VII SA/Wa 1542/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Krystyna Tomaszewska po rozpoznaniu w dniu 16 września 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. P., A. S. wspólników spółki cywilnej F. H.z/s w R. na decyzję Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] stycznia 2012 r. znak: [...] w przedmiocie nakazu wycofania wyrobu z obrotu postanawia: odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi VII SA/Wa 1542/13 UZASADNIENIE Skargę z dnia 10 lutego 2012 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] stycznia 2012 r. znak: [...] wnieśli M. P., A. S. wspólnicy spółki cywilnej F. H. z/s w R. - reprezentowani przez pełnomocnika adw. R. G. Przedmiotowa skarga została nadana w placówce pocztowej w dniu 11 lutego 2012 r. na adres organu tzn. ul. Długa 38/40, 00-238 Warszawa. Natomiast w związku ze zmianą siedziby urzędu, właściwym adresem była ul. Targowa 65, 03-729 Warszawa. W związku z powyższym strona skarżąca uchybiła trzydziestodniowemu terminowi do wniesienia skargi. Po zwrocie nadanej korespondencji, pełnomocnik strony skarżącej złożył do organu wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wraz ze skargą i załącznikami. W uzasadnieniu wniosku z dnia 23 lutego 2012 r. pełnomocnik strony skarżącej podał, że przedmiotowa skarga została złożona w terminie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem Głównego Inspektora Sanitarnego w Warszawie. Następnie pełnomocnik podał, że w dniu 23 lutego 2012 r. skarga została zwrócona z adnotacją adresat "wyprowadził się". Pełnomocnik wskazał również, że skierował skargę na adres, który uzyskał ze strony Biuletynu Informacji Publicznej, tj. Główny Inspektor Sanitarny Warszawa 00-238 ul. Długa 38. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, dalej: p.p.s.a.) jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. W myśl art. 87 § 3 p.p.s.a., wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi składa się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Ponadto, równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a). Powyższe oznacza, że Sąd może przywrócić termin jedynie pod warunkiem wniesienia prośby o jego przywrócenie w ciągu siedmiu dni od ustania przyczyny uchybienia terminu z równoczesnym dopełnieniem czynności, dla której termin był określony oraz uprawdopodobnieniem przez wnioskodawcę braku winy w uchybieniu terminu. Wniosek o przywrócenie terminu powinien powoływać okoliczności wskazujące na brak winy strony w uchybieniu terminu, które zapewniają uprawdopodobnienie zasadności tego wniosku. Brak winy w uchybieniu terminu podlega ocenie z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy. Z brakiem winy mamy bowiem do czynienia tylko w przypadku zaistnienia niezależnych od strony okoliczności niemożliwych do przezwyciężenia, z powodu których doszło do uchybienia terminowi. Przywrócenie terminu ma zatem charakter wyjątkowy i może mieć miejsce wyłącznie wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Należy również wskazać, że Sąd, rozpoznając wniosek o przywrócenie terminu w sytuacji kiedy strona jest reprezentowana przez fachowego pełnomocnika uwzględnia wiedzę i konieczność zachowania należytej staranności także przez tego pełnomocnika. W niniejszej sprawie organ, wydając decyzję z dnia [...] stycznia 2012 r. zawarł w treści pouczenia właściwy adres do doręczeń, a powyższa decyzja została skutecznie doręczona pełnomocnikowi strony skarżącej. W związku z tym należy stwierdzić, że pełnomocnik nie zastosował się do treści pouczenia. Mając powyższe na uwadze, w ocenie sądu, nie zachodzi w niniejszej sprawie sytuacja uzasadniająca przywrócenie terminu. Pełnomocnik jest osobą, która dokonuje czynności za reprezentowaną stronę postępowania. Podmiot reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika nie może skutecznie podnosić braku swojej winy w uchybieniu terminu, które nastąpiło z winy jego pełnomocnika (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 9 listopada 2007 r., II OZ 1112/07). Z uwagi na powyższe Sąd, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.