VII SA/Wa 1511/11

Maciej Majewski referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 25 lipca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. O. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi J. O. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2011 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności postanowienia postanawia : przyznać J. O. prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz poprzez ustanowienie adwokata z urzędu. Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął na formularzu PPF wniosek J. O. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata z urzędu. Z treści złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, iż J. O. prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z żoną. Rodzina wnioskodawcy utrzymuje się z emerytur wnioskodawcy i jego żony w łącznej wysokości 1435 zł. Posiadany majątek obejmuje dom drewniany do remontu i mieszkanie o pow. 15 m2. Wnioskodawca nie posiada przedmiotów wartościowych ani oszczędności. Podał, że ma 80 lat i jest inwalidą I grupy. Jest zmuszony do stałego przyjmowania leków. Żona wnioskodawcy jest osobą przewlekle chorą po udarze mózgu. Na leki miesięcznie wydaje około 250 zł. Dodał, że na wszelkie wizyty lekarskie są zmuszeni wynajmować samochód, podobnie potrzebują pomocy przy załatwianiu spraw codziennych jak zakupy czy pranie. Do wniosku wnioskodawca dołączył własne i żony zeznania PIT za 2010 r. W sprawie zważono, co następuje. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Zasadą jest, że każdy wnoszący sprawę do Sądu zobowiązany jest ponosić koszty sądowe, a tylko faktyczny brak możliwości finansowych może skutkować zwolnieniem od ich ponoszenia. Należy więc zaznaczyć, że chodzi o taką sytuację finansową, która obiektywnie nie daje możliwości zgromadzenia odpowiednich środków na poniesienie kosztów sądowych. Przyznanie prawa pomocy nastąpić może w przypadku wykazania, że wnioskujący nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek lub pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku w utrzymaniu koniecznym własnym i swojej rodziny pozostającej we wspólnym gospodarstwie domowym. Biorąc pod uwagę sytuację majątkową J. O. uznać należy, iż uzasadnione jest przychylenie się do wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata z urzędu. Wnioskodawca utrzymuje się jedynie z renty wypadkowej i emerytury żony. Oboje są osobami schorowanymi zmuszonymi do stałego przyjmowania leków. Fakty te wskazują, że wnioskodawca z osiąganych dochodów nie byłby w stanie samodzielne ponieść kosztów sądowych i opłacić zawodowego pełnomocnika. W związku z powyższym orzeczono, jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.