VII SA/Wa 1558/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Wilczewska – Rzepecka, , Sędzia WSA Bożena Więch – Baranowska, Sędzia WSA Elżbieta Zielińska – Śpiewak (spr.), Protokolant ref. staż. Anna Dmowska-Paczuska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 lipca 2012 r. sprawy ze skargi A. K. w imieniu której działają następcy prawni J. K. i J.K. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2011 r. znak [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania. skargę oddala Decyzją z dnia [...] kwietnia 2011 r., znak: [...], Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), po rozpatrzeniu odwołania A. K. od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] października 2010 r., znak: [...], odmawiającej wznowienia na wniosek A.K. postępowania w sprawie zakończonej decyzją Wojewody [...]z dnia [...] grudnia 2003 r., Nr [...], znak: [...], zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą Zarządowi Dróg Wojewódzkich w K. pozwolenia na budowę pn. "Przebudowa drogi wojewódzkiej Nr x od km [...] do km [...] z wyłączeniem mostu na potoku C. od km [...] do km [...] w miejscowości C. na działkach o numerach ewidencyjnych: [...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...]", - utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu organ wskazał, że podaniem z dnia 27 maja 2010 r., sprecyzowanym pismem z dnia 16 sierpnia 2010 r. A. K. wniosła o wznowienia, na podstawie art. 145 §1 pkt 8 Kpa, postępowania w sprawie zakończonej decyzją Wojewody [...]z dnia [...] grudnia 2003 r. Decyzją z dnia [...] października 2010 r., Wojewoda [...]odmówił wznowienia postępowania, wskazując, że A. K. nie była stroną postępowania w sprawie pozwolenia na przebudowę drogi wojewódzkiej, nie może w związku z tym skutecznie żądać wznowienia postępowania zakończonego wydaniem decyzji z dnia [...] grudnia 2003 r., gdyż nie ma przymiotu strony. Rozpoznając odwołanie A. K. od decyzji organu pierwszej instancji Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego uznał, że brak jest podstaw do uchylenia bądź zmiany zaskarżonej decyzji. Organ odwoławczy podzielił stanowisko Wojewody [...] co do braku interesu prawnego A. K. w żądaniu wznowienia postępowania zakończonego decyzją z dnia [...] grudnia 2003 r. Podkreślił, że organ administracji publicznej oceniając zasadność żądania wznowienia postępowania winien zbadać, czy wniosek o wznowienie postępowania został złożony przez stronę postępowania, czy jest oparty na ustawowej przesłance wznowienia, wymienionej w art. 145 § 1 Kpa, oraz czy został wniesiony z zachowaniem terminu wymienionego w art. 148 Kpa. Wskazał, że w niniejszej sprawie badając przymiot strony wnoszącej o wznowienie postępowania należy ustalić go w oparciu o art. 28 ust. 2 Prawa budowlanego. Przepis ten określa krąg stron postępowania o udzielenie pozwolenia na budowę. Są nimi inwestor oraz właściciele, użytkownicy wieczyści lub zarządcy nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania inwestycji. W postępowaniu prowadzonym w trybie nadzwyczajnym, jakim jest postępowanie o wznowienie postępowania zakończonego decyzją o pozwoleniu na budowę krąg stron jest tożsamy jak w postępowaniu zwykłym. A. K. nie była strona postępowania o udzielenie pozwolenia na budowę. Wnosząc o wznowienie postępowania wskazała księgę wieczystą Nr [...], jako księgę w której zostały wpisane nieruchomości stanowiące jej własność. Z powyższej księgi wieczystej wynika, że A. K. jest właścicielką działek nr ew.: [...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...], położonych w W. Natomiast zgodnie z projektem budowlanym zatwierdzonym decyzją z dnia [...] grudnia 2003 r., przebudowa odcinka drogi wojewódzkiej nr [...] w miejscowości W. realizowana będzie na działkach o nr ew. [...],[...][...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...]. Analiza akt sprawy wykazuje, że działki stanowiące własność A. K. nie znajdują się w obszarze oddziaływania inwestycji. Działki te nie są nawet objęte zakresem opracowania - Plan zagospodarowania terenu. Najbliżej omawianej drogi wojewódzkiej znajdują się działki nrew. [...],[...]i [...], jednakże sąsiadują one z innym odcinkiem ww. drogi niż objęty kwestionowaną decyzją z dnia [...] grudnia 2003 r. W związku z tym ustaleniem Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził, że nieruchomości skarżącej nie znajdują się w obszarze oddziaływania inwestycji i nie spowoduje ona ograniczeń w jej zagospodarowaniu. Odnosząc się do zarzutów podniesionych w odwołaniu organ stwierdził, że okoliczność, iż skarżąca była uznana za stronę postępowania o wydanie decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu dla przedmiotowej inwestycji pozostaje bez wpływu na rozstrzygniecie. Krąg podmiotów mających przymiot strony w postępowaniu i wydanie decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu nie musi się bowiem pokrywać z kręgiem podmiotów mających przymiot strony w postępowaniu o wydanie pozwolenia na budowę. W każdym z tych postępowań należy oddzielnie badać interes prawny w oparciu o właściwe przepisy. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego wniosła A.K. Wskazała, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z dnia 23 października 2009 r., m.in. z jej skargi uchylił decyzję ustalającą warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla projektowanej inwestycji dotyczącej przebudowy drogi wojewódzkiej na wskazanym odcinku w W. Sąd nie miał wątpliwości, że posiada przymiot strony. W przedmiocie przebudowy drogi wydano trzy odrębne decyzje o pozwoleniu na budowę. Nie wie, która decyzja dotyczy jej nieruchomości, ale jest faktem, że na jej działce wybudowano chodnik, pozbawiając ją w ten sposób własności działki. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje stanowisko przedstawione w decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga podlega oddaleniu. Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej jedynie pod względem zgodności z prawem, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w prowadzonym postępowaniu (Art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi - Dz. U. z 2012 r., poz. 270. - zwanej dalej ppsa). Kontrolując zaskarżoną decyzję z punktu widzenia wyżej wskazanego kryterium legalności Sąd uznał, że decyzja nie narusza prawa w stopniu uzasadniającym jej uchylenie. Na wstępie wyjaśnić należy, że wznowienie postępowania administracyjnego, o które wnosiła skarżąca, jest szczególnym rodzajem postępowania administracyjnego. Umożliwiającym w przypadkach prawem przewidzianych (art. 145 § 1 i art. 145a § 1 Kpa), wzruszenie ostatecznej decyzji administracyjnej. Postępowanie to składa się z dwóch etapów. W pierwszym organ właściwy w sprawie wznowienia bada przesłanki formalne niezbędne do uruchomienia nadzwyczajnego trybu weryfikacji ostatecznych rozstrzygnięć administracji publicznej, co - w przypadku wznowienia postępowania na żądanie - oznacza badanie, czy wniosek o wznowienie pochodzi od strony postępowania, a więc osoby mającej czynną legitymacje procesową, czy złożono go z zachowaniem terminów określonych w art. 148 i art. 145a § 2 Kpa, a także, czy wskazano przesłankę wznowienia postępowania określoną w art. 145 § 1 Kpa i art. 145a § 1 Kpa . Jeżeli wstępne postępowanie wyjaśniające wykaże, że żądanie wznowienia postępowania pochodzi bezspornie od osoby nie mającej przymiotu strony w danym postępowaniu, albo że wniosek został złożony po upływie ustawowego terminu, bądź wnioskodawca - mimo wezwania - nie podał ustawowej przyczyny wznowienia postępowania, właściwy organ, stosownie do art. 149 § 3 Kpa, wydaje decyzję odmawiającą wznowienia postępowania administracyjnego. Gdy nie zaistnieje żadna z wymienionych okoliczności, organ wznawia postępowanie administracyjne, wydając postanowienie, które stanowi podstawę do przeprowadzenia postępowania co do przyczyn wznowienia oraz co do rozstrzygnięcia istoty sprawy (art. 149 § 1 Kpa). W sprawie będącej przedmiotem kontroli Sądu wnioskodawczyni pismem z dnia 27 maja 2010 r. żądała wznowienia trzech postępowań zakończonych decyzjami o pozwoleniu na budowę drogi wojewódzkiej w miejscowości W. na określonych odcinkach. Wzywana do sprecyzowania i wykazania, które z należących do niej nieruchomości graniczą z projektowaną inwestycją bądź znajdują się w obszarze jej oddziaływania nigdy nie określiła ani działek zajętych pod chodnik (tak jak twierdziła w swoich pismach), ani nieruchomości, które w związku z przebudową drogi doznają ograniczenia w sposobie ich zagospodarowania. Z ustaleń poczynionych przez organ wynika natomiast, że skarżąca była właścicielką kilkunastu działek (tytuł prawny ustalono w oparciu o księgę wieczystą) i w niniejszej sprawie jedynie działki o numerach ewidencyjnych [...],[...]i [...]znajdują się w pobliżu odcinka drogi objętego projektem przebudowy. Z projektu budowlanego wynika, że nieruchomości te nie graniczą z projektowaną inwestycją (pasem drogowym) w związku z czym nie zostały nawet objęte planem zagospodarowania terenu. W tak ustalonym stanie faktycznym sprawy podzielić należy stanowisko organu, że skarżąca w związku z brakiem interesu prawnego nie może skutecznie żądać wznowienia postępowania zakończonego decyzją Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2003 r. W związku z powyższym podkreślić należy, że stosownie do art. 7 i 77 Kpa na organie administracji publicznej spoczywa obowiązek wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego. Nie oznacza to jednak, że strona jest zwolniona od współdziałania w realizacji tego obowiązku zwłaszcza, iż nieudowodnienie określonej okoliczności faktycznej może prowadzić do niekorzystnych rezultatów (por. KPA komentarz B. Adamiak, J. Borkowski wydawnictwo C.H. BECK 2000 r., str. 345). Skarżąca w toku całego postępowania nie sprecyzowała, która z należących do niej działek została zajęta pod chodnik i czy nastąpiło to w związku z przebudową drogi wojewódzkiej nr [...]. Zważywszy na powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie działając na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) orzekł, jak w sentencji.