VII SA/Wa 1530/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Machlejd (spr.), Sędzia WSA Izabela Ostrowska, Sędzia WSA Elżbieta Zielińska-Śpiewak, Protokolant ref. staż. Bartłomiej Grzybowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 stycznia 2012r. sprawy ze skargi J. K. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2011r. znak: [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania I. skargę oddala II. przyznaje ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz radcy prawnego P. C. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej kwotę 307,50 zł. (trzysta siedem złotych pięćdziesiąt groszy) w tym: tytułem zastępstwa prawnego kwotę 250 zł. (dwieście pięćdziesiąt złotych), tytułem 23% podatku od towarów i usług kwotę 57,50 zł. (pięćdziesiąt siedem złotych pięćdziesiąt groszy). Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] kwietnia 2011 r. nr [...], na podstawie art. 149 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz. U. z 2000 r. nr 98 poz. 1071 ze zm.), zwanej dalej kpa, odmówił wznowienia, na wniosek J. K., postępowania w sprawie zakończonej decyzją Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2006 r., utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] września 2005 r. nr [...] (sprostowaną postanowieniem Prezydenta [...] z dnia [...] kwietnia 2009 r. nr [...]), umarzającą postępowanie w sprawie zatwierdzenia zamiennego projektu budowlanego i udzielenia "[...]" S.A. pozwolenia na budowę parkingu naziemnego, w ramach I etapu, w miejsce garażu wielopoziomowego, dla osiedla mieszkaniowego, w którego skład wchodzą budynki mieszkalne A, B, C, D, E, F, G, H, docelowo budynek garażu wielopoziomowego, budynek wartowni, 3 stacje transformatorowe, zagospodarowanie terenu (place zabaw, zieleń, dojścia, dojazdy, śmietniki) na terenie działki nr ew. [...], [...], [...], [...], [...], [...] w obrębie [...] przy ulicy J. w W. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] maja 2011 r. znak [...], po rozpatrzeniu odwołania J. K. od w/w decyzji Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2011 r. nr [...], utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że w niniejszej sprawie podaniem z dnia 29 kwietnia 2009 r. J. K. wystąpił o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej decyzją Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] września 2005 r. nr [...], utrzymaną w mocy decyzją Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2006 r., wskazując jako przesłanki wznowienia art. 145 § 1 pkt 1, pkt 2, pkt 4 i pkt 5 kpa. Uzasadniając swój wniosek J. K. podniósł, że jako współwłaściciel i współinwestor osiedla J. został pozbawiony uczestnictwa w postępowaniu zakończonym w/w decyzją Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] września 2005 r. nr [...], a ponadto w uzasadnieniu tej decyzji stwierdzono nieprawdę podając, że parking naziemny posiada pozwolenie na użytkowanie. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wskazał, iż zgodnie z art. 148 § 1 kpa podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania. Termin do złożenia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 kpa biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji. Uzasadniając swoje rozstrzygnięcie Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego podniósł, że J. K. wiedzę o istnieniu decyzji Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2006 r., utrzymującej w mocy decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] września 2005 r. nr [...], posiadał co najmniej od dnia 18 lutego 2008 r., o czym świadczy znajdujące się w aktach sprawy pismo skarżącego z tej daty skierowane do Burmistrza [...]. W piśmie tym J. K. wskazał, że w decyzji Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] września 2005 r. nr [...] oraz w pismach Urzędu [...]: z dnia [...] kwietnia 2007 r. adresowanym do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego i z dnia [...] lipca 2007 r. adresowanym do Komendy Rejonowej Policji W. "znajduje się nieprawdziwe stwierdzenie, iż parking naziemny w Osiedlu J. został wybudowany i posiada pozwolenie na użytkowanie nr [...] z dnia [...].12.2002". Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego podkreślił, że w związku z powyższym nie ulega wątpliwości, że treść w/w pism była J. K. w dniu 18 lutego 2008 r. znana. Pisma te zawierają informację, że decyzja Prezydenta [...] z dnia [...] września 2005 r. nr [...] została utrzymana w mocy decyzją Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2006 r.. Tym samym zdaniem organu należy stwierdzić, że o istnieniu w/w decyzji Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2006 r. skarżący wiedział co najmniej od 18 lutego 2008 r. Ponadto w piśmie z dnia 18 lutego 2008 r. skarżący podniósł również, że w uzasadnieniu decyzji nr [...] znajduje się "kuriozalne stwierdzenie, jakoby parking naziemny posiadał pozwolenie na użytkowanie nr [...] z dnia 2002.12.19". W związku z powyższym w ocenie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego termin na wniesienie podania o wznowienie postępowania z przyczyn określonych we wniosku z dnia 29 kwietnia 2009 r. nie został zachowany. Skargę na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2011 r. złożył J. K. Skarżący podniósł, że decyzją nr [...] udzielono pozwolenia na budowę podmiotowi, który nie posiadał prawa dysponowania neruchomością na cele budowlane, przy jednoczesnym pominięciu współwłaścicieli nieruchomości, w tym też skarżącego. W konsekwencji przedmiotowa decyzja od początku była niewłaściciwie adresowana do przedsiębiorstwa deweloperskiego "[...]" S.A., które nie wykonywało żadnego swojego prawa, wynikającego z umowy obligacyjnej wiążącej je ze skarżącym, ale dopuszczało się samowolnych działań poza zakresem umocowania. J. K. podniósł ponadto, że nie jest też słuszny zarzut organu II instancji, że nie istnieje pismo z dnia 30 marca 2009 r. i stwierdził, że urzędnicy dowolnie kompletują i dekompletują akta. J. K. wskazał, że dotąd nie doręczono mu postanowienia nr [...] o sprostowaniu decyzji Prezydenta [...] nr [...], dlatego wiedzę pośrednią o tym, że jego domysły były słuszne mógł wywnioskować dopiero po dniu 31 marca 2009 r. kiedy zostało to urzędowo potwierdzone. Dopiero na początku kwietnia doręczono skarżącemu pismo z Urzędu [...], dlatego zdaniem skarżącego przy złożeniu przez niego wniosku o wznowienie postępowania z 29 kwietnia 2009 r. nie doszło do uchybienia terminu. J. K. wskazał też, że wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania zawarł z ostrożności procesowej. Skarżący podniósł, iż wiedzę o fałszywych wzmiankach w 3 dokumentach urzędowych musiał posiadać przed dniem 18 lutego 2008 r., ale wobec niedoręczania dokumentów w drodze urzędowej jako odpisy dla stron, nie jest w stanie podać daty pewnej. W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego podtrzymał swoje stanowisko, wnosząc o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd administracyjny właściwy jest do kontroli decyzji administracyjnych tylko w oparciu o kryterium legalności, a więc zgodności z prawem. Uwzględnienie skargi przez Sąd następuje więc jedynie w przypadku naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu. W rozpoznawanej sprawie tego rodzaju wady i uchybienia nie wystąpiły i w związku z tym skarga nie mogła zostać uwzględniona. W pierwszym rzędzie podkreślenia wymaga, iż instytucja wznowienia postępowania, będąca nadzwyczajnym środkiem weryfikacji decyzji administracyjnych, stanowi wyjątek od zasady trwałości decyzji ostatecznych wyrażonej w art. 16 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz. U. z 2000 r. nr 98 poz. 1071 ze zm.). Z tego też powodu instytucja ta może być stosowana tylko w przypadkach ściśle określonych w ustawie i po spełnieniu koniecznych warunków. Postępowanie w przedmiocie wznowienia postępowania można podzielić na dwie fazy. Złożenie podania o wznowienie wszczyna postępowanie wstępne, w którym organ zobowiązany jest zbadać, czy wniosek taki oparty jest o ustawowe przesłanki wznowienia, enumeratywnie wymienione w art. 145 § 1 kpa, w art. 145a i art. 145b kpa, czy wniosek został złożony przez podmiot będący stroną w sprawie oraz czy podanie o wznowienie postępowania zostało wniesione z zachowaniem terminów przewidzianych w kodeksie postępowania administracyjnego. W przypadku ustalenia, iż podanie o wznowienie nie wskazuje przesłanek przewidzianych w w/w przepisach, czy też podanie nie pochodzi od strony bądź nie został zachowany termin do jego złożenia - organ administracji na podstawie art. 149 § 3 kpa odmawia wznowienia postępowania. W pozostałych przypadkach organ wydaje postanowienie o wznowieniu postępowania, które stanowi podstawę do przeprowadzenia przez właściwy organ postępowania zarówno co do przyczyn wznowienia, jak i co do rozstrzygnięcia istoty sprawy (wówczas rozpoczyna się drugi etap postępowania, który można nazwać właściwym). Odnosząc powyższe uwagi do