VII SA/Wa 1537/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Daria Gawlak-Nowakowska (spr.), , Sędzia WSA Leszek Kamiński, Sędzia WSA Ewa Machlejd, , Protokolant Sekr. sąd. Ewa Sawicka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 grudnia 2012 r. sprawy ze skargi J. P. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2012 r. znak [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania skargę oddala [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] marca 2012 r., znak: [...] na podstawie art. 149 § 3 w związku z art. 150 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm., zwanej dalej K.p.a.), działając na wniosek J. P., odmówił wznowienia postępowania zakończonego własną decyzją ostateczną z dnia [...] listopada 2009 r., znak: [...], utrzymującą w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] sierpnia 2009 r. nakazującą J. P. rozbiórkę budynku gospodarczego o konstrukcji drewnianej o wymiarach 3,20 m x 4,00 m, zlokalizowanego na działce o nr ew. [...] w [...] – [...] przy ul. [...]. Przedstawiając stan faktyczny sprawy organ wskazał, że przeprowadzone przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] postępowanie wykazało, że na działce o nr ew. [...] przy ul. [...] w [...] – [...], stanowiącej własność J.P., znajduje się budynek gospodarczy o konstrukcji drewnianej o wymiarach 3,20 m x 4,00 m, posiadający dach dwuspadowy, kryty blachą trapezową, ze spadkiem jednej połaci dachu w kierunku działki o nr ew. [...]. Okap jest wysunięty około 30 cm poza lico ściany i brak jest rynien. Obiekt usytuowany jest w odległości 5,50 m od budynku obory o konstrukcji murowanej, w odległości 0,5 m od ogrodzenia działki o nr ew. [...], w odległości 1,0 m od budynku gospodarczego o konstrukcji murowanej na działce o nr ew. [...]. Wobec sprzecznych oświadczeń składanych przez J. P. w trakcie prowadzonego postępowania wyjaśniającego organ nie dał wiary jego oświadczeniom dotyczącym daty budowy budynku gospodarczego (że sporny budynek został zrealizowany przez jego poprzedników przed 1971 r., a następnie, że przed 1975 r.) oraz legalności jego powstania. Uznano bowiem w oparciu o oświadczenia W.P., iż sporny obiekt został przeniesiony w miejsce obecnej lokalizacji w 1987 r. tzn., że powstał on w 1987 r. bez wymaganego prawem pozwolenia na budowę. Data ta wynikała z oświadczenia W. P. złożonego podczas rozprawy administracyjnej w dniu [...] stycznia 2008 r. oraz w dniu [...] września 2007 r. Powyższe wynikało również ze zgromadzonego w niniejszej sprawie materiału dowodowego. Według protokołu stwierdzenia stanu posiadania z dnia [...]grudnia 1975 r., Nr [...] J. M. P. użytkuje nieruchomość nr ew. [...] (obecnie [...]) w miejscowości [...] – [...] wraz z budynkami jako samoistny posiadacz, którą nabył jako spadek po ojcu. Protokół stwierdzenia stanu posiadania z dnia [...]grudnia 1975 r., na podstawie którego sporządzono akt własności ziemi dotyczący uregulowania stanu własności gospodarstw rolnych we wsi [...], został sporządzony przez pracownika Powiatowego Biura Geodezji i Urządzeń Rolnych w [...] H. B., przy udziale świadków, tj. A. J. i J. B.. Z oświadczenia złożonego do tego protokołu wynika, że J. P. użytkuje gospodarstwo rolne wraz z budynkami od roku 1969 do daty sporządzenia protokołu jako "samoistny posiadacz" - spadek po ojcu J. P., podpisując to wyjaśnienie w obecności świadków. Na mapie z ewidencji gruntów miejscowości [...] przedstawiającej stan zabudowy w okresie wrzesień 1972 r. - maj 1973 r. sporny obiekt nie jest naniesiony, natomiast z operatu technicznego (pomiar sytuacyjno-wysokościowy - inwentaryzacja), sporządzonego przez J. W. z dnia [...] lipca 1991 r. wynika, że budynek istniał w dacie jego sporządzania. Operat ten stał się podstawą do uzupełnienia mapy zasadniczej terenów zabudowy miejscowości [...] – [...]założonej w roku 1985, zaewidencjonowanej w zbiorach zasobu geodezyjnego dnia [...] września 1986 r. pod nr [...]. Z mapy dołączonej przez J. P. do odwołania od decyzji organu pierwszej instancji z dnia [...] stycznia 2008 r. wynika, że budynek istniał na działce nr ew. [...]