VII SA/Wa 1537/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Grzegorz Antas (spr.), Sędziowie asesor WSA Elżbieta Granatowska, sędzia WSA Grzegorz Rudnicki, Protokolant sekr. sąd. Hubert Dobrowolski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 listopada 2021 r. sprawy ze skargi D. K. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2021 r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...]kwietnia 2021 r. nr [...]; 2. zasądza od [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz D. K. kwotę 997 (dziewięćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Zaskarżoną decyzją z [...] czerwca 2021 r. nr [...][...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego (dalej: [...]WINB), działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r. poz. 735), dalej: k.p.a., oraz art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2020 r. poz. 1333 ze zm.), dalej: p.b., w wyniku rozpatrzenia odwołania D. K. utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] (dalej: PINB) z [...] kwietnia 2021 r. nr [...] nakazującą odwołującemu rozbiórkę ogrodzenia zlokalizowanego pomiędzy działkami nr ew. [...] położonymi przy ul. [...] w [...]. W odniesieniu do ustaleń faktycznych i prawnych, które stały za wydanym rozstrzygnięciem, [...]WINB stwierdził, że kierując się pismem z 29 czerwca 2020 r. R. Ł., współwłaściciela działki nr ew. [...], zawiadamiającego o wykonaniu przez D. K. ogrodzenia na granicy pomiędzy działkami nr ew. [...] oraz [...] w sposób niezgodny z warunkami techniczno-budowlanymi oraz przepisami planistycznymi PINB przeprowadził 29 lipca 2020 r. oględziny, w trakcie których ustalił, że pomiędzy ww. działkami jest zlokalizowane ogrodzenie trwałe o średniej wysokości 1,75 m, wykonane jako pełne z blachy trapezowej zamocowanej do słupków stalowych trwale zakotwionych w gruncie. Pismem z 27 sierpnia 2020 r. PINB zawiadomił strony o wszczęciu na wniosek R. Ł. postępowania administracyjnego w sprawie ogrodzenia usytuowanego pomiędzy działkami nr ew. [...], a następnie decyzją z [...] września 2020 r. nr [...] na podstawie art. 105 § 1 k.p.a. orzekł o jego umorzeniu. W wyniku rozpatrzenia odwołania R. Ł. [...]WINB decyzją z [...] listopada 2020 r. nr [...] na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. uchylił ww. decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Po przeprowadzeniu ponownego postępowania wyjaśniającego PINB decyzją z [...] kwietnia 2021 r. na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 1 i ust. 7 p.b. nakazał D. K. rozbiórkę ogrodzenia usytuowanego pomiędzy działkami nr ew. [...], stwierdzając, że cechy techniczne ogrodzenia nie odpowiadają przepisom prawa miejscowego, ponieważ uchwała nr [...] Rady Miejskiej w [...] z [...] listopada 2017 r. wprowadziła w § 12 ust. 1. lit. b zakaz sytuowania ogrodzeń pełnych. Sporne ogrodzenie wykonane z arkuszy blachy trapezowej spełnia definicję ogrodzenia pełnego określoną w § 3 ust. 1 lit. a ww. uchwały. Pismem z 12 kwietnia 2021 r. odwołanie od powyższej decyzji złożył D. K., zarzucając PINB błędne uznanie, że cechy techniczne, jakie powinny spełniać ogrodzenia, regulują zapisy uchwały nr [...] Rady Miejskiej w [...] z [...] listopada 2017 r., w tym dniu bowiem Rada Miejska w [...] nie podjęła żadnej uchwały o ww. numerze tj. [...]. Odwołujący wskazał, że dla działek nr ew. [...] obowiązuje uchwała nr [...] Rady Miejskiej w [...] z [...] kwietnia 2014 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta [...] dla kwartału ulic: [...] oraz terenu położonego pomiędzy ulicami: [...] (Dz. Urz. Woj. [...] z [...] r. poz. [...]), dalej: m.p.z.p. Jego zdaniem, przepisy, na które powołał się organ I instancji wydając decyzję zostały uchylone uchwałą Rady Miejskiej w [...] z [...] maja 2017 r. w sprawie określenia zasad i warunków sytuowania obiektów małej architektury, tablic reklamowych i obiektów reklamowych oraz ogrodzeń - z mocy ustawy uchyliła przepisy dotyczące ogrodzeń zamieszczonych w planach zagospodarowania przestrzennego. We