VII SA/Wa 1564/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosława Pindelska, , Sędzia WSA Ewa Machlejd, Sędzia WSA Tadeusz Nowak (spr.), Protokolant sekr. sąd. Ewa Sawicka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 lutego 2012 r. sprawy ze skargi H. J. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2011 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji I. skargę oddala, II. nakazuje Skarbowi Państwa - Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnego w Warszawie wypłacić na rzecz adwokata P. S. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej kwotę 307,50 zł (trzysta siedem złotych pięćdziesiąt groszy), w tym tytułem zastępstwa prawnego kwotę 250 zł (dwieście pięćdziesiąt złotych), tytułem 23 % podatku od towarów i usług kwotę 57,50 zł (pięćdziesiąt siedem złotych pięćdziesiąt groszy). Zaskarżoną decyzją z dnia [...] kwietnia 2011r. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego (tekst jednolity ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz.1071 ze zm.) zwanego dalej K.p.a. , po rozpatrzeniu odwołania H. J. utrzymał w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2010 r., Nr [...], odmawiającą wszczęcia na wniosek H. J. postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Burmistrza Miasta [...] z dnia [...] czerwca 1998 r., Nr [...], znak: [...]; udzielającej pozwolenia na budowę budynku gospodarczo-garażowego przy ul. [...] w [...]. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził, iż Wojewoda [...] prowadził już na wniosek H. J. postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Burmistrza Miasta [...] z dnia [...] czerwca 1998 r. i decyzją z dnia [...] grudnia 2003 r., znak: [...] odmówił stwierdzenia jej nieważności. W związku z powyższym Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego zauważył, że art. 157 § 3 Kpa obliguje właściwy organ do odmowy wszczęcia postępowania w przypadku gdy uzna on, że wszczęcie postępowania nieważnościowego jest niedopuszczalne z przyczyn przedmiotowych lub podmiotowych. Wskazał również, że jedną z przesłanek przedmiotowych niedopuszczalności wszczęcia postępowania nieważnościowego jest fakt uprzedniego zakończenia takiego postępowania, dotyczącego tej samej sprawy materialnej decyzją merytoryczną. Skoro więc w stosunku do decyzji Burmistrza Miasta [...] z dnia [...] czerwca 1998 r., Nr [...], (objętej wnioskiem H. J. z dnia 12 lipca 2010 r.) było już prowadzone postępowanie w sprawie stwierdzenia jej nieważności to, zdaniem Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego , niedopuszczalne jest ponowne prowadzenie postępowania nadzwyczajnego. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wskazał również, że decyzją z dnia [...] września 2004 r., znak: [...]; (utrzymaną w mocy decyzją GINB z dnia [...] stycznia 2005 r., znak: [...]); oraz decyzją z dnia [...] stycznia 2009 r., znak: [...]; (utrzymaną w mocy decyzją GINB z dnia [...] czerwca 2009 r., znak: [...]) Wojewoda [...] odmówił wszczęcia na wniosek H. J. postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Burmistrza Miasta [...] z dnia [...] czerwca 1998 r., Nr [...], znak: [...]; z uwagi na fakt że decyzja objęta wnioskiem była już badana przez organ w postępowaniu nieważnościowym. Stąd też należało,zdaniem Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego zgodnie z dyspozycją art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a., utrzymać w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2010 r., Nr [...], znak: [...]. W skardze skierowanej do Sądu skarżaca H. J. podniosła, że kwestionowana przez nią decyzja Burmistrza Miasta [...] z dnia [...] czerwca 1998 r., Nr [...], znak: [...]; udzielająca pozwolenia na budowę budynku gospodarczo-garażowego przy ul. [...] w [...] została wydana z rażacym naruszeniem prawa i dlatego powinna zostać wyeliminowana z obrotu prawnego. Pełnomocnik Skarżącej wniósł na rozprawie o rozważenie zawieszenia postępowania, ponieważ Skarżąca w dniu 15 grudnia 2011r. złożyła wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2003r. odmawiającej stwierdzenia nieważności decyzji Burmistrza [...]