VII SA/Wa 1551/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Bogusław Cieśla po rozpoznaniu w dniu 15 grudnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. G. o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi w sprawie ze skargi K. G. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2014 r. nr [...] w przedmiocie nakazu przywrócenia poprzedniego sposobu użytkowania postanawia: przywrócić K. G. termin do uzupełnienia braków formalnych skargi. Postanowieniem z dnia 22 października 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę K. G. złożoną w niniejszej sprawie. Sąd skargę odrzucił wobec nieuzupełnienia braków formalnych skargi tj. nienadesłania w wyznaczonym terminie jednego odpisu skargi. W dniu 29 października 2014 r. skarżąca złożyła pismo, w którego treści zwróciła się o przywrócenie terminu toku skargi. Pismo to zostało potraktowane przez Sąd jako wniosek o przywrócenie terminu uzupełnienia braków formalnych skargi. W uzasadnieniu wniosku skarżąca wskazała, iż po otrzymaniu wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi, co nastąpiło w dniu 7 sierpnia 2014 r., w dniu 14 sierpnia 2014 r. nadała w urzędzie pocztowym list zawierający żądany przez Sąd odpis skargi. Po otrzymaniu postanowienia odrzucającego skargę zwróciła się do Poczty Polskiej z reklamacją dotyczącą doręczenia listu z dnia 14 sierpnia 2014 r. Na potwierdzenie ww. okoliczności załączono kopię złożonej reklamacji. W dniu 2 grudnia 2014 r. wpłynęło do Sądu pismo K. G. zawierające w załączniku odpowiedź Poczty Polskiej na reklamację skarżącej. Z pisma tego wynika, że reklamacja została uwzględniona, gdyż list z dnia 14 sierpnia 2014 r. zaginął. Wcześniej skarżąca nadesłała brakujący odpis skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do art. 86 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) dalej: p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Jednocześnie zgodnie z art. 87 § 1, § 2 i § 4 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Kryterium braku winy, jako przesłanka przywrócenia terminu wiąże się z obowiązkiem strony do zachowania szczególnej staranności przy prowadzeniu własnych spraw. Przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej nie jest więc dopuszczalne, jeżeli strona nie uprawdopodobni, że uchybienie terminu nie zostało przez nią zawinione. Podkreślenia wymaga, że przesłanka braku winy powinna być oceniana na tle wszystkich okoliczności danej sprawy, z uwzględnieniem obiektywnego miernika staranności, jakiej można wymagać od strony należycie dbającej o swoje interesy i przy rozważeniu uchybień spowodowanych nawet lekkim niedbalstwem (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 marca 2004 r., sygn. akt FZ 13/04). W ocenie Sądu skarżąca uprawdopodobniła, że uchybienie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi nastąpiło bez jej winy. Skarżąca w terminie nadała w urzędzie pocztowym list zawierający żądany odpis skargi. List ten z uwagi na jego zaginięcie na poczcie nie dotarł do Sądu. Okoliczność ta potwierdzona została w piśmie Poczty Polskiej z dnia 26 listopada 2014 r. w treści którego wskazano, że list z dnia 14 sierpnia 2014 r. zaginął. Zatem skarżącej nie można przypisać winy w niedochowaniu terminu na wykonanie czynności nakazanej przez Sąd. Uchybienie terminu było wynikiem zaginięcia przesyłki pocztowej zawierającej odpis skargi, nastąpiło zatem na etapie, na którym skarżąca nie miał wpływu na prawidłowe dokonanie czynności. Nadanie listu nastąpiło w dniu 14 sierpnia 2014 r., a wiec w trakcie kiedy ustawowy termin na dokonanie czynności był otwarty. Z tego względu Sąd uznał, że skarżącej nie można przypisać winy w uchybieniu terminu, a tym samym uznał za zasadne przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Skutkiem niniejszego postanowienia jest nadanie skardze K. G. na nowo biegu. Mając zatem na uwadze okoliczności ustalone w sprawie Sąd uznał wniosek o przywrócenie terminu za uzasadniony i na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.