VII SA/Wa 1526/05
WyrokWSA w Warszawie2006-02-28
Skład orzekający: Wojciech Mazur, Leszek Kamiński, Grzegorz Czerwiński
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy organ administracji publicznej prawidłowo stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania, jeśli skarżący kwestionuje datę odbioru decyzji administracyjnej?Ratio decidendi
Sąd administracyjny oddalił skargę, uznając, że organ prawidłowo stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Analiza akt sprawy wykazała, że pokwitowanie odbioru decyzji Wojewody opatrzone było datą 7 lipca 2005 r., a odwołanie wpłynęło 23 lipca 2005 r., co oznacza przekroczenie 14-dniowego terminu o jeden dzień. Twierdzenia skarżącego o błędnym wpisaniu daty odbioru nie korespondowały z urzędowym dokumentem zwrotnego potwierdzenia odbioru.Stan faktyczny
Skarżący T. N. i M. N. wnieśli skargę na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, który stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Wojewody. Organ uznał, że odwołanie zostało wniesione z jednodniowym uchybieniem terminu, ponieważ decyzja została doręczona 7 lipca 2005 r., a odwołanie wpłynęło 22 lipca 2005 r. Skarżący kwestionowali datę odbioru decyzji, twierdząc, że nie zastano go w domu 7 lipca 2005 r. i że nie on podpisywał potwierdzenie odbioru.Rozstrzygnięcie
Sąd oddalił skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wojciech Mazur, , Sędzia WSA Leszek Kamiński (spr.), Asesor WSA Grzegorz Czerwiński, , Protokolant Anna Mężyńska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 lutego 2006 r. sprawy ze skargi T. N. i M. N. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2005 r. znak [...] w przedmiocie stwierdzenia wniesienia odwołania z uchybieniem terminu skargę oddala
Postanowieniem [...] z dnia [...] września 2005 r. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego na podstawie art. 134 k.p.a. stwierdził, że odwołanie T. N. i M. N. od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2005 r., Nr [...], stwierdzającej nieważność decyzji Prezydenta W. z dnia [...] lutego 2000 r., Nr [...], zmieniającej decyzję ostateczną Prezydenta Miasta W. z dnia [...] maja 1993 r., Nr [...], zatwierdzającą projekt budowlany zamienny poddasza w budynku warsztatowo-socjalnym przy ul. [...] [...] we W. - zostało wniesione z uchybieniem terminu.
W uzasadnieniu organ podał, że wymieniona wyżej decyzja została doręczona odwołującym się w dniu 7 lipca 2005 r., odwołanie zaś wpłynęło w dniu 22 lipca, tj. z jednodniowym uchybieniem terminu. Ponieważ odwołujący się nie spełnili warunków określonych w bezwzględnie obowiązujących przepisach prawa, ich odwołanie nie mogło być skuteczne.
T. N. złożył skargę na to postanowienie, podnosząc w niej argumenty merytoryczne dotyczące decyzji, od której złożył nieskuteczne odwołanie. W przedmiocie postanowienia wyjaśnił zaś, że decyzję otrzymał po dniu 7 lipca 2005 r., gdyż tego dnia nie było go w domu, o czym świadczy adnotacja na kopercie "adresata nie zastano". Na dokumentach pocztowych istnieje wprawdzie data odbioru 7 lipca 2005 r., lecz to nie on podpisywał potwierdzenie odbioru. Organ w odpowiedzi na skargę podtrzymał stanowisko zajęte w decyzjach.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje.
Skargę należało oddalić, gdyż zaskarżona decyzja odpowiada prawu.
Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Oznacza to, że Sąd, rozpoznając skargę, ocenia czy zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa materialnego bądź przepisów postępowania administracyjnego. Zgodnie z art. 134 § 1 ww. ustawy Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną.
W aktach sprawy znajdują się pokwitowania odbioru decyzji Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2005 r., Nr [...], skierowanej do T. N. i M. N. opatrzone datą 7 lipca 2005 r. oraz podpisem jednego z adresatów. W aktach znajduje się też odwołanie od tej decyzji opatrzone datą wpływu 23 lipca 2005 r. Z zestawienia tych dat wynika, że zawity, 14-dniowy termin do złożenia odwołania został przekroczony o jeden dzień. Twierdzenia skarżącego o zachowaniu terminu stoją też w sprzeczności z jego oświadczeniem, iż w odwołaniu napisał, że decyzję otrzymał w dniu 7 lipca 2005 r. Wyjaśnienie, że uczynił to omyłkowo nie koresponduje jednak z datą podaną w urzędowym dokumencie, jakim jest zwrotne potwierdzenie odbioru, a tam zapisano właśnie datę 7 lipca 2005 r.
Nie ulega zatem wątpliwości, że strony złożyły odwołanie z uchybieniem terminu zawitego, organ zaś nie mógł w tej sytuacji zachować się inaczej, niż wydać postanowienie [...] stwierdzające uchybienie terminu. Skutkiem bowiem uchybienia terminu zawitego jest nieskuteczność czynności, która miała być wykonana w terminie. Innymi słowami mówiąc, środek odwoławczy złożony po upływie terminu zawitego nie wywołuje skutku prawnego w postaci wszczęcia postępowania odwoławczego. Rozpoznanie zaś odwołania złożonego z uchybieniem terminu oznaczałoby, iż organ odwoławczy podjął działanie bez podstawy, a wydane przez niego decyzje rozstrzygające sprawę dotknięte byłyby wadą nieważności.
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę oddalił.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 29.07.2026. · Źródło