VII SA/Wa 1518/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Zielińska - Śpiewak (spr.), , Sędzia WSA Mariola Kowalska, Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska, Protokolant Katarzyna Zychora, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 grudnia 2009 r. sprawy ze skargi Towarzystwa S. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2009 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę skargę oddala Decyzją Nr [...] z dnia [...] grudnia 2008 r., znak: [...], Prezydent [...] na podstawie art. 28, art. 32, art. 33, art. 34 ust. 4, art. 36 ust.1, art. 82 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (tj. Dz. U. z 2003 r. Nr 207, poz. 2016 ze zm.) i art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) oraz art. 92 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (tj. Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1592 ze zm.) w związku z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 15 marca 2002 r. o ustroju miasta stołecznego Warszawy (Dz. U. Nr 41, poz. 361 ze zm.), - zatwierdził projekt budowlany i udzielił T. Sp. z o.o. siedzibą w W. przy ul. [...], pozwolenia na budowę budynku wysokościowego mieszkalno – usługowego z funkcjami towarzyszącymi, na nieruchomości oznaczonej numerem ewidencyjnym [...] z obrębu [...], położonej w rejonie ul. [...] w W. Dzielnicy [...], zaliczanego do XIII i XVI kategorii obiektów budowlanych o następujących parametrach: - powierzchnia zabudowy – 2036, 00 m2 - powierzchnia całkowita ogółem – 53674,00 m2 - powierzchnia użytkowa ogółem – 48121,57 m2 - kubatura ogółem – 215270,00 m3 - ilość kondygnacji podziemnych – 4 - wysokość budynku zmienna – cz. wysok. – 160,0 m; cz. podium – ok. 18,0 m; cz. biur. – ok. 19,0 m - ilość miejsc parkingowych – 234 - ilość mieszkań – 170. Odwołanie od powyższej decyzji złożyło Towarzystwo S. oraz [...] Spółdzielnia Mieszkaniowa w W. Towarzystwo S. podniosło zarzut naruszenia prawa strony do uczestniczenia w postępowaniu przez brak doręczenia postanowienia nr [...] z dnia [...] sierpnia 2008 r. oraz postanowienia nr [...] z dnia [...] sierpnia 2008 r. Zdaniem skarżącego naruszono także jego prawo do przeglądania akt sprawy i sporządzenia notatek i odpisów. [...] Spółdzielnia Mieszkaniowa w W. wskazała, iż obiekt budowlany zaprojektowany został "w odległościach nienormatywnych od granic sąsiedzkich", a organ administracji uniemożliwił zapoznanie się z tymi rozwiązaniami. Decyzją z dnia [...] lipca 2009 r., nr [...], znak: [...], Wojewoda [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a, po rozpatrzeniu wniesionych odwołań – utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu organ podał, iż stosownie do art. 35 ust. 1 ustawy Prawo budowlane, przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego właściwy organ sprawdza: 1) zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska; 2) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi; 3) kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b, a także zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7; 4) sprawdzenie projektu - przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane i legitymującą się aktualnym na dzień opracowania projektu, lub jego sprawdzenia - zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7. W razie stwierdzenia naruszeń, w powyższym zakresie, właściwy organ nakłada postanowieniem obowiązek usunięcia wskazanych nieprawidłowości, określając termin ich usunięcia, a po jego bezskutecznym upływie wydaje decyzję o odmowie zatwierdzenia projektu i udzielenia pozwolenia na budowę. Natomiast w razie spełnienia wymagań określonych w art. 35 ust. 1 oraz w art. 32 ust. 4 Prawa budowlanego, właściwy organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Analizując zabraną w sprawie dokumentację Wojewoda [...] uznał, iż wszystkie warunki określone we wskazanych przepisach zostały spełnione. Decyzja o pozwoleniu na budowę zgodna jest z wydanymi w sprawie decyzjami o wzizt: Prezydenta [...] nr [...] z dnia [...] października 2007 r. oraz decyzją nr [...] z dnia [...] listopada 2006 r. przeniesioną na rzecz Inwestora decyzją Nr [...] z dnia [...] maja 2007 r. Inwestor do wniosku o udzielenie pozwolenia na budowę dołączył wymagane prawem dokumenty, tj. projekt budowlany sporządzony przez osobę