaśnił, że rozstrzygnięcie organu powiatowego powinno uwzględniać zarówno wyniki przeprowadzonej kontroli stanu obiektu jak i możliwości jego doprowadzenia do właściwego stanu technicznego poprzez usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości. Stwierdzenie nieodpowiedniego stanu technicznego obiektu powinno zostać udokumentowane wynikami kontroli stanu technicznego, ekspertyzami czy opiniami technicznymi. Organ podniósł, że z przedstawionej ekspertyzy dotyczącej stanu technicznego przedmiotowego budynku mieszkalnego sporządzonej przez mgr inż. L. M. wynika, że zalecono jako pilne do wykonania prace polegające na likwidacji ogrzewania piecowego z zamianą na ogrzewanie elektryczne, uporządkowanie przestrzenni poddasza oraz poprawę tynków zewnętrznych na całości budynku. Następnie organ II instancji przywołał wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z 5 czerwca 2002 r., sygn. akt SA/Rz 77/02, w którym Sąd stwierdził, że "Przez należyty stan estetyczny obiektu budowlanego należy rozumieć utrzymanie w dobrym stanie elewacji i wyglądu obiektu oraz innych jego elementów, jak też zapewnienie harmonii pomiędzy wyglądem obiektu a otoczeniem naturalnym i stworzonym przez człowieka. W razie zaś stwierdzenia, iż istotnie estetyka budynku odbiega od obowiązujących w ocenie organu standardów i powoduje oszpecenie otoczenia organ ten władny jest w oparciu o art. 66 Prawa budowlanego nałożyć decyzją na właściciela lub zarządcę obowiązek usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości". W konsekwencji organ odwoławczy stwierdził, że nałożenie obowiązków wskazanych w sentencji decyzji było prawidłowe, zaś ich zakres organ powiatowy określił na podstawie przywołanej wyżej ekspertyzy dotyczącej stanu technicznego budynku mieszkalnego wielorodzinnego. Jednocześnie organ podniósł, że co do zakresu nałożonych obowiązków skarżąca spółka nie zajęła stanowiska w złożonym odwołaniu, ograniczając swoją argumentację wyłącznie do istniejącego - jej zdaniem - naruszenia art. 10 k.p.a., czego nie podzielił organ II instancji. Skargę na decyzję [...] WINB z [...] kwietnia 2018 r. wniosła spółka z o.o. PPHU w [...], reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika. Zaskarżonej decyzji skarżąca zarzuciła: 1. naruszenie przepisów prawa materialnego które miało wpływ na wynik sprawy, to jest art. 66 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i nałożenie przez organ obowiązku wykonania robót określonych w decyzji w terminie 90 dni, który to termin został arbitralnie i błędnie ustalony przez organ, gdyż ten określił jeden i ten sam termin dla wykonania trzech różnych robót, których czasochłonność i stopień pilności jest znacząco różny, a który to termin nie znajduje uzasadnienia w okolicznościach faktycznych sprawy; 2. naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, to jest: a) art. 10 § 1 k.p.a. poprzez niezapewnienie skarżącej czynnego udziału w każdym stadium postępowania i zaniechanie umożliwienia wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów przed wydaniem decyzji; b) art. 81 k.p.a. poprzez uznanie za udowodnione okoliczności faktycznych, w sytuacji kiedy skarżąca nie miała możności wypowiedzenia się co do przeprowadzonych dowodów; c) art. 7 oraz art. 77 § 1 k.p.a. poprzez zaniechanie podjęcia wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, a także niewyczerpujące zebranie i rozpatrzenie całego materiału dowodowego; d) art. 80 k.p.a. poprzez ustalenie okoliczności, jakoby prace wskazane w sentencji decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego były niezbędne do wykonania ze względu na ochronę zdrowia, życia ludzkiego, bezpieczeństwa mienia w terminie 90 dni, pomimo, że okoliczność ta nie wynika z żadnego z przeprowadzonych w sprawie dowodów; e) art. 107 § 3 KPA poprzez sporządzenie wadliwego uzasadnienia faktycznego decyzji, w którym organ zaniechał wyjaśnienia, jakie okoliczności faktyczne sprawy wpłynęły na uznanie przez organ, że nakazane prace są niezbędne do przywrócenia należytego stanu technicznego obiektu budowlanego oraz dlaczego organ zakreślił 90 dniowy termin