VII SA/Wa 1513/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Włodzimierz Kowalczyk (spr.), , Sędzia WSA Tomasz Janeczko, Sędzia WSA Jadwiga Smołucha, , Protokolant st. sekr. sąd. Magdalena Banaszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 listopada 2019 r. sprawy ze skargi T Z na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2019 r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji, II. zasądza od [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżącego T Z kwotę 500 zł (pięćset złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] maja 2019 r. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018r., poz. 2096 z późn. zm.) oraz na podstawie art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2018r., poz. 1202 z późn. zm.) po rozpatrzeniu odwołania Pana T Z od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] Nr [...] z dnia [...]marca 2019r., nakazującej Panu T Z rozbiórkę wybudowanego silosu na kiszonkę w postaci betonowej płyty o wymiarach 15,60 x 8,80m, obudowanej z dwóch stron murkiem betonowym o długości 15,60m przy granicy z działką nr ew. [...] i murkiem betonowym o długości 1,85m od strony działki drogowej nr ew. [...], zrealizowanego na działce nr ew. [...], położonej w miejscowości G, gmina B, powiat [...] , bez wymaganego prawem pozwolenia na budowę – utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że zawiadomieniem z dnia [...] stycznia 2019r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] poinformował o wszczęciu na wniosek Pana G G postępowania administracyjnego w sprawie silosu na kiszonkę zlokalizowanego na działce nr ew. [...] będącej własnością Pana T Z. Jednocześnie strony postępowania poinformowane zostały o zamiarze przeprowadzenia oględzin obiektu budowlanego. W toku czynności kontrolnych przeprowadzonych przez przedstawicieli PINB w [...] dnia 22 stycznia 2019 r. ustalono: "Istniejące utwardzenie betonowe z okalającym murem betonowym (od strony dz. nr [...]) o długości ok. 15,60m oraz murkiem o dł. ok. l,85m od strony drogi (dz. nr [...]). Murek o grubości ok. 0,20m i wysokości ok. 1,15m. W dniu kontroli na utwardzeniu częściowo składowana kiszonka z kukurydzy (rozdrobniona, sucha masa kukurydzy). W utwardzeniu brak zbiornika na odcieki. Odległość murku od ogrodzenia z działką nr ew. [...] wynosi ok. 0,40m. Nie stwierdzono żadnych zalegających odcieków. Inwestor w dniu kontroli nie przedłożył żadnych dokumentów formalno-prawnych w sprawie budowy w/w obiektu. Według oświadczenia inwestora przedmiotowe utwardzenie służyło jako plac manewrowy. Od października 2018r. składuje zaś kiszonkę z kukurydzy." Ponadto do protokołu kontroli Pan T Z oświadczył: "Utwardzenie wykonałem w 2006r., podobnie jak okalający murek. Początkowo utwardzenie betonowe służyło jako plan manewrowy do budynku oboro-stodoły. Murek zaś stanowił tymczasowe ogrodzenie. Wówczas trwał spór o granicę. Od października 2018r. składuję kiszonkę z kukurydzą na tym utwardzeniu. Do końca lutego kiszonka zostanie usunięta. Nie posiadam dokumentów formalno-prawnych dot. tego obiektu."  