VII SA/Wa 1574/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Bogusław Cieśla po rozpoznaniu w dniu 6 września 2006r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.N. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lutego 1993r., znak: [...] w przedmiocie nakazania rozbiórki budynku gospodarczego postanawia: umorzyć postępowanie sądowe. Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 10 października 1994r. w związku ze śmiercią skarżącej J.N. zawiesił postępowanie sądowe. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie pismami z dnia 25 kwietnia 2006r. zwrócił się do Wojewody [...] o wskazanie następców prawnych J.N. i do J.N. o informację, czy zgodnie z oświadczeniem złożonym do protokołu rozprawy z dnia 10 maja 1994r., nabył spadek po J.N. W odpowiedzi na w/w pismo Wojewoda [...] poinformował, iż następcą prawnym zmarłej J.N. jest J. N.. Natomiast pismo wysłane do J. N. wróciło do Sądu z adnotacją "adresat wyprowadził się". W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny pismem z dnia 5 czerwca 2006r.zwrócił się do Wojewody [...] o ustalenie i wskazanie aktualnego adresu J. N. W odpowiedzi na powyższe pismo Wojewoda [...] poinformował, iż "zarówno Pani J. N. jak i Pan J. N. nie żyją". Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 130 § 1 zd. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej p.p.s.a.) sąd umarza postępowanie zawieszone na zgodny wniosek stron, jak również z przyczyn wskazanych w art. 125 § 1 pkt 3, jeżeli wniosek o podjęcie postępowania nie został zgłoszony w ciągu trzech lat od daty postanowienia o zawieszeniu. Należy stwierdzić, iż w niniejszej sprawie zaistniały przesłanki do umorzenia postępowania sądowego na podstawie art. 130 § 1 zd. 1 p.p.s.a. Przyczyną zawieszenia postępowania była niemożność nadania mu biegu wobec śmierci skarżącej J. N., a następnie jej następcy prawnego J. N.. Należy zauważyć, że od daty zawieszenia postępowania upłynęło ponad 3 lata i w tym czasie nie został zgłoszony żaden wniosek o podjęcie postępowania. Ponadto Sąd stwierdził, iż sprawie nie można nadać dalszego biegu, z uwagi na niemożliwość ustalenia następców prawnych skarżącej. W związku z powyższym, na podstawie art. 130 § 1 zd. 1 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.