VII SA/Wa 1532/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grzegorz Rudnicki, , Sędzia WSA Grzegorz Antas, Sędzia WSA Tomasz Janeczko (spr.), , po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 28 grudnia 2020 r. sprawy ze skargi A. S. i A. S. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2020 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania administracyjnego I. uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie organu pierwszej instancji; II. zasądza od [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżących A. S. i A. S. kwotę 614 (sześćset czternaście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Przedmiotem skargi wniesionej przez A. S. i A. S. (dalej: "skarżący", "strona skarżąca") jest postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego (dalej: "organ odwoławczy", "[...]WINB") z dnia [...] czerwca 2020 r. nr [...] utrzymujące w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] (dalej: "organ I instancji", "PINB") z dnia [...] lutego 2020 r. nr [...]. Powyższe postanowienie, zapadło w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy. W dniu 23 stycznia 2020 r. do Powiatowego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego [...] wpłynęło pismo A. i A. S., w sprawie "kontroli rozbudowy budynku mieszkalnego jednorodzinnego na działce ewid. nr [...] z obrębu [...] przy ul. Z. i sposobu jego użytkowania". Postanowieniem Nr [...] z dnia [...] lutego 2020 r. znak: [...] PINB, działając w oparciu o art. 61a § 1 k.p.a.odmówiono A. i A. S. wszczęcia postępowania administracyjnego w sprawie rozbudowy budynku mieszkalnego jednorodzinnego na terenie nieruchomości przy ul. Z. w W. i jego sposobu użytkowania, z uwagi na brak przymiotu strony. Zażalenie na powyższe rozstrzygnięcie w ustawowym terminie złożyli A. i A. S. Po rozpatrzeniu ww. zażalenia [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. Uzasadniając swoje rozstrzygnięcie, organ odwoławczy wskazał, że zaskarżone postanowienie wydane zostało na podstawie art. 61 a § 1 k.p.a. [...]WINB wyjaśnił następnie, że z treści tego przepisu wynika obowiązek organu w zakresie przeprowadzenia wstępnej analizy wniosku o wszczęcie postępowania administracyjnego pod względem ewentualnego wystąpienia okoliczności uniemożliwiających merytoryczne rozpatrzenie podania. Organ odwoławczy wskazał, że samo złożenie wniosku nie jest tożsame ze wszczęciem postępowania w sprawie, lecz uruchamia etap wstępny, w ramach którego właściwy organ ocenia podmiotową i przedmiotową dopuszczalność wykorzystania instytucji procesowej. Organ odwoławczy wyjaśnił także, że ustawodawca wprowadził w tej regulacji dwie samodzielne i niezależne przesłanki wydania postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania. Jedną z nich jest wniesienie podania przez osobę, która nie jest stroną. Mając na uwadze powyższe PINB [...] nie podzielił argumentów skarżących odnośnie istnienia po ich stronie interesu prawnego w załatwieniu sprawy dotyczącej rozbudowy budynku mieszkalnego jednorodzinnego na terenie nieruchomości przy ul. Z. w W. oraz jego sposobu użytkowania i tym samym uznał, że A. i A. S. nie przysługuje przymiot strony w postępowaniu dotyczącym w/w inwestycji. W tym zakresie organ wojewódzki podzielił stanowisko organu powiatowego. [...]WINB zaznaczył, że za niedopuszczalne należy uznać wydanie rozstrzygnięcia w postępowaniu, które zostało wszczęte na wniosek podmiotu niebędącego stroną postępowania w rozumieniu art. 28 k.p.a. Organ odwoławczy wyjaśnił następnie, że aby skutecznie mogło zostać wszczęte postępowanie przed organem nadzoru budowlanego podmiot, który złożył wniosek powinien posiadać przymiot strony postępowania administracyjnego. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wskazał, że organ administracji publicznej obowiązany jest z urzędu ustalić, kto ma w danej sprawie interes prawny lub obowiązek, tj. czy w danej sprawie oprócz inwestora mają prawnie chronione interesy również inne jednostki. Organ odwoławczy zaznaczył, że podstawowym obowiązkiem, organu powiatowego przed merytorycznym rozstrzygnięciem sprawy jest ustalenie, czy wniosek o wszczęcie postępowania administracyjnego składa podmiot mający legitymację strony w postępowaniu. Powołując się na orzecznictwo sądowoadministracyjne, organ odwoławczy wskazał, że interesem prawnym w postępowaniu administracyjnym jest ustalenie powszechnie obowiązującego przepisu prawnego, na podstawie którego można skutecznie żądać czynności organu z zamiarem zaspokojenia jakiejś potrzeby, albo żądać zaniechania lub ograniczenia czynności organu sprzecznych z potrzebami danej osoby. [...]WINB wyjaśnił, że od tak pojmowanego interesu prawnego należy odróżnić interes faktyczny, to jest sytuację, w której dany podmiot (osoba) jest wprawdzie bezpośrednio zainteresowany rozstrzygnięciem sprawy administracyjnej, nie może jednak tego zainteresowania poprzeć przepisami prawa, mającego stanowić podstawę skierowanego żądania w zakresie podjęcia stosownych czynności przez organ administracji. Organ odwoławczy ocenił następnie, że A. i A. S. posiadają wyłącznie interes faktyczny w przedmiotowej sprawie. Zdaniem [...]WINB, wnioskodawcy nie wykazali, aby posiadali przymiot strony w świetle art. 28 k.p.a. Organ odwoławczy wskazał w tym miejscu, że A. i A. S. są właścicielami działki o nr [...] z obrębu [...] przy ul. K. segment [...]. Następnie organ odwoławczy stwierdził, że z przekazanego projektu budowlanego wynika wprost, że obszar oddziaływania spornej nieruchomości mieści się na działce własnej (nr ewid. [...] z obr. [...]) oraz na działce o nr ewidencyjnym [...] zlokalizowanej w obrębie [...] (str. 4 projektu). Zakres oddziaływania inwestycji zamyka się więc w obrębie dwóch, wskazanych działek tj. nr [...] i [...] z obrębu [...], nie oddziałując w żaden sposób na działkę skarżących. Organ odwoławczy w podsumowaniu swoich rozważań wskazał, że działka skarżących nie znajduje się w obszarze oddziaływania budynku zlokalizowanego na działce nr [...] z obrębu [...] przy ul. Z. w W., niemniej podkreślił, że powiatowy w uzasadnieniu skarżonego postanowienia wskazał, że uzyskane informacje stanowią podstawę do podjęcia przez PINB [...] postępowania administracyjnego z urzędu. Skargę na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego wnieśli A. S. i A. S. Skarżący zaskarżonemu postanowieniu zarzucili:1) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, tj.: 1. art. 28 k.p.a. w zw. z art. 28 ust. 2 Prawa Budowlanego. w zw. z art. 3 pkt 20 Prawa Budowlanego w zw. z art. 140 k.c., art. 144 k.c. i art. 222 § 2 k.c. poprzez ich niewłaściwe zastosowanie polegające na uznaniu przez organ I i II instancji, że skarżącym nie przysługuje przymiot strony w sprawie rozbudowy budynku mieszkalnego jednorodzinnego położonego na działce ewid. nr [...] z obrębu [...] przy ul. Z. w Dzielnicy [...] podczas, gdy skarżący powinni zostać uznani za stronę postępowania jako właściciele nieruchomości sąsiedniej nr [...] z obrębu [...] położonej przy ul. K. znajdującej się w obszarze oddziaływania budynku oraz posiadający interes prawny i faktyczny, a tym samym powinni być uprawnieni do czynnego uczestnictwa w prowadzonym postępowaniu administracyjnym realizując uprawnienie do ochrony przysługującego im prawa własności nieruchomości; 2. art 28 ust. 2 Prawa budowlanego poprzez jego błędną wykładnię, polegającą na uznaniu, że przymiot strony postępowania przysługuje jedynie na rzecz podmiotów, których interes prawny został naruszony, w sytuacji w której przepis ten nie przewiduje przesłanki w postaci naruszenia interesu prawnego; 3. naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy tj. art. 7 k.p.a., art. 8 § 1 k.p.a., art. 80 k.p.a. i art 77 § 1 k.p.a. poprzez nieprzeprowadzenie przez organy postępowania