posiadającą odpowiednie uprawnienia budowlane, zawierający wymagane opinie i uzgodnienia oraz zgodnie z art. 32 ust. 2 ustawy Prawo budowlane – oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Nadto inwestor – T. Sp. z o.o. posiada zgodę na odstępstwo od przepisów techniczno-budowlanych – rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2002 r. Nr 75, poz. 690 ze zm.) umożliwiające wykonanie ściany z otworami okiennymi projektowanego budynku biurowego w odległości 3,0 m od granicy z sąsiednią działką budowlaną (postanowienie Prezydenta [...] nr [...] z dnia [...] sierpnia 2008 r.) oraz (postanowienie Prezydenta [...] nr [...] z dnia [...] sierpnia 2008 r.) umożliwiające wykonanie projektowanego wysokościowego budynku mieszkalnego w odległości 4,3 m od granicy z sąsiednią działką nr ew. [...], ze względu na bezpieczeństwo pożarowe. Do wniosku o pozwolenie na budowę dołączono także decyzję Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] września 2009 r. wyrażającą zgodę na usytuowanie wyrzutni powietrza na poziomie terenu przy projektowanym budynku, a także decyzję [...] Konserwatora Zabytków nr [...] z dnia [...] lipca 2008 r. zezwalającą na realizację robót zgodnie z zatwierdzonym projektem budowlanym. Projekt budowlany uzyskał uzgodnienia z rzeczoznawcą ds. zabezpieczeń przeciwpożarowych, rzeczoznawcą ds. sanitarno-higienicznych, rzeczoznawcą ds. bezpieczeństwa i higieny pracy. Oceniając przedstawioną dokumentację projektową organ uznał, iż inwestycja spełnia także wymagania wynikające z § 13 ust. 1 i 3 oraz § 60 rozporządzenia Ministra infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Odnosząc się do zarzutów odwołania Wojewoda [...] wyjaśnił, że udzielenie lub odmowa udzielania zgody na odstępstwo od przepisów techniczno-budowlanych, o której mowa w art. 9 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane, następuje w toku sprawy o wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę, a nie w toku odrębnego postępowania. Skoro postępowanie dotyczące uzyskania zgody na odstępstwo nie stanowi odrębnej sprawy administracyjnej i toczy się jako postępowanie wpadkowe w postępowaniu o wydanie pozwolenia na budowę, to organ merytorycznie wypowiada się w tym zakresie przez wydanie orzeczenia rozstrzygającego sprawę główna (pozwolenia na budowę), od którego będą przysługiwać stronom środki odwoławcze. Dopiero w nich strony będą mogły kwestionować tok postępowania oraz ewentualne rozstrzygnięcie tej incydentalnej kwestii. Art. 9 ust. 2 ustawy Prawo budowlane, na podstawie którego wydano zaskarżone postanowienie nie przewiduje środka zaskarżenia na postanowienie o udzieleniu lub odmowie udzielenia zgody na odstępstwo. Rozstrzygnięcie to należy do grupy postanowień zaskarżalnych wyłącznie w drodze odwołania od decyzji. Podsumowując swoje rozważania organ odwoławczy uznał, iż wobec spełnienia przez inwestora wymogów określonych w przepisach prawa budowlanego brak było podstaw do odmowy udzielania pozwolenia na budowę. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższą decyzję wniosło T. Decyzji zarzucono naruszenie: - art. 5 ust. 1 pkt 8,9 – polegające na nieodpowiednim usytuowaniu budynku inwestora na działce w wyniku czego naruszone zostały uzasadnione interesy osób trzecich, w tym skarżącego, - art. 9 ust. 1, art. 35 ust. 1 pkt 1 i pkt 3 ustawy Prawo budowlane, polegające na wydaniu pozwolenia na budowę, które nie jest zgodne z postanowieniami decyzji o warunkach zabudowy nr [...] z dnia [...] maja 2007 r. oraz decyzji nr [...] z dnia [...] października 2007 r., - § 12 ust. 1 pkt 1, § 13, § 271 ust. 4 i 5 rozporządzenia Ministra infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie w wyniku czego nie zapewniono naturalnego oświetlenia i naruszono przepisy bezpieczeństwa pożarowego, - art. 140, art. 143, art. 144 k.c., poprzez usytuowanie planowanych budynków inwestora w sposób ewidentnie naruszający interes prawny skarżącego, będącego użytkownikiem wieczystym dz. ew. nr 16, - art. 32 ust. 1 i art. 64 ust. 2 Konstytucji RP, poprzez naruszenie równego traktowania stron, a także naruszenie prawa własności, - naruszenie prawa procesowego, co miało istotny wpływ na wynik sprawy, w tym art. 7, art. 9, art. 10, art. 40, art. 73, polegające na rażącym naruszeniu prawa strony do uczestnictwa w