VII SA/Wa 1507/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Włodzimierz Kowalczyk, Sędziowie Sędzia WSA Marta Kołtun-Kulik (spr.), Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 26 kwietnia 2018 r. sprawy ze skargi M. D. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2017 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania administracyjnego oddala skargę Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] maja 2017 r., znak: [...], Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego (dalej: "GINB") po rozpatrzeniu zażalenia [...] na postanowienie[...]Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego (dalej: "[...] WINB") z dnia [...]marca 2017 r., nr [...]– utrzymał w mocy postanowienie organu I instancji. W uzasadnieniu postanowienia organ odwoławczy przedstawił następujący stan faktyczny i prawny sprawy. Ww. postanowieniem z dnia [...] marca 2017 r. [...] WINB odmówił wznowienia - na wniosek [...]- postępowania, zakończonego decyzją tego organu z dnia [...] października 2014 r., nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego (dalej: "PINB") [...] z dnia [...] sierpnia 2014 r., nr [...], odmawiającą nakazania usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości przewodów wentylacyjnych w lokalu nr [...] w budynku mieszkalnym wielorodzinnym przy ul. [...] w [...] z uwagi na bezzasadność zgłoszonego żądania. [...], pismem z dnia 4 kwietnia 2017 r. wniosła w ustawowym terminie zażalenie na powyższe postanowienie [...] WINB z dnia [...] marca 2017 r. Organ odwoławczy, postanowieniem z dnia [...] maja 2017 r., utrzymał w mocy postanowienie organu I instancji. W uzasadnieniu postanowienia GINB podniósł, że [...], wnosząc (pismem z dnia [...] lutego 2017 r.) o wznowienie postępowania, zakończonego decyzją PINB [...] z dnia [...] sierpnia 2014 r. jako podstawę prawną wniosku podała przepis art. 145 § 1 pkt 3 K.p.a. W szczególności wskazała, że pracownik organu - [...], która prowadziła jej sprawę była bezpośrednio zainteresowana w niekorzystnym rozstrzygnięciu sprawy, ze względu na bliską znajomość z [...], którego działania doprowadziły do nieprawidłowości w działaniu przewodów wentylacyjnych. Stwierdziła, że o tym, iż w rozpoznaniu jej sprawy bierze udział osoba, która powinna być wyłączona, dowiedziała się dość późno, co uniemożliwiło jej podjęcie obrony swoich praw we właściwym czasie. Podniosła także, że już w trakcie trwania postępowania niejednokrotnie wskazywała na nieprawidłowości w działaniu [...], na które nikt z pracowników i przełożony nie zareagował. Wobec powyższego GINB wskazał, że [...] o przesłance wznowieniowej (wynikającej z art. 145 § 1 pkt 3 K.p.a.), którą podniosła we wniosku o wznowienie postępowania) wiedziała już w 2014 r. - w trakcie prowadzonego postępowania, zakończonego decyzją [...] WINB z dnia [...] października 2014 r. nr [...], utrzymującą w mocy decyzję PINB [...] z dnia [...] sierpnia 2014 r. nr [...]. Dalej podał, że wnioskodawczyni na ww. przesłankę wznowieniową powoływała się także w piśmie z dnia 8 lutego 2016 r., wniesionym do GINB, stanowiącym skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję GINB z dnia [...] grudnia 2015 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji [...] WINB z dnia [...] października 2014 r. utrzymującej w mocy decyzję PINB [...] z dnia [...] sierpnia 2014 r. W piśmie tym podniosła, że cyt.: ,,swoimi decyzjami inspektor [...] działała z pełną premedytacją na moją niekorzyść gwarantując bezkarność władzom WSMB [...] odpowiedzialnym za wszelkie nieprawidłowości w budowie przewodów wentylacyjnych oraz tolerowanie samowoli budowlanych niedozwolonych w lokalu [...], którego właścicielem jest jej partner. Uznanie faktu zamieszkiwania w lokalu nr [...]i prowadzenia wspólnego gospodarstwa z jego właścicielem, [...] w czasie orzekania przez [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w decyzji [...], jest okolicznością wywołującą wątpliwości co do bezstronności pracownika (...)". Organ zaznaczył, że wniosek [...] o wznowienie postępowania wysłany został do organu drogą pocztową w dniu [...] lutego 2017 r. Z zestawienia powyższych dat wynika więc, iż miesięczny termin zawarty w art. 148 § 1 K.p.a. do złożenia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art.145 § 1 pkt 3 K.p.a., został w rozpatrywanym przypadku przekroczony. W konsekwencji GINB stwierdził, że wniosek [...] nie spełniał wymagań formalnych a tym samym zasadnie [...] WINB, postanowieniem z dnia [...]marca 2017 r. odmówił wznowienia postępowania administracyjnego zakończonego ostateczną decyzją z dnia [...] października 2014 r. [...] (dalej: ,,skarżąca’’), pismem z dnia 20 czerwca 2017 r. