VII SA/Wa 157/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Cieśla, , Sędzia WSA Mirosława Kowalska, Sędzia WSA Agnieszka Wilczewska-Rzepecka (spr.), Protokolant Monika Sosna-Parcheta, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 kwietnia 2007 r. sprawy ze skargi M. Ł. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2006 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania skargę oddala. VII SA/Wa 157/07 UZASADNIENIE Decyzją nr [...], znak: [...] z dnia [...] grudnia 2001r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego Powiatu [...] na podstawie art. 48 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (Dz.U. nr 89, poz. 414 ze zm.) nakazał M. i K. Ł. rozbiórkę budynku handlowo – biurowego oraz budynku garażowego będących w budowie na działce nr ew. [...] i [...] w [...] przy ul. [...] , bez wymaganego prawem pozwolenia na budowę. M. Ł. pismem z dnia 17 października 2005r. wniosła o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od w/w decyzji. Postanowieniem nr [...], znak: [...] z dnia [...] listopada 2006r. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego na podstawie art. 58 § 2 i art. 59 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. 2000 nr 98 poz. 1071 ze zm.) po rozpoznaniu wniosku M. Ł. o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego Powiatu [...] nr [...] z dnia [...] grudnia 2001r. nakazującej rozbiórkę budynków handlowo-biurowego i garażowego w [...] przy ul. [...] – odmówił przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. W uzasadnieniu organ wskazał, iż zgodnie z art. 58 kpa w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, iż uchybienie nastąpiło bez jego winy. M. Ł. dopiero pismem z dnia 17 października 2005r. wniosła o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego Powiatu [...] z dnia [...] grudnia 2001r. nr [...]. Wnioskująca przedstawiła zaświadczenie lekarskie, z którego wynika iż od dnia 6 grudnia 2001r. do końca roku zalecono jej leżenie w łóżku, co wynikało ze złego stanu zdrowia a uniemożliwiało złożenie odwołania w terminie. Organ zwrócił uwagę, iż z powyższego więc wynika, iż od stycznia 2002r. ustały przyczyny uchybienia terminowi do wniesienia odwołania. Zgodnie z przepisem art. 58 § 2 kpa prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania został wniesiony dopiero pismem z dnia 17 października 2005r. , a wiec kilka lat po ustaniu przyczyny uchybienia terminowi, czyli po upływie terminu zakreślonego w art. 58 § 2 kpa. Jednocześnie przepis art. 58 § 3 kpa stanowi, iż przywrócenie terminu do złożenia prośby przewidzianej w § 2 jest niedopuszczalne. Tym samym zdaniem organu uwzględnienie wniosku nie było możliwe. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożyła M. Ł. wnosząc ponownie o przywrócenie terminu do złożenia odwołania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej jedynie pod względem zgodności z prawem, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w prowadzonym postępowaniu (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.). W rozpoznawanej sprawie tego rodzaju wady i uchybienia nie wystąpiły, wobec czego skarga nie mogła być uwzględniona. Kontrolowane przez Sąd postanowienie zostało wydane na podstawie art. 58 kpa, który stanowi o możliwości przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Jednak wyraźnie ustanawia przesłanki bez których spełnienia niemożliwe jest przywrócenie uchybionemu terminowi. Zgodnie z tym przepisem, w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, iż uchybienie nastąpiło bez jego winy. Decyzja nr [...] z dnia [...] grudnia 2001r. Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego Powiatu [...] nakazująca rozbiórkę budynku handlowo – biurowego oraz budynku garażowego będących w budowie na działce nr ew. [...] i [...] w [...] przy ul. [...] została doręczona M. i K. Ł. w dniu 20 grudnia 2001r. (co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru). Na decyzji tej widnieje pouczenie, że stronom służy od niej odwołanie do [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, za pośrednictwem organu, który ją wydał, w ciągu 14 dni od dnia jej otrzymania. Odwołanie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego wniesienia M. Ł. wysłała pocztą 10 marca 2006r., a więc prawie po 5 latach od wydania decyzji nakazującej rozbiórkę. Do odwołania wnioskująca dołączyła kserokopię zaświadczenia lekarskiego, z którego wynika, że od 6 grudnia do 3 stycznia 2002r. była leczona i ze względu na zły stan zdrowia powinna leżeć w łóżku. Było to powodem niezłożenia w terminie odpowiedniego odwołania. Zgodnie z art. 58 § 2 kpa prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu 7 dnia od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. W przedmiotowej sprawie M. Ł. mogła złożyć wniosek o przywrócenie terminu jedynie do 10 stycznia 2002r. a nie po prawie 4 latach. Termin ten jest terminem zawitym i nie podlega przywróceniu co wyraźnie wynika z art. 58 § 3, który stanowi, iż przywrócenie terminu do złożenia prośby przewidzianej w § 2 jest niedopuszczalne. Niezależnie od wszystkiego zauważyć należy, że odwołanie od decyzji rozbiórkowej Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego Powiatu [...] mógł wnieść również mąż skarżącej K. Ł. Z tych przyczyn, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Sąd skargę oddalił.