całym postępowaniu administracyjnym poprzedzającym wydanie decyzji nr [...] Prezydenta [...], a także poprzez utrudnianie stronie zapoznawanie się z aktami sprawy, oraz nie doręczenie postanowień: nr [...] z dnia [...] sierpnia 2008 r. i nr [...] z dnia [...] sierpnia 2008 r. Skarżący wyjaśnił, jest użytkownikiem wieczystym dz. ew. nr 16 sąsiadującej bezpośrednio z planowaną inwestycją. Projektowany budynek narusza jego uzasadnione interesy bowiem został usytuowany bezpośrednio przy granicy działki. Doszło także do naruszenia przepisów rozporządzenia Ministra infrastruktury z dnia 12 lutego 2002 r. gwarantujących bezpieczeństwo pożarowe, z uwagi na nie zachowanie odległości od granicy działki. W ocenie skarżącego odległość pomiędzy budynkami powinna wynosić 12 m. Zdaniem skarżącego organ odstępując od norm ustalonych w rozporządzeniu oparł się na prywatnej opinii J.J., co pozbawiło go przymiotu bezstronnego działania w sprawie. W dalszych wywodach skarżący zakwestionował stanowisko organu dotyczące zgodności decyzji o pozwoleniu na budowę z wydanymi dla tej inwestycji decyzjami o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Wskazał, iż obie decyzje o warunkach zabudowy określają jako teren inwestycji dwie działki: - decyzja nr [...] – wymienia dz,. ew. nr [...] z obrębu [...], - decyzja nr [...] – wymienia dz. ew. nr [...] i [...] z obrębu [...]. Pozwolenie na budowę sytuuje inwestycje tylko na jednej działce ewidencyjnej nr [...] z w/w obrębu. Wskazał nadto, iż w decyzji nr [...] o warunkach zabudowy w pkt 5 określono, iż "Teren planowanej inwestycji jest położony w obszarze objętym ochroną prawną oraz sąsiaduje z obiektami wpisanymi do rejestru zabytków; Do rejestru zabytków wpisane są układy urbanistyczne: Placu [...] pod nr [...] oraz ul. [...] pod nr [...]". Konsekwencją tego jest, zdaniem skarżącego, wymóg by projektowany budynek swą wysokością nawiązywał do wysokości zabudowy po południowej stronie ulicy [...] tj. ok. 18 m. Architektura budynku powinna wyraźnie wyodrębnić w gabarytach i elewacji III kondygnacyjnej podstawy nawiązującej do wysokości tradycyjnej zabudowy [...] tj. budynku Teatru [...] i budynku przy Pl. [...], a linia zabudowy powinna być dostosowana do usytuowania frontu sąsiadującego budynku Teatru [...]. Projekt obu części (dominaty wraz z niższą, V kondygnacyjną częścią zespołu) miał zapewnić połączenie ich pasażem poprowadzonym od Pl. [...] w kierunku [...]. Zatwierdzony projekt w żaden sposób nie uwzględnia tych zapisów. Zaprojektowana dominata wykracza swą wysokością poza ustaloną w decyzjach o warunkach zabudowy wysokość pierzeji, oraz narusza zatwierdzony w rejestrze zabytków układ urbanistyczny Pl. [...]. W końcowych wywodach skarżący podniósł, iż realizacja projektu budowlanego znacznie ograniczy możliwość przebudowy w przyszłości budynku T. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje stanowisko przedstawione w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej jedynie pod względem zgodności z prawem, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w prowadzonym postępowaniu (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2002r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). W rozpoznawanej sprawie tego rodzaju wady i uchybienia nie wystąpiły, wobec czego skarga nie została uwzględniona. Na wstępie należy podkreślić, iż decyzja z dnia [...] grudnia 2008 r., którą zatwierdzono projekt budowany i udzielono pozwolenia na budowę poprzedzona została decyzją Prezydenta [...] z dnia [...] listopada 2006 r. ustalającą warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na realizacji wysokościowego budynku mieszkaniowego wielorodzinnego z funkcjami uzupełniającymi: handel, usługi, biura, kultura z garażem podziemnym, zagospodarowaniem terenu i sieciami infrastruktury technicznej na częściach działek nr ew. [...] i [...]