VII SA/Wa 156/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Paweł Groński, , Sędzia WSA Bogusław Cieśla, Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska (spr.), Protokolant sekr. sąd. Agnieszka Ciszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 maja 2014r. sprawy ze skargi W. N., M.N. i A. K. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2013r. znak [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji skargę oddala Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] listopada 2013 r. nr [...] Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego, po rozpatrzeniu zażalenia W. N., M. N., A. K. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2013r., znak: [...] odmawiające wszczęcia na wniosek W. N., M.N., A. K. postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Starosty [...] z dnia [...] czerwca 2005r., znak: [...] przenoszącej na rzecz Gminy [...]. decyzję Starosty [...]. z dnia [...] czerwca 2003 r. nr [...] zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą Przedsiębiorstwu Wodociągów i Kanalizacji Sp. z o.o. pozwolenia na budowę przepompowni ścieków PP i rurociągów tłocznych z P. do Ł., likwidację obiektów istniejącej oczyszczalni ścieków "[...] " oraz budowę zaplecza oddziału sieci PWiK, na wymienionych działkach, utrzymał w mocy postanowienie organu I instancji. W uzasadnieniu wskazał, że stosownie do treści przepisu art. 157 § 2 k.p.a., postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności wszczyna się na żądanie strony lub z urzędu. Z kolei przepis art. 61 a § 1 k.p.a. stanowi, że gdy żądanie wszczęcia postępowania zostało wniesione przez osobę niebędącą stroną lub z innych uzasadnionych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte, organ administracji publicznej wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania. Zgodnie z art. 28 k.p.a., stroną jest każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie albo, kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek. W postępowaniu w sprawie dotyczącej przeniesienia decyzji o pozwolenia na budowę tak rozumiany interes prawny ustala się w oparciu o przepis art. 40 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane stanowiący przepis szczególny w stosunku do powyższego przepisu art. 28 k.p.a. Zgodnie z brzmieniem 40 ust. 3 Prawa budowlanego stronami w postępowaniu o przeniesienie decyzji o pozwoleniu na budowę lub o pozwoleniu na wznowienie robót budowlanych są jedynie podmioty, między którymi ma być dokonane przeniesienie decyzji. Przepis art. 40 ust. 3 Prawa budowlanego zawęża krąg stron postępowania w sprawie o przeniesienie decyzji o pozwoleniu na budowę tylko do podmiotów pomiędzy którymi ma być dokonane przeniesienie tej decyzji. W ocenie organu jakkolwiek M. N., W. N. i A. K. są właścicielami działki nr [...] przez którą poprowadzony został fragment inwestycji to jednak decyzja Starosty [...] z dnia [...] czerwca 2005r., znak: [...] o przeniesieniu pozwolenia na budowę na rzecz Gminy [...] nie rozstrzyga o ich interesie prawnym. W związku z powyższym Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego uznał, że M. N., W. N. i A. K. wnoszący o stwierdzenia nieważności decyzji Starosty [...] z dnia [...] czerwca 2005r.,nie posiadają interesu prawnego. Tym samym nie posiadają przymiotu strony postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Starosty [...] z dnia [...] czerwca 2005r, co uzasadnia odmowę jego wszczęcia. Z uwagi na formalnoprawny charakter niniejszego rozstrzygnięcia w przedmiocie oceny dopuszczalności wszczęcia postępowania wskazał, że merytoryczne zarzuty zażalenia, dotyczące prawidłowości decyzji Starosty [...] z dnia [...] czerwca 2005 r. pozostają bez wpływu na podjęte w sprawie rozstrzygnięcie, bowiem weryfikacja kwestionowanej decyzji pod względem jej zgodności z prawem może nastąpić wyłącznie w toku wszczętego postępowania administracyjnego.Poza zakresem niniejszego postępowania jest również ocena dopuszczalności wszczęcia postępowania nieważnościowego w sprawie decyzji o pozwoleniu na budowę. Odnosząc się do żądań strony skarżącej w zakresie wszczęcia przedmiotowego postępowania nieważnościowego "z urzędu" wskazał, że organem właściwym do rozważenia zasadności wszczęcia ww. postępowania jest Wojewoda [...]