VII SA/Wa 1536/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Więch-Baranowska, , Sędzia WSA Bogusław Cieśla (spr.), Sędzia WSA Elżbieta Zielińska-Śpiewak, Protokolant Agnieszka Ciszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 listopada 2007 r. sprawy ze skargi A. J. na uchwałę Krajowej Komisji Kwalifikacyjnej Izby Urbanistów z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy potwierdzenia kwalifikacji I. uchyla zaskarżoną uchwałę oraz poprzedzającą ją uchwałę Okręgowej Komisji Kwalifikacyjnej Okręgowej Izby Urbanistów z dnia [...], II. stwierdza, że zaskarżona uchwała nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku. VII SA/Wa 1536/07 U Z A S A D N I E N I E Uchwałą z dnia [...] Okręgowa Komisja Kwalifikacyjna Okręgowej Izby Urbanistów z siedzibą w K. odmówiła A. J. (P.) potwierdzenia kwalifikacji uprawniających do wpisu na listę członków Izby Urbanistów, wobec ustalenia, że nie posiada wymaganego doświadczenia zawodowego o którym mowa w art. 5 ust. 3 pkt 3 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o samorządach zawodowych architektów, inżynierów budownictwa oraz urbanistów (Dz. U. z 2001 r., Nr 5, poz. 42, z póź. zm.) A. J. złożyła do Okręgowej Komisji Kwalifikacyjnej Okręgowej Izby Urbanistów z siedzibą w K. w dniu [...] wniosek o przeprowadzenie postępowania kwalifikacyjnego na podstawie art. 5 ust. 3 pkt 3 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o samorządach zawodowych architektów, inżynierów budownictwa oraz urbanistów. Po zapoznaniu się ze złożonymi dokumentami Okręgowa Komisja Kwalifikacyjna wezwała wnioskodawczynię do uzupełnienia wniosku m.in. poprzez wykazanie praktyki projektowej odbytej podczas pełnienia obowiązków młodszego referenta i inspektora w Urzędzie Gminy w Ś. umowami potwierdzającymi, że była członkiem zespołów projektowych opracowujących przedstawione przez nią plany. Po uzupełnieniu dokumentów Komisja rozpatrzyła wniosek i uznała, że wnioskodawczyni nie posiada wymaganego doświadczenia zawodowego zdobytego w czasie dwuletniej pracy związanej z gospodarką przestrzenną, o którym mowa w art. 5 ust. 3 pkt 3 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o samorządach zawodowych architektów, inżynierów budownictwa oraz urbanistów. Organ samorządowy na uzasadnienie swojego stanowiska wskazał, że stosownie do art. 2 ust. 3 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o samorządach zawodowych architektów, inżynierów budownictwa oraz urbanistów, wykonywanie zawodu urbanisty polega na projektowaniu zagospodarowania przestrzeni w skali regionalnej i lokalnej, zgodnie z wymaganiami ładu przestrzennego, ochrony wartości architektonicznych i krajobrazowych, z wymaganiami ochrony środowiska, racjonalności struktur osadniczych i sieci infrastruktury oraz edukacji w tym zakresie. Przepis art. 5 ust. 3 pkt 3 powyższej ustawy stanowi, że izby urbanistów zrzeszają osoby, które posiadają doświadczenie zawodowe zdobyte podczas dwuletniej pracy związanej z gospodarką przestrzenną. Natomiast art. 6 ust. 1 tej ustawy stanowi, że wpis na listę członków właściwej izby samorządu zawodowego daje prawo samodzielnego projektowania w skali regionalnej i lokalnej oraz kierowania zespołem prowadzącym takie projektowanie. Wskazano również, że zasady prowadzenia postępowania kwalifikacyjnego zostały sprecyzowane w Regulaminie postępowania kwalifikacyjnego, przyjętego uchwałą Krajowej Rady Izby Urbanistów nr 13/2005 z dnia 21 marca 2005 r. Zgodnie z § 4 tego Regulaminu do prac związanych z gospodarką przestrzenną uprawniających do ubiegania się o wpis na listy członków okręgowych izb urbanistów zalicza się projektowanie przestrzeni w skali regionalnej i lokalnej. Przepis § 8 ust 1 powyższego Regulaminu stanowi, że do okresu pracy związanej z dokumentowanym doświadczeniem zawodowym zalicza się jej wykonywanie w ramach stosunku pracy, własnej działalności gospodarczej lub wykonywanej na podstawie umów cywilno-prawnych. Natomiast § 9 ust. 1 i 2 powyższego Regulaminu określa, że zdobyte w czasie praktyki doświadczenie zawodowe winno dotyczyć pełnej problematyki oraz trybu formalnego prac planistycznych a prace planistyczne powinny być wykonywane przez zainteresowanego w interdyscyplinarnym zespole projektowym. W ust. 3 § 9 tego Regulaminu sprecyzowano, że zainteresowany winien uczestniczyć bezpośrednio we wszystkich fazach procesu projektowego, pod kierunkiem członka Izby Urbanistów a ust. 4 stanowi, że wymóg posiadania przez zainteresowanego doświadczenia zawodowego ocenia się według charakteru i rodzaju czynności wykonywanych przez zainteresowanego na podstawie udokumentowanego dorobku zawodowego tej osoby. Zgodnie z § 10 ust. 5 przywołanego wyżej Regulaminu opinia osoby pod kierunkiem której zainteresowany wykonywał opracowania potwierdzające jego doświadczenie zawodowe powinna zawierać ocenę czy zainteresowany posiada praktyczną umiejętność samodzielnego projektowania przestrzeni w skali regionalnej i lokalnej oraz kierowania zespołem prowadzącym takie projektowanie. W ocenie Komisji Okręgowej, przedstawione przez A. J. dokumenty nie potwierdziły, że posiada ona dwuletni ustawowo wymagany okres praktyki polegającej na wykonywaniu pracy związanej bezpośrednio z projektowaniem przestrzeni w skali regionalnej i lokalnej. Organ uznał, że jedynie w czasie pracy w pracowni projektowej F. J. miała możliwość bezpośredniego udziału w procesie powstawania opracowań związanych z gospodarką przestrzenną, uprawniających do ubiegania się o wpis na listę członków izby urbanistów. Okres ten trwał od 17 maja 2004 r. do 31 grudnia 2004r., (z wyłączeniem urlopu bezpłatnego od 19 lipca 2004 r. do 19 września 2004 r.) Za czas zdobywania doświadczenia zawodowego Komisja nie uznała pracy w Urzędzie Miasta Ś. i w Urzędzie Gminy w Ś., w których zainteresowana pracowała jako referent i inspektor. Żadna z gmin nie prowadziła bowiem samodzielnych prac planistycznych, zlecając ich opracowanie uprawnionym podmiotom. Z zakresu czynności jaki wykonywała wnioskodawczyni w tym czasie wynikało, że do jej obowiązków nie należało projektowanie (sporządzania) miejscowych planów czy studium. Nie można więc było za praktykę projektową uznać pracy polegającej na prowadzeniu spraw związanych ze zleconymi przez gminę opracowaniami. Komisja uznała również, że wskazany w kilku dokumentach współudział wnioskodawczyni w redagowaniu projektów planów był uczestnictwem o charakterze pomocniczym (nie merytorycznym). Natomiast zgodnie z Regulaminem musiało być to uczestniczenie w pracach projektowych poprzez samodzielne rozwiązywanie zagadnień urbanistycznych, tworzenie merytorycznych rozwiązań dotyczących kształtowania przestrzeni, tworzenie rysunku planu i tekstu uchwały, korygowanie ustaleń planu wynikłe z przebiegu procedury jego sporządzania oraz kierowanie lub współpraca z osobami wspomagających projektanta planu czyli specjalistami różnych branż. W tych okolicznościach przedstawione przez wnioskodawczynię opinie wydane przez członków [...] Okręgowej Izby Urbanistów zawierające informacje o współpracy przy sporządzaniu projektu planu i studium, nie mogły być podstawą do stwierdzenia odbycia praktyki zawodową pod kierunkiem osób będących projektantami. Odwołanie od uchwały Okręgowej Komisji Kwalifikacyjnej z siedzibą w K. z dnia [...] o odmowie potwierdzenia kwalifikacji, złożyła A. J. Wskazała, że przepis art. 5 ust. 3 pkt 3 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o samorządach zawodowych architektów, inżynierów budownictwa oraz urbanistów (Dz. U. z 2001 r. Nr 5, poz. 42 z późno zm.) stanowi iż: "izby urbanistów zrzeszają osoby, które posiadają dyplom ukończenia studiów wyższych o kierunkach architektura, urbanistyka lub gospodarka przestrzenną, a także doświadczenie zawodowe zdobyte w czasie dwuletniej pracy związanej z gospodarką przestrzenną" i zawiera jedyne kryterium, które jako określone ustawowo powinno być objęte badaniem Komisji. Natomiast termin "doświadczenie zawodowe" wskazany w § 3 ust. 11 Regulaminu postępowania kwalifikacyjnego - stanowiącego załącznik do Uchwały Nr 13/2005 Krajowej Rady Izby Urbanistów z dnia 21 marca 2005 r. definiuje to pojęcie jako umiejętność praktycznego zastosowania posiadanej wiedzy w zakresie urbanistyki. Mimo tego, Komisja w uzasadnieniu do uchwały użyła własnej interpretacji pojęcia "doświadczenia zawodowego zdobytego w czasie dwuletniej pracy związanej z gospodarka przestrzenną, określając, iż jest to "dwuletni okres praktyki polegającej na wykonywaniu przez nie mniej niż dwa lata związanej bezpośrednio z dokumentowanym doświadczeniem zawodowym, czyli projektowania przestrzeni w skali regionalnej i lokalnej w formie studiów, miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego lub planów zagospodarowania przestrzennego województw i obszarów metropolitalnych". Skarżąca podniosła, że ustawa jest przepisem nadrzędnym wobec Regulaminu zatwierdzonego przez Izbę na podstawie art. 33 pkt 7 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. Dlatego rozstrzygniecie jej wniosku powinno nastąpić wyłącznie w oparciu o przesłanki ustawy, a nie Regulaminu, poddanego dowolnej interpretacji. Zdaniem skarżącej przedstawione umowy o pracę, zakres jej obowiązków oraz załączone zaświadczenia i opinie wykazały, iż praca wykonywana w Urzędzie Miejskim oraz Urzędzie Gminy Ś. związana była z gospodarką przestrzenną, i polegała na współpracy z projektantami przy sporządzaniu miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego. Poza tym Komisja badając sprawę nie wyczerpała możliwości dowodowych wynikającej § 22 Regulaminu, który stanowi, że w razie wątpliwości co do wymogu posiadania przez zainteresowanego doświadczenia zawodowego Okręgowa Komisja Kwalifikacyjna w celu oceny przygotowania do wykonywania zawodu może zwrócić się do zainteresowanego na zasadzie art. 86 Kodeksu postępowania administracyjnego. Krajowa Komisja Kwalifikacyjna uchwałą z dnia [...] po rozpatrzeniu odwołania A. J. od uchwały Okręgowej Komisji Kwalifikacyjnej Okręgowej Izby Urbanistów z siedzibą w K. na podstawie art. 11 ust. 1 oraz art. 36 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o samorządach zawodowych architektów, inżynierów budownictwa oraz urbanistów (Dz. U. z 2001 r., Nr 5, poz. 42, z późn. zm.), w związku z § 44 ust. 2 pkt 1 Statutu Izby Urbanistów oraz art. 138 § 1 pkt 1 kpa - utrzymała w mocy zaskarżaną uchwałę. Krajowa Komisja Kwalifikacyjna Izby Urbanistów, uzasadniając rozstrzygnięcie wskazała, że ustawowym zadaniem Izby Urbanistów jest prawo weryfikacji kwalifikacji osób zainteresowanych przystąpieniem do samorządu zawodowego (art. 8 pkt 5 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r.). Ustawa ta przyznała okręgowym komisjom kwalifikacyjnym kompetencje do podejmowania uchwał w sprawie potwierdzenia kwalifikacji osób ubiegających się o wpis na listę członków okręgowych izb urbanistów (art. 24 ust. 1 pkt 3). W art. 5 ust. 3 pkt 3 w/w ustawy, prawodawca określił, że praktyczne przygotowanie do zawodu ma polegać na zdobyciu doświadczenia zawodowego w czasie dwuletniej pracy związanej z gospodarką przestrzenną. Na podstawie art. 33 pkt 7 wskazanej ustawy Krajowa Rada Izby Urbanistów uchwaliła w dniu 21 marca 2005 r. Regulamin postępowania kwalifikacyjnego określający, rodzaje prac związanych z gospodarką przestrzenną i sposób dokumentowania przygotowania zawodowego osób ubiegających się o przynależność do izby urbanistów. Zdobyte wykształcenie i praktyka kandydata powinny pozwolić na samodzielne projektowanie przestrzeni w skali regionalnej i lokalnej lub kierowanie zespołem prowadzącym projektowanie (art. 6 ust. 1 ustawy). Za takie projektowanie zaś uznaje się opracowywanie projektów planów zagospodarowania przestrzennego województwa, studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy oraz miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (art. 5 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym ). Osoba ubiegająca się o potwierdzenie kwalifikacji winna zatem wykazać, że jest należycie przygotowana do samodzielnego wykonywania zawodu urbanisty, w tym wykonywania projektów powyższych opracowań. Dlatego niezbędna jest posiadanie praktyki w interdyscyplinarnym zespole projektowym, uczestniczenie we wszystkich fazach procesu projektowego pod kierunkiem członka Izby Urbanistów (§ 9 ust. 2 i 3 Regulaminu). Przy czym praca taka powinna być udokumentowana w sposób wskazany w § 8 Regulaminu, w szczególności przez zawartą z projektantem umową o pracę, umowę zlecenia, itp. W ocenie Krajowej Komisja Kwalifikacyjna organ I instancji zebrał obszerny materiał dowodowy i zasadnie uznał, że w przypadku wnioskodawczyni jedynie praca w pracowni projektowej (przez niespełna 5 i pół miesiąca) była związana z gospodarką przestrzenną przygotowującą do wykonywania zawodu. Natomiast w pozostałym okresie pełnione przez wnioskodawczynię obowiązki pracownika samorządowego wiązały się jedynie z obsługą procedury sporządzania planów bądź studium w zakresie, w jakim ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym przewiduje udział gminy lub nadzorem nad realizacją planów przez projektantów (zespoły projektowe) w imieniu prezydenta miasta. Przedłożone opinie członków Izby były jedynie materiałem, mogącym pomóc organowi w ocenie zdobytego doświadczenia zawodowego, komisja kwalifikacyjna nie była związane przedłożonymi opiniami i oceniała je swobodnie. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na Uchwałę Nr [...] Krajowej Komisji Kwalifikacyjnej Izby Urbanistów z dnia [...] wniosła A. J. domagając się jej uchylenia i orzeczenia co do istoty sprawy, względnie o uchylenie uchwały i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia. Wydanym uchwałom zarzuciła naruszenie: - przepisu art. 5 ust. 3 pkt 3 ustawy z dnia 15 grudnia 2000r. o samorządach zawodowych architektów, inżynierów budownictwa oraz urbanistów , poprzez jego niewłaściwe zastosowanie w zakresie potwierdzenia kwalifikacji zawodowych skarżącej; - przepisu art. 7 i 8 Kodeksu postępowania administracyjnego w zw. z art. 11 Ustawy o samorządach poprzez brak ścisłego przestrzegania przepisów prawa, zwłaszcza w zakresie ustalenia okoliczności istotnych z punktu widzenia słusznego interesu Skarżącej; - przepisu art. 10 Kodeksu postępowania administracyjnego poprzez brak zapewnienia skarżącej czynnego udziału w postępowaniu przed organem odwoławczym, w szczególności poprzez nie wysłuchanie i nie ustosunkowanie się do wszystkich podniesionych przez nią twierdzeń oraz nie poinformowanie o możliwości wypowiedzenia się w zakresie materiału dowodowego przed podjęciem Uchwały; - przepisu art. 75 ust. 1 i 2 kpa w związku z przepisem art. 11 ust. 1 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 roku o samorządach zawodowych architektów, inżynierów budownictwa oraz urbanistów poprzez wadliwą ocenę dowodów, w sprawie potwierdzenia zdobycia kwalifikacji zawodowych; - przepisu art. 78 ust. 1 kpa poprzez niedopuszczenie dowodu z opinii urbanistów, członków okręgowych izb urbanistów (§ 7 ust. 3 pkt 2 Regulaminu Postępowania Kwalifikacyjnego stanowiącego załącznik Nr 1 do uchwały Nr 13/2005 Krajowej Rady Urbanistów z dnia 21 marca 2005r.), na okoliczność wykazania doświadczenia zawodowego skarżącej, zakresu wykonywanych przez nią prac i potwierdzenia przygotowania zawodowego; - przepisu art. 33 pkt 7 ustawy o samorządach zawodowych architektów, inżynierów budownictwa oraz urbanistów w związku z przepisem art. 5 ust. 3 pkt 3 ww. ustawy oraz w zw. z § 3 pkt 11 Regulaminu Postępowania Kwalifikacyjnego poprzez ich niewłaściwe zastosowanie w zb. z § 4 oraz § 6 pkt 13 Regulaminu poprzez niezasadną odmowę uznania posiadanych kwalifikacji; - przepisu § 9 ust. 2 Regulaminu postępowania poprzez odmowę uznania wykonywania