VII SA/Wa 1509/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bożena Więch - Baranowska po rozpoznaniu w dniu 7 października 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. S. – F. o wstrzymanie wykonania decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Miasta R. z dnia [...] stycznia 2012 r. znak: [...] w sprawie ze skargi A. S.– F. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2014 r. nr [....] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: odmówić wstrzymania wykonania decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Miasta R. z dnia [...] stycznia 2012 r. znak: [...]. Pismem z dnia [...] czerwca 2014 r. A. S.- F., dalej skarżąca, wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2014 r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2013 r. znak: [...] odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Miasta R. z dnia [...] stycznia 2011 r., znak: [...] nakazującej A. S. – F. oraz Z. L.usunąć nieprawidłowości stwierdzone w budynku mieszkalno – usługowym nr [...] przy ul. Z. w R. Skarga zawierała wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Miasta R. z dnia [...] stycznia 2011 r., znak: [...], bowiem wykonanie tej decyzji może wywołać skutki trudne do usunięcia, narazić stronę na zbędne koszty i wydatki. Podniosła, że wykonanie decyzji wydanej z naruszeniem prawa nie leży w interesie społeczno – gospodarczym. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeśli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Z konstrukcji powyższego przepisu wyłaniają się przede wszystkim dwie podstawowe dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy zasady. Po pierwsze, postępowanie w sprawie wstrzymania wykonania decyzji jest postępowaniem prowadzonym na wniosek skarżącego, a więc Sąd nie jest uprawniony do działania z urzędu, a jedynie w zakresie, na jaki wskazuje skarżący w treści tego wniosku. Nie jest dopuszczalna, zatem samodzielna konkretyzacja rzeczywistej woli autora wniosku przez Sąd. Po drugie, postępowanie to dotyczy, co do zasady możliwości wstrzymania zaskarżonej do sądu decyzji, co nie wyklucza jednak możliwości wstrzymania również i innych aktów wydanych w granicach tej samej sprawy. Wskazuje na to wyraźnie ww. przepis, zgodnie z którym sąd może wstrzymać na wniosek skarżącego akty lub czynności, o których mowa w § 1 tego przepisu. Dopiero, więc gdy zaistnieją podstawy do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, sąd może, na podstawie art. 61 § 3 zdanie ostatnie p.p.s.a. wstrzymać wykonanie także decyzji wydanych w innych postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Nie jest możliwe wstrzymanie wykonania decyzji wydanej w innym postępowaniu w granicach tej samej sprawy, nie jest również możliwe wstrzymanie wykonania decyzji organu I instancji, jeżeli z uwagi na brak wniosku skarżących, sąd nie może wpierw wstrzymać wykonania zaskarżonej decyzji organu II instancji (vide postanowienie Naczelnego Sadu Administracyjnego z 11 stycznia 2011r., sygn. akt II OSK 1835/10). W przedmiotowej sprawie wniosek skarżącej nie może zostać uwzględniony, bowiem skarżąca nie wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżąca zaskarżyła do Sądu decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2014 r., utrzymującą w mocy decyzję P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [....] grudnia 2013 r. odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Miasta R. z dnia [...] stycznia 2011 r., znak: [...] nakazującej m.in. skarżącej usunięcie nieprawidłowości stwierdzonych w przedmiotowym budynku mieszkalno – usługowym. Uwzględniając przedmiot niniejszej sprawy, a ten określa decyzja Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2014 r. wskazać należy, że z treści art. 61 § 3 p.p.s.a. przede wszystkim wynika, iż pierwotnym przedmiotem wstrzymania jest akt lub czynności, na które wniesiona została skarga. Ma to szczególne znaczenie w przypadku skarg na orzeczenie wydane w tzw. trybie nadzwyczajnym, a więc również w trybie postępowania nieważnościowego, jak w niniejszej sprawie. W takim wypadku w pierwszej kolejności wniosek strony skarżącej musi odnosić się do decyzji ostatecznej wydanej w tym trybie. To z jego punktu widzenia Sąd dokonuje oceny wystąpienia niebezpieczeństw, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Przepis art. 61 § 3 zdanie trzecie p.p.s.a., co prawda dopuszcza również możliwość wstrzymania decyzji w postępowaniu zwykłym, a więc tych które są przedmiotem weryfikacji w postępowaniu nieważnościowym, skoro dopuszcza on orzekanie przez sąd o wstrzymaniu wykonania także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy, jednakże nie może to prowadzić do wniosku, iż taki wniosek pozostanie w oderwaniu od przedmiotu zaskarżenia, a więc decyzji Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2014 r. Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że wniosek skarżącej nie może zostać uwzględniony z tego względu, że skarżąca w ogóle nie wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, a Sąd nie mógł rozszerzyć zakresu tego wniosku z urzędu. Tym samym w świetle powyższych rozważań Sąd uznał, iż wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Miasta R. z dnia [...] stycznia 2012 r. nie może zostać uwzględniony. Z tego względu Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.