rozpoznawanej sprawy stwierdzić trzeba, że decyzja Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2011 r. nr [...], odmawiająca wznowienia, na wniosek J. K., postępowania w sprawie zakończonej decyzją Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2006 r., utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] września 2005 r. nr [...], a także decyzja Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego utrzymująca ją w mocy są prawidłowe. Wnosząc o wznowienie postępowania J. K. podniósł, że będąc współinwestorem osiedla J. i współwłaścicielem terenu objętego inwestycją został pozbawiony uczestnictwa w postępowaniu zakończonym decyzją Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] września 2005 r. nr [...], nie został o tym postępowaniu powiadomiony. W ocenie skarżącego uzasadnieniem dla wznowienia postępowania jest też okoliczność, że w uzasadnieniu tej decyzji stwierdzono nieprawdę podając, że parking naziemny posiada pozwolenie na użytkowanie, podczas gdy takie pozwolenie nigdy nie zostało wydane, o czym świadczy pismo Urzędu [...] z dnia [...] marca 2009 r. (znak [...]). Wskazać w tym miejscu należy, iż zgodnie z art. 148 Kodeksu postępowania administracyjnego podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania. W przypadku, gdy przesłanką wznowienia postępowania jest okoliczność, że strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu (art. 145 § 1 pkt 4 kpa), termin do złożenia podania o wznowienie postępowania biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji. Jak słusznie zauważył Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego, skarżący wiedział o decyzji Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] września 2005 r. nr [...] i utrzymującej ją w mocy decyzji Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2006 r. co najmniej od dnia 18 lutego 2008 r., co wynika z treści pisma z tego dnia, kierowanego do Burmistrza [...]. J. K. w piśmie tym wskazywał też, że w tejże decyzji zawarto nieprawdziwe stwierdzenie, że parking naziemny w Osiedlu J. posiada pozwolenie na użytkowanie. A zatem już w tej dacie skarżący wiedział o okolicznościach, które w jego ocenie stanowią podstawę do wznowienia postępowania zakończonego decyzją Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] września 2005 r. nr [...]. Niewątpliwe jest zatem, że wniosek z dnia 29 kwietnia 2009 r. o wznowienie postępowania został złożony po upływie terminu określonego w art. 148 kpa, zaskarżona decyzja jest więc prawidłowa. Wprawdzie Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego błędnie wskazał, że pisma z dnia [...] marca 2009 r., na które J. K. powołał się we wniosku o wznowienie postępowania nie ma w aktach sprawy, podczas, gdy pismo to skarżący dołączył do wniosku o wznowienie, to jednak kwestia ta nie ma wpływu na wynik sprawy. Skoro bowiem już w dniu 18 lutego 2008 r. J. K. wiedział o istnieniu decyzji Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] września 2005 r. nr [...] i już wówczas wskazywał, iż w decyzji tej stwierdzono nieprawdę podając, że parking naziemny posiada pozwolenie na użytkowanie, to wniosek z dnia 29 kwietnia 2009 r. o wznowienie postępowania należało uznać za złożony po upływie terminu. Wskazać ponadto należy, iż zawarty we wniosku o wznowienie postępowania wniosek o przywrócenie terminu do jego złożenia został rozpoznany w dniu [...] kwietnia2011 r. Postanowieniem z tego dnia, nr [...], Wojewoda [...] odmówił przywrócenia terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania. Podkreślić jednocześnie trzeba, że w przypadku złożenia przez stronę podania o wznowienie postępowania po terminie określonym w kodeksie postępowania administracyjnego, organ administracji jest zobligowany odmówić wznowienia postępowania, albowiem wszczęcie i prowadzenie postępowania w sprawie wznowienia postępowania na wniosek pomimo uchybienia przez stronę terminowi do złożenia wniosku stanowiłoby rażące naruszenie prawa, jako godzące w zasadę trwałości ostatecznych decyzji administracyjnych. Decyzja Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2011 r. odmawiająca wznowienia postępowania, na wniosek J. K., w sprawie zakończonej decyzją Prezydenta [...] z dnia [...] września 2005 r. nr [...] oraz decyzja Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2011 r. są zatem zgodne z prawem. Mając powyższe na uwadze, wobec bezzasadności skargi, należało orzec jak w sentencji na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).