VII SA/Wa 1535/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Więch-Baranowska, , Sędzia WSA Bogusław Cieśla (spr.), Asesor WSA Dariusz Turek, Protokolant Piotr Bibrowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 marca 2008 r. sprawy ze skargi H. S. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2007 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i nałożenia obowiązku uzyskania pozwolenia na użytkowanie I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji, II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku, III. zasądza od [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżącej H. S. kwotę 760 zł (siedemset sześćdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Sygnatura akt VII SA/Wa 1535/07 UZASADNIENIE Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla m. [...] W. decyzją z dnia [...] stycznia 2007r., na podstawie art. 49 ust. 4 pkt. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jednolity: Dz. U. z 2006r. nr 156, poz. 1118 z późniejszymi zmianami) oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2000r. nr 98, poz.1071 z późniejszymi zmianami) po rozpatrzeniu sprawy dotyczącej rozbudowy budynku mieszkalnego w zabudowie szeregowej przy ul. A. [...] w W. zatwierdził projekt budowlany robót remontowo - budowlanych wykonanych w tym budynku, sporządzony przez mgr inż. G. P. posiadającą uprawnienia budowlane w specjalności konstrukcyjno -budowlanej i nałożył na inwestora M. J. obowiązek uzyskania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie rozbudowanej części budynku. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że w sprawie rozbudowy przedmiotowego budynku prowadzone było postępowanie administracyjne w ramach nadzoru budowlanego w trybie art. 48 ust. 2 i ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane zmierzające do zalegalizowania wykonanych samowolnie robót budowlanych. W celu zalegalizowania tych robót Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla m. [...] W. postanowieniem z dnia [...] lipca 2006r. zobowiązał inwestora do przedłożenia dokumentów mających doprowadzić obiekt do stanu zgodnego z prawem. Dnia [...] sierpnia 2006r. inwestor przedłożył część dokumentów, pozostałe dokumenty zostały przedłożone w dniu [...] stycznia 2007r. Organ uznał, że przedłożony projekt budowlany wykonany przez mgr inż. G. P. posiadającą uprawnienia budowlane w specjalności konstrukcyjno - budowlanej uwzględnia wykonane roboty remontowo - budowlane i spełnia wymogi określone w art. 34 ustawy Prawo budowlane oraz rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 3 lipca 2003r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (Dz. U z 2003r. nr 120, poz. 113). W tym stanie rzeczy skoro obowiązki nałożone w trybie art. 48 ust. 2 i ust. 3 ustawy Prawo budowlane zostały przez inwestora wykonane, zasadnym było w ocenie organu I instancji wydanie w trybie art. 49 ust. 4 pkt. 2 ustawy Prawo budowlane decyzji zatwierdzającej przedłożony przez inwestora projekt budowlany. Jednocześnie Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego uznał, że w sprawie tej nie miał zastosowania przepis art. 49 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego dotyczący naliczenia opłaty legalizacyjnej, za samowolną rozbudowę budynku. Sprawa ta została bowiem wszczęta w kwietniu 2000r., czyli w czasie, kiedy przepisy obowiązującej wówczas ustawy Prawo budowlane nie określały opłat legalizacyjnych. Przepisy dotyczące opłaty legalizacyjnej weszły bowiem w życie dopiero od 11 lipca 2003r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził, że zgodnie z wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 18 października 2006r. (sygn. akt. P 27/05) do spraw dotyczących wybudowania obiektu budowlanego bez wymaganego pozwolenia na budowę i wszczętych przed wejściem w życie ustawy z dnia 27 marca 2003r. o zmianie ustawy - Prawo budowlane oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz. U. z 2003r. nr 80, poz. 718) należy stosować przepisy ustawy z dnia 7 lipca 1994r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2003r. nr 207, poz. 2016 oraz z 2004r. nr 6 poz. 41 i nr 92 poz. 881) w brzmieniu obowiązującym przed dniem 11 lipca 2003r. Odwołanie od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla m. [...] W. z dnia [...] stycznia 2007r. złożyli właściciele sąsiednich budynków szeregowych: H. S. i M. S. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] czerwca 2007 r. na podstawie art. 138 § 1 ust. 1 kpa po rozpatrzeniu odwołania H. S. i M. S. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla m. [...] W. z dnia [...] stycznia 2007r., którą zatwierdzono projekt budowlany robót remontowo - budowlanych wykonanych w budynku mieszkalnym jednorodzinnym w zabudowie szeregowej znajdującym się na nieruchomości przy ul. A. [...] w W. oraz nałożono obowiązek uzyskania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie rozbudowanej części tego budynku - utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wskazał, że na wniosek M. S. i H. S. właścicieli nieruchomości przy ul. A. [...] i ul. A. [...] w W., prowadzono postępowanie w ramach nadzoru budowlanego. W dniach [...] kwietnia 2000r. i [...] maja 2000r., dokonano oględzin na nieruchomości przy ul. A. [...] w W. W ich toku ustalono, że inwestor M. J. na podstawie zgłoszenia dokonanego w dniu [...] grudnia 1999r. do Urzędu Dzielnicy P. przystąpił do rozbiórki ścianek wewnętrznych w budynku oraz rozbiórki schodów zewnętrznych do piwnicy i murku oporowego znajdujących się od strony wschodniej budynku. Podczas kolejnych oględzin przeprowadzonych w dniu [...] września 2000r. stwierdzono prowadzenie robót budowlanych polegających na zabudowie loggii na parterze i piętrze na podstawie decyzji ostatecznej Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2000r, o pozwoleniu na budowę. Jak później ustalono, decyzja Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2000r. została zaskarżona do Naczelnego Sądu Administracyjnego i postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 listopada 2000r. nastąpiło z mocy prawa wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji z dnia [...] lipca 2000r, jednak w tym czasie roboty zostały już wykonane. Z zapisów dokonanych w dzienniku budowy na dzień [...] lipca 2000r. wynikało, że roboty związane z zabudową loggii na parterze i 1 piętrze rozpoczęto [...] lipca 2000r. a zakończono [...] sierpnia 2000r. (ich zakończenie zgłoszono w dniu [...] listopada 2000r. do Urzędu Dzielnicy P.). Przy czym sąsiedzi inwestora informowali organ nadzoru budowlanego, że M. J. w dalszym ciągu wykonuje roboty budowlane, a w ich trakcie przebudowano piwnicę i taras. Decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla m. [...] W. z dnia [...] czerwca 2001 r. nakazano M. J. dokonanie rozbiórki części obiektu od strony wschodniej obejmującej na poziomie piwnicy: ścianę wysuniętą - 1,25m poza lico ścian budynków sąsiednich, płytę tarasu przykrywającej w/w wysuniętą część budynku a na poziomie parteru: ściany wybudowane na tarasie bezpośrednio przy granicach z segmentami nr 11 i 15, schody prowadzące z tarasu i z poziomu piwnicy na poziom terenu oraz ściany tworzące zabudowę logii na parterze i piętrze. Od tej decyzji odwołanie złożył M. J. Po jego rozpatrzeniu [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] lutego 2002r. uchylił zaskarżoną decyzję w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia. Decyzja ta została zaskarżona do Naczelnego Sądu Administracyjnego, który wyrokiem z dnia 25 listopada 2003r. uchylił zaskarżoną decyzję. W wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy, [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] lutego 2004r, uchylił decyzję organu I instancji z dnia [...] czerwca 2001r. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia. Jednocześnie wskazał na konieczność przeprowadzenie postępowania wyjaśniającego na okoliczność zakresu robót zgłaszanych właściwemu organowi architektoniczno - budowlanemu oraz rozważenie możliwości legalizacji robót budowlanych wykonanych samowolnie przy rozbudowie przedmiotowego budynku, w oparciu o art. 48 ustawy Prawo budowlane. Po ponownym rozpoznaniu sprawy organ I instancji stwierdził, że M. J. dokonał rozbudowy istniejącego budynku mieszkalnego, od strony wschodniej, poprzez przesunięcie ścian piwnicy poza lico budynku o 1,35m. Tym samym zwiększeniu uległa