VII SA/Wa 1560/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Cieśla, , Sędzia WSA Jolanta Augustyniak - Pęczkowska, Sędzia WSA Mirosława Kowalska (spr.), Protokolant spec. Monika Pietruszewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 lutego 2014 r. sprawy ze skargi K. O., J. O., i B. O.-S. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektor Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w ramach nadzoru budowlanego I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji; II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku; III. przyznaje ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz radcy prawnego J. W. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej kwotę 295,20 zł (dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych i dwadzieścia groszy), w tym: tytułem zastępstwa prawnego kwotę 240 zł (dwieście czterdzieści złotych), zaś tytułem 23% podatku od towarów i usług kwotę 55,20 zł (pięćdziesiąt pięć złotych i dwadzieścia groszy). Zaskarżoną decyzją nr [...] z dnia [...] kwietnia 2013 r. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego po rozpoznaniu odwołania K. O. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla [...] nr [...] z dnia [...] lutego 2013 r., którą umorzono postępowanie administracyjne w ramach nadzoru budowlanego w sprawie rozbudowy budynku mieszkalnego usytuowanego na nieruchomości przy ul. R. w W. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Postępowanie w niniejszej sprawie miało następujący przebieg. Wskutek zawiadomienia K. O., reprezentowanego przez K. O. o podejrzeniu zaistnienia samowoli budowlanej w lokalach nr [...] i [...] na posesji przy ul. R. w W. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla [...] przeprowadził postępowanie wyjaśniające, które zostało zakończone wydaniem w dniu [...] lutego 2013 r. decyzji nr [...] o umorzeniu postępowania administracyjnego w ramach nadzoru budowlanego. Organ ustalił, że roboty polegały na remoncie kapitalnym werandy wejściowej i jej dachu przy pozostawieniu istniejących gabarytów i powierzchni zabudowy. Roboty wykonano na podstawie skutecznego zgłoszenia wykonania robót budowlanych niewymagających pozwolenia na budowę. Organ nie stwierdził przyłączenia powierzchni werandy do lokalu nr [...], a roboty – w jego ocenie – zostały wykonane zgodnie ze zgłoszeniem. Również w lokalu nr [...] organ nie stwierdził żadnych nieprawidłowości w związku z wykonywanym tam remontem. Wobec tego organ stwierdził bezprzedmiotowość postępowania. Odwołanie od tej decyzji w dniu 4 marca 2013 r. (data stempla pocztowego) złożył K. O., wskazując, że w jego ocenie wykonane prace wymagały pozwolenia na budowę, ponadto zaś wymagały zgody wszystkich współwłaścicieli. Podniósł, że dach wybudowanej werandy dochodzi pod okno jego lokalu, powodując zawilgocenie ściany i ograniczając widoczność. Wskazał także na konieczność weryfikacji budowy pod kątem ustawy o ochronie zabytków. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją nr [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję, uznając, iż organ pierwszej instancji dokonał prawidłowej oceny stanu faktycznego i prawnego. Podniósł, że zakres robót wskazanych w zgłoszeniu B. C. obejmował zabudowanie ścian werandy od strony sąsiadów (były przeszklone) oraz wymianę zniszczonego drewna na inne materiały budowlane bez zmiany powierzchni zabudowy i konstrukcji. Organ pierwszej instancji dokonał w dniu [...] października 2012 r. oględzin, z których wynika, że roboty remontowe przy werandzie zostały wykonane zgodnie z dokonanym zgłoszeniem, co potwierdza załączona do protokołu dokumentacja techniczna. Ponadto z zebranego materiału dowodowego wynika również, że nie stwierdzono prowadzenia robót budowlanych w lokalu nr [...] znajdującym się w budynku przy ul. R. w W.. Wobec tego, w ocenie organu, postępowanie zostało zasadnie umorzone jako bezprzedmiotowe. Na tę decyzję skargę w dniu 8 sierpnia 2013 r. złożył K. O., wskazując, iż organy administracyjne niewłaściwie przeprowadziły postępowanie, nie dokonując sprawdzeń prac budowlanych we właściwym lokalu. Następnie skarżący uzupełnił skargę, podnosząc identyczne argumenty jak w odwołaniu, a ponadto wskazując, że w jego przekonaniu pomylono lokal nr 1 z lokalem nr 3. Skarżący nie wskazał zakresu skargi, lecz wynika z niej, iż wnosi o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz decyzji ją poprzedzającej. W odpowiedzi na skargę organ drugiej instancji wniósł o jej oddalenie i podtrzymał wcześniej prezentowaną argumentację. Po śmierci K. O. w jego miejsce wstąpili K. O., B. O. – S. i J. O.. Na rozprawie przed tutejszym Sądem w dniu 27 lutego 2014 r. skarżąca K. O. oświadczyła, że sporna weranda została tak zmieniona, że jej dach z płaskiego stał się spadzisty, podchodzi niemal pod okno jej lokalu i każda warstwa śniegu przysłania część okna. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Rzeczą Sądu, w niniejszym postępowaniu, było stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269), dokonanie kontroli za skarżonego i poprzedzającego go aktu pod względem zgodności z prawem - prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Skarga zasługuje na uwzględnienie. Zaskarżona decyzja oraz decyzja organu pierwszej instancji zapadły z naruszeniem art. 138 § 2 k.p.a. w zw. z art. 7, art. 77 i art. 107 k.p.a. Organy obydwu instancji nie zebrały w sposób wyczerpujący i nie rozpatrzyły całego materiału dowodowego, a przez to nie rozpoznały sprawy w sposób zmierzający do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz nie doprowadził do jej załatwienia z uwzględnieniem interesu społecznego i słusznego interesu obywateli. Ustalając stan faktyczny, organ całkowicie pominęły różnice między konstrukcją pierwotną werandy i jej konstrukcją po zakończeniu robót budowlanych. Zarówno [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, jak i Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla [...] ustalili, że inwestor działał w związku ze zgłoszeniem, ale ograniczyli się jedynie do tezy, że roboty odpowiadały zgłoszeniu. Tymczasem taka teza musi być rozwinięta i uzasadniona. Zgodnie z treścią art. 107 § 3 k.p.a., uzasadnienie faktyczne decyzji powinno w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej. prawidłowe zredagowanie pod względem merytorycznym i prawnym uzasadnienia decyzji administracyjnej ma podstawowe znaczenie dla stosowania zasady przekonywania wyrażonej w art. 11 k.p.a., a realizowanej na mocy art. 107 § 3 k.p.a. Zasada przekonywania nie zostanie zrealizowana, gdy organ pominie milczeniem niektóre twierdzenia lub nie odniesie się do faktów istotnych dla danej sprawy. Obowiązkiem organu odwoławczego przy uzasadnianiu decyzji jest więc ustosunkowanie się do wszystkich zarzutów podnoszonych przez stronę w trakcie toczącego się postępowania. Nie wykonanie tego obowiązku stanowi naruszenie prawa procesowego w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy, a to z kolei skutkuje uchyleniem zaskarżonych decyzji. Dołączony materiał dowodowy zdaje się wskazywać na to, że przed rozpoczęciem robót budowlanych przedmiotowa weranda miała dach płaski, a obecnie jest on spadzisty, co może świadczyć o zmianie konstrukcji tego obiektu. Oznacza to, że wykonane przez inwestora roboty mogły wykraczać poza zakres zgłoszenia. Organ ustali, jaki był stan obiektu budowlanego sprzed zgłoszenia, jaki jest jego stan obecnie i dokona oceny, czy zakres wykonanych robót odpowiada treści zgłoszenia. Dopiero taka analiza pozwoli na właściwą ocenę, czy ingerencja organu jest uzasadniona, czy doszło do odstępstwa od zgłoszenia, czy też inwestor wykonał roboty budowlane wręcz nie mające związku ze zgłoszeniem. Organ, rozpoznając sprawę ponownie w jej całokształcie, do czego jest zobowiązany, będzie miał na uwadze powyższe wskazania Sądu i to, że zgodnie z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. 2012r., poz. 270) ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie organ, którego działanie było przedmiotem zaskarżenia. Kierując się powyższą argumentacją, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c w zw. z art. 135 oraz art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. 2012 r., poz. 270). Ponadto Sąd przyznał pełnomocnikowi wynagrodzenie na podstawie art. 250 wskazanej ustawy.