VII SA/Wa 1544/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Augustyniak - Pęczkowska po rozpoznaniu w dniu 29 listopada 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. C. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w [...] z dnia [...] maja 2010 r., znak: [...] w przedmiocie podlegania ubezpieczeniom społecznym postanawia odrzucić skargę R. C. R. C. pismem z dnia 10 marca 2011 r. wniósł skargę na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w [...] z dnia [...] maja 2010 r., znak: [...], którą orzeczono, że R. C. nie podlega ubezpieczeniom społecznym w okresach wskazanych w decyzji. W odpowiedzi na skargę z dnia 15 kwietnia 2011 r. ZUS Oddział w [...] wniósł o odrzucenie skargi z uwagi na niedopuszczalność drogi sądowej. Zgodnie z pouczeniem zawartym w zaskarżonej decyzji, skarżącemu przysługiwało odwołanie do właściwego sądu pracy i ubezpieczeń społecznych. Postanowieniem z dnia 16 maja 2011 r., sygn. akt IV SA/Gl 453/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach stwierdził swoją niewłaściwość i przekazał sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm. - zwanej dalej p.p.s.a.), sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Mając na uwadze, że skarga w niniejszej sprawie dotyczy decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych wydanej w przedmiocie podlegania ubezpieczeniom społecznym wskazać należy, że zgodnie z art. 3 § 1 p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola ta obejmuje między innymi orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne (art. 3 § 2 pkt 1 p.p.s.a.), jednakże w przypadku decyzji wydawanych przez ZUS z zakresu ubezpieczeń społecznych, kognicja sądu administracyjnego została ograniczona przepisami ww. ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych, ustanawiającej szczególny tryb odwoławczy od takich decyzji. Do takiego wniosku prowadzi wykładnia przepisu art. 83 ust 2 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. nr 137, poz. 887 ze zm.), zgodnie z którym od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych przysługuje odwołanie do właściwego sądu w terminie i według zasad określonych w przepisach Kodeksu postępowania cywilnego, dalej k.p.c. Właściwym w tych sprawach jest zatem sąd powszechny - sąd pracy i ubezpieczeń społecznych. Stosownie do wskazanych przepisów stronie niezadowolonej z orzeczenia ZUS służy prawo wniesienia odwołania do sądu powszechnego. Sąd Najwyższy w uchwale z dnia 23 marca 2011 r. ( I UZP 3/10 ) mającej moc zasady prawnej orzekł, iż w sprawach w których zapadają decyzje organu rentowego, właściwym do rozpoznawania odwołania jest sąd ubezpieczeń społecznych, nie zaś sąd administracyjny. Są to bowiem sprawy cywilne w znaczeniu procesowym, formalnym, zgodnie z tym, co wyrażone jest w art. 1 k.p.c. Uwzględniając natomiast przepisy k.p.c. stwierdzić należy, że sprawy z zakresu szeroko rozumianego ubezpieczenia społecznego, należą do właściwości sądów powszechnych. Kwestionowana przez skarżącego decyzja organu rentowego stwierdzająca nie podleganie przez skarżącego ubezpieczeniom społecznym podlega zatem kontroli właściwych sądów powszechnych. Z uwagi zatem na niedopuszczalność skargi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skargę odrzucił.