wskazanej decyzji z [...] czerwca 2021 r. [...]WINB stwierdził, że decyzja organu I instancji odpowiada prawu. Organ odwoławczy wyjaśnił, że w świetle art. 30 ust. 1 pkt 3 p.b. w brzmieniu obowiązującym na dzień wszczęcia postępowania inwestor mógł bez zgody właściwego organu administracji architektoniczno-budowlanej wykonać ogrodzenie o wysokości poniżej 2,20 m. Niemniej jednak rolą organu nadzoru budowlanego jest sprawdzenie czy ogrodzenie, na budowę którego nie potrzeba pozwolenia ani zgłoszenia, nie narusza przepisów techniczno-budowlanych, jak również przepisów prawa miejscowego, o czym stanowi art. 50 ust. 1 pkt 4 p.b. [...]WINB zauważył, że jak wynika z akt sprawy, teren, na którym znajduje się sporne ogrodzenie, objęty jest miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego zatwierdzonym uchwałą nr [...] Rady Miejskiej w [...] z [...] listopada 2017 r. w sprawie określenia zasad i warunków sytuowania obiektów małej architektury, tablic reklamowych i urządzeń reklamowych oraz ogrodzeń. W § 12 ww. uchwały ustalono zakaz sytuowania ogrodzeń wyższych niż 1,8 m w obrębie I strefy krajobrazowej, zakaz sytuowania ogrodzeń pełnych oraz z prefabrykatów betonowych przęseł oraz stosowania elementów refleksyjnych, odblaskowych i o jaskrawej barwie. W § 3 ust. 1 lit. a ww. uchwały natomiast wskazano, że przez ogrodzenie pełne należy rozumieć mur pełny lub takie ogrodzenie, w którym powierzchnia prześwitów widocznych w kierunku prostopadłym do elewacji ogrodzenia wynosi mniej niż 20% na każdy metr bieżący ogrodzenia, z zastrzeżeniem, że nie dotyczy to murów oporowych. Zdaniem [...]WINB, nie ulega tym samym wątpliwości, że sporne ogrodzenie narusza przepisy planistyczne, gdyż zostało wykonane jako pełne z arkuszy blachy trapezowej. Powyższa niezgodność stanu faktycznego z przepisami planistycznymi w ocenie organu odwoławczego z uwagi na jej charakter może zostać usunięta tylko przez nakazanie rozbiórki ogrodzenia na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 1 p.b. Odnosząc się do zarzutów odwołującego, [...]WINB wyjaśnił, że PINB nieprawidłowo w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji wskazał, iż przepisy planistyczne zostały uchwalone uchwałą nr [...] z [...] listopada 2017 r. Zdaniem [...]WINB, jest to jednak oczywista omyłka pisarska, w aktach sprawy znajduje się bowiem uchwała nr [...]. Omyłka ta pozostaje bez wpływu na prawidłowość wydanego rozstrzygnięcia. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższą decyzję [...]WINB z [...] czerwca 2021 r. złożył D. K., zaskarżając ją w całości i wnosząc o stwierdzenie jej nieważności, stwierdzenie nieważności poprzedzającej ją decyzji PINB oraz umorzenie postępowania w sprawie. Zaskarżonej decyzji skarżący zarzucił naruszenie: 1) art. 6 k.p.a. w zw. z art. 50 ust. 1 pkt 4 oraz art. 51 ust. 1 pkt 1 p.b. poprzez wydanie przez organ wyższego stopnia decyzji bez podstawy prawnej, tj. uchwały Nr [...] Rady Miejskiej w [...] z [...] listopada 2017 r., co skutkuje tym, że zaskarżona decyzja jest dotknięta wadą nieważności, o której mowa w art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a.; 2) art. 7, art. 77 § 1, art. 80 w zw. z art. 107 § 3 k.p.a. poprzez niepodjęcie przez organ wyższego stopnia jakichkolwiek czynności niezbędnych do dokładanego wyjaśnienia stanu faktycznego, w szczególności w zakresie wydania przez Radę Miejską w [...] uchwały nr [...] z [...] marca 2019 r. uchylającej uchwałę nr [...] Rady Miejskiej w [...] z [...] listopada 2017 r., a tym samym niezbadanie podstaw prawnych decyzji, co miało wpływ na wynik sprawy; 3) art. 138 § 1 pkt 2 w zw. z art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. poprzez błędne utrzymanie w mocy przez organ wyższego stopnia decyzji organu I instancji w sytuacji, w której istniały przesłanki do uchylenia zaskarżonej przez stronę decyzji PINB oraz umorzenia postępowania, co miało wpływ na wynik sprawy. Powyższe zarzuty skarżący rozwinął w uzasadnieniu skargi. W odpowiedzi na skargę [...]INB wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zajęte w zaskarżonej decyzji. W piśmie z 2 listopada 2021 r. uczestnik postępowania R. Ł. wniósł o oddalenie skargi oraz o dopuszczenie dowodu z wypisu i wyrysu z [...] października 2021 r. z m.p.z.p. na okoliczność obowiązywania zapisów określających wymogi stawiane ogrodzeniom na terenie, na którym zlokalizowane są działki nr ew. [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Uwzględnienie skargi następuje w przypadkach naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a.), naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (art. 145 § 1 pkt 1 lit. b p.p.s.a.) oraz innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a.). W przypadkach, gdy zachodzą przyczyny określone w art. 156 k.p.a. lub w innych przepisach sąd stwierdza nieważność decyzji (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Sądowa kontrola zaskarżonej decyzji z [...] czerwca 2021 r. przeprowadzona z uwzględnieniem powyższych reguł doprowadziła do uznania, że skarga zasługuje na uwzględnienie, ponieważ decyzja [...]WINB narusza prawo. Powody nakazujące wzruszyć zaskarżoną decyzję ze względu na ich charakter uzasadniały uchylenie kontrolowanego aktu, nie przemawiały natomiast za stwierdzeniem jego nieważności. Wniosek skarżącego, by Sąd wyeliminował decyzję z [...] czerwca 2021 r. oraz poprzedzającą ją decyzję PINB jako wydane bez podstawy prawnej nie zasługiwał na uwzględnienie. Przesłankę braku podstawy prawnej w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. odnosić należy do braku przepisu obowiązującego prawa, który umożliwiałby organowi administracji publicznej rozpatrzenie sprawy, która została przez niego w takiej prawnej formie działania administracji załatwiona (por. J. Borkowski, A. Krawczyk [w:] System Prawa Administracyjnego, Tom 9. Prawo procesowe administracyjne, red. R. Hauser, Z. Niewiadomski, A. Wróbel, Warszawa 2020, s. 393-394). W kontrolowanej sprawie taka sytuacja nie zaistniała, ponieważ nie można podważyć istnienia materialnoprawnej kompetencji organu nadzoru budowlanego do wydania nakazu rozbiórki obiektu budowlanego lub jego części w sytuacji, gdy zrealizowany on został w oparciu o roboty budowlane wykonane w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w przepisach (art. 51 ust. 1 pkt 1 i ust. 7 w zw. z art. 50 ust. 1 pkt 4 p.b.). Wadliwa konkretyzacja tejże kompetencji w danych okolicznościach faktycznych nie może być utożsamiana z działaniem organu w warunkach braku podstawy prawnej do wydania decyzji administracyjnej, albowiem odróżnienia wymaga oparcie się przez organ na błędnej ocenie wykonywanych przez inwestora robót budowlanych jako odpowiadających przypadkowi, o którym mowa w art. 50 ust. 1 pkt 4 p.b., od okoliczności ogólniejszej natury, tj. (nie)istnienia w systemie prawa normy, która upoważnia organ do wydania w tejże sprawie decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny nie podzielając w przywołanym zakresie stanowiska skarżącego, zgadza się tym niemniej z poglądem zamieszczonym w skardze i wspierającą go argumentacją odnośnie do istotnej wadliwości obarczającej zaskarżoną decyzję [...]WINB i poprzedzającą ją decyzję PINB. Organy nadzoru budowlanego orzekające w sprawie w ramach wszczętego postępowania naprawczego nieprawidłowo określiły bowiem regulację prawa miejscowego stanowiącą kryterium oceny zgodności wykonania spornego ogrodzenia z przepisami, co w konsekwencji determinuje wniosek, że nałożony na skarżącego obowiązek rozbiórki ogrodzenia zlokalizowanego pomiędzy działkami nr ew. [...] położonymi przy ul. [...] w [...] został wyznaczony w sposób błędny. Nie może budzić wątpliwości pogląd, że istotnym etapem procesu stosowania prawa poprzedzającym ustalenia interpretacyjne (wykładnia przepisów stanowiących podstawę rozstrzygnięcia) są zawsze ustalenia walidacyjne polegające na ustaleniu tych źródeł prawa obowiązującego, które stanowią podstawę prawną rozstrzygnięcia sprawy. W piśmiennictwie trafnie zauważa się, że w typie