VII SA/Wa 1527/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Halina Kuśmirek po rozpoznaniu w dniu 20 listopada 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. P. na Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego w przedmiocie używania odcisku urzędowej okrągłej pieczęci z wizerunkiem orła postanawia: odmówić uzupełnienia postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 października 2009 r. odrzucającego skargę S. P. Postanowieniem z dnia 26 października 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę S. P. W dniu 5 listopada 2009 r. (data stempla pocztowego) skarżący złożył wniosek o uzupełnienie powyższego orzeczenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Orzeczenie uzupełniające wyrok zapada w formie wyroku, chyba że uzupełnienie dotyczy wyłącznie kosztów ( art. 157 § 3 p.p.s.a.). Natomiast na mocy art. 166 w/w ustawy do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach. W niniejszej sprawie rozstrzygnięcie, co do którego skarżący wniósł wniosek o uzupełnienie, zapadło w formie postanowienia, więc zgodnie z powyższymi przepisami rozstrzygnięcie w przedmiocie uzupełnienia postanowienia zapada w formie postanowienia na posiedzeniu niejawnym. Z pism skarżącego wynika, że jego zdaniem sąd nie orzekł o całości skargi i dlatego składa wniosek o uzupełnienie postanowienia na podstawie art. 157 § 1 p.p.s.a. W tym miejscu należy wyjaśnić, że zgodnie z art. 58 § 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę postanowieniem w przypadkach wskazanych w § 1 ww. przepisu, a odrzucenie może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. Tak więc wbrew twierdzeniom skarżącego rozstrzygnięcie nie musiało być wydawane na rozprawie. Odnosząc się do zarzutu skarżącego dotyczącego nie zawarcia w orzeczeniu wszystkich niezbędnych elementów, Sąd stwierdza, że postanowienie z dnia 26 października 2009 r. zawiera rozstrzygnięcie co do całości skargi, która jak to wskazano w uzasadnieniu postanowienia nie podlega kognicji sądów administracyjnych. Ponadto orzeczenie w przedmiocie skargi może jeszcze zawierać rozstrzygnięcie w kwestii kosztów. Takie rozstrzygnięcie również Sąd zawarł ww. postanowieniu w pkt II – postanawiając zawrócić z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarżącemu S. P. kwotę 100 zł (sto złotych) tytułem uiszczonego wpisu sądowego. Z tego też względu, na podstawie art. 157 w zw. z art. 166 p.p.s.a Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji postanowienia.