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2017 r. Zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła: 1) naruszenie art. 7 K.p.a. w zw. z 77 § 1 K.p.a. oraz art. 80 K.p.a., poprzez brak dokładnego ustalenia stanu faktycznego, brak wszechstronnego oraz dogłębnego rozważenia wszystkich okoliczności faktycznych sprawy oraz niewyjaśnienie istoty sprawy, skutkujące pominięciem słusznego interesu strony skarżącej oraz uznanie, że zaskarżone postanowienie [...] WINB jest prawidłowe i nie ma podstaw do jego uchylenia; 2) naruszenie przepisu art. 145 § 1 pkt 3 K.p.a., w zw. z art. 148 § 1 K.p.a., poprzez błędne uznanie, że w niniejszej sprawie nie został spełniony warunek skuteczności wniosku o wznowienie postępowania administracyjnego w postaci zachowania terminu na jego wniesienie przez skarżącą. Na podstawie wyżej opisanych zarzutów, skarżąca wniosła o uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia i poprzedzającego go postanowienia organu pierwszej instancji oraz zasądzenie na rzecz skarżącej kosztów postępowania według norm przepisanych. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd bada, czy organ administracji, orzekając w sprawie, nie naruszył prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Zgodnie zaś z treścią art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.), dalej "P.p.s.a.", sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57 a. Biorąc pod uwagę powyższe kryteria kontroli, w ocenie Sądu, skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie należy podnieść, że wznowienie postępowania jest nadzwyczajnym trybem postępowania administracyjnego, umożliwiającym wzruszenie decyzji ostatecznych. Tryb ten stanowi odstępstwo od zasady stabilności decyzji administracyjnej wyrażonej w art. 16 K.p.a. Jednakże wszczęcie postępowania w sprawie wznowienia wymaga spełnienia szczególnych warunków formalnych. Uregulowana w Kodeksie postępowania administracyjnego procedura wznowienia postępowania przebiega dwuetapowo. Pierwszy, jej wstępny etap, polega na zbadaniu, czy podanie o wznowienie postępowania dotyczy sprawy zakończonej decyzją ostateczną, czy wskazuje podstawy z art. 145 § 1 K.p.a. oraz czy zostało złożone w terminie, o którym mowa w art. 148 K.p.a. Spełnienie tych przesłanek warunkuje dopuszczalność wznowienia postępowania, co z kolei następuje w drodze postanowienia, stosownie do treści art. 149 § 1 K.p.a. To postanowienie stanowi natomiast podstawę do przeprowadzenia przez właściwy organ drugiego etapu postępowania, w ramach którego badane są przyczyny wznowienia oraz sprawa rozstrzygana jest co do istoty - art. 149 § 2 K.p.a. Zgodnie z art. 148 § 1 K.p.a. podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania. Strona występująca z wnioskiem o wznowienie postępowania powinna zadbać o dowody potwierdzające datę dowiedzenia się o istnieniu przesłanki wznowienia. Ciężar dowodu dochowania terminu spoczywa zatem na stronie. Strona musi wykazać, kiedy (w jakiej dacie) dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania i musi tego dokonać w sposób pozwalający organowi zweryfikować, że podanie o wznowienie postępowania wpłynęło przed upływem terminu. W przedmiotowej sprawie skarżąca powołała się na przesłankę wynikającą z art. 145 § 1 pkt 3 K.p.a., z którego wynika, że w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli decyzja została wydana przez pracownika lub organ administracji publicznej, który podlega wyłączeniu stosownie do art. 24, 25 i 27 K.p.a. Istotą rozstrzygnięcia niniejszej sprawy jest odpowiedź na pytanie, od jakiej daty biegł termin dla skarżącej do złożenia wniosku o wznowienie postępowania, czy od dnia dowiedzenia się o tym, że urzędnik [...] brała udział w postępowaniu administracyjnym, czy od dnia, w których okoliczności te mogą stanowić podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego. Zdaniem Sądu początkiem biegu terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania było dowiedzenie się przez skarżącą o braniu udziału [...] w zwykłym postępowaniu administracyjnym zakończonym wydaniem decyzji przez PINB z dnia [...] sierpnia 2014 r. utrzymanej w mocy przez [...] WINNB z dnia [...] października 2014 r. Jak wskazano powyżej, podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania. Zatem w tym uregulowaniu wyraźnie wskazuje się na moment dowiedzenia się o okoliczności, stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania, a nie moment dowiedzenia się o tym, że owa okoliczność może stanowić podstawę do wznowienia (o przysługującym prawie wznowienia). Skarżąca decyzję PINB z dnia [...] sierpnia 2014 r. otrzymała w miesiącu jej wydania i materiał dowodowy wskazuje, że już wtedy wiedziała o braniu udziału [...] w postępowaniu pierwszoinstancyjnym (o czym świadczy chociażby podnoszenie tej okoliczności w odwołaniu z dnia 8 września 2014 r. od decyzji organu I instancji). Zatem należy przyjąć, że już wówczas wiedziała o okoliczności wskazanej we wniosku, stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania. W konsekwencji, słusznie organy obu instancji przyjęły, że wniosek z dnia [...] lutego 2017 r. został wniesiony przez skarżącą z uchybieniem terminu, określonego w art. 148 § 1 K.p.a. Zachowanie terminu jest warunkiem formalnym, niezbędnym do rozpoczęcia procedowania przez organ administracji. Złożenie wniosku z przekroczeniem terminu obliguje organ do wydania postanowienia o odmowie wznowienia postępowania, o czym stanowi art. 149 § 3 K.p.a. Wobec powyższego zarzuty podniesione przez skarżącą, a dotyczące naruszenia wskazanych w skardze przepisów, należało uznać za bezpodstawne. Tym samym, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie - na podstawie art. 151 P.p.s.a. - orzekł o oddaleniu skargi.