Następnie do akt sprawy dołączono mapę do celów projektowych, przyjętą do zasobu powiatowego dnia 1 marca 2013r., mapę do celów projektowych, przedstawiającą zagospodarowanie działki nr ew. [...] i [...] w miejscowości G, przyjętą do zasobu powiatowego dnia 28 sierpnia 2015r. oraz mapę do celów projektowych, przyjętą do zasobu powiatowego dnia 1 czerwca 2018r. Na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego PINB w [...] decyzją Nr [...]z dnia [...] marca 2019r., nakazał Panu T Z rozbiórkę wybudowanego silosu na kiszonkę w postaci betonowej płyty o wymiarach 15,60 x 8,80m, obudowanej z dwóch stron murkiem betonowym o długości 15,60m przy granicy z działką nr ew. [...] i murkiem betonowym o długości l,85m od strony działki drogowej nr ew. [...], zrealizowanego na działce nr ew. [...], położonej w miejscowości G, gmina B, powiat [...] , bez wymaganego prawem pozwolenia na budowę. Odwołanie od powyższego rozstrzygnięcia z zachowaniem ustawowego terminu złożył Pan T Z. Organ odwoławczy wskazał, że przedmiotem oceny w toku niniejszego postępowania odwoławczego jest decyzja PINB w [...] Nr [...]z dnia [...] marca 2019r., nakazująca inwestorowi, na podstawie art. 48 ust. 1 Prawa budowlanego, rozbiórkę silosu na kiszonkę w postaci betonowej płyty obudowanej murkiem betonowym, zrealizowanego na działce nr ew. [...] w miejscowości G, gmina B, powiat [...], bez wymaganego pozwolenia na budowę. W realiach omawianej sprawy, w wyniku kontroli przeprowadzonej w dniu 22 stycznia 2019r. przedstawiciele PINB w [...] ustalili, że na działce nr ew. [...], będącej własnością Pana T Z zlokalizowane jest betonowe utwardzenie z okalającym murkiem betonowym od strony działki nr ew. [...]i działki nr ew. [...], będącej drogę gminną. Przedmiotowy silos posiada wymiary 15,60 x 8,80m, betonowy murek od strony działki nr ew. [...] posiada długość 15,60m i zlokalizowany jest w odległości 0,40m do granicy z działką sąsiednią, zaś od strony działki nr ew. [...] murek posiada długość l,85m i wysokość ok. l,15m. W dniu kontroli na utwardzeniu częściowo składowana była kiszonka z kukurydzy. Zgodnie z art. 28 ust. 1 Prawa budowlanego roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę. Zaznaczyć należy, że katalog obiektów i robót budowlanych zawarty w art. 29 Prawa budowlanego, zwolnionych z obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę, a więc takich, do których nie będzie miała zastosowania ogólna zasada wyrażona w art. 28 ust. 1 ww. ustawy zawiera wyliczenie enumeratywne, co oznacza, że wyłącznie wskazane w nim obiekty i roboty nie wymagają pozwolenia na budowę. Stosowanie wykładni rozszerzającej jest w tym wypadku niedopuszczalne. Organ odwoławczy wskazał, że organ I instancji prawidłowo zakwalifikował przedmiot postępowania jako budowlę rolniczą. Warunki techniczne, jakim powinny odpowiadać budowle rolnicze oraz ich usytuowanie uregulowane zostały w rozporządzeniu Ministra Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej z dnia 7 października 1997r. (Dz. U. z 2014r., poz. 81). Silos na kiszonkę jako budowla podlega obowiązkowi uzyskania pozwolenia na budowę. Kwalifikacji silosów na kiszonkę jako obiektów budowlanych dokonał NSA w wyroku z dnia 19 stycznia 2017r., sygn. akt: II OSK 1081/15, wskazując, że: "Silos na kiszonkę winien zostać zaliczony do kategorii II obiektów budowlanych, a więc kategorii obejmującej "budynki służące gospodarce rolnej, jak: produkcyjne, gospodarcze, inwentarsko - składowe". Za taką kwalifikacją tego obiektu przemawia pomocniczo również § 3 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Gospodarski Żywnościowej z dnia 7 października 1997 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budowle rolnicze i ich usytuowanie (tekst jedn. Dz. z 2014 r., poz. 81 ze zm.), który silosy na kiszonkę kwalifikuje jako budowlę rolniczą." Ustawodawca w art. 48 ust. 2 Prawa budowlanego przewidział możliwość legalizacji samowoli budowlanej jednakże tylko w sytuacji, gdy budowa jest zgodna z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz nie narusza przepisów, w tym przepisów techniczno-budowlanych w