VII SA/Wa 1537/13

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie - Ewa Kowalska - Hupko po rozpoznaniu w dniu 6 września 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi M. G. i B.G. na decyzję Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia [...] maja 2013 r. znak [...] w przedmiocie zezwolenia na realizację inwestycji drogowej postanawia: 1. przyznać skarżącym M. G. i B. G. prawo pomocy poprzez zwolnienie od wpisu sądowego od skargi, 2. przyznać skarżącym prawo pomocy poprzez ustanowienie adwokata, 3. w pozostałym zakresie wniosek oddalić. Zgodnie z art. 245 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika, natomiast prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata lub radcy prawnego. Stosownie do treści art. 246 § 1 ustawy przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, natomiast przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym jest możliwe, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. M. G. i B. G. po otrzymaniu wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od skargi złożyli na urzędowym formularzu wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Z treści wniosku wynika, iż wnioskodawcy posiadają dom o powierzchni 80 m2 oraz nieruchomość rolną (2,5 ha). Oświadczyli, że mają na utrzymaniu niepełnosprawne dziecko w rodzinie zastępczej, które potrzebuje dodatkowej opieki. Zwrócili też uwagę na własne problemy zdrowotne, wymagające nieustannego leczenia. Skarżący oświadczyli, że dochody rodziny wynoszą 3.400 zł i składają się na nie: wynagrodzenie skarżącego za pracę – 1600 zł netto, dochody z prowadzenia gospodarstwa rolnego – 552 zł, dopłaty bezpośrednie do upraw – 248 zł, świadczenie na pokrycie kosztów utrzymania dziecka w rodzinie zastępczej – 1.000 zł. Do miesięcznych wydatków zaliczyli natomiast: opłaty za energię elektryczną – 150 zł, za wodę i ścieki – 150 zł, za gaz – 110 zł, za telefony – 150 zł, wydatki na opał – 400 zł, na dojazdy do pracy – 600 zł, koszty rehabilitacji i leczenia skarżących – 310 zł, rata kredytu – 255 zł, obowiązkowa wpłata na konto oszczędnościowe dziecka – 400 zł, koszty rehabilitacji dziecka – 150 zł. Skarżący wskazali też, że zamieszkują z nimi pełnoletni synowie, jednakże nie partycypują w kosztach utrzymania rodziny. Pismem z dnia 14 sierpnia 2013 r. wezwano skarżących do uzupełnienia wniosku poprzez wskazanie, czy pełnoletni synowie pozostają na ich utrzymaniu, czy utrzymują się z własnych dochodów i ew. wskazanie, jakiej wielkości dochody uzyskują. W piśmie z dnia 23 sierpnia 2013 r. skarżący wskazali, że synowie utrzymują się z własnych dochodów (syn P. uzyskuje wynagrodzenie za pracę w wysokości ok. 1885 zł, syn M. od 1 lipca 2013 r. pracuje na umowę zlecenie i za lipiec uzyskał z tego tytułu dochód w wysokości 1640 zł). Skarżący podnieśli, że synowie nie partycypują w kosztach utrzymania rodziny, ponieważ w większości przebywają poza domem. Biorąc pod uwagę okoliczności przedstawione w złożonym wniosku oraz wysokość wpisu od skargi w niniejszej sprawie (500 zł) uznano, iż uzasadnione jest częściowe przychylenie się do wniosku o przyznanie prawa pomocy. Uzyskiwane dochody w wysokości ok. 3.400 zł miesięcznie, z których utrzymują się trzy osoby, przy wykazanych wysokich wydatkach, nie pozwalają skarżącym na poniesienie pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku w ich utrzymaniu koniecznym. W związku z powyższym przyznano M. i B. G. prawo pomocy poprzez zwolnienie od wpisu sądowego od skargi oraz poprzez ustanowienie adwokata. W odniesieniu do pozostałych kosztów postępowania, które mogłyby się pojawić na dalszym etapie postępowania, uznano natomiast, że skarżący będą w stanie zgromadzić środki na ich poniesienie, chociażby przy pomocy mieszkających z nimi synów. W związku z powyższym orzeczono, jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.).