zmierzającego do wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy w sposób dokładny i rzetelny oraz brak aktywności w podejmowaniu czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego tj. m.in. poprzez niedokonanie oględzin i niedokonanie stosownych pomiarów działki skarżących w celu zbadania wpływu budynku na ograniczenie oświetlenia i przewietrzania ogródka skarżących, określenia wysokości przesłaniania przez budynek budynku skarżących, sposobu użytkowania nieruchomości przez skarżących przed i po posadowieniu budynku, obniżenia wartości nieruchomości na skutek posadowienia budynku, oparcie się jedynie na analizie projektu i danych stricte technicznych, bez uwzględnienia realiów miejscowych, prowadzenia postępowania w sposób niebudzący zaufania jego uczestników do władzy publicznej; - art. 107 § 3 k.p.a. poprzez niewyjaśnienie w uzasadnieniu skarżonego postanowienia, czy budynek wznoszony jest zgodnie z uzyskanym pozwoleniem na rozbudowę oraz, czy spełnia normy określone dla budynków mieszkalnych jednorodzinnych (a w tym czy jest zgodny z obowiązującym na przedmiotowym terenie Miejscowym Planem Zagospodarowania Przestrzennego Obszaru nr 2 - "[...]"); 4. błąd w ustaleniach faktycznych mających wpływ na wynik sprawy w postaci uznania przez Organ I i II instancji, że działka skarżących nie znajduje się w obszarze oddziaływania budynku zlokalizowanego na działce nr ew. [...] z obrębu [...] przy ul. Z. w W., a tym samym, że nowo powstający obiekt nie powoduje ograniczenia z korzystania z działki sąsiedniej należącej do skarżących. Skarżący wnieśli o przeprowadzenie dowodu z następujących dokumentów: - fotografii budynku wykonanych w lipcu 2020 r. na fakt ich treści, a także na fakt aktualnego zaawansowania prac budowlanych dot. budynku, wykonania licznych otworów pod drzwi wejściowe do budynku znajdujących się na fasadzie budynku zwróconej frontem do działki skarżących, uzasadnionego przypuszczenia, że budynek nie będzie spełniał norm określonych w Miejscowym Planie Zagospodarowania Przestrzennego, bezpośredniego oddziaływania budynku na nieruchomość skarżących; - wypisu i wyrysu z Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego z dnia [...] lipca 2020 r. na fakt jego treści, a także na fakt dopuszczalnego rodzaju zabudowy w postaci budownictwa mieszkaniowego jednorodzinnego na terenie nieruchomości i działce sąsiedniej na której posadowiony jest budynek; - dokumentacji architektoniczno-budowlanej stanowiącej podstawę wydania skarżonego postanowienia po uprzednim zwróceniu się przez tut. Sąd o ww. dokumenty do organu na fakt ich treści, a także na fakt zakresu działań podjętych przez organy w celu ustalenia, czy nieruchomość wchodzi w strefę oddziaływania budynku, ustalenia w jakim czasie ww. działania zostały przeprowadzone przez organy i z użyciem jakich środków dokonano pomiarów nieruchomości należącej do skarżących i budynku. Powołując się na powyższe zarzuty skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżonego postanowienia z w całości oraz o zasądzenie kosztów postępowania od organu na rzecz skarżących według norm prawem przepisanych. W uzasadnieniu skargi strona skarżąca przedstawiła argumenty przemawiające za uznaniem ich za stronę postępowania. Podnieśli, że aby zostać uznanym za stronę postępowania o pozwolenie na budowę niezbędne jest łączne spełnienie dwóch przesłanek - posiadanie tytułu prawnego do władania nieruchomością i znajdowania się nieruchomości w obszarze oddziaływania nowo powstającego obiektu. Zdaniem skarżących taka sytuacja występuje w sprawie niniejszej, bowiem skarżący są właścicielami działki przylegającej do nieruchomości na której posadowiony jest sporny budynek, a ich nieruchomość znajduje się w obszarze oddziaływania budynku. Powyższe zdaniem skarżących oznacza, że powinien przysługiwać im przymiot strony w sprawie pozwolenia na rozbudowę budynku. Skarżący podkreślili, że