zakresie uniemożliwiającym doprowadzenie obiektu budowlanego lub jego części do stanu zgodnego z prawem. Zgodnie z brzmieniem w/w przepisu: "Jeżeli budowa, której mowa w ust. 1, jest zgodna z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, a w szczególności ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innymi aktami prawa miejscowego oraz nie narusza przepisów, w tym techniczno-budowlanych, w zakresie uniemożliwiającym doprowadzenie obiektu budowlanego lub jego części do stanu zgodnego z prawem, organ nadzoru budowlanego wstrzymuje postanowieniem prowadzenie robót budowlanych. Na postanowienie przysługuje zażalenie." Organ odwoławczy dalej wskazał, że jakkolwiek obowiązek orzeczenia nakazu rozbiórki w stosunku do obiektów wybudowanych bez wymaganego prawem pozwolenia na budowę lub dokonania zgłoszenia nie ma charakteru bezwzględnego, niemniej jednak PINB w [...]nakazał rozbiórkę samowolnie wybudowanego silosu na kiszonkę w postaci betonowej płyty, obudowanej z dwóch stron murkiem betonowym, z uwagi na naruszenie przepisów techniczno-budowlanych. Zgodnie bowiem z § 8a pkt 6 Rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej z dnia 7 października 1997r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budowle rolnicze i ich usytuowanie: "1. Odległość silosów na kiszonki powinna wynosić co najmniej: 1) 25 m od pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi, jednak nie mniej niż 30 m od otworów okiennych i drzwiowych w tych pomieszczeniach; 2) 50 m od budynków służących przetwórstwu artykułów rolno-spożywczych i magazynów środków spożywczych; 3) 8 m od budynków magazynowych pasz i ziarna; 4) 15 m od instalacji służących do otrzymywania biogazu rolniczego; 5) 15 m od składu węgla i koksu; 6) 5 m od granicy działki sąsiedniej. 2. Silosy na kiszonki powinny mieć dno i ściany nieprzepuszczalne." Organ II instancji uznał, że w świetle materiału dowodowego zgromadzonego przez organ powiatowy uzasadnionym jest stwierdzenie, iż przedmiotowy obiekt budowlany nie spełnia przesłanek z art. 48 ust. 2 Prawa budowlanego, a tym samym nie było możliwe uruchomienie postępowania legalizacyjnego. Usytuowanie przedmiotowego obiektu nie spełnia warunków wynikających z w/w rozporządzenia, a więc legalizacja obiektu na podstawie art. 48 ust. 2 ww. przepisu nie jest możliwa. W ocenie organu odwoławczego charakter naruszenia norm techniczno-budowlanych uniemożliwia doprowadzenie obiektu do stanu zgodności z przepisami. Zdaniem [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego argumenty przedstawione przez skarżącego w odwołaniu nie wnoszą do sprawy istotnych elementów i w świetle Prawa budowlanego nie mogą skutkować uchyleniem zaskarżonej decyzji organu I instancji. W uzasadnieniu skarżonej decyzji PINB w [...]wskazał, że: "przy dokonywaniu kwalifikacji obiektów budowlanych organ ma na uwadze elementy funkcjonalne takiego obiektu, czyli przeznaczenie, wyposażenie oraz sposób i możliwości wykorzystania takiego obiektu jako całości użytkowo-technicznej. Wykonanie utwardzenia łącznie z murkami betonowymi i składowana w tym miejscu kiszonka, bezsprzecznie wskazuje, że obiekt ten pełni funkcję silosu na kiszonkę." [...]WINB w pełni podzielił w/w stanowisko. Wykorzystywanie przedmiotowego utwardzenia w celu przechowywania kiszonki potwierdzone jest zdjęciami dołączonymi do akt sprawy. W/w sposób wykorzystania potwierdzony został również przez samego inwestora. Organ odwoławczy zauważył również, że do akt organu powiatowego dołączona została potwierdzona za zgodność z oryginałem kopia decyzji Starosty [...]Nr [...]z dnia [...] marca 