VII SA/Wa 1576/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Augustyniak-Pęczkowska po rozpoznaniu w dniu 4 kwietnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S.K. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi S.K. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2015 r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki postanawia: odrzucić wniosek o przywrócenie terminu W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego do skargi skarżący w piśmie z 20 sierpnia 2015 r. wniósł o zwolnienie go z wpisu sądowego. Wobec czego referendarz zarządzeniem z 3 września 2015 r. wezwał skarżącego do nadesłania wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu. Skarżący zarządzenie odebrał w dniu 15 września 2015 r. zaś wniosek o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu oraz wniosek o przywrócenie terminu do jego złożenia nadesłał przy piśmie z 30 września 2015 r., które nadał w urzędzie pocztowym w dniu 1 października 2015 r., a zatem z uchybieniem terminu. W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał jedynie na niedyspozycję zdrowotną jako przyczynę uchybienia terminu. Wniosek zawierał braki formalne bowiem nie zawierał podpisu oraz uprawdopodobnienia przyczyn uchybienia terminu. Zarządzeniem z 12 października 2015 r. wezwano skarżącego do podpisania wniosku - co skarżący uczynił w zakreślonym terminie w dniu 4 listopada 2015 r., zaś zarządzeniem z 5 stycznia 2016 r. wezwano skarżącego do uprawdopodobnienia przyczyny uchybienia terminu poprzez wskazanie w jakich dniach wystąpiła niedyspozycja zdrowotna, podanie daty rozpoczęcia i ustania niedyspozycji zdrowotnej oraz opisania na czym niedyspozycja polegała. Wezwanie skarżący odebrał w dniu 26 stycznia 2016 r. Na powyższe zarządzenie z 5 stycznia 2016 r. skarżący odpowiedzi nie udzielił. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do art. 86 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej jako: p.p.s.a.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Jednocześnie, zgodnie z art. 87 § 1, § 2 i § 4 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Stosownie natomiast do art. 88 p.p.s.a., spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Warunkiem skuteczności wniosku o przywrócenie uchybionego terminu jest zatem m.in. dochowanie terminu do złożenia tego wniosku (art. 87 § 1). W przedmiotowej sprawie w ocenie Sądu, wniosek skarżącego jest spóźniony, wobec czego podlega odrzuceniu bez jego merytorycznego rozpatrzenia. Skarżący nie odpowiedział na wezwanie Sądu, a zatem nie podał kiedy ustała przyczyna uchybienia terminu, kiedy powziął informację o uchybieniu terminu poprzez wskazanie w jakich dniach wystąpiła niedyspozycja zdrowotna, nie wskazał daty rozpoczęcia i ustania niedyspozycji zdrowotnej. Doręczenie wezwania do nadesłania wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu nastąpiło w dniu 15 września 2015 r., zatem siedmiodniowy termin do wykonania tej czynności upływał w dniu 22 września 2015 r., termin zaś o którym mowa w art. 87 § 1 p.p.s.a. (siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu) nie jest w niniejszej sprawie możliwy do obliczenia z uwagi na brak szczegółów dotyczących uchybienia terminu, do których uzupełnienia wezwał skarżącego Sąd. W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie działając na podstawie art. 88 p.p.s.a. w związku z art. 87 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu.