VII SA/Wa 1557/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA – Halina Kuśmirek po rozpoznaniu w dniu 6 stycznia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. G. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2008 r. znak [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: odmówić A. B. dopuszczenia do udziału w sprawie w charakterze uczestnika postępowania. W dniu 27 sierpnia 2008 r. J. G. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem organu skargę na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2008 r. znak [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Z. z dnia [...] stycznia 2005 r. udzielającej P. Sp. z o.o. w W. pozwolenia na użytkowanie Stacji Bazowej Telefonii Komórkowej nr [...] zlokalizowanej na działce nr geod. [...] w miejscowości S., gm. Z. Pismem z dnia 23 grudnia 2008 r. A. B. wniósł o dopuszczenie do udziału w niniejszej sprawie w charakterze uczestnika postępowania. W ocenie wnioskodawcy, przedmiotowe postępowanie dotyczy jego interesu prawnego, gdyż sporna inwestycja znajduje się w bliskiej odległości od jego posesji, a ponadto z decyzji z dnia [...] stycznia 2004 r. zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę wynika, iż obszar oddziaływania obiektu obejmuje m. in. nieruchomość wnioskodawcy, tj. działkę nr ewid. [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do art. 33 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., udział w charakterze uczestnika może zgłosić osoba, która nie brała udziału w postępowaniu administracyjnym, jeżeli wynik tego postępowania dotyczy jej interesu prawnego. Tylko przepisy prawa materialnego, stanowiąc podstawę interesu prawnego, stwarzają określonemu podmiotowi legitymację procesową strony, który to - zgłaszając żądanie dopuszczenia do udziału w sprawie - powinien ów interes wykazać. Stwierdzenie interesu prawnego sprowadza się do ustalenia związku o charakterze materialnoprawnym między obowiązującą normą prawa materialnego a sytuacją prawną konkretnego podmiotu prawa, polegającego na tym, że akt stosowania tej normy może mieć wpływ na sytuację prawną podmiotu w zakresie jego pozycji materialnoprawnej. Jeżeli natomiast akt stosowania tej normy nie wywiera bezpośredniego wpływu na sferę sytuacji prawnej danego podmiotu, wówczas nie można mówić o interesie prawnym strony, a więc także o statusie strony w postępowaniu, w którym dochodzi do konkretyzacji danej normy prawnej (wyrok NSA z dnia 14 kwietnia 2000 r. sygn. akt III SA 1876/99). Od tak pojmowanego interesu prawnego należy odróżnić interes faktyczny, to jest sytuację, w której dany podmiot jest wprawdzie bezpośrednio zainteresowany rozstrzygnięciem sprawy administracyjnej, nie może jednak tego zainteresowania poprzeć przepisami prawa, mającego stanowić podstawę skierowanego żądania w zakresie podjęcia stosownych czynności przez organ administracji (wyrok NSA z dnia 27 września 1999 r. sygn. akt IV SA 1285/98). Podmiot, dla którego z przepisów prawa materialnego nie wynikają żadne uprawnienia ani obowiązki, nie ma więc przymiotu strony w świetle art. 28 k.p.a. i nie jest legitymowany do kwestionowania zapadłych w tym postępowaniu rozstrzygnięć. W niniejszej sprawie należy zwrócić uwagę na okoliczność, iż zaskarżone rozstrzygnięcie nie dotyczy decyzji o pozwoleniu na budowę stacji bazowej telefonii komórkowej, lecz ma wyłącznie charakter formalnoprawny i odnosi się do orzeczenia wydanego wskutek wniosku M. i J. G., K. B. oraz Z. B. o wszczęcie postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji o pozwoleniu na użytkowanie w/w inwestycji. O ile zatem wnioskodawca był stroną postępowania w sprawie pozwolenia na budowę przedmiotowej inwestycji, której obszar oddziaływania obejmuje także jego nieruchomość, należy wskazać, że nie mógł on brać i nie brał udziału w postępowaniu w sprawie udzielenia pozwolenia na użytkowanie. Zgodnie bowiem art. 59 ust. 7 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz. U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118 ze zm.), stroną w postępowaniu w sprawie pozwolenia na użytkowanie jest wyłącznie inwestor. Organ nadzorczy prawidłowo nie uwzględnił A. B. w postępowaniu wszczętym wnioskiem M. i J. G., K. B. oraz Z. B., ograniczając krąg stron postępowania nieważnościowego do w/w wnioskodawców oraz inwestora. Wprawdzie wniosek z dnia 5 czerwca 2008 r. został podpisany również przez A. B., jednakże z akt administracyjnych sprawy wynika, że było już prowadzone postępowanie w przedmiotowej sprawie wskutek podania wnioskodawcy datowanego na dzień 14 czerwca 2005 r., które zostało zakończone decyzją [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2005 r., odmawiającą A. B. wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Z. z dnia [...] stycznia 2005 r. o pozwoleniu na użytkowanie stacji bazowej telefonii komórkowej. Z tych przyczyn, na podstawie art. 33 § 2 p.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji postanowienia.