powierzchnia piwnicy o około 6,55m (1,35x 4,85m) oraz powierzchnia istniejącego tarasu przykrywającego wysuniętą część budynku w poziomie parteru. Według inwentaryzacji budynku sporządzonej w marcu 2000r. - taras przed rozbudową miał wymiary 4,93 x 2,50m., natomiast po rozbudowie miał wymiary 4,88 x 2,95m (w świetle murków oporowych). Zmianie uległa również wysokość piwnicy, która została pogłębiona. Poprzednio wysokość piwnicy pod całym budynkiem wynosiła 2m, po rozbudowie wynosiła 2,41 m, i 2,46m w części pod tarasem. Dodatkowo Inwestor wykonał samowolnie schody prowadzące z tarasu na poziom terenu i schody z poziomu terenu do piwnicy. Schody z poziomu tarasu (6 szt.) mają wymiary 0,29 x 0,17m i szerokość 0,96m., wykonano je przy granicy z nieruchomością sąsiednią przy ul. A. [...]. Natomiast schody z poziomu terenu do piwnicy (10 szt.) mają wymiary 0.25 x 0,16m, szerokość 0,98m i znajdują się w odległości około 1,30 m od granicy z nieruchomością sąsiednią. Organ stwierdził, że wykonanie tych robót miało miejsce w warunkach samowoli. Przedmiotową rozbudową wykonano po [...] lipca 2000r. przy czym nie stanowiły one odstępstwa od zatwierdzonego decyzją z dnia [...] lipca 2000r. projektu budowlanego, bowiem z zapisów dokonanych w dzienniku budowy oraz oświadczenia kierownika budowy, wynikało, że inny zakres robót został wykonany w związku z tą decyzją. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego oceniając sprawę w trybie odwoławczym uznał, że obowiązki nałożone na podstawie art. 48 ust.2 i ust. 3 Prawa budowlanego zostały przez inwestora wykonane i podzielił stanowisko organu I instancji, iż zasadnym było wydanie decyzji w trybie art. 49 ust. 4 pkt. 2 ustawy Prawo budowlane zatwierdzającej przedłożony przez inwestora projekt budowlany. Podzielił także stanowisko organu I instancji, że w sprawie tej nie miał zastosowania przepis art. 49 ust. 1 pkt. 3 dotyczący naliczenia opłaty legalizacyjnej, za samowolnie wykonaną rozbudowę, co zdaniem organu wynikało z wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 18 października 2006r. (sygn. akt. P 27/05). Za chybiony organ uznał zarzut odwołujących się, dotyczący przekroczenia terminu do wykonania obowiązków nałożonych postanowieniem Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla m. [...] W. z dnia [...] listopada 2006r. Organ wskazał, ze zobowiązany inwestor otrzymał to postanowienie w dniu [...] grudnia 2006r. a wyznaczony 45 dniowy termin na wykonanie obowiązków należało liczyć od dnia doręczenia postanowienia i termin ten upływał w dniu [...] stycznia 2007r. Natomiast inwestor przedłożył dokumenty w dniu [...] stycznia 2007r. Za zasadny, ale nie mający wpływu na wydane rozstrzygniecie organ odwoławczy uznał natomiast zarzut dotyczący braku wezwania stron do wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłaszanych żądań, przed wydaniem decyzji organu I instancji. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2007 r. złożyła H. S. W skardze wskazała, że organ naruszył przepisy Prawa budowlanego, (zwłaszcza art. 5 ust. 1 pkt 1 lit a i c, pkt 3 i 9 oraz ust 2), wydając decyzję o zatwierdzeniu projektu budowlanego pomimo sprzeczności z przepisami techniczno-budowlanymi i z naruszeniem interesów sąsiadów. W jej ocenie organ zatwierdził wadliwy projekt budowlany, bez wymaganych opinii i sprawdzeń a inwestor nie złożył prawnie skutecznego oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Organ naruszył także prawo procesowe poprzez brak zawiadomienia skarżącej o możliwości zapoznania się z materiałami sprawy i wysłuchania jej stanowiska oraz brak ustosunkowania się do podstawnych zarzutów jakie kierowała w stosunku do decyzji organu I instancji. Uzasadniając skargę skarżąca wskazała na przedłużające się z winy organu postępowanie oraz jej prawne "zagmatwanie". Podnosiła nadto niewykonanie przez inwestora w terminie obowiązków mających na celu zalegalizowanie rozbudowy nałożonych przez organ, naruszenie przez inwestora granicy przy rozbudowie oraz szkody w budynku skarżącej spowodowane wykonywanymi pracami. W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko zaprezentowane w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje : Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002r. Nr 153, poz. 1269, ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu, kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W związku z tym, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie. Badając zaskarżoną decyzję w tym zakresie Sąd uznał, że skargę należało uwzględnić. Przede wszystkim należy stwierdzić, że roboty budowlane związane z rozbudową przeprowadzone przez inwestora można było zalegalizować ale zgodnie z obowiązującymi w tym zakresie przepisami. Artykuł 49 Prawa budowlanego wskazany w niniejszej sprawie jako podstawa prawna do zalegalizowania wykonanej rozbudowy ma zastosowanie wówczas, gdy zostały spełnione przesłanki z art. 48 ust. 2-5 w/w ustawy. Inwestor, chcący zalegalizowania samowoli budowlanej, mógł otrzymać decyzję o zatwierdzeniu projektu budowlanego wtedy, gdy spełnił wszystkie wymagania określone przez organ nadzoru budowlanego w postanowieniu z dnia [...] lipca 2006 r. (art. 48 ust. 2 i 3). Decyzja o zatwierdzeniu projektu budowlanego jest wydawana w sytuacji, gdy prace budowlane związane z budową zostały zakończone (art. 49 ust. 4). Warunkiem wydania decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego, jest spełnienie trzech wymienionych w art. 49 ust. 1 Prawa budowlanego przesłanek. Przed wydaniem takiej decyzji organ nadzoru budowlanego sprawdza zgodność projektu zagospodarowania działki z przepisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego lub, jeżeli została wydana decyzja o warunkach zabudowy, z treścią tej decyzji. ( projekt zagospodarowania działki jest jedną z dwóch podstawowych części projektu budowlanego - art. 34 ust. 3 Prawa budowlanego). Bada także kompletność projektu budowlanego oraz posiadanie przez projektanta odpowiednich uprawnień budowlanych. Organ I instancji uznał, że przedłożony projekt budowlany wykonany przez mgr inż. G. P. posiadającą uprawnienia budowlane w specjalności konstrukcyjno - budowlanej uwzględnia wykonane roboty remontowo - budowlane i spełnia wymogi określone w art. 34 ustawy Prawo budowlane oraz rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 3 lipca 2003r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (Dz. U z 2003r. nr 120, poz. 113). Również [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego oceniając sprawę w trybie odwoławczym stwierdził, że obowiązki nałożone na podstawie art. 48 ust.2 i ust. 3 Prawa budowlanego zostały przez inwestora wykonane prawidłowo i podzielił stanowisko organu I instancji, iż zasadnym było wydanie decyzji zatwierdzającej przedłożony przez inwestora projekt budowlany. Tymczasem ze znajdującej się w aktach dokumentacji wynika, że inwestor przedłożył inwentaryzację powykonawczą robót remontowo-budowlanych wykonanych w przedmiotowym budynku. Inwentaryzacja ta sporządzona była w grudniu 2001 r., zatem na długo przed wezwaniem inwestora do przedłożenia projektu budowlanego. Zachodzi zatem wątpliwości co do jej prawidłowości i zgodności z rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z dnia 3 lipca 2003r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (Dz. U z 2003r. nr 120, poz. 1113). Do tej okoliczności organ nadzoru budowlanego w ogóle się nie odniósł. Nade wszystko jednak procedura legalizacyjna nie została przeprowadzona prawidłowo z tego względu, że organy obu instancji bezzasadnie uznały, iż w sprawie tej nie miał zastosowania przepis art. 49 ust. 1 pkt. 3 Prawa budowlanego dotyczący obowiązku uiszczenia opłaty legalizacyjnej, za samowolnie wykonaną rozbudowę. Organ powołał się przy tym na wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 18 października 2006r. (sygn. akt. P 27/05) z którego wynikać miało, że do spraw dotyczących wybudowania obiektu budowlanego bez wymaganego pozwolenia na budowę i wszczętych przed wejściem w życie ustawy z dnia 27 marca 2003r. o zmianie ustawy - Prawo budowlane oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz. U. z 2003r. nr 80, póz. 718) należy stosować przepisy ustawy z dnia 7 lipca 1994r. - Prawo budowlane w brzmieniu obowiązującym przed dniem 11 lipca 2003r. Analizując ten pogląd należy wskazać, że wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 