VII SA/Wa 1574/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia WSA Elżbieta Zielińska-Śpiewak po rozpoznaniu w dniu 16 października 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. G. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi M. G. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2014 r. znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2014 r. znak: [...]. Skarżąca w piśmie z dnia 3 lipca 2014 r. wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia z dnia [...] czerwca 2014 r. znak: [...]. Decyzją tą organ utrzymał w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2014 r., stwierdzającą nieważność decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] grudnia 2013 r. mocą której nakazano skarżącej wykonanie określonych robót budowlanych polegających na dostosowaniu ściany szczytowej budynku mieszkalnego do wymogów jakim powinna odpowiadać ściana oddzielenia przeciwpożarowego. We wniosku skarżąca podniosła, iż z zaskarżonej decyzji wynika konieczność sporządzenia projektu budowlanego zamiennego, co spowoduje poniesienie przez nią znacznych kosztów. Dodała, że kwestia konieczności sporządzenia takiego projektu nie została dostatecznie wyjaśniona. Zaznaczyła, że jest studentką, przy czym wskazała, że akceptuje nałożony obowiązek wykonania ww. robót przy ścianie szczytowej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do treści art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 - dalej "p.p.s.a.") wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, na podstawie § 3 omawianego artykułu, po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, o ile w sprawie występuje jedna z wymienionych we wskazanym przepisie przesłanek. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy (art. 61 § 3 in fine). Przy czym warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest jego uzasadnienie, a zatem wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków i ich konkretyzacja w przedstawionym, co do zasady przez stronę, materiale dowodowym. Przesłanka w postaci niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody jest utożsamiana z zagrożeniem dla już istniejącej, aktualnej sytuacji ekonomicznej strony postępowania. Trudne do odwrócenia skutki powstają zwykle tam, gdzie po wykonaniu decyzji lub postanowienia jest niemożliwy powrót do pierwotnego stanu sprawy. W obu sytuacjach chodzi o wyjątkowe zagrożenia odpowiadające szczególnej kategorii ochrony tymczasowej strony postępowania. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy utrata przedmiotu świadczenia nie może być zastąpiona jakimś innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu. Sąd wydając orzeczenie w niniejszej sprawie w oparciu o art. 61 p.p.s.a. oparł swoje rozstrzygnięcie zarówno o ocenę wniosku strony skarżącej, jak i materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy, w aspekcie wystąpienia bądź też niewystąpienia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, to jest niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Analizując wniosek pod tym kątem należy wskazać, że wnioskodawczyni nie podała argumentów przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji. Stwierdzenie nieważności decyzji nakazującej wykonanie określonych robót powoduje, że obowiązki wykonania tych robót przestają istnieć. Zatem na stronie skarżącej nie spoczywa obecnie żaden podlegający wykonaniu osobistemu, czy w drodze egzekucji obowiązek. Wskazać jednocześnie należy, że podniesione argumenty związane z koniecznością sporządzenia projektu budowlanego zamiennego nie mogą zostać uwzględnione, gdyż odnoszą się do postępowania które, ani nie jest przedmiotem niniejszej sprawy, ani nie zostało wszczęte. Argumenty te dotyczą zatem zdarzeń przyszłych. Tym samym wskazać należy, że obowiązek sporządzenia projektu budowlanego zamiennego nie został na wnioskodawczynię nałożony, a wiec nie istnieje, a wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji może dotyczyć tylko realnych zdarzeń związanych z już istniejącymi obowiązkami. Oczywiście obowiązek wykonania projektu zamiennego może powstać, ale będzie on skutkiem, jak zaznaczono wyżej, odrębnego postępowania, w toku którego skarżącej będzie przysługiwał szereg środków prawnych, którymi będzie mogła przedstawiać swoje stanowisko. Tym samym wskazać należy, że wydanie zaskarżonej decyzji na obecnym etapie nie skutkuje żadnymi materialnymi konsekwencjami dla skarżącej, które można by powiązać z przesłankami wstrzymania zaskarżonej decyzji określonymi w art. 61 § 3 p.p.s.a. Argumenty dotyczące ewentualnego wydania nakazu sporządzenia projektu budowlanego zamiennego odnoszą się do zdarzeń przyszłych, niepewnych, w dodatku nie związanych bezpośrednio z niniejszą sprawą i w tej sytuacji nie mogą stanowić podstawy do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Nie można przyjąć by na obecnym etapie sprawy miało dojść do powstania po stronie skarżącej faktycznych, czy prawnych obowiązków wiążących się z poniesieniem znacznych kosztów, utratą przedmiotu świadczenia, w sprawie nie występuje zagrożenie dla aktualnej sytuacji ekonomicznej strony postępowania. Na obecnym etapie nie można też mówić o powstaniu trudnych do odwrócenia skutków, gdyż jak wyżej zaznaczono te powstają zwykle tam, gdzie po wykonaniu decyzji lub postanowienia jest niemożliwy powrót do pierwotnego stanu sprawy. W niniejszej sprawie nie mamy do czynienia z taką sytuacją. Biorąc powyższe pod uwagę Sąd uznał, że wniosek strony skarżącej nie zasługuje na uwzględnienie.