. W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego podtrzymał dotychczasowe stanowisko oraz wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnynni (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), zwanej dalej: p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, stosując środki określone w ustawie. Sąd administracyjny, kontrolując postępowanie oraz akty administracyjne wydane przez organy administracji publicznej, uwzględnia skargę na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a., jeśli stwierdzi naruszenie przepisów postępowania, jeśli miały one istotny wpływ na wynik sprawy administracyjnej. Oceniając powyższą sprawę, Sąd stwierdził, iż Wojewoda [...] prowadził już na wniosek H. J. postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Burmistrza Miasta [...] z dnia [...] czerwca 1998 r. i decyzją z dnia [...] grudnia 2003 r. odmówił stwierdzenia jej nieważności. Jeżeli już raz, na żądanie H. J. , wszczęto postępowanie nadzorcze i odmówiono stwierdzenia nieważności, nie można jeszcze raz domagać się wszczęcia postępowania w tej samej sprawie, chociażby Skarżąca powoływała się na inne przyczyny nieważności. W takim przypadku mamy do czynienia z postępowaniem bezprzedmiotowym ponieważ dokonano już oceny legalności decyzji mającej podlegać stwierdzeniu nieważności. Jedną z przesłanek przedmiotowych niedopuszczalności wszczęcia postępowania nieważnościowego jest fakt uprzedniego zakończenia takiego postępowania, dotyczącego tej samej sprawy materialnej decyzją merytoryczną. Powyższe wynika z art. 156 § 1 pkt 3 Kpa, pełniącego rolę gwarancyjną w stosunku do zasady trwałości decyzji administracyjnej ostatecznej, wyrażonej w art. 16 § 1 Kpa, rozciągając tę gwarancję na samą decyzję oraz na sprawę, którą ona załatwia. W postępowaniu administracyjnym niedopuszczalne jest bowiem ponowne rozpoznanie sprawy i wydanie decyzji merytorycznej, jeśli wcześniejsza sprawa tożsama pod względem podmiotowym, przedmiotowym, dotycząca tego samego stanu prawnego w niezmienionym stanie faktycznym, została rozstrzygnięta decyzją ostateczną i decyzja ta nie została następnie wyeliminowana z obiegu prawnego, czy też zmieniona w sposób prawem przewidziany. Natomiast, jeżeli - jak domaga się Skarżąca - zostałoby wszczęte ponowne postępowanie nadzorcze, po czym zamiast umorzenia wydano by nową decyzję nadzorczą to niezależnie od sposobu rozstrzygnięcia taka decyzja byłaby obciążona wadą określoną w art. 156 § 1 pkt 3 k.p.a. i sama podlegałaby stwierdzeniu nieważności. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego zasadnie stwierdził, że art. 157 § 3 Kpa obliguje właściwy organ do odmowy wszczęcia postępowania w przypadku, gdy uzna on, że wszczęcie postępowania nieważnościowego jest niedopuszczalne z przyczyn przedmiotowych lub podmiotowych. Odnosząc się do wniosku pełnomocnika Strony skarżącej o zawieszenie postępowania z uwagi na złożony przez Stronę wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2003r. odmawiającej stwierdzenia nieważności decyzji Burmistrza Miasta [...] z dnia [...] czerwca 1998 r. Sąd nie widzi uzasadnionych podstaw do zawieszenia postępowania zarówno w świetle przepisów p.p.s.a. jak i K.p.a. Biorąc powyższe pod uwagę Sąd stwierdza, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ organ prawidłowo odmówił wszczęcia postępowania nadzwyczajnego w sprawie zakończonej decyzją Burmistrza Miasta [...] z dnia [...]czerwca 1998 r., Nr [...], znak: [...]; udzielająca pozwolenia na budowę budynku gospodarczo-garażowego przy ul. [...] w [...]. W tym stanie rzeczy na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę jako bezzasadną należało oddalić.