. Decyzja ta została przeniesiona na obecnego inwestora T. Sp. z o.o. siedzibą w W. Kolejną decyzją z dnia [...] października 2007 r. ustalono warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na realizacji budynku biurowego z usługami ponadlokalnymi, z garażem poziemnym na części działki nr [...], której nie dotyczy decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu z dnia [...] listopada 2006 r. Podstawowy zarzut skargi, który nie był podnoszony w odwołaniu, dotyczy niezgodności pozwolenia na budowę z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w zakresie obszaru, na którym ma być realizowana inwestycja oraz braku uwzględniania w skarżonej decyzji wymogów określonych w pkt 5 decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu z dnia [...] października 2007r. Po przeanalizowaniu przedstawionej w sprawie dokumentacji, Sąd uznał, iż taka sprzeczność nie zachodzi. Z zatwierdzonego kontrolowaną decyzją projektu budowlanego wynika, w sposób nie budzący wątpliwości, iż całe zamierzenie inwestycyjne obejmuje budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego z funkcjami usługowymi oraz budynku biurowego z usługami ponadlokalnymi na działce ew. nr [...] i części działki nr ew. [...]. Co prawda, w decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę wskazano jedynie działkę nr ew. [...], to jednak podkreślić należy, że podstawowym jej składnikiem jest zatwierdzony projekt budowlany, który precyzyjnie określa teren objęty projektowaną inwestycją i jest on zgodny z terenem, dla którego ustalono warunki zabudowy. Oznacza to, że powyższe uchybienie pozostaje bez wpływu na treść rozstrzygnięcia. Nie można także podzielić zarzutu skarżącego dotyczącego naruszenia pkt 5 decyzji nr [...] z dnia [...] października 2007 r. o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na realizacji budynku biurowego. Pkt 5 wymienionej decyzji dotyczący ochrony dziedzictwa kulturowego i zabytków oraz dóbr kultury współczesnej stanowi, iż "teren planowanej inwestycji jest położony w obszarze objętym ochroną prawną oraz sąsiaduje z obiektami wpisanymi do rejestru zabytków; Do rejestru wpisane są układy urbanistyczne: Placu [...] oraz ul. [...]. [...] Konserwator Zabytków postanowieniem nr [...] z dnia [...] września 2007r. uzgodnił decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu dla niniejszej inwestycji. Prace budowlane należy poprzedzić uzyskaniem zgody [...] Konserwatora Zabytków". Podobnie decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu z dnia [...] listopada 2006 r. (dotycząca wysokościowego budynku mieszkalnego) została uzgodniona przez Konserwatora Zabytków postanowieniem nr [...] z dnia [...] marca 2006 r. Na powyższe postanowienie zażalenie wniosła G. po rozpoznaniu którego Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego postanowieniem znak: [...] z dnia [...] września 2006 r. utrzymał je w mocy. Następnie decyzją nr [...] z dnia [...] lipca 2008 r. [...] Konserwator Zabytków pozwolił firmie T. Sp. z o.o. siedzibą w W. na prowadzenie robót budowlanych przy budowie zespołu budynków wysokościowego mieszkalnego i biurowego. W tym kontekście Sąd w pełni podziela stanowisko organu, iż spełnione zostały przez inwestora wszystkie określone przepisami wymogi. Zatwierdzony kontrolowaną decyzją projekt budowlany zgodny jest z ustaleniami decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu zarówno w zakresie terenu, na którym ma być realizowana inwestycja, jak i uregulowań dotyczących ochrony dziedzictwa kulturowego i zabytków (pkt 5 decyzji z dnia [...] października 2007 r.), a organ prawidłowo ustalił zgodność projektu budowlanego z wydanymi w sprawie decyzjami o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Przechodząc do oceny kolejnych zarzutów skargi Sąd nie podziela stanowiska skarżącego, iż doszło do naruszenia przepisów określających warunki techniczne w zakresie odległości projektowanego obiektu od granicy sąsiedniej działki oraz bezpieczeństwa pożarowego. Z akt postępowania wynika, iż postanowieniem nr [...] z dnia [...] sierpnia 2008 r. Prezydent [...] wyraził zgodę na odstępstwo od przepisów rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2002 r. Nr 75, poz. 690) zawartych w § 271 ust. 1, 4, 7 umożliwiając wykonanie projektowanego wysokościowego budynku mieszkalnego na działce o nr ew. [...] przy ul. [...] w W. w odległości 4,3 m od granicy sąsiedniej działki budowlanej o nr ew. [...], z uwagi na bezpieczeństwo pożarowe. Kolejnym postanowieniem nr [...] z dnia [...] sierpnia 2008 r. wyrażono zgodę na odstępstwo od przepisów rozporządzenia w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie zawartych w § 12 ust. 1, pkt 1, umożliwiając wykonanie ściany z otworami okiennymi projektowanego budynku biurowego na działce o nr ew. [...] w odległości 3,0 m od granicy z sąsiednią działką budowlaną nr ew. [...], z uwagi na bezpieczeństwo pożarowe. Organ wskazał, iż inwestor uzasadniając konieczność dokonania odstępstw, przedstawił rysunki architektoniczno-budowlane i propozycje rozwiązań zamiennych wraz z pozytywną opinią [...] Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej oraz opinią rzeczoznawcy ds. zabezpieczeń przeciwpożarowych. W tym miejscu stwierdzić należy, iż całkowicie bezpodstawne i niezrozumiałe jest twierdzenie skarżącego, z którego wynika, że opinia rzeczoznawcy ds. zabezpieczeń przeciwpożarowych ma charakter "prywatnej opinii", co pozbawia rzeczoznawcę przymiotu bezstronnego działania w sprawie. Przedłożona specjalistyczna opinia sporządzona została przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia i ma charakter dowodu w sprawie, który podlega, zgodnie z art. 80 k.p.a., ocenie przez organ administracji publicznej. Skarżący nie podważa merytorycznej treści opinii przedstawiając np. kontropinię dlatego też podniesiony zarzut "bezstronnego działania" pozostaje bez wpływu na treść rozstrzygnięcia. Podkreślić nadto należy, że materialnoprawną podstawę wskazanych postanowień stanowi art. 9 ustawy Prawo budowlane, zgodnie z którym odstępstwo nie może powodować zagrożenia życia ludzi lub bezpieczeństwa mienia, w tym ograniczenia dostępności dla osób niepełnosprawnych, a także nie powinno powodować pogorszenia warunków zdrowotno – sanitarnych użytkowych, a także stanu środowiska po spełnieniu określonych warunków zamiennych. Z akt postępowania ani z wywodu skargi nie wynika, aby udzielona zgoda na odstępstwo od przepisów techniczno budowlanych powodowała takie zagrożenia. Nie doszło także, w ocenie Sądu, do naruszenia art. 5 ust. 1 pkt 8 i 9 Prawa budowlanego. Dokonując oceny ewentualnego naruszenia interesu właściciela sąsiedniej nieruchomości należy brać także pod uwagę stan zabudowy tej nieruchomości. Jak wynika z akt sprawy na działce nr [...] położone są zabudowania Teatru [...] i zbliżenie ściany z otworami okiennymi projektowanego budynku biurowego na odległość 3 m od granicy z dz. nr [...] nie narusza w ocenie Sądu uzasadnionych interesów skarżącego. Na zakończenie powyższych rozważań, odnosząc się do zarzutu naruszenia przepisów Konstytucji RP przytoczyć należy wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 11. V. 1999 r. w sprawie P. 9/98, w którym Trybunał stwierdził, że "Właściciel nieruchomości, będący inwestorem może być ograniczony w pełnym i nieskrępowanym wykorzystaniu jej dla celu realizowania inwestycji budowlanej, niezależnie od treści miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego oraz różnych ustawowych ograniczeń, także ze względu na to, że obiekt budowlany ponad dopuszczalną miarę utrudnia korzystanie z prawa własności nieruchomości sąsiedniej. Podobnie prawo własności właściciela nieruchomości sąsiedniej w zakresie korzystania z niej podlegać może ograniczeniom ze względu na takie lub inne korzystanie z nieruchomości przez dysponującego prawem własności inwestora". W przypadku konfliktu interesów prawnych osób dysponujących prawem własności, ustawodawca przewidział odstępstwa od zasady nieograniczonego korzystania z tych praw, aby właściciele sąsiednich nieruchomości mogli ze swoich praw korzystać optymalnie. Ograniczenie w korzystaniu z nieruchomości w jednakowym stopniu dotyczy skonfliktowanych sąsiadów. Warunki usytuowania budynków określone są w rozporządzeniu, czyli w akcie podstawowym. Możliwość odstępstwa od tych warunków wprowadził przepis ustawy w tym celu, aby można było rozstrzygać konflikty interesów osób dysponujących prawem własności w szczególnie uzasadnionych przypadkach". W powołanym wyroku Trybunał Konstytucyjny wprost wskazał, że "...art. 9 ust. 2 prawa budowlanego stanowi odstępstwo od ogólnych rygorów techniczno-budowlanych". Podsumowując powyższe wywody Sąd uznał, iż wobec spełnienia przez inwestora wszystkich wymogów określonych przepisami ustawy Prawo budowlane organ architektoniczno-budowlany nie mógł odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę (art. 35 ust. 4 Prawa budowlanego). Z tych względów działając na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), orzeczono jak w sentencji.