na ich wykonanie; f) art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. poprzez utrzymanie w mocy wadliwej decyzji organu I instancji, podczas gdy organ odwoławczy powinien decyzję tę w całości uchylić i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. W uzasadnieniu skargi strona skarżąca przedstawiła stanowisko na poparcie powyższych zarzutów, w konsekwencji wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji a także o zasądzenie kosztów postepowania sądowego według norm przepisanych. W odpowiedzi na skargę, [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje stanowisko, przedstawione w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd bada, czy organ administracji, orzekając w sprawie, nie naruszył prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Zgodnie zaś z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2018 r. poz. 1302 z późn. zm.), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57 a. Biorąc pod uwagę powyższe kryteria kontroli, w ocenie Sądu, skarga jest uzasadniona. W przedmiotowej sprawie, zdaniem Sądu, nie sprostano w pełni wymogom procedury związanej z prowadzeniem postępowania dowodowego i oceną jego wyników, a w konsekwencji przedwcześnie zastosowano art. 66 ust. 1 pkt 3 i 4 Prawa budowlanego. Zgodnie z art. 66 ust. 1 Prawa budowlanego: "W przypadku stwierdzenia, że obiekt budowlany: 1) może zagrażać życiu lub zdrowiu ludzi, bezpieczeństwu mienia bądź środowiska albo 2) jest użytkowany w sposób zagrażający życiu lub zdrowiu ludzi, bezpieczeństwu mienia lub środowisku, albo 3) jest w nieodpowiednim stanie technicznym, albo 4) powoduje swym wyglądem oszpecenie otoczenia - organ nadzoru budowlanego nakazuje, w drodze decyzji, usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości, określając termin wykonania tego obowiązku." Wskazać należy, że zastosowanie powyższego przepisu związane jest z treścią art. 61 Prawa budowlanego. Zgodnie z nim: "Właściciel lub zarządca obiektu budowlanego jest obowiązany: 1) utrzymywać i użytkować obiekt zgodnie z zasadami, o których mowa w art. 5 ust. 2; 2) zapewnić, dochowując należytej staranności, bezpieczne użytkowanie obiektu w razie wystąpienia czynników zewnętrznych odziaływujących na obiekt, związanych z działaniem człowieka lub sił natury, takich jak: wyładowania atmosferyczne, wstrząsy sejsmiczne, silne wiatry, intensywne opady atmosferyczne, osuwiska ziemi, zjawiska lodowe na rzekach i morzu oraz jeziorach i zbiornikach wodnych, pożary lub powodzie, w wyniku których następuje uszkodzenie obiektu budowlanego lub bezpośrednie zagrożenie takim uszkodzeniem, mogące spowodować zagrożenie życia lub zdrowia ludzi, bezpieczeństwa mienia lub środowiska." Fakt zaistnienia przesłanek obligujących organ nadzoru budowlanego do wydania decyzji w oparciu o art. 66 ust. 1 Prawa budowlanego musi wynikać z ustaleń poczynionych przez ten organ w przeprowadzonym postępowaniu i następnie znaleźć odpowiednie odzwierciedlenie w uzasadnieniu decyzji. Do wydania decyzji nakazującej doprowadzenie obiektu budowlanego do odpowiedniego stanu nie wystarczy bowiem ogólne stwierdzenie przez organ, że zachodzą przesłanki określone w ww. przepisie. Dlatego też organ nadzoru budowlanego opierając decyzję na podstawie art. 66 ust. 1 pkt 3 (z uwagi na stwierdzenie, że budynek jest w nieodpowiednim stanie technicznym), musi jednoznacznie sprecyzować o jakie nieprawidłowości chodzi. Przepis ten ma bowiem na celu korygowanie stwierdzonych nieprawidłowości w zakresie utrzymania obiektu budowlanego w należytym stanie technicznym odpowiadającym jego funkcjom. Unormowanie to ma bowiem umożliwić bezpieczne użytkowanie obiektu budowlanego zgodne z jego przeznaczeniem i stosuje się go do przypadków zaniedbania obowiązków ze strony właściciela lub zarządcy obiektu budowlanego znajdującego się w złym stanie technicznym. Odnosząc powyższe do niniejszej sprawy, wskazać należy, że na potrzeby przedmiotowego postępowania została przedłożona przez skarżącą ekspertyza dotycząca stanu technicznego budynku mieszkalnego wielorodzinnego przy ul. [...] w [...]