VII SA/Wa 1563/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący - Sędzia WSA Elżbieta Zielińska-Śpiewak po rozpoznaniu w dniu 16 października 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. sp. j. z siedzibą w Z. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2014 r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki tablicy reklamowej postanawia: odrzucić skargę. Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie została złożona przez spółkę E. sp. j. z siedzibą w Z. skarga na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2014 r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki tablicy reklamowej. Zarządzeniem z dnia 1 sierpnia 2014 r., doręczonym przy piśmie z dnia 4 sierpnia 2014 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zwrócił się do skarżącej Spółki, pod rygorem odrzucenia skargi, o wpłacenie na konto Sądu wpisu sądowego oraz do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie odpisu skargi poświadczonego za zgodność z oryginałem oraz złożenie dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej. Powyższe powinno być wykonane w terminie 7 dni. Skarżąca Spółka otrzymała ww. wezwanie Sądu w dniu 6 sierpnia 2014 r. Zatem termin na wykonanie zarządzenia upływał z dniem 13 sierpnia 2014 r. Po sprawdzeniu w rejestrze opłat sądowych stwierdzono, że na konto Sądu od skarżącej nie wpłynęła kwota z tytułu należnego wpisu sądowego. Nie uzupełniono także braków formalnych skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) sąd odrzuca skargę, gdy pomimo wezwania nie został od niej uiszczony należny wpis. Natomiast zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ww. ustawy sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w terminie braków formalnych skargi. W niniejszej sprawie skarżąca Spółka pomimo prawidłowo doręczonego wezwania nie uiściła wpisu sądowego, ani nie uzupełniła braków formalnych skargi. Z uwagi na powyższe w oparciu o art. 220 § 3 i art. 58 § 1 pkt 3 ww. ustawy orzeczono jak w sentencji postanowienia.