VII SA/Wa 1541/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosława Kowalska, , Sędzia WSA Małgorzata Miron (spr.), Sędzia WSA Bożena Więch - Baranowska, Protokolant st. sekr. sądowy Monika Pietruszewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 grudnia 2011 r. sprawy ze skargi T. G. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2011 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej skargę oddala [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] marca 2011 r. znak: [...] na podstawie art. 149 § 2 i art. 151 § 1 pkt 1 w związku z art. 145 § 1 pkt 5 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego ( Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), zw. dalej kpa odmówił uchylenia decyzji własnej z dnia [...] maja 2009 r., znak: [...] oraz poprzedzającej jej wydanie decyzji z dnia [...] kwietnia 2008 r. znak: [...] Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego Powiatu [...] w B., którą odmówiono nakazania Ł. R. rozbiórki budynku usługowego zlokalizowanego na działce nr geod. [...], przy ul. [...] w B. W uzasadnieniu organ wyjaśnił, że spełnione zostały formalne przesłanki do wznowienienia postępowania, dlatego też własnym postanowieniem z dnia [...] listopada 201 Or. wznowił na żądanie T. G. reprezentowanego przez M. L. postępowanie z uwagi na przesłankę określoną w art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a., tj. z uwagi na ujawnienie istotnej dla sprawy nowej okoliczności faktycznej lub nowych dowodów istniejących w dniu wydania decyzji, nieznanych organowi, który wydał decyzję. Podał, że jako nową okoliczność pełnomocnik strony postępowania wskazał, dowód w postaci kserokopii planu realizacyjnego zagospodarowania działki nr [...] w B. dotyczącego rozbudowy budynku usługowego, z którego wynika, że naniesiono odległość 7,0 m pomiędzy rozbudową a hotelem. W ocenie wnioskodawcy jest to dowód nieznany organowi, który wydał decyzję. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. w uzasadnieniu decyzji z dnia [...] marca 2011 r. wskazał, że w ostatecznej decyzji z dnia [...] maja 2009 r. stwierdził, że nie została zachowana ośmiometrowa odległość pomiędzy przedmiotową rozbudową, a budynkiem "[...]i". Zaznaczył, że podstawą odmowy wydania decyzji nakazującej Ł. R. rozbiórkę budynku usługowego była wydana przez Wojewodę [...] w B. decyzja z dnia [...] listopada 2008 r. nie stwierdzająca nieważności decyzji z dnia [...] października 1993 r. udzielającej Ł. R. pozwolenia na rozbudowę budynku zabytkowego z przeznaczeniem na usługi związane z odnową biologiczną na działce nr geod. [...] w B.. W trybie odwoławczym Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] stycznia 2009 r. utrzymał w mocy decyzję z dnia [...] listopada 2008 r. Wojewody [...] odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji z dnia [...] października 1993 r. o pozwoleniu na budowę. W dalszej części uzasadnienia decyzji organ podkreślił, że w sytuacji gdy Prokuratura Rejonowa B. pismem z dnia [...] stycznia 2011 r. odmówiła wszczęcia dochodzenia w sprawie podrobienia planu zagospodarowania działki nr geod. [...] w B. przy ul. [...], a także odmowy przez Wojewodę [...] stwierdzenia nieważności decyzji z dnia [...] października 1993 r. o pozwoleniu na przedmiotową rozbudowę budynku, przedłożony przez pełnomocnika T. G. plan realizacyjny na tę rozbudowę jako nowy dowód istniejący w dniu wydania przez tut. organ decyzji dnia [...] maja 2009 r. o odmowie rozbiórki budynku nie może stanowić materiału dowodowego. Organ analizując materiał dowodowy stwierdził, że w protokole oględzin z dnia 7 maja 2008 r. z udziałem pełnomocnika "[...]" tj. przed wydaniem badanej decyzji ostatecznej z dnia [...] maja 2009 r., kwestionowana była przez stronę odległość przedmiotowej rozbudowy do budynku hotelu. W decyzji z dnia [...] listopada 2008 r. o nie stwierdzeniu nieważności decyzji z dnia [...] października 1993 r. o pozwoleniu na budowę przedmiotowej rozbudowy Wojewody [....] także analizował zarzuty