administracyjnym stosowania prawa ustalenia walidacyjne mają charakter podstawowy jako że rekonstrukcja normatywnej podstawy decyzji wpływającej na możliwość właściwego ustalenia konsekwencji stwierdzonego stanu faktycznego nie może nastąpić bez prawidłowego ustalenia stanu prawnego (por. L. Leszczyński [w:] System Prawa Administracyjnego, Tom 4. Wykładnia w prawie administracyjnym, red. R. Hauser, Z. Niewiadomski, A. Wróbel, Warszawa 2015, s. 59 i n.). W zaskarżonej decyzji [...]WINB, zdaniem Sądu, wadliwie określił dwie kwestie wchodzące w zakres wskazanego wyżej zagadnienia prawnego. Odwołując się do § 12 pkt 1 lit. b w zw. z § 3 ust. 1 lit. c uchwały nr [...] Rady Miejskiej w [...] z [...] listopada 2017 r. organ, po pierwsze, błędnie utożsamił tenże akt z aktem "zatwierdzającym miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego", ponieważ w świetle przepisów ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2020 r. poz. 293 ze zm.), dalej: u.p.z.p. uchwała ustalająca zasady i warunki sytuowania obiektów małej architektury, tablic reklamowych i urządzeń reklamowych oraz ogrodzeń, ich gabaryty, standardy jakościowe oraz rodzaje materiałów budowlanych, z jakich mogą być wykonane, o której mowa w art. 37a ust. 1 u.p.z.p., pozostając aktem prawa miejscowego (art. 37a ust. 4 u.p.z.p.), w żaden sposób nie może być traktowana jako miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego. Po drugie, [...]WINB nieprawidłowo określił cechę obowiązywania wskazanej uchwały nr [...]. W pełni podzielić należy w tej części zastrzeżenia sformułowane w skardze, ponieważ jakkolwiek Rada Miejska w [...] faktycznie podjęła [...] listopada 2017 r. uchwałę w sprawie określenia zasad i warunków sytuowania obiektów małej architektury, tablic reklamowych i urządzeń reklamowych oraz ogrodzeń na terenie Miasta i Gminy [...] i akt ten po jego opublikowaniu we właściwym dzienniku urzędowym (Dz. Urz. Woj. [...] z [...] r. poz. [...]) stał się aktem obowiązującym z dniem [...] lutego 2018 r. (§ 16 uchwały), to tym niemniej utracił tę cechę wskutek wejścia w życie uchwały nr [...] Rady Miejskiej w [...] z dnia [...] marca 2019 r. uchylającej uchwałę Nr [...] Rady Miejskiej w [...] z dnia [...] listopada 2017 r. w sprawie określenia zasad i warunków sytuowania obiektów małej architektury, tablic reklamowych i urządzeń reklamowych oraz ogrodzeń (Dz. Urz. Woj. [...] z [...] r. poz. [...]). Uchwała ta weszła w życie [...] maja 2019 r., a zatem jeszcze przed dniem wszczęcia postępowania przez PINB w sprawie budowy ogrodzenia zlokalizowanego pomiędzy działkami nr ew. [...], stąd oczywistym jest, że na jakimkolwiek etapie postępowania naprawczego postanowienia tego aktu prawa miejscowego nie mogły stanowić podstawy dokonywanych przez organy nadzoru budowlanego ustaleń określających to, czy sporne roboty budowlane wykonane przez skarżącego odpowiadają wskazanym w uchwale zasadom i warunkom sytuowania ogrodzeń. Taka sytuacja determinuje uznanie, że zaskarżona decyzja, jak trafnie przyjął skarżący, w sposób istotny uchybia art. 6 k.p.a. w zw. z art. 50 ust. 1 pkt 4 oraz art. 51 ust. 1 pkt 1 p.b. Z zasady praworządności wynika bowiem, że organy administracji publicznej w procesie podejmowania decyzji mają obowiązek działania wyłącznie na podstawie przepisów prawa powszechnie obowiązującego. Obowiązek stosowania aktów prawa miejscowego nie może zatem dotyczyć aktów, które zostały uchylone bądź utraciły w inny sposób moc obowiązującą (por. M. Kotulski, Akty prawa miejscowego stanowione przez samorząd terytorialny, ST 2001, nr 11, s. 33). Jedynie na marginesie powyższej uwagi, Sąd zobowiązany jest zauważyć, że pismo Burmistrza [...] z [...] stycznia 2021 r. znak [...] nie może być postrzegane jako wprowadzające organy nadzoru budowlanego w błąd w odniesieniu do kwestii odnoszonej do obowiązywania uchwały Nr [...] Rady Miejskiej w [...]. Pismo to informując o skutku prawnym wejścia w życie ww. uchwały, polegającym na uchyleniu z mocy prawa z tym dniem zapisów m.p.z.p. dotyczących sytuowania ogrodzeń, odnosiło się bezpośrednio jedynie do pytania, które zostało sformułowane w piśmie PINB z 20 stycznia 2021 r. znak [...] w związku z tym, że w ww. piśmie organ zwrócił się jedynie o wyjaśnienie sposobu rozumienia konkretnych zapisów m.p.z.p. (uchwała nr [...] Rady Miejskiej w [...] z [...] kwietnia 2014 r.). Burmistrz [...] nie miał tym samym powodów, by na potrzeby wystąpienia PINB określać aktualny status prawny uchwały Nr [...], uwzględniając, że zasada współdziałania, o której mowa w art. 7b k.p.a., nie powinna zasadniczo być odnoszona do wyjaśnienia stanu prawnego sprawy w zakresie możliwym do ustalenia poprzez analizę treści ogólnie dostępnych dzienników urzędowych wymienionych w art. 8 ustawy z dnia 20 lipca 2000 r. o ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych innych aktów prawnych (Dz. U. z 2019 r. poz. 1461). Zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, nie może budzić wątpliwości, że art. 12 ust. 2 ustawy z dnia 24 kwietnia 2015 r. o zmianie niektórych ustaw w związku ze wzmocnieniem narzędzi ochrony krajobrazu (Dz. U. z 2015 r. poz. 774), dalej: ustawa krajobrazowa, ściśle wiąże utratę mocy obowiązującej regulacji miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego obowiązujących w dniu wejścia w życie tejże ustawy i przyjętych na podstawie art. 15 ust. 3 pkt 9 m.p.z.p. z datą wejścia w życie uchwały, o której mowa w art. 37a ust. 1 u.p.z.p. Niesporne pozostaje, że wskazane przez ustawodawcę zdarzenie prawne wystąpiło 9 lutego 2018 r. i kształtowało wiążąco treść postanowień uchwały nr [...] Rady Miejskiej w [...] z [...] kwietnia 2014 r. poprzez uchylenie mocy obowiązującej m.in. powoływanego przez uczestnika postępowania § 41 pkt 4 i § 43 pkt 10 m.p.z.p. Przyjęcie przez organ stanowiący gminy tego rodzaju uchwały, a następnie tak jak w rozstrzyganym przypadku uchylenie po roku obowiązywania ze względu na, jak przyjęła Rady Miejskiej w [...], przy jej tworzeniu "niewystarczające dostrzeżenie głosów przedsiębiorców i zwykłych mieszkańców", nie prowadzi – zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego - do "odżycia" analizowanej regulacji miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Oceny tej nie mogła zmienić treść wypisu i wyrysu z m.p.z.p., ponieważ pominięcie regulacji m.p.z.p. dotyczącej sytuowania ogrodzeń wynika z mocy bezpośrednio stosowanego przepisu ustawy krajobrazowej (art. 12 ust. 2). Treść miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego jako przepisu prawa powszechnie obowiązującego na obszarze gminy w postępowaniu sądowym nie może podlegać ustaleniu w oparciu o dokument, o którym mowa w art. 30 ust. 1 u.p.z.p., stąd wniosek o dopuszczenie dowodu ze wskazywanego dokumentu zgłoszony przez uczestnika postępowania w piśmie z 2 listopada 2021 r. nie mógł w świetle art. 106 § 3 p.p.s.a. podlegać uwzględnieniu. Powyższe uchybienia, które należy przypisać sposobowi załatwienia sprawy w toku instancji, prowadzą do uchylenia zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji PINB z [...] kwietnia 2021 r. Rzeczą organu nadzoru budowlanego przy ponownym rozpatrzeniu sprawy zainicjowanej wnioskiem R. Ł. będzie uwzględnienie przedstawionej oceny prawnej zgodnie z dyspozycją art. 153 p.p.s.a. PINB w toku czynności wyjaśniających w razie braku podjęcia przez Radę Miejską w [...] uchwały, o której mowa w art. 37a ust. 1 u.p.z.p., i nieobowiązywania postanowień określonych w art. 37a ust. 9 u.p.z.p. mogących znaleźć zastosowanie względem ogrodzenia zlokalizowanego pomiędzy działkami nr ew. [...], powinien poddać sporne roboty budowlane ocenie w aspekcie opisanym w art. 50 ust. 1 pkt 2 p.b. i w przypadku nieodnalezienia w tym zakresie podstawy do interwencji umorzyć wszczęte postępowanie jako bezprzedmiotowe w rozumieniu art. 105 § 1 k.p.a. Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c oraz art. 135 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji. O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 p.p.s.a.