VII SA/Wa 1511/09

Maciej Majewski referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na posiedzeniu niejawnym w dniu 11 marca 2010 r. po rozpoznaniu wniosku K. S. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi K.S. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2009 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności postanowienia postanawia: odmówić K. S. przyznania prawo pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych. W dniu 3 lutego 2010 r. wpłynął wniosek K. S. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W treści złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy K. S. zaznaczyła, że prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z mężem. W formularzu PPF strona zaznaczyła, że dochodem w rodzinie jest dochód z zasiłku dla bezrobotnych męża wnioskodawczyni w wysokości 460 zł. Jednakże z nadesłanych wyciągów z konta bankowego wynika, że wnioskodawczyni otrzymuje z ZUS świadczenie w wysokości około 1250 – 1380 zł. Wskazała, że jest osoba bezrobotną bez prawa do zasiłku. Posiada mieszkanie otrzymane w spadku po rodzicach, którego wielkości nie zaznaczyła. Nie zaznaczyła, że posiada inny majątek czy oszczędności. Na dzień 8 lutego 2010 strona posiadała na koncie osobistym 2450 zł. Strona nie wskazała jakie ponosi koszty miesięcznego utrzymania, zaznaczyła jednak, że na wszystkim musi bardzo oszczędzać. Strona posiada zadłużenie w ZUS, które zostało rozłożone na raty, początkowy stan zadłużenia na dzień 6 sierpień 2008 r. wynosił 1937,14 zł. W sprawie zważono, co następuje. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Zasadą jest, że każdy wnoszący sprawę do Sądu zobowiązany jest ponosić koszty sądowe, a tylko faktyczny brak możliwości finansowych może skutkować zwolnieniem od ich ponoszenia. Należy więc zaznaczyć, że chodzi o taką sytuację finansową, która obiektywnie nie daje możliwości zgromadzenia odpowiednich środków na poniesienie kosztów sądowych. Przyznanie prawa pomocy nastąpić może w przypadku wykazania, że wnioskujący nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek lub pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku w utrzymaniu koniecznym własnym i swojej rodziny pozostającej we wspólnym gospodarstwie domowym. Biorąc pod uwagę sytuację majątkową K. S. uznać należy, iż nie jest uzasadnione przychylenie się do wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Wnioskodawczyni nie wykazała, że nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych, które na obecnym etapie wynoszą 100 zł z tytułu opłaty za uzasadnienie. Przyznanie prawa pomocy jak wyżej zaznaczono jest instytucją wyjątkową, zasadą jest samodzielne ponoszenie kosztów sprawy sądowej przez strony. Z tego względu przyznanie tego prawa jest ograniczone do osób, które nie posiadają źródeł dochodu, albo których źródła dochodu są na tyle niewysokie, że uniemożliwiają im dochodzenie swych praw przed sądem. Z przedstawionego formularza nie wynika by strona znajdowała się w takiej sytuacji. Wnioskodawczyni utrzymuje się z zasiłku dla bezrobotnych, jednakże strona otrzymuje jeszcze nie wykazane w formularzu PPF świadczenie otrzymywane z ZUS w wysokości 1250-1380 zł. Strona nie zaznaczyła by ponad bieżące wydatki związane z utrzymaniem domu i wyżywieniem posiadała dodatkowe obciążenie chociażby w postaci kosztów leków, czy innych szczególnych wydatków. Strona nie posiada nikogo na utrzymaniu. Należy mieć również na uwadze okoliczność, że wnioskodawczyni samodzielnie, na wcześniejszym etapie sprawy, opłaciła wyższy wpis sądowy oraz, że strona posiada środki na koncie osobistym w wysokości 2450 zł. Fakty te świadczą że wnioskodawczyni nie znajduje się w tak trudnej sytuacji by kwalifikowała się do przyznania prawa pomocy. W związku z powyższym orzeczono, jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).