VII SA/Wa 1567/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Izabela Ostrowska po rozpoznaniu w dniu 9 sierpnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. S. na działanie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia [...] maja 2011 r. znak [...] Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego udzielił E. S. odpowiedzi na skargę z dnia 25 marca 2011 r., przekazaną przez Wojewodę [...] przy piśmie z dnia 14 kwietnia 2011 r., dotyczącą sposobu przeprowadzenia przez Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w R. i Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. postępowania administracyjnego w sprawie "oględzin zbiornika ścieków i wydania nakazu jego rozbiórki". Organ stwierdził, że nie znajduje podstaw do podjęcia interwencji wobec [...] WINB oraz poinformował, iż jeżeli działania podejmowane przez organ powiatowy budzą wątpliwości skarżącej, to należy zwrócić się do [...] WINB. Pismem z dnia 23 maja 2011 r. E. S. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na działanie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, polegające na uchylaniu się od rozstrzygnięcia jej skargi, zatajaniu dowodów oraz komplikowaniu sprawy. Skarżąca wskazała, że w dniu 25 marca 2011 r. wniosła zażalenie na Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. i na Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w R. oraz wystąpiła o ponowne przeprowadzenie kontroli zbiornika, znajdującego się na jej posesji. Zarzuciła, iż z treści pisma Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2011 r. wynika, że uchyla się on od obowiązku rozpatrzenia ww. zażalenia. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Rozpoznając sprawę sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada, czy przedmiot skargi podlega kontroli tego sądu. Zakres kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne został określony w ustawie z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153 poz. 1269 ze zm.), zgodnie z którą sądy administracyjne w zakresie swej właściwości sprawują kontrolę pod względem legalności, to jest zgodności z prawem, działań lub zaniechań organów administracji publicznej. Kontrola działalności administracji publicznej, sprawowana przez sądy administracyjne ma charakter ograniczony, gdyż objęte są nią jedynie działania administracyjne wskazane w ustawie. W myśl art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) – zwanej dalej ppsa: § 1. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. § 2. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a. § 3. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. W niniejszej sprawie przede wszystkim zauważyć trzeba, że skargą do wojewódzkiego sądu administracyjnego została objęta czynność organu z dnia [...] maja 2011 r. w sprawie dotyczącej skargi E. S., wniesionej w trybie art. 227 Kodeksu postępowania administracyjnego (dalej k.p.a.). W taki sposób należy bowiem potraktować pismo skarżącej z dnia 25 marca 2011 r., dotyczące sposobu przeprowadzenia przez Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w R i Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. postępowania administracyjnego. Zaskarżone działanie organu było zatem odpowiedzią na ww. skargę. Stosownie do art. 227 k.p.a. przedmiotem skargi może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. W orzecznictwie sądowym panuje ugruntowany pogląd, iż powyższy tryb "ogólnoskargowy" jest samodzielnym, jednoinstancyjnym postępowaniem o charakterze uproszczonym, które kończy się czynnością materialno-techniczną, a mianowicie zawiadomieniem o sposobie załatwienia skargi. Na zawiadomienie to nie służy skarga do sądu administracyjnego, nie jest ono bowiem innym niż decyzje i postanowienia aktem lub czynnością z zakresu administracji publicznej, dotyczącym uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Skarga wniesiona w trybie przepisów działu VIII k.p.a. jest odformalizowanym środkiem ochrony interesów jednostki, nie dającym podstaw do uruchomienia dalszego trybu instancyjnego, tj. postępowania odwoławczego lub postępowania sądowoadministracyjnego (wyrok NSA z dnia 1 grudnia 1998 r. sygn. akt III SA 1636/97, postanowienie NSA z dnia 21 listopada 2000 r. sygn. akt III SAB 108/99). Tym samym ocena prawidłowości prowadzenia postępowania skargowego w trybie działu VIII k.p.a. nie podlega kognicji sądów administracyjnych (postanowienie NSA dnia 9 grudnia 1999 r. sygn. akt III SAB 7/99). A zatem, zaskarżona czynność w przedmiocie zawiadomienia o sposobie załatwienia skargi nie podlega kontroli wojewódzkiego sądu administracyjnego. Z tego względu przedmiotowa skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).