. We wnioskach końcowych uprawniony rzeczoznawca wskazał, że: "Budynek pod względem bezpieczeństwa konstrukcji jest bezpieczny. Właściciel budynku dokonał remontu klatki schodowej, klatka została pomalowana, w większości lokali drzwi wejściowe zostały wymienione na nowe, zostały wymienione wszystkie przewody elektryczne na klatce schodowej, w większości lokali dokonano wymiany stolarki okiennej na PCV, wymieniono główne drzwi wejściowe do budynku (...). Nie stwierdza się poważnych usterek i naruszeń, które mogłyby spowodować zagrożenie życia lub zdrowia ludzi, bezpieczeństwa mienia lub środowiska, nie stwierdzono występowania przyczyn mogących ograniczyć użytkowanie obiektu a w szczególności zagrożeń mogących grozić katastrofą budowlaną." Do tzw. prac pilnych rzeczoznawca zaliczył natomiast: 1) likwidację ogrzewania piecowego z zamianą na elektryczne; 2) uporządkowanie przestrzeni poddasza; 3) poprawę tynków zewnętrznych na całości budynku (zaplanować docieplenie całego budynku minimum 10 cm styropianu). Skoro więc organ odwoławczy stwierdził, że nałożenie obowiązków wskazanych w decyzji organu I instancji jest prawidłowe albowiem zakres ich wynika z załączonej ekspertyzy, to jednoznacznie powinien wyjaśnić czy istniejące ogrzewanie piecowe, stan uporządkowania poddasza a także stan tynków zewnętrznych na całości budynku - mieszczą się w pojęciu "nieodpowiedniego stanu technicznego budynku", który to stan wymagał wydania stosownego nakazu usuwającego stwierdzone nieprawidłowości (nakazu likwidacji istniejącego ogrzewania piecowego wraz z zamianą na elektryczne, nakazu uporządkowania poddasza, nakazu poprawy tynków). Przy czym co istotne, i to powinien mieć organ na względzie, obiekt budowlany znajduje się w nieodpowiednim stanie technicznym wówczas, kiedy zachodzi niezgodność tego stanu z przepisami techniczno-budowlanymi. Przepisy techniczno budowlane, jak to wynika z art. 7 ust. 1 pkt 1 i ust. 2 pkt 1 Prawa budowlanego, to m.in. warunki techniczne, jakim powinny odpowiadać obiekty budowlane i ich usytuowanie, określone w drodze rozporządzenia (aktualnie Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r.). Oceniając zgodność stanu technicznego obiektu budowlanego z przepisami techniczno-budowlanymi, należy badać, jaki stan techniczny został określony w decyzji o pozwoleniu na budowę. Jeżeli zaś natomiast organy uznały, że zakres prac określony w pkt 1 decyzji organu I instancji (zabezpieczenie i uzupełnienie ubytków w tynkach zewnętrznych na całości budynku) jest związany z okolicznością, że budynek powoduje swym wyglądem oszpecenie otoczenia (art. 66 ust. 1 pkt 4 Prawa budowlanego), to także w tej materii zobowiązane były uczynić stosowne wyjaśnienia, poparte materiałem dowodowym, tj. wskazać czy tego rodzaju ubytki w tynkach zewnętrznych skutkują tym, że estetyka budynku odbiega od obowiązujących standardów i powoduje oszpecenie otoczenia. Samo bowiem odwołanie się do orzecznictwa sądów administracyjnych a także zaleceń wynikających z ekspertyzy (co uczynił organ odwoławczy), jest niewystarczające. W świetle powyższych rozważań należało uznać, że zaskarżona decyzja oraz decyzja ją poprzedzająca zapadły z naruszeniem przepisów postępowania – art. 7, art. 8, art. 10 k.p.a. oraz art. 77 § 1 i art. 107 § 3 k.p.a. w związku z art. 66 ust. 1 pkt 3 i 4 Prawa budowlanego. Ponadto organ odwoławczy (utrzymując w mocy decyzję organu I instancji) naruszył przepis art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. Ponownie rozpoznając sprawę organ prowadzący postępowanie administracyjne winien dostosować je do wskazań Sądu, tak aby wyjaśnić wszystkie istotne dla tego postępowania okoliczności faktyczne w sposób wykluczający jakiekolwiek wątpliwości, a w konsekwencji ocenę prawną w celu podjęcia stosownej decyzji. Biorąc powyższe pod uwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie - na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) w zw. z art. 135 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - uchylił zaskarżoną decyzję oraz decyzję organu I instancji. Rozstrzygniecie o kosztach Sąd oparł na podstawie art. 200 oraz 205 § 2 przywołanej ustawy.