. Skargę na powyższe postanowienie wnieśli W. N., M. N., A.K.. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucili: 1) naruszenie przepisów postępowania, a to art. 6, art. 7, art. 28, art. 77 § 1 k.p.a., poprzez niewyjaśnienie wszystkich okoliczności sprawy, nieuwzględnienie słusznego i prawnego interesu każdego ze skarżących -w sytuacji, gdy ich prawo własności, chronione Konstytucyjną normą art. 64 zostało w oczywisty sposób pogwałcone; naruszenie to jest oczywiste i dostrzeżone przez Organ władzy państwowej- Wojewodę [...], który prawidłowo w dniu [...] października 2013r. stwierdził nieważność decyzji ostatecznej Starosty [...] z dnia [...] czerwca 2003r. w części dotyczącej działki nr [...] (obecnie [...]) przy ul. O. w G. o zatwierdzeniu projektu budowlanego. 2) naruszenie art. 157 § 2 k.p.a. poprzez pozostawienie w obrocie prawnym decyzji Starosty [...] z [...] czerwca 2005r., gdy w sposób oczywisty wydana została bez podstawy prawnej lub rażącym naruszeniem prawa i uznanie przy tym, że "z urzędu" to powinien rozważyć wszczęcie postępowania nieważnościowego w przedmiotowej sprawie Wojewoda [...], zaś Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego, chociaż piastuje funkcję Organu Centralnego w Rzeczypospolitej Polskiej i jest funkcjonariuszem publicznym- taką "drobnostką, jak bezprawne decyzje" zajmować się już nie musi i pozostaje bezczynny; 3) wadliwą wykładnię przepisu art. 40 ust. 3 ustawy - Prawo budowlane (t.j. Dz.U. z 2013r. poz. 1409) w związku z art. 28 k.p.a. poprzez uznanie, że ten przepis prawa materialnego statuujący zasadę, że stronami w postępowaniu o przeniesienie decyzji pozwolenia na budowę są jedynie podmioty, między którymi ma być dokonane przeniesienie decyzji- znajduje również zastosowana w postępowaniu o stwierdzenie nieważności decyzji, a skarżący jako współwłaściciele działki nr [...] przy ul. O. w G. mieli i mają oczywisty interes prawny, wywodzony z prawa własności- do tego, by inicjować postępowanie o stwierdzenie nieważności decyzji administracyjnej dotyczącej posadowienia na ich działce obiektu budowlanego (rurociągu tłocznego), na co nie wyrazili wcześniej zgody. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta co do zasady sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, a więc polega na weryfikacji rozstrzygnięcia organu administracji publicznej z punktu widzenia obowiązującego prawa materialnego i procesowego. W rozpoznawanej sprawie przedmiotem oceny sądu jest postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2013 r. nr [...], którym utrzymano w mocy zaskarżone postanowienie Wojewody [...] o odmowie wszczęcia na wniosek skarżących postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Starosty [...] z dnia [...] czerwca 2005r przenoszącej na rzecz Gminy [...] decyzję Starosty [...] z dnia [...] czerwca 2003r o pozwoleniu na budowę .04rgi budowlanego i udzieleniAkoenergia dami administarcyjnymi. pełnomocnika, jeżeli będz\ie POani Podstawę materialno prawną postanowienia stanowił art. 61a § 1 k.p.a. zgodnie z którym - gdy żądanie wszczęcia postępowania administracyjnego zostało wniesione przez osobę niebędącą stroną lub z innych