prac przez Skarżącą w interdyscyplinarnym zespole, mimo potwierdzenia jej udziału w redagowaniu i opracowywaniu projektów miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego Uzasadniając skargę podkreśliła, że organ miał obowiązek uwzględnić wszystkie dowody na poparcie doświadczenia zawodowego skarżącej. Tymczasem ocena organ była błędna i naruszała przepis art. 75 ust. 1 i 2 kpa. Nadto Krajowa Komisja Kwalifikacyjna Izby Urbanistów dokonując analizy przepisów regulujących doświadczenie zawodowe w oparciu o regulamin, dopuściła się zmiany zasady określonej w ustawie w przepisie art. 5 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. Zdaniem Skarżącej materiał dowodowy zgromadzony w sprawie wskazuje, że zdobyła doświadczenie zawodowe związane z gospodarką przestrzenną, o którym mowa w przepisie art. 5 ust. 3 pkt 3 w/w. Organ dokonał dowolnej oceny materiału dowodowego prowadzącego do interpretacji w/w przepisu contra legem. Nadto organ II instancji nie odniósł się w ogóle do podnoszonej przez skarżącą możliwości skorzystania z § 22 Regulaminu. Skarżąca nie miała też okazji wypowiedzenia się w tej kwestii przed podjęciem uchwały co stanowiło o naruszeniu przepisu art. 10 kpa. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał swoje stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji i wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje : Skarga podlega uwzględnieniu ale z przyczyn, które Sąd wziął pod uwagę z urzędu. Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Oznacza to, że Sąd rozpoznając skargę, ocenia czy zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa materialnego i postępowania administracyjnego. W rozpatrywanej sprawie Sąd uznał, że miały miejsce tego rodzaju naruszenia prawa, co skutkowało uchyleniem zaskarżonej i poprzedzającej ją uchwały. Przepis art. 11 ustawy o samorządach zawodowych architektów, inżynierów budownictwa oraz urbanistów (Dz. U. z 2001 r., Nr 5, poz. 42, z póź. zm.), stanowi, że do postępowania w sprawach indywidualnych uregulowanych w ustawie (za wyjątkiem spraw dyscyplinarnych) stosuje się przepisy kodeksu postępowania administracyjnego a rozstrzygnięcia organów w sprawach indywidualnych podpisują wszyscy członkowie składu orzekającego organu. Analiza tego przepisu wskazuje, że Okręgowa Komisja Kwalifikacyjna właściwa w sprawie potwierdzenia kwalifikacji uprawniających do wpisu na listę członków Izby Urbanistów, wydaje decyzje ( uchwały) w określonym składzie orzekającym. Stosownie zaś do art. 107 § 1 kpa decyzja ( tu uchwała) powinna zawierać: oznaczenie organu administracji publicznej, datę wydania, oznaczenie strony lub stron, powołanie podstawy prawnej, rozstrzygnięcie, uzasadnienie faktyczne i prawne, pouczenie, czy i w jakim trybie służy od niej odwołanie, podpis z podaniem imienia i nazwiska oraz stanowiska służbowego osoby upoważnionej do wydania decyzji. Skoro zatem określony skład orzekający Okręgowej Komisji Kwalifikacyjnej wydał przedmiotową decyzję ( uchwałę ) to tylko członkowie tego składu mogli i powinni ją podpisać. W tym kontekście niewątpliwie jest, że decyzja organu I instancji została wydana wadliwe, gdyż uzasadnienie decyzji stanowiące jej część składową podpisał jedynie przewodniczący Okręgowej Komisji Kwalifikacyjnej, który nie był członkiem składu orzekającego uczestniczącego w jej wydaniu. Wynika to z treści uchwały z dnia [...] Okręgowej Komisja Kwalifikacyjna Okręgowej Izby Urbanistów z siedzibą w K. i personalnie wskazanego tam składu orzekającego. Dla poprawności decyzji niezbędne jest, aby pomiędzy rozstrzygnięciem, a jej uzasadnieniem istniała wewnętrzna spójność także w sensie formalnym. Tylko wówczas można o takiej decyzji powiedzieć, że zgodnie z art. 104 kpa decyzja jest (jednym, całościowym) aktem rozstrzygającym konkretną sprawę. Uzasadnienie decyzji stosownie do art. 107 § 1 kpa, stanowi jej integralną część i kontroli sądu podlega decyzja jako całość, a