VII SA/Wa 1530/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Jolanta Augustyniak-Pęczkowska po rozpoznaniu w dniu 7 grudnia 2017r. na posiedzeniu niejawnym wniosku [...] Sp. z o.o. w [...] w sprawie ze skargi [...] Sp. z o.o. w [...] na decyzję Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego z dnia [...] kwietnia 2017r., znak: [...] w przedmiocie naruszenia przez przewoźnika lotniczego postanowień rozporządzenia i nałożenia na przewoźnika kary pieniężnej postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji [...] Sp. z o.o. w [...] wniosła skargę na decyzję Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego z dnia [...] kwietnia 2017r., znak: [...] uchylającą w całości decyzję z dnia [...] lutego 2017r., znak: [...] i stwierdzającą naruszenie przez przewoźnika lotniczego [...] Sp. z o.o. w [...] postanowień rozporządzenia ([...]) nr [...], określającą obowiązek wypłacenia wskazanym w decyzji pasażerom zryczałtowanego odszkodowania w wysokości po 250 euro oraz nakładającą na ww. przewoźnika lotniczego karę w łącznej wysokości 5000 złotych. W skardze strona skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonanie zaskarżonej decyzji z uwagi na nieodwracalne szkody dla skarżącej, jakie może wywołać wykonanie zaskarżonej decyzji w zakresie wypłaty odszkodowań w łącznej wysokości 1250 euro oraz 5000 złotych, a także wpływu wykonania zaskarżonej decyzji na wynik postępowania przed Sądem Rejonowym dla m.[...]. W ocenie strony skarżącej zachodzą przesłanki do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Wskazała, że zaskarżona decyzja oznacza nienależną wypłatę łącznej kwoty 1250 euro pasażerom, którzy decyzji nie zaskarżyli oraz pasażerom, co do których tożsamego roszczenia toczy się postępowanie sądowe przed sądem cywilnym. Skarżąca podniosła, że zwrot w przypadku uchylenia zaskarżonej decyzji będzie bardzo utrudniony i wiązał się będzie w większości z koniecznością dochodzenia poszczególnych kwot w postępowaniach sądowych, narażając zarówno ją jak i pasażerów na dodatkowe koszty. Zaznaczyła również, że obciążenie jej karą w wysokości 5000 złotych odbije się negatywnie nie tylko na jej wynikach finansowych, gdyż kwota ta powinna być przeznaczona na wypłatę odszkodowań pasażerom w przypadkach, których reklamacje zostały uznane. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Wniosek nie jest zasadny. Stosownie do treści art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017r., poz. 1369), zwanej dalej p.p.s.a po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Podkreślić należy, że wstrzymanie wykonania decyzji przez sąd następuje na wniosek strony. Uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu spoczywa na stronie skarżącej. Nie jest zatem zasadnym wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji, w którym strona nie wskazuje, jakie konkretnie szkody poniesie w razie wykonania decyzji, czy też jakie nieodwracalne skutki wykonanie decyzji spowoduje, oraz w sposób przekonywujący nie uzasadnia swojego stanowiska uprawdopodabniając te okoliczności. Dla uprawdopodobnienia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji konieczne jest odniesienie się do konkretnych okoliczności, tak aby Sąd miał możliwość ich oceny (Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 10 stycznia 2013r., II OZ 1153/12, Lex nr 1274455). Wywody zawarte we wniosku winny być połączone z niezbędnym odwołaniem się do materiałów źródłowych oraz skonkretyzowanych wystarczająco danych obrazujących sytuację strony (por. postanowienie NSA z 16 kwietnia 2009r., II GSK 257/09, Lex nr 575347). Nie wystarczy ogólnikowy wniosek strony. Jej twierdzenia powinny wyjaśniać na czym polega niebezpieczeństwo powstania kwalifikowanych skutków, a także znajdować potwierdzenie w dokumentach dotyczących jej sytuacji finansowej i majątkowej. W ocenie Sądu skarżąca nie uargumentowała dostatecznie swojego wniosku, gdyż nie odwołała się do materiałów źródłowych oraz nie przedstawiła danych obrazujących sytuację finansową. Ogólnikowe powołanie się na, że w przedmiotowej sprawie uiszczenie kary może niekorzystnie odbić się finansach skarżącej Spółki niewystarczające jest do uznania, że wykonanie zaskarżonej decyzji wywoła skutki o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Warto wskazać na pogląd wyrażony przez Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 1 sierpnia 2012r., sygn. akt II OZ 664/12, jak również w postanowieniu z dnia 12 lutego 2013r. sygn. akt II OZ 71/13, który Sąd orzekający w niniejszej sprawie podziela, iż samo powołanie się na konsekwencje w sferze finansowej nie uprawnia do oceny, iż wykonanie kwestionowanej decyzji skutkować może wyrządzeniem stronie znacznej szkody w rozumieniu art. 61 § 3 p.p.s.a. Dla spełnienia przesłanki warunkującej wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji konieczne jest wykazanie, że szkoda wyrządzona wykonaniem decyzji jest "znaczna", a tego strona skarżąca nie wykazała. Sąd nie może domniemywać, że wykonanie określonego w zaskarżonej decyzji obowiązku wiąże się z poniesieniem kwoty, która będzie dla skarżącego znacząca w kontekście jej ogólnej sytuacji majątkowej. Za uwzględnieniem wniosku o wstrzymanie wykonanie zaskarżonej decyzji nie przemawiają okoliczności podnoszone przez skarżącą, gdyż nie mają one nadzwyczajnego charakteru i nie uzasadniają zaistnienia po stronie skarżącej niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Nie można uznać, że zapłata odszkodowań i kary wpłynie w znaczny sposób na sytuację majątkową skarżącej. Wypłata odszkodowań jest zwykłym następstwem obowiązku wynikającego z decyzji i nie ma nadzwyczajnego charakteru. Ponadto wątpliwości skarżącej co do ewentualnych przyszłych trudności związanych z dochodzeniem zwrotu odszkodowań są czysto hipotetyczne. Nawet gdyby zaistniała taka sytuacja istotnym jest, że może dochodzić zwrotu odszkodowań. Mając powyższe na uwadze należało stwierdzić, że nie zaistniały podstawy do wstrzymania wykonania wnioskowanej decyzji. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a, orzekł jak w sentencji postanowienia.