18 października 2006r. (sygn. akt. P 27/05, OTK-A 2006/9/124) dotyczył innego stanu faktycznego a sentencja wyroku nie daje podstaw do stwierdzeń zaprezentowanych przez organ. Trybunał Konstytucyjny stwierdził bowiem, że art. 7 ust. 2 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o zmianie ustawy - Prawo budowlane oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz. U. Nr 80, poz. 718) w zakresie, w jakim wyłącza stosowanie art. 49 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane w brzmieniu obowiązującym do dnia 10 lipca 2003 r., do budowy obiektu budowlanego lub jego części, mimo że pięcioletni termin od zakończenia budowy upłynął do dnia 10 lipca 2003 r., jest niezgodny z art. 32 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej oraz nie jest niezgodny z art. 2 Konstytucji. Rozstrzygnięcie to dotyczyło inwestorów, którzy pod rządami przepisów ustawy Prawo budowlane obowiązujących przed 11 lipca 2003 r. spełniali przesłanki uzyskania pozwolenia na użytkowanie obiektu i mogli przed tym dniem ubiegać się o takie pozwolenie bez wnoszenia opłat legalizacyjnych. Jeżeli jednak osoby te nie wystąpiły o wydanie stosownego pozwolenia lub też postępowanie w tej sprawie nie zostało zakończone ostateczną decyzją, to zgodnie z zakwestionowanymi przez Trybunał przepisami należało stosować znowelizowane przepisy (z koniecznością wniesienia opłaty legalizacyjnej). W przedmiotowej sprawie inwestor rozpoczął rozbudowę obiektu w roku 2000 ale do czasu wejścia w życie nowelizacji Prawa budowlanego ( to jest do dnia 11 lipca 2003 r.) nie upłynął okres 5 lat dający ewentualnie podstawę do zalegalizowania budynku bez obowiązku uiszczenia opłat legalizacyjnych. Zatem bez wątpienia nie jest to sytuacja objęta treścią powyższego wyroku Trybunału Konstytucyjnego. Fakt samowolnej rozbudowy budynku mieszkalnego wynikał z analizy posiadanej przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dokumentacji oraz dokonanych oględzin. Dawało to organowi podstawę do prowadzenia postępowania w ramach nadzoru budowlanego w trybie art. 48 i 49 Prawa budowlanego. W toku przeprowadzonego postępowania, postanowieniem Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla m. [...] W. z dnia [...] lipca 2006 r. inwestor został zobowiązany do przedłożenia określonych dokumentów. Z akt sprawy wynikało, że obowiązek ten został wykonany. Kwestionowane zaś przez skarżącą niedotrzymanie terminu wykonania obowiązku dostarczenia dokumentacji przez inwestora nie mogło być podstawą do orzeczenia nakazu rozbiórki, skoro wyznaczony przez organ termin miał jedynie charakter procesowy, mógł być zatem ustalony przez organ stosownie do okoliczności sprawy, a także zostać wydłużony na żądanie strony. Mając na uwadze konieczność powtórzenia postępowania w trybie art. 49, stanowiącym kontynuację przepisów art. 48, gdzie uregulowano procedurę legalizacji samowoli budowlanej, organ nadzoru budowlanego, zobowiązany będzie zbadać ponownie : 1) zgodność projektu zagospodarowania działki z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym,; 2) kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń; 3) wykonanie projektu budowlanego przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane. Następnie gdy organ nie stwierdzi nieprawidłowości w przedłożonych dokumentach, ustali wysokość opłaty legalizacyjnej. Do tej opłaty stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące kar (art. 59 f ust. 1 Prawa budowlanego, z tym że stawka opłaty, ulega pięćdziesięciokrotnemu podwyższeniu). Nieuiszczenie w terminie opłaty legalizacyjnej oznaczać będzie konieczność zastosowania przepisu art. 48, czyli wydania nakazu rozbiórki. Jeżeli inwestor spełni przedstawione wyżej wymagania, to dopiero wówczas organ nadzoru budowlanego wyda decyzję o zatwierdzeniu projektu. Przy czym zawsze będzie występował obowiązek późniejszego uzyskania pozwolenia na użytkowanie. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) uchylił zaskarżoną i poprzedzającą ją decyzję. Ponadto na podstawie art. 152 w/w ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. orzeczono jak w pkt II wyroku. Rozstrzygnięcie o kosztach oparto na przepisie art. 200 wskazanej ustawy.