więc łącznie z uzasadnieniem. Skoro w istocie uzasadnienie decyzji organu I instancji nie zostało podpisane, gdyż umieszczony pod nim podpis przewodniczącego Okręgowej Komisji Kwalifikacyjnej jako osoby nie uczestniczącej w procesie jej wydawania nie może być uznany za prawnie skuteczny, to w istocie decyzja tego organu nie zawiera uzasadnienia. Za takim uznaniem przemawia również to, że uzasadnienie i decyzja (uchwała) - w sensie technicznym zostały sporządzone jako odrębne dokumenty. Mając na uwadze powyższe wadą dotknięta jest również zaskarżona decyzja organu II instancji czyli uchwała Krajowej Komisji Kwalifikacyjnej Izby Urbanistów z dnia [...], gdyż utrzymuje w mocy wadliwą formalnie decyzję wydaną w pierwszej instancji. Oprócz wskazanych wad natury formalnej, których ujawnienie stanowiło wystarczającą przyczynę do uchylenia decyzji organów samorządu zawodowego, należy również odnieść się do podstaw merytorycznej oceny zawartej w zaskarżonej decyzji. Organy ustaliły, iż skarżąca nie posiada wymaganego doświadczenia zawodowego o którym mowa w art. 5 ust. 3 pkt 3 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. zdobytego podczas dwuletniej pracy związanej z gospodarką przestrzenną, w stopniu pozwalającym na samodzielne projektowanie w skali regionalnej i lokalnej oraz kierowanie zespołem prowadzącym takie projektowanie. O ile przeprowadzona w przedmiotowym zakresie analiza przepisów ustawy nie budziła wątpliwości Sądu, to należy jednak podkreślić, że organ powołał się również na zasady prowadzenia postępowania kwalifikacyjnego wynikające z Regulaminu postępowania kwalifikacyjnego, przyjętego uchwałą Krajowej Rady Izby Urbanistów nr 13/2005 z dnia 21 marca 2005 r. W zaskarżonej uchwale wskazano, że zgodnie z § 4 tego Regulaminu do prac związanych z gospodarką przestrzenną uprawniających do ubiegania się o wpis na listy członków okręgowych izb urbanistów zalicza się projektowanie przestrzeni w skali regionalnej i lokalnej. Nadto przywołano przepis § 8 ust 1 powyższego Regulaminu który stanowi, że do okresu pracy związanej z dokumentowanym doświadczeniem zawodowym zalicza się jej wykonywanie w ramach stosunku pracy, własnej działalności gospodarczej lub wykonywanej na podstawie umów cywilno-prawnych. Oprócz tego przywołano § 9 tego Regulaminu który określa, że zdobyte w czasie praktyki doświadczenie zawodowe winno dotyczyć pełnej problematyki oraz trybu formalnego prac planistycznych a prace planistyczne powinny być wykonywane przez zainteresowanego w interdyscyplinarnym zespole projektowym i powinien on uczestniczyć bezpośrednio we wszystkich fazach procesu projektowego, pod kierunkiem członka Izby Urbanistów. Skoro zatem oprócz przepisów ustawowych, organy przywołały przepisy zawarte w Regulaminie postępowania kwalifikacyjnego, przyjętego uchwałą Krajowej Rady Izby Urbanistów nr 13/2005 z dnia 21 marca 2005 r., które nie są prawem powszechnie obowiązującym, to ich obowiązkiem było dołączenie do akt sprawy tego Regulaminu. Nie jest bowiem możliwa sądowa kontrola zgodności z prawem rozstrzygnięcia organu, jeśli przepisy brane pod uwagę przy ocenie stanu faktycznego sprawy zawarte są także w innych normach prawa niż powszechnie obowiązujących. Było to tym bardziej konieczne, skoro skarżąca zarzuciła, iż postanowienia Regulaminu sprzeczne są z ustawą z dnia 15 grudnia 2000 r., o samorządach zawodowych architektów, inżynierów budownictwa oraz urbanistów (Dz. U. z 2001 r., Nr 5, poz. 42, z póź. zm.) co do podstaw oceny posiada wymaganego doświadczenia zawodowego, o którym mowa w art. 5 ust. 3 pkt 3 tej ustawy. Ujawnione naruszenie przepisów prawa mające istotny wpływ na wynik rozstrzygnięcia spowodowały uchylenie zarówno zaskarżonej decyzji jak i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji z mocy art. 145 § 1 ust. 1 pkt c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Ponadto, na podstawie art. 152 tej ustawy Sąd orzekł jak w pkt II wyroku.