VII SA/Wa 1556/10

Referendarz sądowy - Katarzyna Pakuła -Getka Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na posiedzeniu niejawnym w dniu 20 września 2010 r. po rozpoznaniu wniosku S.T. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi S. T. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2010 r. znak: [...] w przedmiocie rozbiórki budynku postanawia: przyznać S. T. prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. W dniu 23 sierpnia 2010 r. do Sądu wraz ze skargą na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2010 r. wpłynął wniosek S.T. o przyznanie prawa pomocy w którym wnosi, o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. W niniejszej sprawie zważono, co następuje: Zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. nr 153, poz. 1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), a w zakresie częściowym – gdy wykaże , że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2). Żądanie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata lub radcy prawnego jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 ww. ustawy.) Przyjętą regułą jest, iż obowiązkiem stron jest ponoszenie kosztów związanych z udziałem w postępowaniu. Tylko w wyjątkowych przypadkach może być przyznane na wniosek strony prawo pomocy polegające na zwolnieniu z kosztów sądowych bądź ustanowieniu pełnomocnika z urzędu. Przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym następuje w przypadku wykazania przez wnioskującego, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Obejmuje zatem osoby, które ze względu na niskie dochody i szczególną sytuację życiową, mimo poczynionych oszczędności w wydatkach i przy największej staranności nie mogą ponieść tych kosztów. Powołany wyżej przepis wskazuje, że inicjatywa dowodowa zmierzająca do wykazania, iż zachodzą przesłanki pozytywne dla uwzględnienia wniosku spoczywa na wnioskującym o przyznanie prawa pomocy. W niniejszej sprawie oceniono, że wnioskodawczyni w złożonym wniosku wykazała, iż nie jest w stanie samodzielnie ponosić kosztów postępowania sądowego i ustanowić profesjonalnego pełnomocnika z wyboru. Z wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że wnioskodawczyni prowadzi gospodarstwo domowe z synową. Wnioskodawczyni podała, że wspólnie utrzymują się z dochodów uzyskiwanych przez nią z tytułu emerytury w wysokości 1.089, 54 złotych miesięcznie. Zaznaczyła, że synowa jest osobą bezrobotną, bez prawa do zasiłku. Zakreśliła w formularzu, że posiada dom drewniany z 1933 r. o pow. 77 m ², mieszkanie o pow. 32,85 m² oraz nieruchomość rolną o pow. 1,17 ha. W uzasadnieniu wniosku strona wyszczególniła swe bieżące wydatki: ubezpieczenie, 51,00 złotych, opłata za wodę i kanalizację w wysokości 57,60 złotych, podatek 52,00 złotych, na leki 151,50 złotych, opłata za energię w wysokości 228,62 złotych, opał 200 złotych. Mając na względzie powyższe dane uznano, że sytuacja materialna wnioskodawczyni jest trudna i stanowi pozytywną przesłankę do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Dochody uzyskiwane ze świadczenia emerytalnego wystarczają jedynie na zaspokojenie podstawowych potrzeb życiowych dwóch dorosłych osób. Z tych też względów uznano, że wnioskodawczyni kwalifikuje się do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym tj. zwolnienia z kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata z urzędu. Wobec powyższego na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 ww. ustawy orzeczono, jak w sentencji postanowienia.