2006 r., zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę zbiornika na gnojówkę o poj. 90m3 z płytą gnojową o pow. 98m2 oraz zbiornika na gnojówkę o poj. 24m3 na działce nr ew. [...],[...] w miejscowości G oraz kopia projektu zagospodarowania w/w działek, będącego załącznikiem do w/w decyzji o pozwoleniu na budowę. Z powyższych dokumentów wynika, że płyta obornikowa, na którą Pan T Z uzyskał pozwolenie na budowę zlokalizowana miała być w odległości 7,50m od granicy z działką nr ew. [...], zaś przedmiotowy silos usytuowany jest w odległości ok. 0,40m od granicy z działką sąsiednią. Obiekt będący przedmiotem postępowania zlokalizowany jest pomiędzy projektowanymi płytą i zbiornikiem a ogrodzeniem z działką nr ew. [...]. Organ uznał więc, że w/w pozwolenie na budowę nie odnosiło się do przedmiotowego silosu na kiszonkę. W ocenie [...] WINB organowi I instancji nie można zarzucić obrazy przepisów prawa materialnego, jak też procesowego, które mogłoby uzasadniać odmienne rozstrzygnięcie sprawy. W ramach prowadzonego postępowania w niniejszej sprawie powiatowy organ nadzoru budowlanego wyczerpująco zebrał i rozpatrzył materiał dowodowy, jak również dokonał oceny zebranego materiału dowodowego zgodnie z obecnie obowiązującymi przepisami zawartymi w KPA. Skargę na tę decyzję złożył T Z. Zaskarżonej decyzji zarzucił: 1) naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy tj. art. 7, 8, 77, 80 k.p.a. poprzez zaniechanie dokładnego zbadania stanu faktycznego sprawy, niezebranie i nierozpatrzenie w sposób wyczerpujący materiału dowodowego, które to naruszenie doprowadziło organy administracyjne do przyjęcia, że Skarżący T Z nie posiada wymaganego pozwolenia na budowę obiektu budowlanego znajdującego się na działce o nr ewd. [...], w sytuacji gdy Skarżący dysponuje prawomocną decyzją z dnia [...].03.2006 r. o nr [...], na mocy której zatwierdzono projekt budowlany i udzielono mu pozwolenia na budowę zbiornika na gnojówkę o poj. 90 m3 z płytą gnojową o pow 98 m2 - i w konsekwencji nakazanie rozbiórki części obiektu wybudowanego zgodnie z przepisami, 2) naruszenie prawa materialnego tj. art. 48 ust. 1 prawa budowlanego poprzez jego niewłaściwe zastosowanie polegające na nakazaniu Skarżącemu T Z rozbiórki betonowej płyty o wymiarach 15,6/8,80 m, która częściowo stanowi płytę gnojową, która to została pobudowana na podstawie prawomocnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę, zgodnie z projektem, 3) naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy tj. art. 7, 8, 77, 80, 81 k.p.a. poprzez dowolną ocenę zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego polegającą na przyjęciu, że konstrukcja obiektów budowlanych w postaci utwardzenia terenu i murku betonowego składającego się z dwóch ścian usytuowanych do siebie prostopadle, spełnia kryteria silosu na kiszonkę, w sytuacji gdy silos stanowić może komora składająca się z dwóch ścian usytuowanych względem siebie równolegle, oraz w sytuacji gdy kontrolowane obiekty pełniły dla Skarżącego jedynie funkcję placu manewrowego i ogrodzenia, co w konsekwencji doprowadziło organy administracji do niewłaściwego zastosowania § 8 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej z dnia 7.10.1997 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budowle rolnicze i ich usytuowanie, 4) naruszenie prawa materialnego tj. art. 48 ust. 1 ustawy prawo budowlane poprzez jego niewłaściwe zastosowanie polegające na nakazaniu rozbiórki obiektu budowlanego w postaci utwardzenia terenu i murku pełniącego funkcję ogrodzenia bez wymaganego pozwolenia na budowę, w sytuacji gdy w świetle art. 29 ust. 2 pkt 5, art. 29 ust. 1 pkt 23 i art. 30 ustawy prawo budowlane na budowę ogrodzenia oraz wykonanie robót budowlanych w postaci utwardzenia powierzchni gruntu nie jest wymagane pozwolenie na budowę, a także zgłoszenie do organu administracji architektoniczno-budowlanej. Podnosząc te zarzuty wnosił o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...].03.2019 r. o nr [...][...]