VII SA/Wa 1525/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska (spr.), , Sędzia WSA Mirosława Kowalska, Sędzia WSA Jolanta Zdanowicz, Protokolant Piotr Bibrowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 listopada 2007 r. sprawy ze skargi A. i M. G. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2007 r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki ogrodzenia działki. I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji, II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku, III. zasądza od [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżących A. i M. G. kwotę 760 zł (siedemset sześćdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego [...] decyzją z dnia [...] lutego 2007r., Nr [...] na podstawie art. 51 ust 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. – Prawo budowlane nakazał A. i M. G. dokonanie całkowitej rozbiórki ogrodzenia działki nr [...] i [...] z obrębu [...] od strony drogi B. na posesji pod numerem ul. Z. w W. W uzasadnieniu podał, iż postanowieniem nr [...] z dnia [...] stycznia 2007r. wstrzymał roboty budowlane prowadzone przy budowie przedmiotowego ogrodzenia nakładając na inwestora obowiązek przedłożenia w zakreślonym terminie dokumentacji technicznej mogącej stanowić podstawę do legalizacji samowolnie wybudowanego w 2001r. ogrodzenia. Inwestor nie wypełnił nałożonego obowiązku w zakreślonym terminie wnosząc o jego przedłużenie. Zdaniem organu przepis art. 50 Prawa budowlanego nie dopuszcza zmiany terminu w związku z czym należało wydać decyzję rozbiórkową zgodnie z art. 51 ust 1 Prawa budowlanego. Po rozpatrzeniu odwołania inwestorów, [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] czerwca 2007r, Nr [...] na podstawie art. 138 § 1 kpa utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Organ odwoławczy uznał, iż brak wykonania w wyznaczonym terminie obowiązków wynikających z postanowienia nr [...] z dnia [...] stycznia 2007r. obligował organ I instancji do wydania decyzji w oparciu o przepis art. 51 ust 1 Prawa budowlanego. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wnieśli inwestorzy A. i M. G. Skarżący zakwestionowali ustalenia organów dotyczące wybudowania ogrodzenia od strony drogi B. Zdaniem skarżących zapis w rejestrze gruntów oznaczenia działki nr ew. [...] jako "droga" nie jest wystarczający do stwierdzenia, że jest to teren zaliczony do jednej z kategorii dróg publicznych. Skarżący zarzucili organowi I instancji brak przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w tym zakresie, a ponadto podnieśli, iż organ odwoławczy nie ustosunkował się do zawartej w odwołaniu informacji o toczącym się przed Sądem Rejonowym [...] postępowaniu dotyczącym zasiedzenia działki nr ew. [...] potraktowanej przez organy jako droga. Powyższa okoliczność stanowi zdaniem skarżących przesłankę zawieszenia postępowania w przedmiotowej sprawie na podstawie art. 97§1 pkt 4 kpa. W odpowiedzi na skargę, [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie i podtrzymał dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga jest uzasadniona. Organy nadzoru budowlanego wbrew treści art. 7 k.p.a. i art. 77 k.p.a. nie zebrały wyczerpująco całego materiału dowodowego i dokładnie nie wyjaśniły stanu faktycznego sprawy oraz podstawy prawnej wydanego nakazu rozbiórki. Zasadniczą kwestią wymagającą wyjaśnienia jest ustalenie jaki charakter ma droga przy której znajduje się wybudowane w 2001r. przedmiotowe ogrodzenie. Zgodnie z art. 30 ust 1 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. – Prawo budowlane (Dz.U. z 2000r, nr 106 poz. 1126 ze zm. ) w brzmieniu obowiązującym w dacie budowy ogrodzenia – zgłoszenia właściwemu organowi wymagała budowa ogrodzeń od strony dróg, ulic, placów i innych miejsc publicznych oraz o wysokości powyżej 2,20m. Z protokołu oględzin przeprowadzonych w dniu 1 sierpnia 2001r. przez organ pierwszej instancji wynika, iż w kwietniu 2001r. inwestor bez zgłoszenia wybudował ogrodzenie pełne z blachy trapezowej, wysokości 2,00m, na podmurówce betonowej. Ogrodzenie zostało wykonane przy drodze dojazdowej ( bez nazwy ) do działek zabudowanych w odległości ok. 350m. od ulicy Z. Organ nadzoru budowlanego nie ustalił i nie wyjaśnił, czy droga dojazdowa o której mowa w protokole oględzin jest drogą publiczną w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 21 marca 1985r o drogach publicznych ( Dz.U. z 2000r. Nr 71, poz. 838 z późn. zm. ) gdyż budowa ogrodzenia tylko przy takiej drodze wymaga zgłoszenia właściwemu organowi. Drogą publiczną jest droga zaliczona na podstawie powołanej wyżej ustawy do jednej z kategorii dróg z której może korzystać każdy, zgodnie z jej przeznaczeniem, z ograniczeniami i wyjątkami określonymi w tej ustawie lub innych przepisach szczególnych. Drogi nie zaliczone do żadnej kategorii dróg publicznych, w szczególności drogi w osiedlach mieszkaniowych, dojazdowe do gruntów rolnych i leśnych, dojazdowe do obiektów użytkowanych przez podmioty prowadzące działalność gospodarczą, place przed dworcami kolejowymi, autobusowymi i portami są drogami wewnętrznymi. Budowa ogrodzeń nieprzylegających do dróg, ulic, placów, torów kolejowych i innych miejsc publicznych oraz o wysokości nie przekraczającej 2,20m nie wymaga zgłoszenia. Podstawą prawną decyzji organu I instancji nakazującej rozbiórkę był przepis art. 51 ust 1 Prawa budowlanego. Zastosowanie właśnie tego przepisu nie zostało bliżej przez organ uzasadnione. Należy zauważyć, iż orzeczenie rozbiórki ogrodzenia możliwe jest także na podstawie art. 48 Prawa budowlanego. Z protokołu oględzin wynika, iż przedmiotowe ogrodzenie funkcjonuje jako otoczenie działki niezabudowanej. Stanowi zatem budowlę w rozumieniu art. 3 pkt 3 Prawa budowlanego wchodzącą w zakres szerokiego pojęcia obiektu budowlanego. W związku z powyższym organ powinien rozważyć prawidłowość zastosowanej podstawy prawnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdza, że w sprawie będącej przedmiotem skargi nie wyjaśniono stanu faktycznego w zakresie niezbędnym do rozstrzygnięcia czym naruszono art. 7 k.p.a., art. 8 k.p.a. art. 9 k.p.a. oraz art. 77 k.p.a., które stanowią, iż w toku postępowania organy administracyjne stoją na straży praworządności i podejmują wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy mając na względzie słuszny interes stron i słuszny interes społeczny. Dokonanie tych wyjaśnień umożliwi także właściwe ustosunkowanie się do zarzutów skarżącego. Wskazane naruszenia przepisów miały istotny wpływ na wynik sprawy. W tym stanie rzeczy, stosownie do 145 § 1 pkt 1 a i 1 c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ) orzeczono jak w pkt I sentencji wyroku. Zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu na podstawie art.152 wyżej powołanej ustawy.