VII SA/Wa 1552/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA –Izabela Ostrowska po rozpoznaniu w dniu 23 listopada 2011 r. na posiedzeniu niejawnym skargi K.O. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] znak : [...] w przedmiocie : odmowy wznowienia postępowania administracyjnego postanawia : odmówić zmiany postanowienia referendarza sądowego z dnia 23 września 2011 r. Postanowieniem z dnia 23 września 2011 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przyznał K.O. prawo pomocy poprzez zwolnienie od wpisu sądowego w wysokości 200,00 złotych, a w pozostałym zakresie wniosek oddalił. W uzasadnieniu postanowienia wskazano, że dochody uzyskiwane przez wnioskodawcę oraz jego matkę przy uwzględnieniu wydatków ponoszonych na leczenie nie pozwalają na poniesienie pełnych kosztów postępowania. Z tego względu, zwolniono wnioskodawcę z wpisu sądowego od skargi, który na obecnym etapie postępowania jest jedynym kosztem ponoszonym przez skarżącego w niniejszej sprawie i może pozostać dla strony jedynym wydatkiem w sprawie (inne wydatki mogące pojawić się na kolejnych etapach postępowania to wpis za uzasadnienie wyroku w przypadku wydania wyroku oddalającego skargę i złożenia wniosku o uzasadnienie, opłaty kancelaryjne za odpisy oraz ewentualne koszty postępowania kasacyjnego). Stwierdzono, ze ewentualne pozostałe koszty sądowe mogące wystąpić w trakcie prowadzonego postępowania są w zasięgu możliwości finansowych strony. W dniu 7 listopada 2011 r. (data stempla biura podawczego) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął wniosek w którym skarżący wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie wniesionego zażalenia na postanowienie Sądu z dnia 11 października 2011 r., który został potraktowany jako wniosek o zmianę wydanego przez referendarza sądowego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje : Zgodnie z art. 165 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) dalej: p.p.s.a., postanowienia niekończące postępowania w sprawie mogą być uchylane i zmieniane wskutek zmiany okoliczności sprawy, chociażby były zaskarżone, a nawet prawomocne. Przepisy ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi pozwalają na zmianę wydanego w tym przedmiocie rozstrzygnięcia, ale tylko w razie zmiany okoliczności sprawy. Strona – jeżeli jej poprzedni wniosek załatwiony został negatywnie – może złożyć kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy. Natomiast Sąd, rozpoznając ponowny wniosek ocenia, czy nastąpiła zmiana okoliczności i czy zaistniały przesłanki, o których mowa w art. 246 § 1 p.p.s.a. Bez zmiany okoliczności brak jest podstaw do jakiejkolwiek modyfikacji wcześniej wydanego postanowienia. Zmiana musiałaby być tego rodzaju, żeby przyznanie prawa pomocy stało się zasadne. Mogłoby się to stać tylko w przypadku zmiany polegającej na pogorszeniu się sytuacji materialnej strony, co wnioskodawca musiałby wykazać, zgodnie z regułami, jakimi rządzi się postępowanie w przedmiocie prawa pomocy. Sąd stwierdza, że w rozpoznawanej sprawie skarżący nie wskazał okoliczności, które mogłyby zostać ocenione w korzystny dla niego sposób i tym samym mogłyby uzasadniać zmianę postanowienia z dnia 23 września 2011 r. W rozpoznawanym obecnie wniosku Sąd dysponuje takimi samymi dokumentami, które zostały już ocenione przy rozpoznawaniu wniosku skarżącego z dnia 22 sierpnia 2011 r. Skarżący nie dołączył do wniosku żadnych dokumentów, z których wynikałoby, że zaistniały nowe okoliczności faktyczne lub prawne stanowiące podstawę do zmiany wydanego w sprawie postanowienia. Skarżący wręcz przeciwnie powołał się na złożone już w tej sprawie informacje o stanie finansowym swoim i matki. Z uwagi na powyższe, argumentacja zawarta w postanowieniu z dnia 23 września 2011 r. pozostaje aktualna i nie wymaga powtórzenia, co oznacza, że ma ona nadal moc obowiązującą. Sąd nie doszukał się bowiem podstaw do jego zmiany bądź uchylenia polegającego na przyznaniu prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Dlatego też działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 165 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.