VII SA/Wa 1579/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Ostrowska (spr.), , Sędzia WSA Mirosława Kowalska, Sędzia WSA Ewa Machlejd, Protokolant Aleksandra Młyńska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 lipca 2005 r. sprawy ze skargi E. Ś. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]września 2004 r. znak [...]w przedmiocie skargi na bezczynność w podejmowaniu czynności egzekucyjnych I. skargę oddala, II. zasądza od Skarbu Państwa – Kasa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w [...] na rzecz adwokata M. S. Kancelaria Adwokacka ul. P. w W. kwotę 240 zł. (dwieście czterdzieści złotych) z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu. [...] i Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia[...] sierpnia 2004r., działając na podstawie art. 6 § 1a ustawy z dnia [...] czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2002r. Nr 110 poz. 968 z późn. zm.) w związku z art. 83 ust. 2 ustawy z dnia [...] lipca 1994r. Prawo budowlane, po rozpatrzeniu skargi E. Ś. na bezczynność w podejmowaniu czynności zmierzających do zastosowania środków egzekucyjnych w związku z uchyleniem się zobowiązanego do wykonania nakazu rozbiórki zawartego w decyzji Naczelnika Miasta i Gminy w P. znak [...]z dnia [...]sierpnia 1988r. – postanowił oddalić skargę. W uzasadnieniu organ wskazał, iż decyzja Naczelnika Miasta i Gminy w P. z dnia [...]sierpnia 19888r. została uchylona decyzją ostateczną Dyrektora Wydziału Planowania Przestrzennego, Urbanistyki, Architektury i Nadzoru Budowlanego Urzędu Wojewódzkiego w [...]z dnia [...] listopada 1989r. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia [...] marca 1989r. sygn. akt SA/Kr/51/89 odrzucił skargę na w/w decyzję z dnia [...] listopada 1989r. Wobec faktu, iż decyzja znak [...]z dnia [...] sierpnia 1988r. nie istnieje w obiegu prawnym, należało zdaniem organu skargę oddalić. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] września 2004r. znak: [...]po rozpatrzeniu zażalenia E. Ś. – utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie podzielając ustalenia i argumentację zaprezentowaną w uzasadnieniu organu pierwszej instancji. W ocenie organu odwoławczego ewentualne podjęcie postępowania administracyjnego w przedmiotowej sprawie może mieć miejsce jedynie po wyeliminowaniu – w oparciu o jeden z nadzwyczajnych trybów postępowania – z obiegu prawnego decyzji Naczelnika Miasta i Gminy P. z dnia [...] sierpnia 1990r. Nr M. [...], stwierdzającej wygaśnięcie decyzji z dnia [...] kwietnia 1974r. o przymusowej rozbiórce budynku inwentarsko-gospodarczego. Decyzja Naczelnika Miasta i Gminy w P. z dnia [...] sierpnia 1988r. znak [...]nie znajduje się w obiegu prawnym. Skargę na powyższe postanowienie wniósł E. Ś. domagając się jego uchylenia oraz uchylenia postanowienia organu pierwszej instancji. Skarżący podniósł, iż wobec stwierdzenia wygaśnięcia decyzji z dnia [...] kwietnia 1974r., odzyskała moc prawną decyzja z dnia [...] sierpnia 1988r. znak: [...]nakazująca rozbiórkę przedmiotowego budynku. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Naczelnik Miasta i Gminy w P. decyzją z dnia [...] kwietnia 1974r. nakazał M. L. wstrzymanie prowadzonych robót budowlanych przy budynku inwentarskim oraz rozbiórkę częściowo wybudowanych ścian zewnętrznych. Postanowieniem z dnia [...] sierpnia 1988r. w oparciu o art. 145 § 1 pkt 5 kpa Naczelnik Miasta i Gminy w P. wznowił postępowanie w sprawie zakończonej decyzją ostateczną z dnia [...]kwietnia 1974r. Decyzją z dnia [...] sierpnia 1988r. ten sam organ działając na podstawie art. 37 ust. 1 pkt 2 i art. 54 ust. 1 ustawy z dnia [...] października 1974r. Prawo budowlane, nakazał rozbiórkę budynku gospodarczego w terminie do [...]grudnia 1988r., przy czym obowiązek ten skierował do spadkobierców zmarłej M. L.. Na skutek rozpatrzenia odwołań J. L., Z. L. i E. Ś., Dyrektor Planowania Przestrzennego, Urbanistyki, Architektury i Nadzoru Budowlanego Urzędu Wojewódzkiego w [...]decyzją z dnia [...] listopada 1988r. uchylił zaskarżoną decyzję w całości wraz z postanowieniem z dnia [...]sierpnia 1988r. o wznowieniu postępowania, bowiem stwierdził, że przedmiotowa sprawa została już rozstrzygnięta decyzją Naczelnika Miasta i Gminy P. z dnia [...] kwietnia 1974r.. Z datą wydania powyższego rozstrzygnięcia została wyeliminowana z obrotu prawnego decyzja z dnia [...]sierpnia 1988r., której dotyczy skarga na bezczynność w podejmowaniu czynności zmierzających do zastosowania środków egzekucyjnych E. Ś. z dnia [...] stycznia 2004r. W obrocie prawnym nie pozostaje także decyzja z dnia [...]kwietnia 1974r. nakazująca rozbiórkę przedmiotowego budynku gospodarczego wobec stwierdzenia jej wygaśnięcia decyzja Naczelnika Miasta i Gminy P. z dnia [...]sierpnia 1990r. Wbrew twierdzeniom skargi powyższa decyzja nie wpłynęła na byt prawny ostatecznej decyzji organu odwoławczego z dnia [...] listopada 1988r. Z istoty postępowania egzekucyjnego w administracji wynika, iż w obrocie prawnym musi funkcjonować decyzja lub postanowienie właściwego organu, z którego wynika obowiązek (określony w art. 2 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji), który jest przedmiotem tegoż postępowania. Jak przedstawiono powyżej w sprawie niniejszej nie funkcjonuje ostateczna decyzja nakazująca rozbiórkę przedmiotowego budynku gospodarczego, w oparciu, o którą mogłoby się toczyć postępowanie egzekucyjne, a co za tym idzie nie znajduje uzasadnienia twierdzenie skarżącego o pozostawaniu organu (wierzyciela) w bezczynności w podejmowaniu czynności zmierzających do zastosowania środków egzekucyjnych. Słusznie organ odwoławczy wskazał, iż zmiana stanu prawnego może nastąpić jedynie po wyeliminowaniu z obrotu prawnego, w drodze postępowania nadzwyczajnego decyzji Naczelnika Miasta i Gminy w P. z dnia [...]sierpnia 1990r. Nr M. [...]lub decyzji organu odwoławczego z dnia [...] listopada 1989r. Wobec faktu, iż zarzuty skargi nie mogły odnieść zamierzonego skutku, a zaskarżone postanowienie nie narusza prawa należało orzec jak w sentencji w oparciu o art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270).