. W odpowiedzi na skargę organ wnosił o jej oddalenie podtrzymując argumentacje przedstawioną w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd bada, czy organ administracji, orzekając w sprawie, nie naruszył prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Zgodnie zaś z treścią art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 z późn. zm. - dalej: "p.p.s.a.") sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a. Biorąc pod uwagę powyższe kryteria kontroli, w ocenie Sądu, skarga jest zasadna ale nie ze wszystkich przyczyn w niej podniesionych. Przedmiotowa decyzja dotyczy nakazu rozbiórki silosu na kiszonkę w postaci betonowej płyty o wymiarach 15,60 x 8,80m, obudowanej z dwóch stron murkiem betonowym o długości 15,60m przy granicy z działką nr ew. [...]i murkiem betonowym o długości 1,85m od strony działki drogowej nr ew. [...], zrealizowanego na działce nr ew. [...], położonej w miejscowości G Materialnoprawną podstawę decyzji organu I instancji, utrzymanej w mocy przez organ odwoławczy, stanowi art. 48 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (j.t. Dz. U. z 2018 r. poz. 1202), zgodnie z którym jeśli obiekt budowlany, lub jego część, jest w budowie albo został wybudowany bez wymaganego pozwolenia na budowę organ nadzoru budowlanego nakazuje jego rozbiórkę. W tym miejscu wskazać należy, że nakaz rozbiórki jest sankcją prawną najdalej idącą w ramach przepisów ustawy Prawo budowlane, powodującą zazwyczaj nieodwracalne skutki. Z tego też względu, nie można tej sankcji stosować w sytuacjach kiedy stan faktyczny sprawy nie został ustalony w sposób jednoznaczny. Taka sytuacja, w ocenie Sądu, miała miejsce w niniejszej sprawie. Tymczasem, zgodnie z wyrażoną w art. 7 k.p.a. zasadą prawdy obiektywnej, organy administracji publicznej w toku postępowania stoją na straży praworządności i podejmują wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. Zdaniem Sądu, w powyższej sprawie, wskazane reguły procesowe zostały przez organy nadzoru budowlanego obu instancji naruszone a ich efektem było wydanie nakazu rozbiórki wobec całego obiektu, który w okolicznościach sprawy jest przedwczesny. Zgodzić należy się jednak z organami nadzoru budowlanego w trzech kwestiach. Po pierwsze prawidłowo przyjęto, że w niniejszej sprawie zastosowanie mają aktualnie obowiązujące przepisy ustawy - Prawo budowlane. Materiał dokumentacyjny wskazuje bowiem na realizowanie procesu inwestycyjnego miało miejsce niewątpliwie pod rządami ustawy z 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane. Po drugie słusznie też organy obu instancji wskazały, że przedmiotowa inwestycja była realizowana bez uzyskania wymaganego pozwolenia na budowę. W tym zakresie Sąd podziela zapatrywania organów co do przyjętej kwalifikacji obiektu i związanego z tym trybu prowadzenia postępowania. Z brzmienia art. 29 ust. 1 Prawa budowlanego wynika, iż pozwolenia na budowę nie wymaga budowa obiektów gospodarczych związanych z produkcją rolną i uzupełniających zabudowę zagrodową w ramach istniejącej działki siedliskowej enumeratywnie wymienionych w tym przepisie. W dacie podejmowania rozstrzygnięcia przez organ odwoławczy w wykazie tym nie