T. G. dotyczącego braku zachowania odległości. W świetle powyższego zdaniem [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego wnioskodawca w złożonym wniosku z dnia 5 lipca 2010 r. nie wskazał, nowych okoliczności faktycznych lub nowych dowodów w sprawie stanowiących podstawę do nowego merytorycznego rozpoznania sprawy i wydania nowej decyzji. Organ stwierdził, iż nie potwierdziły się przesłanki wznowienia postępowania, a decyzja z dnia [...] kwietnia 2008 r. jest prawidłowa i nie ma podstaw do jej uchylenia. Po rozpatrzeniu odwołania od ww. decyzji wniesionego przez T. G., Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] kwietnia 2011 r., znak: [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wskazał, że prawidłowo organ wojewódzki w niniejszej sprawie przyjął jako przesłankę do wznowienia postępowania przepis art. 145 § 1 pkt 5 kpa. Organ dokonał oceny, czy okoliczność podnoszona przez skarżącego była znana organowi wojewódzkiemu wydającemu decyzję z dnia [...] kwietnia 2009 r. Podkreślił, że w aktach procesowych sprawy znajdują się m.in. protokoły oględzin nieruchomości przy ul. [...] w B. ( dokonanych w związku z odwołaniem T. G. od decyzji organu powiatowego z dnia [...] kwietnia 2008 r.), które zawierają m.in. zapisy dotyczące odległości między budynkami. Organ powołał protokół z dnia 7 maja 2008 r. z którego wynika, że " odległość przedmiotu postępowania od istniejącego [....] wynosi 7,40 m i 6,74m. Zgodna z planem realizacyjnym odległość ta wynosi 8,00 m...". Organ zacytował także zapis z ponownej kontroli tj. dnia 9 czerwca 2008 r. z której wynika " ...z dokonanych pomiarów ustalono, że nie została zachowana odległość pomiędzy budynkiem a budynkiem [....] (rzeczywista odległość mierzona od naroży budynku wynosi odpowiednio 7,40 m oraz 6,74 m)". Dalej, Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wyjaśnił, iż z analizy ww. protokołów wynika, że okoliczność podnoszona przez skarżącego dotycząca niezachowania ośmiometrowej odległości pomiędzy budynkiem zlokalizowanym przy ul. [...] w B. a sąsiednim budynkiem [...] była znana [...] Wojewódzkiemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego przed wydaniem badanej decyzji z dnia [...] kwietnia 2009 r. Mając powyższe na uwadze, organ wojewódzki uznał, że zaskarżone rozstrzygnięcie odpowiada przepisom prawa. Stwierdził, że brak jest podstaw do uchylenia decyzji ostatecznej [....] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2009 r. we wznowionym postępowaniu. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższą decyzję wniósł T. G. wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji. Zarzucił jej: - naruszenie przepisu art. 145 § 1 kpa poprzez jego błędne zastosowanie i uznanie, iż w sprawie zakończonej decyzja z dnia [...] kwietnia 2011 r., znak: [....] nie zachodzą przesłanki zastosowania ww. przepisu, - naruszenie przepisów art. 7 i 8 kpa poprzez; rozpoznanie sprawy bez uwzględnienia interesu skarżącego i interesu społecznego, podważając w ten sposób zaufanie skarżącego do organów państwa, -naruszenie przepisów art. 77 § 1 kpa poprzez ogólnikowe przeprowadzenie postępowania dowodowego w celu ustalenia czy przedmiotowa decyzja jest dotknięta kwalifikowaną wadliwością wymienioną w art. 145 kpa, - art. 77 § 1 kpa poprzez jego nieprawidłową wykładnię i zastosowanie polegające na wadliwym ustaleniu charakteru prawnego zgłoszonych przez odwołującego dokumentów, to jest planu realizacyjnego będącego załącznikiem udzielonego pozwolenia na budowę, z odległością naruszającą przepisy rozporządzenia Ministra Administracji, Gospodarki Terenowej I ochrony Środowiska z dnia 3 lipca 1980r. W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi. Na rozprawie w dniu 6 grudnia 2011 r. pełnomocnik skarżącego podniósł, iż nie jest prawdą iż mapa, która ma stanowić "nowy dowód" w sprawie jest identyczna z mapą stanowiącą załącznik do pozwolenia na rozbudowę. Wskazał, iż na mapie, która ma stanowić nowy dowód naniesiona jest data [...] październik 1993 r. jako data naniesienia wymiarów i zawiera ona wskazanie odległości 7 m od budynków. Podał, że ideą tego postępowania jest uchylenie obowiązku nałożonego na "[....] zabezpieczenia przeciwpożarowego budynku sąsiada, a to sąsiad powinien zabezpieczać ten budynek ponieważ on naruszył przepisy prawa budowlanego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Stosownie do art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. _Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne kontrolują działalność administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, badając prawidłowość zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafność ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje w przypadku stwierdzenia naruszenia prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu, na podstawie art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Nadto, w myśl ar. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. W badanej sprawie Sąd nie stwierdził, aby zaskarżona decyzja naruszała przepisy prawa, w stopniu skutkującym konieczność jej eliminacji z obrotu prawnego. W pierwszej kolejności wskazać należy, że kontrolą sądową w niniejszej sprawie objęte zostały decyzje wydane w jednym z nadzwyczajnych trybów postępowania administracyjnego, czyli w trybie wznowienia postępowania. Postępowanie wznowieniowe zmierza do weryfikacji decyzji ostatecznej. Istotą wznowienia postępowania jest umożliwienie ponownego rozpatrzenia sprawy administracyjnej zakończonej decyzją ostateczną, z uwagi na ewentualne wady w postępowaniu prowadzonym do wydania decyzji. Wady te zostały określone enumeratywnie w art. 145 § 1 kpa i art. 145 kpa. Celem wznowieniowego postępowania jest ustalenie, czy postępowanie w trybie zwykłym było dotknięte ww. wadami oraz usunięcie ewentualnych wadliwości zakończonego postępowania zwykłego, ustalenie, czy i w jakim zakresie wadliwość postępowania zwykłego wpłynęła na byt prawny decyzji ostatecznej, a w przypadku stwierdzenia wadliwości decyzji dotychczasowej doprowadzenie do jej uchylenia i wydania nowej decyzji rozstrzygającej o istocie sprawy albo stwierdzenie, że decyzja dotychczasowa wydana została z określonym naruszeniem prawa, zgodnie z art. 151 § 1 pkt 1 i 2 i § 2 kpa. Ze względu na szczególny charakter tego trybu postępowania, które zmierza do weryfikacji ostatecznej decyzji administracyjnej, przesłanki warunkujące wznowienie postępowania administracyjnego nie mogą być interpretowane rozszerząjąco. W niniejszej sprawie skarżący domagał się wznowienia postępowania zakończonego decyzją [....] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2009 r. utrzymującej w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2011 r., odmawiającej uchylenia decyzji ostatecznej z dnia [...] maja 2009 r., która utrzymywała w mocy decyzję organu I instancji z dnia [...] kwietnia 2008 r. odmawiającą nakazania Ł. R. rozbiórki budynku usługowego, usytuowanego na działce nr geod. [...] przy ul. [....] w B. Jako przesłankę wznowienia skarżący wskazał, dowód w postaci kserokopii planu realizacyjnego zagospodarowania działki nr [...] dotyczącej rozbudowy budynku usługowego, z którego wynika, że odległość od rozbudowywanego budynku do budynku hotelu wynosi 7 m. W ocenie skarżącego ww. dowód jest nowym istniejącym w dniu wydania decyzji i nie znanym organowi, który wydał decyzję. Prawidłowym zatem organ po zbadaniu, że podanie o wznowienie spełnia wszystkie wymogi formalne, postanowieniem z dnia [...] listopada 2010 r. wznowił postępowanie w oparciu o przesłankę, o której mowa w art. 145 § 1 pkt 5 kpa, stanowiącą podstawę wznowienia postępowania administracyjnego. Przepis art. 145 § 1 pkt 5 wymienia jako przesłankę wznowienia postępowania wyjście na jaw istotnych dla sprawy nowych okoliczności faktycznych lub nowych dowodów istniejących w dniu wydania decyzji, nieznanych organowi, który wydał decyzję. Cytowany przepis może więc mieć zastosowanie, gdy spełnione są łącznie trzy przesłanki. Po pierwsze, ujawnione okoliczności