VII SA/Wa 1579/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Więch – Baranowska (spr.), , Sędzia WSA Mirosława Kowalska, Sędzia WSA Tadeusz Nowak, Protokolant Agnieszka Ciszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 stycznia 2008 r. sprawy ze skargi A. K. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2007 r. znak [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie rozbiórki wiaty. I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji, II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w O. decyzją nr [...] wydaną dnia [...] sierpnia 2006r. na podstawie art. 48 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane nakazał A. K. rozbiórkę wiaty o wymiarach 4,40 x 7,65 m o konstrukcji stalowej i pokryciu z blachy, wybudowanej na działce przy ul. K. – bez wymaganego prawem pozwolenia na budowę lub zgłoszenia. Decyzja ta została utrzymana w mocy decyzją nr [...] wydaną dnia [...] października 2006r. prze [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego. W dniu 2 stycznia 2007r. A. K. złożył do powiatowego organu nadzoru budowlanego wycenę działki jako dowód, że wiata i utwardzenie gruntu były wykonane na należącej do niego działce, a po otrzymaniu upomnienia wzywającego do wykonania rozbiórki wiaty, w dniu 18 maja 2007r. złożył wniosek o wznowienie postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 kodeksu postępowania administracyjnego podnosząc, że nowym dowodem z którego wynika, że przedmiotowa wiata istniała przynajmniej od roku 1990 jest założona wycena obiektów istniejących na działce nr 864 i 739 sporządzona przez rzeczoznawcę budowlanego J. K. i dokument z Urzędu Skarbowego w O. Podał, że dowody te posiadał w dacie wydania decyzji rozbiórkowej, lecz zapomniał o nich i nie przedstawił ich organowi. Po rozpatrzeniu wniosku [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją nr [...] wydaną dnia [...] czerwca 2007r. na podstawie art. 149 § 3 oraz art. 148 § 1 w związku art. 145 § 1 pkt 5 kpa odmówił wznowienia postępowania. W uzasadnieniu organ podał, że dowody na które powołuje się A. K. zostały przedłożone organowi w dniu 2 stycznia 2007r., a zatem co najmniej od tej daty strona posiadała wiedzę o materiałach dowodowych, mogących mieć znaczenie w sprawie. Podanie o wznowienie postępowania A. K. wniósł w dniu 17 maja 2007r., zatem już po upływie miesięcznego terminu o jakim mowa w art. 148 kpa. Po rozpatrzeniu odwołania decyzja ta została utrzymana w mocy decyzją znak [...] wydaną dnia [...] sierpnia 2007r. przez Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego. W uzasadnieniu organ odwoławczy podzielił argumenty przedstawione w uzasadnieniu decyzji organu I instancji. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na powyższą decyzję złożył A. K. Wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji skarżący zarzucił organowi naruszenie art. 7 i art. 77 1 kpa. Zdaniem skarżącego Inspektor Nadzoru Budowlanego uznając, że pismo złożone z dokumentami w dniu 2 lutego 2007r. nie jest wystarczające do wznowienia postępowania winien powiadomić o tym skarżącego. W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wnosząc o jej oddalenie podtrzymał argumenty zawarte w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art.1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153 poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne kontrolują jedynie legalność zaskarżonej decyzji lub postanowienia, a więc prawidłowość zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafność ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko wówczas, gdy Sąd stwierdzi, że doszło do naruszenia prawa (art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.153 poz. 1270 ze zm.) przy czym ocena tego naruszenia następuje w świetle prawa obowiązującego w dacie wydania zaskarżonego rozstrzygnięcia. Przedmiotem kontroli w rozpoznawanej sprawie jest decyzja Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego wydana dnia [...] sierpnia 2007r. utrzymująca w