znajdował się silos na kiszonkę. Jednocześnie podkreślić należy, że w Rozporządzeniu Ministra Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej z dnia 7 października 1997r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budowle rolnicze i ich usytuowanie wydanym na podstawie art. 7 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane silos na kiszonkę stanowi odrębną kategorię obiektu budowlanego. Nie można w związku z tym zgodzić się z tezą, że oceniany obiekt stanowi naziemny silos na materiały sypkie określony w art. 29 ust. 1 pkt 1d. Niewątpliwie kiszonka nie jest materiałem sypkim, a poza tym użycie w ww. przepisie parametrów wysokościowych świadczy o tym, że odnosi się on do innego rodzaju obiektu. Wreszcie za rozdzielnością tych pojęć świadczy to, że nowelizacją ustawy Prawo budowlane z dnia 11 września 2019 r. (Dz.U.2019.2170) zmieniającą nin. ustawę z dniem 23 listopada 2019 r. wprowadzono do art. 29 silosy na kiszonkę jako obiekty zwolnione z konieczności uzyskania pozwolenia na budowę. Z nowelizacji tej pośredni wynika również, że w poprzednim stanie prawnym obiekty tego rodzaju nie było objęte takim zwolnieniem. Sąd podziela również stanowisko organów co do tego, że przy dokonywaniu kwalifikacji obiektów budowlanych organ winien ma na uwadze elementy funkcjonalne takiego obiektu, czyli przeznaczenie, wyposażenie oraz sposób i możliwości wykorzystania takiego obiektu jako całości użytkowo-technicznej. Wykonanie utwardzenia łącznie z murkami betonowymi i składowana w tym miejscu kiszonka, wskazuje, że obiekt ten pełni funkcję silosu na kiszonkę. Po trzecie zasadnie podniósł [...] WINB, że w przedmiotowej sprawie brak było podstaw do prowadzenia przez organ I instancji postępowania legalizacyjnego ze względu na naruszenie § 8a pkt 6 Rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej z dnia 7 października 1997r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budowle rolnicze i ich usytuowanie. Niezgodność ta dotyczy zachowania odległości od granic działki. Zakres ewentualnej rozbiórki w celu doprowadzenia do stanu zgodności z przepisami technicznymi oznaczał by pozbawienie obiektu praktycznej użyteczności. Za zasadny jednak należało uznać zarzut dotyczący zakresu orzeczonej rozbiórki ze względu na wydanie decyzji z dnia [...] .03.2006 r. o nr [...]. Niewątpliwie parametry obiektu przeznaczonego w decyzji organu I instancji do rozbiórki wskazują na to, że obejmie ona również część płyty gnojowej, na budowę której skarżący uzyskał pozwolenie na budowę wskazaną wyżej decyzją. Wydaje się, iż inwestycja objęta tą decyzją została realizowana, niemniej brak w tym zakresie precyzyjnych ustaleń organu. W związku z tym ponownie rozpoznając sprawę organy nadzoru budowlanego ustalą prawidłowo stan faktyczny i mając na uwadze aktualny stan prawny podejmą merytoryczną decyzję. Wobec powyższego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał, że w niniejszej sprawie PINB naruszył art. 7 i 107 § 3 k.p.a., zaś organ odwoławczy nieprawidłowo skontrolował decyzję organu I instancji, czym naruszył nie tylko wskazane przepisy ale również stanowiący podstawę rozstrzygnięcia organu II instancji - art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., a naruszenie to miało istotny wpływ na wynik sprawy. Ponownie rozpoznając przedmiotową sprawę organy administracji zobowiązane będą do przeprowadzenia postępowania zgodnie z powołanymi wyżej wskazaniami Sądu. Z przedstawionych wyżej względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji wyroku. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 ww. ustawy.