faktyczne lub dowody, istotne dla sprawy, są nowe. Drugą przesłanką jest istnienie "nowych okoliczności faktycznych" lub " nowych dowodów" w dniu wydania decyzji ostatecznej. Trzecią jest to, że "nowe okoliczności faktyczne" lub nowe dowody nie były znane organowi , który wydał decyzję (wyrok NSA z dnia 17 grudnia 1997 r., III Sa 77/97-Lex Polonica). W niniejszej sprawie powyższy warunek nie został spełniony, ponieważ z akt sprawy nie wynika, aby organ wydając decyzję nie wiedział o "nowym dowodzie", na który powołał się skarżący. W analizowanej sprawie dowód, na który powołuje się skarżący jest nowym dowodem w rozumieniu wskazanego art. 145 § 1 pkt 5 kpa. Rację ma skarżący, iż kserokopia załączonej mapy, na którą powołuje się we wniosku o wznowienie nie jest identycznym egzemplarzem planu realizacyjnego zagospodarowania działki nr [...] stanowiącym załącznik do decyzji o pozwolenia na budowę z dnia [...] października 1993 r. Z porównania map wynika, że na mapie, która ma stanowić nowy dowód naniesiona jest data [...] październik 1993 r. jako data naniesienia wymiarów i zawiera ona wskazanie odległości 7 m od budynków, natomiast z mapy stanowiącej załącznik do pozwolenia na budowę naniesiona jest data [...] października 1993 r. i brak jest wskazania odległości 7 m od budynków. Jednakże z uzasadnienia decyzji z dnia [...] maja 2009 r. wynika, że organ przez wydaniem ww. decyzji posiadał informacje dotyczące niezachowania ośmiometrowej odległości pomiędzy budynkiem zlokalizowanym przy ul. [....] w B. , a sąsiednim budynkiem [...] . Podkreślić bowiem należy, iż mapa będąca załącznikiem do pozwolenia na budowę jak i mapa, w oparciu o którą skarżący wnosi o wznowienie odzwierciedlają taki sam projekt zagospodarowania działki nr [...]. W powyższej decyzji organ wskazał rzeczywistą odległość między ww. budynkami tj. 6,70-7,40 m oraz odległość jaka powinna być zgodna z planem realizacyjnym tj. 8,00 m. Zatem, pomimo, iż organ nie powołał się konkretnie na mapę, którą powołuje skarżący, kwestia naruszenia odległości między budynkami była już znana organowi. Nadto, organ w uzasadnieniu decyzji z dnia [...] maja 2009 r. nadmienił, że z uwagi na ww. odległość pomiędzy budynkami pismem z dnia [...] czerwca 2008 r. zwrócił się do Wojewody [...] 0. zbadanie prawidłowości wydania decyzji Prezydenta Miasta B. z dnia [...] października 1993 r. w przedmiocie pozwolenia na budowę. Podkreślił, że decyzją z dnia [...] listopada 2008 r. Wojewoda [....] nie stwierdził nieważności ww. decyzji. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego w trybie odwoławczym decyzją ostateczną z dnia [...] stycznia 2009 r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Powyższe oznacza, że powołanie się na ww. dowód przez stronę skarżącą wyklucza możliwość zaliczenia go do kategorii dowodów, o jakich mowa w art. 145 § 1 pkt 5 kpa, które pozwalałyby na uchylenie decyzji o odmowie wydania decyzji nakazującej Ł. R. rozbiórki budynku. Nie ulega zatem wątpliwości, że [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wydając decyzję z dnia [...] maja 2009 r. dysponował materiałem dowodowym, z którego jednoznacznie wynikało, że nie została zachowana odległość między budynkiem na działce nr [...] a, a budynkiem " [...]". Dowód, na który powołuje się skarżący nie może stanowić o wadliwości podjętej decyzji w dniu [...] maja 2009 r., która oceniana była we wznowionym postępowaniu. Z tych względów brak jest podstaw do uznania, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem art. 145 § 1 kpa. W ocenie Sądu rozstrzygnięcie podjęte przez organ odpowiada prawu, gdyż mieści się w katalogu rozstrzygnięć art. 151 kpa 1. znajduje oparcie w zgromadzonym materiale dowodowym. Organ dokonał jego prawidłowej oceny zgodnie z zasadami Kodeksu postępowania administracyjnego. Brak jest zatem podstaw do uwzględnienia zarzutu dotyczącego naruszenia art. 7,8 i 77 § 1 kpa. W związku z powyższym, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, orzekł jak w sentencji wyroku.