VII SA/Wa 1518/08

Referendarz sądowy - Katarzyna Pakuła - Getka Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na posiedzeniu niejawnym w dniu 7 października 2008r. po rozpoznaniu wniosku J. B. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym w sprawie ze skargi J. B. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2008r. nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku sporządzenia projektu budowlanego zamiennego postanawia: przyznać J. B. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Pismem z dnia 23 września 2008r. ( data wpływu do Sądu 29 września 2008r.) skarżąca wniosła o przyznanie prawa pomocy poprzez całkowite zwolnienie z kosztów w sprawie. W załączeniu do wniosku wnioskodawczyni przesłała wypełniony formularz PPF, przedstawiając w nim dane dotyczące jej sytuacji finansowej, majątkowej i rodzinnej. W niniejszej sprawie, zważono co następuje: Zgodnie z dyspozycją art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. nr 153, poz.1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania ( pkt 1), a w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2). Żądanie zwolnienia od kosztów sądowych jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym (art. 245 § 3 ww. ustawy.) Podkreślić należy, że prawo pomocy jest instytucją wyjątkową, stanowiącą odstępstwo od ogólnej zasadny odpłatności postępowania wyrażonej w art. 199 ww. ustawy. Może być więc przyznane jedynie wtedy, gdy strona nie posiada żadnych możliwości finansowych zapłaty kosztów sądowych bądź też zapłata przez nią kosztów związanych z postępowaniem sądowym spowodowałaby utratę płynności finansowej i mogłaby przyczynić się do uszczerbku w koniecznym utrzymaniu wnioskodawcy i jego rodziny. Powołany wyżej przepis wskazuje, że inicjatywa dowodowa zmierzająca do wykazania, iż zachodzą przesłanki pozytywne dla uwzględnienia wniosku spoczywa na wnioskującym o przyznanie prawa pomocy. W niniejszej sprawie mając na względzie dane przedstawione w formularzu uznano, iż wnioskodawczyni wykazała w nim, że spełnia ustawowe przesłanki do przyznania prawa w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Z formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że wnioskodawczyni jest starszą i schorowaną osobą. Wspólnie z mężem prowadzą gospodarstwo domowe i utrzymują się z dochodów w wysokości 750,00 złotych miesięcznie. Na kwotę tą składa się dochód wnioskodawczyni uzyskiwany z tytułu prowadzenia gospodarstwa rolnego w wysokości 200,00 złotych oraz dochód jej małżonka z uzyskiwany z tytułu renty w wysokości ok. 550,00 złotych. W uzasadnieniu wniosku wnioskodawczyni podkreśliła, że mąż jest osobą chorą przeznaczającą prawie w całości dochody uzyskiwane z renty na lekarstwa. Wnioskodawczyni zakreśliła, że posiada dom o pow. 80 m ², nieruchomość rolną o pow. 11 ha oraz budynki gospodarcze. Skarżąca wyjaśniła we wniosku, że w gospodarstwo rolne nie inwestowała ponieważ zamierza prowadzić je jeszcze tylko przez dwa lata do emerytury. Mając na względzie powyższe uznano, że wnioskodawczyni kwalifikuje się do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie tj. zwolnienia z kosztów sądowych. Wobec powyższego na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ww. ustawy postanowiono, jak w sentencji postanowienia.