VII SA/Wa 1512/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Włodzimierz Kowalczyk po rozpoznaniu w dniu 10 lipca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Burmistrza Miasta G. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] znak : [...] w przedmiocie : określenia właściwości miejscowej organu postanawia : odrzucić skargę. W dniu 11 czerwca 2012 r. (data stempla biura podawczego) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga Burmistrza Miasta G. na postanowienie Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. z dnia [...] znak : [...]. Zaskarżonym postanowieniem organ działając na podstawie art. 19 § 1 pkt 6 i art. 19 § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa ( Dz. U. z 2005 r. Nr 8 poz. 60 z późn. zm.) uznał, iż organem właściwym miejscowo do naliczania podatku od środków transportowych za 2012 r. dla firmy I. K. M. i Wspólnicy Spółka Jawna jest Wójt Gminy G. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie lub ewentualne odrzucenie, gdyż w ocenie organu Burmistrz Miasta G. nie ma przymiotu strony. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje : Stosownie do przepisu art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ((tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270) sąd odrzuca skargę, jeżeli wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Przedmiotem oceny Sądu w niniejszej sprawie, jest skarga wniesiona przez Burmistrza Miasta G. na postanowienie Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. z dnia [...] znak : [...] uznające, iż organem właściwym miejscowo do naliczania podatku od środków transportowych za 2012 r. dla firmy I. K.M. i Wspólnicy Spółka Jawna jest Wójt Gminy G. Na wstępie rozważań należy wskazać, iż zgodnie z art. 19 § 1 pkt 6 powołanej ustawy spory o właściwość rozstrzyga między wójtami, burmistrzami (prezydentami miast) i starostami – wspólne dla nich samorządowe kolegium odwoławcze, a w razie braku takiego kolegium – sąd administracyjny. Stosownie do § 2 spór o właściwość rozstrzyga się w drodze postanowienia, na wniosek organu będącego stroną sporu. W ocenie Sądu, zaskarżone przez stronę postanowienie organu, jest rozstrzygnięciem, na które stronom nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, w tym również skarga do sądu. Oznacza to, iż skarga na postanowienie organu wydane w trybie art. 19 § 2 w zw. z art. 19 § 1 pkt 6 powołanej ustawy jest niedopuszczalna. Stanowisko takie zostało zawarte w orzeczeniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 sierpnia 2003 r. sygn. akt III SA/62/03, w którym wskazano, że określenie formy rozstrzygnięcia sporu kompetencyjnego nie spowodowało zmian co do zakresu tego postępowania. W dalszym ciągu jest to postępowanie wewnątrz - administracyjne; postępowanie to nie jest natomiast ani postępowaniem w sprawie administracyjnej (podatkowej), gdyż nie dotyczy rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej (podatkowej) w drodze decyzji administracyjnej (podatkowej), a dotyczy jedynie ustalenia właściwości organu do prowadzenia tego postępowania. Wydawane w postępowaniu dotyczącym rozstrzygnięcia sporu kompetencyjnego postanowienia, w związku z treścią art. 19 § 2 Ordynacji podatkowej , nie są postanowieniami, o których mowa w art. 16 ust. 1 pkt 2 ustawy o NSA, gdyż nie są wydawane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie, ani też nie kończą postępowania administracyjnego, ani nie rozstrzygają sprawy co do meritum ( istoty ). Postanowienia te nie są także aktami lub czynnościami z zakresu administracji publicznej, o których mowa w art. 16 ust. 1 pkt 4 ustawy o NSA, gdyż jak to już wspomniano mającą charakter wewnątrz - administracyjny. Akceptując w pełni przyjęty w ww. orzeczeniu pogląd, stwierdzić należy, iż jest on także aktualny na gruncie obecnej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270). Dodać należy, że również w postanowieniu NSA oz. w Lublinie z dnia 28.03.1991 r. sygn. akt SA/LU 218/91 Sąd wskazał, iż "... rozstrzygnięcie sporu o właściwość między organami na podstawie art. 22 § 1 Kpa. nie stanowi decyzji administracyjnej w rozumieniu art. 104 Kpa. Na takie rozstrzygnięcie nie przysługują środki odwoławcze w administracyjnym toku instancji ani skarga do Naczelnego Sądu Administracyjnego". W ocenie Sądu, który w pełni podziela ww. stanowiska Naczelnego Sądu Administracyjnego postanowienia wydane na podstawie art. 19 § 2 Ordynacji podatkowej nie są aktami lub czynnościami z zakresu administracji publicznej, na które przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Z przedstawionych względów skarga jest niedopuszczalna, co skutkuje jej odrzuceniem na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 tej ustawy. Mając na uwadze powyższe, Sąd postanowił jak w sentencji rozstrzygnięcia.