VII SA/Wa 1576/06

WyrokWSA w Warszawie2006-12-18

Skład orzekający: Mariola Kowalska, Bogusław Cieśla, Agnieszka Wilczewska-Rzepecka

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy postanowienie o stwierdzeniu niedopuszczalności wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, wydane przez organ drugiej instancji, jest zgodne z prawem, gdy strona domaga się kolejnego merytorycznego rozpoznania sprawy, która była już dwukrotnie rozpatrywana?
Ratio decidendi
Postanowienie o stwierdzeniu niedopuszczalności wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy jest zgodne z prawem, gdy organ administracji publicznej wydał decyzję w drugiej instancji, a strona domaga się jej kolejnego merytorycznego rozpoznania. Przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego przewidują dwuinstancyjność postępowania, a wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy przysługuje jedynie od decyzji wydanej w pierwszej instancji przez ministra lub samorządowe kolegium odwoławcze, co nie miało miejsca w niniejszej sprawie.
Stan faktyczny
Skarżąca H. P. wniosła skargę na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego (GINB), który stwierdził niedopuszczalność jej wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Sprawa dotyczyła decyzji GINB z maja 2006 r. utrzymującej w mocy decyzję z kwietnia 2006 r., która z kolei odmawiała uchylenia decyzji z 1992 r. nakazującej rozbiórkę samowolnie wybudowanego budynku. Skarżąca zarzuciła naruszenie prawa i nierówne traktowanie stron. Sąd oddalił skargę.
Rozstrzygnięcie
Oddalił skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mariola Kowalska, , Sędzia WSA Bogusław Cieśla, Sędzia WSA Agnieszka Wilczewska-Rzepecka (spr.), , Protokolant Marzena Godlewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 grudnia 2006 r. sprawy ze skargi H. P. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2006 r. znak [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. skargę oddala VII SA/Wa 1576/06 UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia [...] lipca 2006 r., znak [...] Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego działając na podstawie art. 134 kpa, po rozpatrzeniu wniosku H. P. o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej swoją decyzją z dnia [...] maja 2006 r., znak [...], utrzymującą w mocy decyzję własną z dnia [...] kwietnia 2006 r., którą odmówił uchylenia lub zmiany, w trybie art. 155 kpa decyzji Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 1992 r., utrzymującej w mocy decyzję Kierownika Urzędu Rejonowego [...] z dnia [...] października 1992 r. nakazującą A. P. dokonanie w terminie do 1 lutego 1993 r. rozbiórki samowolnie wybudowanego na działce oznaczonej nr ewid. [...], położonej przy ul. [...] nr [...] w N. budynku gospodarczo-mieszkalnego – stwierdził niedopuszczalność wniesionego wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. W uzasadnieniu swego rozstrzygnięcia organ wskazał, że zgodnie z art. 127 § 3 kpa wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy przysługuje od decyzji wydanej w pierwszej instancji przez ministra lub samorządowe kolegium odwoławcze. Organ wskazał także, że decyzja Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2006 r. została wydana w drugiej instancji, po ponownym rozpatrzeniu sprawy zakończonej decyzją Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2006 r. oraz zawierała pouczenie o przysługujących od niej środkach zaskarżenia, czyli możliwości wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na w/w postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2006 r., znak [...] złożyła H. P. W uzasadnieniu skargi skarżąca wskazała, że zaskarżone postanowienie "traktuje wniosek o merytoryczne zbadanie sprawy rozbiórki obiektu i weryfikację ostatecznej decyzji za niedopuszczalny, pomimo ewidentnego naruszenia prawa polegającego na tym, że organy orzekające rozstrzygnęły sprawę bez okoliczności faktycznych, które dawały podstawę do zastosowania art. 37 ust. 1 ustawy z 24 października 1974 r. Prawo budowlane, a ocena Naczelnego Sądu Administracyjnego Oś. Zamiejscowy [...] z 93 r. nie obejmowała badania słuszności i celowości wydanych przez organy administracyjne decyzji". Ponadto zdaniem skarżącej "organ administracyjny i odwoławczy gloryfikuje uczestnika postępowania na prawach strony pp. H., chroniąc na wyrost ich interesy" oraz nierówno traktuje strony postępowania dając wiarę tylko tym osobom. W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje stanowisko zawarte w uzasadnieniu skarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z poźn. zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. W świetle powołanego przepisu ustawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżone postanowienia z punktu widzenia jej zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych, mających wpływ na wynik sprawy, wad w postępowaniu administracyjnym (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.). Ponadto Sąd Administracyjny nie ocenia rozstrzygnięcia organu administracji pod kątem jego słuszności, czy tez celowości, jak również nie rozpatruje sprawy kierując się zasadami współżycia społecznego. Skarga uległa oddaleniu bowiem zaskarżonemu postanowieniu nie można postawić zarzutu naruszenia prawa. Odwołanie może być niedopuszczalne z przyczyn przedmiotowych, takich jak brak przedmiotu zaskarżenia, wyłączenie możliwości wniesienia środka odwoławczego czy też wyczerpanie przysługujących środków odwoławczych (Piotr Przybysz, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Warszawa 2006 Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis (wydanie III)). W niniejszej sprawie mamy do czynienia z tym ostatnim przypadkiem, dlatego też Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego prawidłowo na podstawie art. 134 kpa stwierdził niedopuszczalność wniosku skarżącej z dnia 20 czerwca 2006 r. Podkreślić należy, iż zgodnie z art. 15 kpa postępowanie administracyjne jest dwuinstancyjne, a więc każda sprawa może być rozpoznawana tylko dwukrotnie. Zgodnie z zasadą dwuinstancyjności zawartą w powyższym artykule każda sprawa administracyjna rozpoznana i rozstrzygnięta decyzją pierwszoinstancyjną może być przedmiotem odwołania wniesionego przez uprawniony podmiot w celu jej przede wszystkim merytorycznego rozpoznania przez organ wyższej instancji. Wyjątki od tej zasady wynikać muszą wprost z przepisów ustawy i przewiduje je między innymi art. 127 § 3 kpa., przewidujący możliwość złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy w przypadku wydania decyzji w pierwszej instancji przez ministra lub samorządowe kolegium odwoławcze. W niniejszej sprawie Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego w pierwszej instancji wydał decyzję z dnia [...] kwietnia 2006 r. odmawiającą uchylenia lub zmiany, w trybie art. 155 kpa decyzji Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 1992 r. Od powyższej decyzji możliwe było wniesienie wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy na podstawie art. 127 § 3 kpa i z tej możliwości skorzystał A. P., który 27 kwietnia 2006 r. złożył taki wniosek. W efekcie Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego ponownie rozpoznał sprawę i wydał decyzję z dnia [...] maja 2006 r. Decyzja ta została wydana w II instancji i zgodnie z przepisami kpa jest ona ostateczna, czyli nie służy od niej żaden środek zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym (art. 16 § 1 kpa). Zgodnie z art. 16 § 2 kpa decyzje ostateczne mogą być tylko zaskarżone do sądu administracyjnego i pouczenie w tym przedmiocie znalazło się w decyzji GINB z dnia [...] maja 2006 r. Skarżąca składając wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, żądała rozpatrzenia sprawy po raz trzeci, a takiej możliwości nie przewidują przepisy prawa powszechnie obowiązującego, dlatego też organ administracji wydał postanowienie o niedopuszczalności takiego wniosku i prawidłowo je uzasadnił. W tym stanie rzeczy na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) skargę jako bezzasadną należało oddalić.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło