VII SA/Wa 1538/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący – sędzia WSA Leszek Kamiński po rozpoznaniu w dniu 18 listopada 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. A. o przyznanie prawa pomocy w sprawie VII SA/Wa 1538/08 ze skargi J. A. na postanowienie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] maja 2007 r. znak: [...] w przedmiocie przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia postanawia: przyznać J. A. prawo poprzez ustanowienie adwokata z urzędu. W dniu 4 maja 2009 r. do Sądu wpłynął na formularzu PPF wniosek J. A. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata z urzędu. Wniosek ten został odrzucony postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 czerwca 2009 r., które następnie zostało uchylone postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 lipca 2009 r. Wniosek o przyznanie prawa pomocy podlega zatem rozpoznaniu na nowo. Na wstępie należy zaznaczyć, że strona występująca w sprawie której przedmiotem są sprawy dotyczące ubezpieczeń społecznych jest ustawowo zwolniona od ponoszenia kosztów sądowych. Wynika to z art. 239 pkt 1 lit e ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Z tego względu wniosek skarżącego rozpoznany został tylko w zakresie ustanowienia adwokata. Z treści złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy, jak i późniejszych wyjaśnień złożonych na wezwanie Sądu wynika, iż J. A. prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe. Utrzymuje się ze świadczenia rentowego ZUS w wysokości 675,10 zł. Dochód ten jest obciążony zobowiązaniami z egzekucji sądowej oraz obowiązkowymi składkami i zaliczkami. Do wypłaty wnioskodawca otrzymuje 422,57 zł. Wnioskodawca nie posiada majątku w postaci nieruchomości, nie posiada zasobów pieniężnych, czy przedmiotów wartościowych. W sprawie zważono, co następuje. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ww. ustawy przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku w utrzymaniu koniecznym własnym i rodziny. Zasadą jest, że każdy wnoszący sprawę do Sądu zobowiązany jest ponosić koszty sądowe, a tylko faktyczny brak możliwości finansowych może skutkować zwolnieniem od ich ponoszenia. Należy więc zaznaczyć, że chodzi o taką sytuację finansową, która obiektywnie nie daje możliwości zgromadzenia odpowiednich środków na poniesienie kosztów sądowych. Przyznanie prawa pomocy nastąpić może w przypadku wykazania, że wnioskujący nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek lub pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku w utrzymaniu koniecznym własnym i swojej rodziny pozostającej we wspólnym gospodarstwie domowym. Biorąc pod uwagę sytuację majątkową J. A. uznać należy, iż uzasadnione jest przychylenie się do wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie adwokata z urzędu. Dochodem wnioskodawcy jest renta która po potrąceniach wynosi 422,57 zł. W tej sytuacji uznać należy, że opłacenie zawodowego pełnomocnika przekracza możliwości finansowe wnioskodawcy. W związku z powyższym orzeczono, jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).