. Zapis na pieczęci [...] w [...] (Filia w [...]) D.Z. [...] oznacza, że fragment mapy wykupiono z zasobów geodezyjnych w 1993 r. w oparciu o fakturę nr [...]. Stwierdzić zatem należy, że mapa ta zawiera dane z mapy zasadniczej terenów zabudowy założonej w roku 1985, oddanej do zasobów geodezyjnych dnia [...] września 1986 r. o nr [...], wraz z danymi naniesionymi w roku 1991 w wyniku aktualizacji mapy (operat techniczny zawierający pomiar sytuacyjno-wysokościowy - inwentaryzację), sporządzony przez J.W. z dnia [...] lipca 1991 r. W trakcie postępowania dowodowego ustalono, że sporny obiekt został zrealizowany na zabudowanej działce o nr ew. [...], mającej dostęp do drogi publicznej, która przed scaleniem posiadała nr ew. [...], a nie wskazywany przez J. P. nr ew. [...] (przeczy temu twierdzeniu informacja zawarta w rejestrze szacunku porównawczego gruntów, z którego wynika, że działka nr [...] figuruje jako lasy i grunty leśne). W toku postępowania J. P. dowodził, że z uwagi na posiadaną powierzchnię zabudowy dla spornego obiektu nie było wymagane pozwolenie na budowę, nie wykazał się też posiadanym pozwoleniem na budowę. WINB w [...] otrzymał z Urzędu Gminy w [...] z dnia [...] czerwca 2008 r., z którego wynika, iż Urząd posiada w swoim archiwum akta pozwoleń na budowę z lat 1979 - 1990, w których brak jest akt sprawy dotyczących budowy budynku gospodarczego przez J. P. na działce o nr ew. [...] w miejscowości [...] – [...] oraz brak jest wniosku o wydanie takiego pozwolenia. Fakt realizacji ww. obiektu w warunkach samowoli budowlanej w 1987 r. spowodował zastosowanie - wobec treści art. 103 ust. 2 ustawy z 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2006r. Nr 156, poz. 1118 ze zm., zwanej dalej Prawo budowlane) - przepisów ustawy z 24 października 1974 r. Prawo budowlane (Dz. U. Nr 38, poz. 229 z późn. zm., zwanej dalej Prawo budowlane z 1974 tr.). Z uwagi, że stwierdzona lokalizacja budynku gospodarczego (odległość 0,5 m od ogrodzenia działki o nr ew. [...], odległość 1,0 m od budynku gospodarczego o konstrukcji murowanej i pokryciu z materiałów niepalnych na działce o nr ew. [...] oraz odległość 5,50 m od obory murowanej na własnej działce) narusza wymogi § 12 ust. 1, § 14 czy też § 13 ust. 1 rozporządzenia Ministra Administracji, Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska z dnia 3 lipca 1980 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki (Dz. U. Nr 17, poz. 62 z 1980 r. z późn. zm.), powodując tym samym zagrożenie pożarowe oraz niebezpieczeństwo dla ludzi lub mienia, miał w niniejszej sprawie zastosowanie przepis art. 37 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego z 1974 r. W opisanym stanie faktycznym [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] listopada 2009 r. utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...]z dnia [...] sierpnia 2009 r. nakazującą J. P. rozbiórkę ww. budynku gospodarczego. W dniu [...] lutego 2012 r. do organu zostało przekazane podanie J.P. z dnia [...] lutego 2012 r. zawierające wniosek o wznowienie postępowania administracyjnego w przedmiotowej sprawie na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 i 2 K.p.a., stosownie do treści których w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli: pkt 1 - dowody, na których podstawie ustalono istotne dla sprawy okoliczności faktyczne, okazały się fałszywe, pkt 2 - decyzja wydana została w wyniku przestępstwa. Organ pierwszej instancji pismem z dnia [...] lutego 2012 r. wezwał wnioskodawcę do wskazania terminu, w którym dowiedział się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania i wynikającej z art. 145 § 1 pkt 1 oraz z art. 145 § 1 pkt 2 K.p.a. W piśmie z dnia [...] marca 2012 r. J. P. nie określił terminów powzięcia wiadomości o istnieniu przesłanek wynikających z art. 145 § 1 pkt 1 Kpa oraz art. 145 § 1 pkt 2 K.p.a. Organ pierwszej instancji podkreślił, że w fazie wstępnej rozpatrywania wniosku o wznowienie postępowania organ administracji publicznej obowiązany jest do zbadania, czy podana we wniosku przyczyna mieści się w kategorii przesłanek wymienionych w art. 145 § 1 pkt 1 - 8 K.p.a. oraz czy został zachowany termin określony w art. 148 § 1 K.p.a. We wniosku o wznowienie postępowania J. P. podniósł, iż decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] sierpnia 2009 r., która została utrzymana decyzją [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2009 r., została oparta na niewłaściwej dacie budowy (uznano rok 1987 na podstawie zeznań W. P.). Według J. P. decyzja Naczelnika Gminy [...]z dnia [...] grudnia 1982 r., Nr [...] wraz z mapką sytuacyjną stodoły, które to dokumenty zostały dołączone do akt PINB w [...] oznaczonych [...], dotyczących odrębnego postępowania administracyjnego (tj. budynku gospodarczego na działce W. P.) dowodzą, że sporny budynek gospodarczy na działce nr ew. [...]położonej przy ul. [...] w m. [...] istniał już w 1981 r. Przedstawiona natomiast przez PINB w [...] mapa ewidencji gruntów sporządzona w okresie wrzesień 1972 - maj 1973 r. nie istnieje, stąd wydanie decyzji nastąpiło na podstawie błędnej lub fikcyjnej mapy. Organ pierwszej instancji stwierdził, iż nie został zachowany termin określony w art. 148 § 1 K.p.a., stosownie do którego podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania. Wniosek o wznowienie postępowania został wniesiony przez J.P. do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] w dniu [...] lutego 2012 r. (do organu drugiej instancji wpłynął w dniu [...] lutego 2012 r.). Organ uznał, iż powody, dla których J. P. wniósł podanie o wznowienie postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 i pkt 2 K.p.a. znane były wnioskodawcy wcześniej, niż jeden miesiąc przed złożeniem podania o wznowienie postępowania. Okoliczność istnienia decyzji Naczelnika Gminy [...] z dnia [...] grudnia 1982 r., Nr [...] wraz z mapką sytuacyjną stodoły (tj. budynku gospodarczego na sąsiedniej działce W. P.), które to dokumenty stanowią materiał dowodowy odrębnego postępowania (dotyczącego budynku na działce nr ew. [...] w [...]) i zostały załączone do akt PINB w [...] oznaczonych [...] była znana w dniu [...] grudnia 2011 r. (świadczy o tym protokół PINB w [...] sporządzony na okoliczność zapoznania się J. P. z zebranym materiałem dowodowym sprawy znak: [...]). Fakt wydania decyzji na podstawie błędnej lub fikcyjnej mapy ewidencji gruntów (sporządzonej w okresie wrzesień 1972 - maj 1973r.) był znany i podnoszony przez J P. w odwołaniu z dnia [...] lutego 2008r. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] stycznia 2008 r., znak: [...] oraz w skardze do WSA w Lublinie z dnia [...] lipca 2008 r. na ostateczną decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2008 r. W świetle powyższego organu pierwszej instancji uznał, że podanie J.P. z dnia [...] lutego 2012 r. o wznowienie postępowania zostało złożone z uchybieniem terminu określonego w art. 148 § 1 K.p.a. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...]maja 2012 r., znak: [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a., po rozpatrzeniu zażalenia J. P., utrzymał w całości zaskarżone postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2012 r., znak: [...]. Organ odwoławczy wskazał, że organ pierwszej instancji pismem z dnia [...] lutego 2012 r. wezwał J. P. do wskazania, kiedy dowiedział się o okolicznościach z art. 145 § 1 pkt 1 i 2 K.p.a., stanowiących przesłanki do wznowienia postępowania. Mimo powyższego wezwania w wyznaczonym terminie wnioskodawca w piśmie z dnia [...] marca 2012 r. nie wskazał daty, kiedy dowiedział się o tych okolicznościach. Organ podkreślił, że tryb wznowienia postępowania jest nadzwyczajnym trybem postępowania administracyjnego, umożliwiającym wzruszenie decyzji ostatecznych. Tryb ten stanowi odstępstwo od zasady stabilności decyzji administracyjnej wyrażonej w art. 16 K.p.a., dlatego też wszczęcie tego postępowania wymaga spełnienia szczególnych warunków formalnych. Wskazał, że złożenie przez określony podmiot wniosku o wznowienie postępowania powoduje wszczęcie tzw. postępowania wstępnego, które ogranicza się do sprawdzenia, czy wniosek pochodzi od strony, czy strona powołała się na przyczyny wznowienia postępowania wymienione w art. 145 § 1 i art. 145 a K.p.a. oraz czy został zachowany termin do wniesienia podania o wznowienie postępowania. W przypadku zaistnienia łącznie ww. przesłanek organ wydaje postanowienie o wznowieniu, natomiast brak spełnienia któregokolwiek z ww. warunków skutkuje wydaniem postanowienia odmawiającego wznowienia postępowania. W tej mierze organ powołał się na wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 czerwca 1999 r., sygn. akt IV SA 2397/98, z dnia 27 sierpnia 1999 r., sygn. akt IV SA 1313/97 oraz na wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 lutego 2007 r., sygn. akt VII SA/Wa 2285/2006. Zgodnie z art. 148 § 1 K.p.a. podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania. Organ wyjaśnił, że to wnoszący o wznowienie postępowania administracyjnego ma obowiązek udowodnić, iż podanie wniósł przed upływem jednego miesiąca od dnia dowiedzenia się o powoływanych okolicznościach. Organ jednakże zobowiązany jest do weryfikacji twierdzeń wnioskodawcy i wyjaśnienia wszelkich wątpliwości, jakie przy tej okazji mogą się pojawić. Wszczęcie zaś postępowania wznowieniowego na wniosek strony, mimo uchybienia terminu, stanowiłoby rażące naruszenie prawa, godzące w zasadę trwałości decyzji administracyjnych (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 lipca 2006 r., sygn. akt ii OSK 975/05). Organ odwoławczy zauważył, że w sytuacji, w której strona prawidłowo wezwana do wykazania terminu, kiedy dowiedziała się o okoliczności do wznowienia postępowania nie czyni tego, koniecznym jest wydanie postanowienia odmawiającego wznowienia postępowania administracyjnego, co też słusznie uczynił organ pierwszej instancji. Skarżący bowiem mimo stosownego wezwania [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, w odpowiedzi na to wezwanie nie wskazał omawianego terminu. Kwestionowanie ponadto przez skarżącego ustaleń stanu faktycznego i przedstawianie innej oceny tego stanu, co do których to ustaleń miał on świadomość w trakcie postępowania, w którym brał udział nie tylko nie stanowi podstawy do wznowienia postępowania, lecz wręcz oznacza, że taki wniosek o wznowienie postępowania został wniesiony z uchybieniem terminu z art. 148 K.p.a., gdyż o tych ustaleniach wnioskodawca wiedział przecież już w trakcie tegoż postępowania. Na powyższe postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2012 r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożył J.P., zarzucając jego wydanie z naruszeniem: - art. 145 § 1 pkt 5 K.p.a. poprzez brak zastosowania tego przepisu w niniejszej sprawie, mimo iż w piśmie z dnia [...] marca 2012 r. skarżący w wyniku pojawienia się nowych dowodów istniejących w dniu wydania decyzji, a nie znanych organowi, który wydał decyzję, sformułował wniosek w ten sposób, że domagał się wznowienia postępowania na zasadzie art. 145 § 1 pkt 5 K.p.a., - art. 7, art. 8, art. 9, art. 77 § 1, art. 107 § 3 K.p.a. Skarżący wskazał, że mając na uwadze błędne rozstrzygnięcie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] listopada 2009 r., utrzymujące w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] sierpnia 2009 r. w przedmiocie nakazu rozbiórki budynku gospodarczego, czego dalszym przejawem było upomnienie z dnia [...]stycznia 2012 r. wzywające do wykonania ww. orzeczenia, złożył wniosek o wznowienie postępowania w sprawie. Za podstawę prawną uzasadniającą wznowienie postępowania podał art. 145 § 1 pkt 1 i 2 oraz art. 146 § 1 K.p.a. Mimo iż faktycznie przesłanki z przywołanego przepisu art. 145 § 1 pkt 1 zostały w niniejszej sprawie ziszczone, to jednak na skutek niedochowania terminu z art. 148 K.p.a., Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] postanowił w dniu [...] marca 2012 r. o odmowie wznowienia postępowania administracyjnego. Skarżący stwierdził, że zgadza się z tym orzeczeniem i go nie neguje. Jednocześnie podniósł, iż jego pismo z dnia [...] marca 2012 r. posiadało charakter ponownego wniosku o wznowienie postępowania, tym razem na podstawie z art. 145 § 1 pkt 5 K.p.a. Skarżący nie zna prawa, o czym świadczą pisma formułowane w trakcie prowadzonych od roku 2007 r. postępowań administracyjnych w przedmiocie rozbiórki budynku gospodarczego. To na organie spoczywa obowiązek należytego i wyczerpującego informowania stron o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich obowiązków będących przedmiotem postępowania administracyjnego, to organ winien dążyć do wyjaśnienia stanu faktycznego i załatwienia sprawy w najwłaściwszy sposób. J. P. podniósł, że skoro nie uczynił tego [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego przekazując sprawę organowi wyższej instancji, to Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego winien samodzielnie rozważyć, jaki charakter posiadała skarga z dnia [...] marca 2012 r. i podejmując właściwy proces decyzyjny winien był w dalszej kolejności zwrócić się do strony skarżącej, czy owe pismo było odwołaniem, czy też ponownym wnioskiem, a dopiero później wydać stosowne postanowienie, zaś przyjmując za oczywiste, iż skarga z dnia [...] marca 2012 r. była wnioskiem o wznowienie postępowania, pismo przekazać do organu właściwego, tj. do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] jako wniosek o wznowienie postępowania w trybie art. 145 § 1 pkt 5 K.p.a. W przekonaniu o zasadności niniejszej skargi winny utwierdzać słowa samego skarżącego zawarte w piśmie z dnia [...]marca 2012 r. w brzmieniu: "W tej skardze (w domyśle - wniosku o wznowienie postępowania) dołączam Nakaz Płatniczy z 1973 r. wraz z pokwitowaniem uiszczenia wpłaty za użytkowane grunty wraz z budynkami. Nakaz Płatniczy na zobowiązanie pieniężne za rok 1973 r. wystawiony jest na właściciela gruntów wraz z gospodarstwem, którym był P. J. s. J.. P. J. był moim ojcem, a dziadek mój był J. Nakaz udowadnia moje twierdzenie, że do roku 1975 - go właścicielem był J.P. mój ojciec, co potwierdza pokwitowanie wpłaty podpisane przez osobę pełniącą funkcję sołtysa od kogo zostało przyjęte zobowiązanie pieniężne. Na przedstawionym nakazie nie figuruję ja J. P. jako właściciel a nawet i jako użytkownik. Nakaz Płatniczy został sporządzony przez Biuro [...]Rady Narodowej w [...] [...] powiat [...]. Zatwierdzony został przez złożenie podpisu w dniu [...].12.1972 r. Sekretarz [...]M. B. nr. Nakazu [...]. Nakaz płatniczy wraz z wpłatą zobowiązania pieniężnego jest dokumentem urzędowym ... Nakaz ten odnalazłem w dn. [...].03.2012 r., co ma zastosowanie do art. 145 par. 1 pkt 1 i 2 i art. 148 par 1 (oczywista omyłka skarżącego, powoływana okoliczność stanowi przesłankę z art. 145 par. 1 pkt. 5). Domagam się wszczęcia postępowania i uchylenia w/w decyzji ponieważ w latach 1969 - 1975 nie byłem właścicielem tego gospodarstwa. Nie można twierdzić że w latach bycia właścicielem, powstała ta samowola budowlana. Zwracam się o dokładne zweryfikowanie moich skarg uzasadnionych i wydania uchylenia rozbiórki tego budynku bo nie jest to samowola budowlana, istnieje już ponad 30 lat nigdy nie stwarzał i nie stwarza zagrożenia dla ludzi i jego otoczenia. Dołączam ksero nakazu płatniczego wraz z potwierdzeniem wpłaty". Właściwa treść wniosku pokazuje, iż w sprawie doszło do spełnienia przesłanki z art. 145 § 1 pkt 5 K.p.a., co w myśl tego przepisu powinno stanowić podstawę do wznowienia postępowania. Skarżący podkreślił, że pismo z dnia [...]marca 2012 r. miało na celu wszczęcie zupełnie nowego postępowania, na innej podstawie prawnej, nie zaś kontynuację tego, którego wznowienia słusznie odmówił [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w dniu [...] marca 2012 r. Zarówno Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...], jak i Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego błędnie zatem przyjęli, iż pismo to było odwołaniem od wcześniej wydanego w innej sprawie postanowienia, co doprowadziło do wydania niewłaściwego postanowienia przez Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w dniu [...] maja 2012 r., stanowiącego przedmiot skargi. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd administracyjny właściwy jest do kontroli decyzji administracyjnych tylko w oparciu o kryterium legalności, a więc zgodności z prawem. Uwzględnienie skargi przez Sąd następuje więc jedynie w przypadku naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu. W rozpoznawanej sprawie tego rodzaju wady i uchybienia nie wystąpiły i w związku z tym skarga nie mogła zostać uwzględniona. W pierwszym rzędzie konieczne jest odniesienie się do zarzutu skargi, wskazującego, że pismo J. P. z dnia [...] marca 2012 r. nie stanowiło zażalenia na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2012 r. znak: [...], lecz kolejny wniosek o wznowienie postępowania, oparty o inną przesłankę wznowieniową, a mianowicie o art. 145 § 1 pkt 5 K.p.a. W ocenie Sądu potraktowanie ww. pisma J. P. przez organy orzekające w sprawie jako zażalenia na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2012 r., odmawiające wznowienia postępowania w sprawie zakończonej decyzją tegoż organu z dnia [...] listopada 2009 r., było prawidłowe. Treść pisma skarżącego z dnia [...] marca 2012 r. wskazuje jednoznacznie, że jego zamiarem było zaskarżenie ww. postanowienia. Świadczy o tym m.in. sformułowanie: "Wnoszę skargę na postanowienie odmowy wszczęcia postępowania wydanej przez [...]W.I.N.B z dnia [...].03.2012 r. znak [...]", a także skierowanie pisma do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Zauważyć też trzeba, że w piśmie tym J. P. powoływał się na te same okoliczności, które podnosił we wniosku o wznowienie postępowania z dnia [...] lutego 2012 r., odnosił się również do treści ww. postanowienia organu pierwszej instancji z dnia [...] marca 2012 r. Jednakże, w ocenie Sądu, [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego winien był rozważyć, czy pisma z dnia [...] marca 2012 r. nie należy potraktować jednocześnie jako kolejnego wniosku o wznowienie postępowania, złożonego w oparciu o inną przesłankę wznowieniową. W piśmie tym skarżący wskazał bowiem, że w dniu [...] marca 2012 r. odnalazł "nakaz płatniczy na zobowiązanie pieniężne za rok 1973" wystawiony na J. P.. Jak wskazuje skarżący w tym piśmie, nakaz ten udowadnia jego twierdzenie, że do roku 1975 właścicielem nieruchomości, na której zrealizowano sporny budynek, był jego ojciec, J. P.. W tym zakresie organ winien był zatem rozważyć, czy pismo to nie zawiera zatem, obok zażalenia na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2012 r. znak: [...] odmawiające wznowienia postępowania na wniosek z dnia [...] lutego 2012 r., również kolejnego wniosku o wznowienie postępowania, złożonego na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 K.p.a. i nadać stosowny bieg temu wnioskowi. Jednakze pozostaje to jednak bez wpływu na wynik niniejszej sprawy. W ocenie Sądu postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2012 r., znak: [...] odmawiające wznowienia, na wniosek J. P., postępowania w sprawie zakończonej decyzją tegoż organu z dnia [...] listopada 2009 r., a także postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego utrzymujące je w mocy, są zgodne z prawem. Podkreślenia wymaga, iż instytucja wznowienia postępowania, będąca nadzwyczajnym środkiem weryfikacji decyzji administracyjnych, stanowi wyjątek od zasady trwałości decyzji ostatecznych wyrażonej w art. 16 K.p.a. Z tego też powodu instytucja ta może być stosowana tylko w przypadkach ściśle określonych w ustawie i po spełnieniu koniecznych warunków. Postępowanie w przedmiocie wznowienia postępowania można podzielić na dwie fazy. Złożenie podania o wznowienie wszczyna postępowanie wstępne, w którym organ zobowiązany jest zbadać, czy wniosek taki oparty jest o ustawowe przesłanki wznowienia, enumeratywnie wymienione w art. 145 § 1 K.p.a., w art. 145a i art. 145b K.p.a., czy wniosek został złożony przez podmiot będący stroną w sprawie oraz czy podanie o wznowienie postępowania zostało wniesione z zachowaniem terminów przewidzianych w kodeksie postępowania administracyjnego. W przypadku ustalenia, iż podanie o wznowienie nie wskazuje przesłanek przewidzianych w ww. przepisach, czy też podanie nie pochodzi od strony bądź nie został zachowany termin do jego złożenia - organ administracji na podstawie art. 149 § 3 K.p.a. odmawia wznowienia postępowania. W pozostałych przypadkach organ wydaje postanowienie o wznowieniu postępowania, które stanowi podstawę do przeprowadzenia przez właściwy organ postępowania zarówno co do przyczyn wznowienia, jak i co do rozstrzygnięcia istoty sprawy (wówczas rozpoczyna się drugi etap postępowania, który można nazwać właściwym). J. P. wnosząc pismem z dnia [...] lutego 2012 r. o wznowienie postępowania podniósł, iż w decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] sierpnia 2009 r., utrzymanej w mocy decyzją [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2009 r., błędnie przyjęto jako datę budowy rok 1987, podczas, gdy sporny budynek gospodarczy na działce nr ew. [...] położonej przy ul. [...] w miejscowości [...] istniał już w 1981 r. Według J. P. świadczy o tym decyzja Naczelnika Gminy [...] z dnia [...] grudnia 1982 r. Nr [...] wraz z mapką sytuacyjną stodoły, które to dokumenty zostały dołączone do akt PINB w [...] oznaczonych [...], dotyczących postępowania administracyjnego w sprawie budynku gospodarczego zrealizowanego na działce W. P.. We wniosku z dnia [...] lutego 2012 r. J. P. stwierdził też, że przedstawiona przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...]mapa ewidencji gruntów sporządzona w okresie wrzesień 1972 - maj 1973 r. nie istnieje, stąd wydanie decyzji nastąpiło na podstawie błędnej lub fikcyjnej mapy. Wskazać w tym miejscu należy, iż zgodnie z art. 148 K.p.a. podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania. Jak słusznie zauważył [...]Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, skarżący wiedział o decyzji Naczelnika Gminy [...] z dnia [...] grudnia 1982 r. Nr [...] i mapce sytuacyjnej budynku gospodarczego zrealizowanego na sąsiedniej działce W. P. co najmniej od dnia 19 grudnia 2011 r. Świadczy o tym protokół sporządzony w Powiatowym Inspektoracie Nadzoru Budowlanego w [...] na okoliczność zapoznania się J. P. z aktami sprawy znak: [...], dotyczącej budynku na działce nr ew. [...] w [...], w których to aktach znajdowały się ww. dokumenty. Natomiast na okoliczność wydania decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] sierpnia 2009 r. na podstawie błędnej lub fikcyjnej mapy ewidencji gruntów (sporządzonej w okresie wrzesień 1972 - maj 1973 r.) powoływał się J.P. już w odwołaniu z dnia [...] lutego 2008 r. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] stycznia 2008 r., znak: [...], jak również w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia [...] lipca 2008 r., wniesionej na ostateczną decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2008 r., znak [...]. Niewątpliwe jest zatem, że wniosek z dnia [...] lutego 2012 r. o wznowienie postępowania został złożony po upływie terminu określonego w art. 148 K.p.a., zaskarżone postanowienie jest więc prawidłowe. Podkreślić jednocześnie trzeba, że w przypadku złożenia przez stronę podania o wznowienie postępowania po terminie określonym w kodeksie postępowania administracyjnego, organ administracji jest zobligowany odmówić wznowienia postępowania, albowiem wszczęcie i prowadzenie postępowania w sprawie wznowienia postępowania na wniosek pomimo uchybienia przez stronę terminowi do złożenia wniosku stanowiłoby rażące naruszenie prawa, jako godzące w zasadę trwałości ostatecznych decyzji administracyjnych. Postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2012 r. znak: [...] odmawiające wznowienia, na wniosek J. P., postępowania w sprawie zakończonej decyzją tegoż organu z dnia [...] listopada 2009 r. znak [...], a także postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2012 r. [...] utrzymujące je w mocy są zatem zgodne z prawem. Mając powyższe na uwadze, wobec bezzasadności skargi, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270), należało orzec jak w sentencji wyroku.