uzasadnionych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte, organ administracji publicznej wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania. Odmawiając skarżącym przymiotu strony organ nadzorczy powołał się na 40 Prawa budowlanego stwierdzając, iż przymiot strony postępowania w sprawie przeniesienia decyzji o pozwoleniu na budowę przysługuje jedynie podmiotom pomiędzy którymi ma być dokonane przeniesienie decyzji. Zgodzić należy się ze stanowiskiem organu, iż w postępowaniu w sprawie dotyczącej przeniesienia decyzji o pozwoleniu na budowę interes prawny ustala się w oparciu o art. 40 Prawa budowlanego który stanowi, że organ, który wydał decyzję określoną w art. 28 k.p.a. jest obowiązany za zgodą strony na rzecz której decyzja została wydana do przeniesienia tej decyzji na rzecz innego podmiotu, jeżeli przyjmuje on wszystkie warunki zawarte w tej decyzji oraz złoży oświadczenie, o którym mowa w art. 32 ust 4 pkt 2. W ust 3 art. 40 Prawa budowlanego wymienione zostały strony postępowania dotyczącego przeniesienia decyzji o pozwoleniu na budowę, którymi są jedynie podmioty, między którymi ma być dokonane przeniesienie decyzji. Skarżący nie byli stronami decyzji Starosty [...] z dnia [...] czerwca 2005r. przenoszącej na rzecz Gminy [...] decyzję Starosty [...] z dnia [...] czerwca 2003 r. o pozwoleniu na budowę. Wniosek skarżących dotyczy zaś wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Starosty [...] z dnia [...] czerwca 2005r. W tej sytuacji Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego trafnie wskazał, że decyzja o przeniesieniu pozwolenia na budowę nie rozstrzyga o interesie prawnym skarżących. Tym samym organ prawidłowo uznał, że skarżący nie posiadają przymiotu strony postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Starosty [...] z dnia [...] czerwca 2005r, co uzasadnia odmowę jego wszczęcia. Nieuzasadnione są zarzuty naruszenia przepisów postępowania (art. 6, art. 7, art. 28, art. 77 § 1 k.p.a.) poprzez niewyjaśnienie wszystkich okoliczności sprawy, nieuwzględnienie słusznego i prawnego interesu skarżących w sytuacji, gdy ich prawo własności zostało w oczywisty sposób pogwałcone co dostrzegł Wojewoda [...], który w dniu [...] października 2013r stwierdził nieważność decyzji ostatecznej Starosty [...] o pozwoleniu na budowę z dnia [...] czerwca 2003r w części dotyczącej działki skarżących, przeniesionej na rzecz Gminy [...] decyzją Starosty [...] z dnia [...] czerwca 2005r. Powołana przez skarżących decyzja Wojewody [...] z dnia [...] października 2013r została uchylona decyzją Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2014r wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a., którą jednocześnie odmówiono stwierdzenia nieważność decyzji ostatecznej Starosty [...] o pozwoleniu na budowę z dnia 2 czerwca 2003r w części dotyczącej działki skarżących. Wskazana decyzja Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2014r znajduje się w aktach sprawy. Nietrafny jest także zarzut wadliwej wykładni przepisu art. 40 ust. 3 ustawy - Prawo budowlane w związku z art. 28 k.p.a. Organ nadzorczy prawidłowo odmówił skarżącym przymiotu strony wyjaśniając, że decyzja o przeniesieniu pozwolenia na budowę, prowadzi jedynie do zmiany adresata tej decyzji i nie wpływa na zakres praw i obowiązków innych osób. Odmowa wszczęcia postępowania uniemożliwia rozpoznanie merytoryczne sprawy dlatego niezasadne są zarzuty naruszenia przepisów postępowania tj. art. 7, art. 8, art. 9 i art. 77 k.p.a. poprzez nie rozpoznanie merytoryczne zarzutów. Prawidłowe rozstrzygnięcie organu i bezzasadność zgłoszonych zarzutów skargi powodują jej oddalenie stosownie do art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).