VII SA/Wa 1522/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Elżbieta Zielińska – Śpiewak po rozpoznaniu w dniu 9 sierpnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. S.A w W. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki postanawia: oddalić wniosek strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 czerwca 2011 r. P. S.A. z siedzibą w W. wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2011 r. Nr [...]. Decyzją tą utrzymano w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] lutego 2011 r. , nr [...] oraz poprzedzające ją postanowienie nr [...] z dnia [...] grudnia 2010 r. Decyzją z dnia [...] lutego 2011 r. organ I instancji nakazał inwestorowi P. S.A. z siedzibą w W. rozbiórkę przestrzennego rusztowania z rozpiętą na nim wielkopowierzchniową powłoką z nadrukiem reklamowym wzniesionego samowolnie w rejonie skrzyżowania ulic [...] i [...] w W. Uzasadniając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji pełnomocnik strony skarżącej wskazał, że już z samej istoty decyzji nakazującej rozbiórkę wynika możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub powstania trudnych do odwrócenia skutków w przypadku wykonania decyzji. Podniósł, że ewentualna szkoda poniesiona przez skarżącą, wskutek wykonania nakazu rozbiórki obiektu budowlanego wiąże się przede wszystkim z utratą nakładów finansowych poniesionych w związku z jego realizacją, jak również wiąże się z ponoszeniem nakładów finansowych w celu wykonania nałożonego obowiązku. Tym samym w ocenie strony skarżącej wykonanie nakazu rozbiórki byłoby równoznaczne z zaistnieniem w majątku inwestora znacznej szkody. W ocenie pełnomocnika strony skarżącej w przedmiotowej sprawie istnienie prawdopodobieństwo wzruszenia zaskarżonej decyzji przez Sąd. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zw. dalej p.p.s.a, Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uwzględnienie wniosku o udzielenie tymczasowej ochrony w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zatem uwarunkowane uprzednim stwierdzeniem, że spełniona została któraś z powołanych powyżej przesłanek. Ciężar wykazania, że wykonanie decyzji rodzi niebezpieczeństwo wywołania po stronie skarżącego znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, spoczywa na osobie domagającej się wstrzymania wykonania aktu. Wniosek o wstrzymanie wykonania powinien zatem zawierać informacje o stanie faktycznym i argumenty, odnoszące się do przesłanek wstrzymania wykonania. W rozpoznawanej sprawie Sąd stwierdza, iż strona skarżąca we wniosku o wstrzymanie nie wskazała informacji bądź argumentów, odnoszących się do przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji mogących uprawdopodobnić, iż wykonanie decyzji istotnie zrodzi niebezpieczeństwo wywołania po jej stronie znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik strony skarżącej podniósł jedynie, że wykonanie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego wiąże się z utratą przez stronę skarżącą nakładów finansowych poniesionych z jego realizacją jak również z ponoszeniem nakładów finansowych w celu wykonania nałożonego obowiązku. Tym samym w ocenie strony skarżącej wykonanie nakazu rozbiórki byłoby równoznaczne z zaistnieniem w majątku inwestora znacznej szkody. Należy jednak wskazać, że strona skarżąca nie wskazała w przybliżeniu na jak duże koszty może być narażona i w jaki sposób może wpłynąć to na jej sytuację finansową. Wywody zawarte we wniosku powinny zostać połączone z niezbędnym odwołaniem się do materiałów źródłowych oraz skonkretyzowanych wystarczająco danych obrazujących sytuację strony (por. postanowienia NSA z dnia 16 kwietnia 2009 r. sygn. akt II GSK 257/09 – LEX nr 575347). Działając z urzędu, Sąd nie dopatrzył się również okoliczności, o których mowa w powołanym wyżej przepisie. Nadto, strona skarżąca zasadności wniosku nie mogła upatrywać również w tym, że w jej ocenie zaskarżony akt narusza prawo. Nie jest to bowiem ustawowa przesłanka w oparciu o którą Sąd może wstrzymać jego wykonanie, ponadto o ewentualnym naruszeniu prawa i skutkach prawnych tego naruszenia Sąd rozstrzyga w orzeczeniu kończącym postępowanie sądowe. W świetle powyższego, w ocenie Sądu w rozpatrywanej sprawie brak jest przesłanek uzasadniających zastosowanie instytucji wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 61 § 3 ww. ustawy orzeczono, jak w sentencji postanowienia.