mocy decyzję organu I instancji, z dnia [...] czerwca 2007r., odmawiającą wznowienia postępowania z uwagi na niezachowanie terminu z art. 148 1 kpa. Zdaniem Sądu skarga zasługuje na uwzględnienie, a zawarte w niej zarzuty należy uznać za trafne. W przedmiotowym postępowaniu kontroli podlegała decyzja wydana w trybie art. 149 § 3 kpa z uwagi na uchybienie terminu przewidzianego w art. 148 § 1 kpa. Należy przypomnieć, iż utrwalony jest w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego pogląd, że wydanie decyzji odmawiającej wznowienia postępowania jest możliwe tylko wówczas, gdy wznowienie postępowania z przyczyn przedmiotowych lub podmiotowych jest niedopuszczalne oraz gdy strona zgłosiła żądanie wznowienia z uchybieniem terminu (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 września 1999r., sygn. akt IV SA 1532/97 opubl. LEX nr 47775 i wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 lipca 1999r., sygn. akt I SA 1611/98 opubl. LEX nr 48572). Z chwilą złożenia wniosku o wznowienie postępowania rzeczą organu jest zbadanie terminu do wniesienia podania o wznowienie postępowania określonego w art. 148 § 1 kpa. Jeżeli termin został zachowany właściwy organ winien dokonać wznowienia postępowania (art. 149 1 kpa), natomiast w przypadku niezachowania w/w terminu wydać decyzję o odmowie wznowienia (art. 149 § 3 kpa). Wydanie decyzji odmawiającej wznowienia możliwe jest także wtedy, gdy: • podanie o wznowienie postępowania złoży jednostka niebędąca stroną w sprawie lub strona niemająca zdolności do czynności prawnych, a działająca bez przedstawiciela ustawowego, • w podaniu o wznowienie postępowania nie powołano żadnej z przyczyn wznowienia określonych w art. 145 § 1 kpa. Strona ze skutkiem prawnym może złożyć podanie o wszczęcie postępowania w sprawie wznowienia postępowania w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym dowiedziała się o okolicznościach stanowiących podstawę do wznowienia postępowania. Zachowanie powyższego terminu musi być udowodnione przez stronę, zaś organ administracji swobodnie ocenia dowody w tej mierze. W rozpoznawanej sprawie skarżący w dniu 2 stycznia 2007r. złożył do organu pismo z załączonymi dokumentami które dotyczyły objętych decyzją rozbiórkową obiektów. Organ nie ocenił tego pisma z punktu widzenia art. 61 i 63 kpa. Jeżeli istniały wątpliwości co do intencji wnoszącego, tj. jeśli pismo było zredagowane niezręcznie lub było mało zrozumiałe to organ administracji publicznej był zobowiązany wyjaśnić przedmiot i zakres żądania, zgodnie z intencją osoby je wnoszącej. Zaś w razie wątpliwości co do treści żądania organ mając na względzie postanowienia art. 7 – 9 kpa, powinien zwrócić się do strony o zajęcie stanowiska. Organy obu instancji tego nie uczyniły, tym samym naruszając przepisy postępowania administracyjnego w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W przedmiotowej sprawie organ I instancji nie wyjaśnił przedmiotu żądania strony i dopiero po złożeniu przez A. K. w dniu 15 maja 2007r., następnego pisma zatytułowanego "podanie o wznowienie postępowania" w którego treści powołuje się on na przesłane wcześniej do organu dokumenty i "jeszcze raz" a więc powtórnie prosi o wznowienie postępowania, w uzasadnieniu wydanej dnia [...] czerwca 2007r. decyzji odniósł się do złożonego w dniu 2 stycznia 2007r. pisma. Wobec powyższego należy uznać, że organy nie wyjaśniły w sposób właściwy okoliczności istotnej dla rozstrzygnięcia sprawy tj. daty wniesienia podania o wznowienie postępowania oraz daty w której skarżący dowiedział się o zaistnieniu przesłanki wznowieniowej. To zaś oznacza, że bez wyjaśnienia powyższych okoliczności nie można jednoznacznie stwierdzić, że podanie skarżącego zostało wniesione z uchybieniem terminu z art. 148 § 1 kpa. Te wszystkie ustalenia winny być dokonane przy ponownym rozstrzygnięciu sprawy. W tym stanie rzeczy na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 c, art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji wyroku.