wznoszony na działce nr [...] budynek, bezpośrednio wpływa na dotychczasowy sposób użytkowania nieruchomości przez skarżących uniemożliwiając im swobodny i dotychczasowy sposób korzystania z ogrodu i części domu usytuowanego od strony granicy ze sporną działką. Skarżący wskazali, że w wyniku powstania trzykondygnacyjnego budynku, posadowionego blisko granicy z nieruchomością, w którego elewacji znajduje się szereg otworów okiennych, drzwi z wysuniętymi w stronę nieruchomości antresolami, dotychczasowy sposób użytkowania nieruchomości przez skarżących będzie niemożliwy lub, co najmniej znacznie utrudniony. Skarżący wskazali także, że biorąc pod uwagę aktualny wygląd jeszcze nie ukończonego budynku istnieje znaczna obawa, że finalnie nowo powstający obiekt nie będzie spełniał wymogów wskazanych w Miejscowym Planie Zagospodarowania Przestrzennego Obszaru nr 2 - "[...]" tj. nie będzie spełniał walorów budynku mieszkalnego jednorodzinnego (a tylko taką zabudowę dopuszcza ww. plan zagospodarowania przestrzennego). Zdaniem skarżących spełniają oni wszystkie kryteria konieczne do uznania ich za stronę postępowania w sprawie pozwolenia na rozbudowę. Skarżący są właścicielami nieruchomości znajdującej się w obszarze oddziaływania powstającego budynku oraz mają interes prawny i faktyczny w ww. postępowaniu administracyjnym. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasową argumentację Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, dalej "p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Przedmiotem kontroli jest badanie, czy organy administracji w toku rozpoznania sprawy nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na jej wynik. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w prowadzonym postępowaniu (art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). Stosownie zaś do art. 134 § 1 p.p.s.a., Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Badając legalność zaskarżonej decyzji w oparciu o powyższe kryteria, Sąd uznał, że skarga zasługuje na uwzględnienie, ponieważ zarówno zaskarżone postanowienie, jak też postanowienie je poprzedzające, naruszają prawo. Postanowienie organu powiatowego, wydane zostało na podstawie art. 61a § 1 k.p.a., zgodnie z którym, gdy żądanie, o którym mowa w art. 61, zostało wniesione przez osobę niebędącą stroną lub z innych uzasadnionych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte, organ administracji publicznej wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania. Przepis art. 61 § 5 stosuje się odpowiednio. Odmowa wszczęcia postepowania nastąpiła w tym wypadku z powodu braku po stronie skarżących przymiotu strony. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym, ukształtowany jest pogląd, że powyższa regulacja może mieć zastosowanie wyłącznie do sytuacji oczywistych, gdy "na pierwszy rzut oka" można stwierdzić, że brak jest podstaw do prowadzenia postępowania ( wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 października 2020 r., sygn. akt II OSK 1622/20, LEX nr 3096476). Umorzenie postępowania w oparciu o przepis art. 61a § 1 k.p.a., nie jest zatem dopuszczalne, gdy tak jak w rozpoznawanej sprawie, nie można stwierdzić w sposób oczywisty, że brak jest podstaw do wszczęcia postępowania. Sąd orzekający w sprawie, reprezentuje jeszcze bardziej kategoryczne stanowisko, a mianowicie, że nie tylko nie zachodzi oczywisty brak podstaw do wszczęcia postępowania ale też, że skarżący powinni być uznani za stronę postępowania, ponieważ ich nieruchomość, mieści się w obszarze oddziaływania obiektu. Wskazać w tym miejscu należy, że organ I instancji wprowadził skarżących w błąd informując ich, że nie są inwestorem, właścicielem lub użytkownikiem wieczystym ani budynku przy ul. Z. w W. ( inwestycja), ani nieruchomości na której się on znajduje. Organ I instancji pominął jednak kolejny element określony w art. 28 ust. 2 Prawa budowlanego, od którego zależy status strony, a mianowicie znajdowanie się nieruchomości skarżących w obszarze oddziaływania obiektu. Jednocześnie organ powiatowy, poczuł się zwolniony od rozpatrywania statusu skarżących jako strony postępowania pod kątem znajdowania się ich nieruchomości w obszarze oddziaływania obiektu. Do kwestii obszaru oddziaływania obiektu odniósł się dopiero organ odwoławczy, jednak również dokonał w tym zakresie błędnej oceny. Zdaniem Sądu już sam charakter inwestycji oraz jej położenie w bezpośrednim sąsiedztwie nieruchomości skarżących, przemawia za uznaniem ich za stronę postępowania z uwagi na położenie ich nieruchomości w obszarze oddziaływania inwestycji. Tak bliskie usytuowanie nieruchomości, wymaga niewątpliwie sprawdzenia zgodności planowanej inwestycji z przepisami Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. (Dz. U. z 2015 r. poz. 1422 ze zm.) w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynku i ich usytuowanie, a w szczególności zgodności z przepisami § 12, 13 tego rozporządzenia. Częściowo ( tylko pod kątem § 12 rozporządzenia) oceny w tym zakresie dokonał organ odwoławczy, lecz wyciągnął z niej błędne wnioski. [...]WINB wskazał, że z projektu budowlanego wynika wprost, ze obszar oddziaływania spornej nieruchomości, mieści się na działce własnej o nr ewid. [...]. Wskazać w tym miejscu należy, że z treści uzasadnienia decyzji Prezydenta [...] z dnia [...] lipca 2019 r. Nr [...] udzielającej inwestorom pozwolenia na rozbudowę spornego budynku, wynika, że obszar jej oddziaływania, wykracza poza obszar działki własnej. Ponadto należy podkreślić, na co trafnie zwrócił uwagę Naczelny Sąd Administracyjny że sam fakt, że przy realizacji konkretnej inwestycji w odniesieniu do danej nieruchomości konieczne jest sprawdzenie, czy zostały zachowane np. normy odległościowe, kwestia nasłonecznienia, czy wymagania przeciwpożarowe, sprawia, że taka nieruchomość znajduje się w obszarze oddziaływania inwestycji, w stosunku do której okoliczności te podlegają sprawdzeniu. Zachowanie tych norm powoduje, że nie można mówić o negatywnym odziaływaniu obiektu, ale nie powoduje braku oddziaływania. Tak więc nawet jeżeli dany obiekt spełnia wszystkie konieczne normy prawa, w tym w zakresie nasłonecznienia i odpowiada warunkom technicznym, jakim powinna odpowiadać taka inwestycja, to z tego względu podmiot legitymujący się tytułem prawnym do działki położonej w obszarze oddziaływania obiektu nie traci przymiotu strony w postępowaniu o wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę ( wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 listopada 2019 r., sygn. akt II OSK 4/18, LEX nr 2778070). Skarżący wskazywali, jakie negatywne oddziaływania na ich nieruchomość niesie za sobą planowana inwestycja, warto zatem w tym miejscu przywołać wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 czerwca 2019 r., sygn. akt II OSK 1672/18, LEX nr 2688480, w którym wskazano, że podmiot powołujący się na negatywne oddziaływanie obiektu budowlanego, na którego budowę inwestor uzyskał pozwolenie na budowę, na nieruchomość, do której przysługuje mu prawo własności, ma interes prawny do żądania wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji. Ponadto skarżący argumentując, że ich nieruchomość znajduje się w obszarze oddziaływania spornego obiektu powołują się także na art. 140 i 144 k.c., a przy ustaleniu zakresu przepisów odrębnych (wprowadzających związane z tym obiektem ograniczenia w zabudowie tego terenu ) należy uwzględnić cały system przepisów powszechnie obowiązujących, które przesądzają o wpływie budowy obiektu na zabudowę nieruchomości sąsiedniej, przy czym nie można również pominąć przepisów prawa cywilnego, regulujących granice ochrony prawa własności przed ingerencją innych podmiotów ( wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 maja 2019 r., sygn. akt II OSK 2592/17, LEX nr 2682408, wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 kwietnia 2019 r., sygn. akt II OSK 1509/17, LEX nr 2665547). Biorąc pod uwagę powyższą argumentację, nie ma zdaniem Sądu wątpliwości co do tego, że nieruchomość skarżących, znajduje się w obszarze oddziaływania planowanej inwestycji, co powoduje konieczność skontrolowania przez organy zgodności tej inwestycji z obowiązującymi przepisami w zakresie wskazanym przez skarżących. W pierwszej kolejności należy wyjaśnić rozbieżność dotyczącą zakresu inwestycji. Sąd wskazuje, że decyzją z dnia [...] lipca 2019 r. Nr [...] Prezydent [...], udzielił inwestorom pozwolenia na budowę obejmującego rozbudowę istniejącego budynku mieszkalnego jednorodzinnego przy ul. Z. na działce numer ewidencyjny [...] z obrębu [...] na terenie Dzielnicy [...] w W. Tymczasem organy obu instancji posługują się w swoich decyzjach bowiem pojęciem " rozbudowy budynku mieszkalnego jednorodzinnego i jego sposobu użytkowania", co może sugerować, że zamierzenie to obejmuje również zmianę sposobu użytkowania tego budynku w rozumieniu art. 71 Prawa budowlanego Niewątpliwie kwestia ta również wymaga wyjaśnienia. W orzecznictwie podkreśla się że kwalifikacja prawna danej inwestycji powinna opierać się na rzeczywistych rozwiązaniach funkcjonalnych przyjętych w projekcie, a nie na formalnym nazewnictwie ( wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 stycznia 2019 r., sygn. akt II OSK 606/18, LEX nr 2616593). Skarżący wskazywali natomiast, że w ich ocenie planowana inwestycja, nie jest w rzeczywistości budynkiem jednorodzinnym ( jak wynika z nazwy), lecz budynkiem pełniącym funkcje zbliżone do hotelu ( np. przeznaczonym na kwatery pracownicze ). Mogą na to zdaniem Sądu wskazywać rozmiary budynku, wielkość balkonów oraz znaczna ilość wyjść z budynku zarówno na balkony, jak też od strony nieruchomości skarżących bardzo podobna jak w budynkach ewidentnie spełniających funkcje hotelowe lub podobne. Organ musi więc w rzetelny sposób odnosząc się do argumentacji skarżących oraz projektu budynku ustalić, czy rzeczywiście jest on budynkiem jednorodzinnym i jaką będzie pełnił funkcję. Dalszą konsekwencją dokonywanych w tym zakresie ustaleń, może być zbadanie zgodności inwestycji z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, bowiem jak wskazują skarżący obowiązujące na obszarze inwestycji przepisy planistyczne dopuszczają wyłącznie zabudowę jednorodzinną, a nie hotelową. Wskazać w tym miejscu należy, że negatywny wynik ustaleń organu, co do zgodności projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego lub decyzji o warunkach zabudowy przekreśla możliwość wydania pozytywnej decyzji o pozwoleniu na budowę, a zaaprobowanie projektu budowlanego i wydanie pozwolenia na budowę, w sytuacji gdy projekt ten jest niezgodny z ustaleniami miejscowego planu może stanowić rażące naruszenie prawa, o którym mowa w art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. ( wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 października 2015 r., sygn. akt II OSK 215/14, LEX nr 2002643). Powyższe zastrzeżenia pod adresem organów, powodują konieczność uchylenia zaskarżonego postanowienia i postanowienia je poprzedzającego. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy, organ uwzględni powyższe wskazania, dokona sprawdzenia zgodności spornej inwestycji z obowiązującymi przepisami, zaś w sytuacji, gdy w tym zakresie jak sugeruje organ powiatowy wszczęte jest z urzędu postępowanie, zapewni w nim aktywny udział skarżącym, wyjaśni rzeczywistą funkcję budynku oraz jeżeli nie jest on budynkiem jednorodzinnym oceni jego zgodność z przepisami planu miejscowego i w zależności od tego podejmie dalsze działania. Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie organu I instancji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c p.p.s.a. O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 p.p.s.a.