VII SA/Wa 1581/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Ostrowska, , Sędzia WSA Bożena Więch -Baranowska (spr.), Sędzia WSA Leszek Kamiński, Protokolant Jakub Szczepkowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 grudnia 2008r. sprawy ze skargi A. S.A. z siedzibą w P. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2008 r. znak [...] w przedmiocie wniesienia sprzeciwu do zgłoszenia zamiaru przystąpienia do wykonania robót budowlanych. I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji, II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku III. zasądza od Wojewody [...] na rzecz A. S.A. z siedzibą w P. kwotę 740 (siedemset czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. VII SA/Wa 1581/08 U Z A S A D N I E N I E Wojewoda [...] decyzją znak [...] wydaną [...] lipca 2008 r. na podstawie art. 138§1 pkt 1 kpa utrzymał w mocy decyzję nr [...] z dnia [...] lutego 2008 r. Prezydenta W. wnoszącą sprzeciw do zgłoszenia zamiaru wykonania robót budowlanych związanych z montażem "wsporczej konstrukcji" (słup-noga oraz fundament) do gotowego kasetonu reklamowego o wymiarach 8,40 x 4,40m na działce o nr ewid. [...] przy ul. [...] [...] w W. W uzasadnieniu organ podał, że decyzja I instancji została wydana na podstawie art. 30 ust 6 pkt 1 Prawa budowlanego gdyż zakres robót montażowych i przedmiot zgłoszenia wykraczał poza dyspozycję art. 30 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego wymagał uzyskania ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę. Zdaniem organu odwoławczego ustalenie organu I instancji i ocena, iż budowa urządzenia nie może być zgłoszona w trybie przewidzianym w art. 30 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 29 ust. 2 pkt 6 Prawa budowlanego była prawidłowa. Zdaniem organu zgłoszone urządzenie reklamowe jest obiektem budowlanym. Nośnik reklamowy jest konstrukcją wolnostojącą w pełni samodzielną, a jego realizacja w określonym miejscu posiada cechy budowy zgodnie z art. 3 pkt 6 Prawa budowlanego. Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniosła spółka akcyjna A. Wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji pełnomocnik skarżącej zarzucił organowi naruszenie art. 30 ust. 6 w zw. z art. 29 ust. 2 pkt 6 Prawa budowlanego poprzez uznanie, że istnieje podstawa do wniesienia sprzeciwu z uwagi na to, że wykonanie zgłoszonych robót budowlanych nie jest instalacją urządzenia reklamowego w rozumieniu art. 29 ust. 2 pkt 6 oraz naruszenie art. 30 ust. 5 ustawy Prawo budowlane poprzez zaakceptowanie przez organ odwoławczy faktu, iż organ I instancji wniósł sprzeciw po upływie 30 dni od dnia dokonania zgłoszenia. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wnosząc o jej oddalenie podtrzymał argumenty zawarte w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 3§1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 z późniejszymi zmianami) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Oznacza to, że sąd rozpoznając skargę ocenia, czy zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa. Przedmiotem kontroli Sądu jest decyzja Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2008 roku utrzymująca w mocy wydaną na podstawie art. 30 ust. 6 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane przez Prezydenta W. decyzję wnoszącą sprzeciw do zgłoszenia zamiaru wykonania robót budowlanych związanych z montażem wspornej konstrukcji do kasetonu reklamowego na działce nr [...] przy ul. [...] [...] w W. Zdaniem Sądu zaskarżona i poprzedzająca ją decyzja organu I instancji zapadły z naruszeniem przepisów art. 29 i 30 Prawa budowlanego. W przedmiotowej sprawie zastosowanie mają przepisy prawa budowlanego po jego nowelizacji w 2003 r. Zgodnie z przepisem art. 29 ust. 2 pkt 6 Prawa budowlanego pozwolenia na budowę nie wymaga wykonanie robót budowlanych polegających na instalowaniu i remontowaniu tablic i urządzeń reklamowych z wyjątkiem reklam świetlnych i podświetlanych usytuowanych poza obszarem zabudowanym w rozumieniu przepisów o ruchu drogowym. Przedmiotowe – objęte zgłoszeniem w niniejszej sprawie – roboty budowlane wymagają zgodnie z powyższym zgłoszenia, o którym mowa w przepisie art. 30 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego. Zgodnie z powołanym wyżej przepisem, zgłoszenie jest formą wszczęcia postępowania administracyjnego. Sprzeciw przewidziany w art. 30 ust. 2 i ust. 6 w/w ustawy wyraża brak zgody właściwego organu na przystąpienie przez inwestora do realizacji zamierzonych robót. Podstawowym zarzutem sformułowanym wobec zaskarżonej decyzji jest zarzut naruszenia art. 30 ust. 5 Prawa budowlanego z uwagi na wniesienie sprzeciwu po upływie 30 dni od dnia dokonania zgłoszenia. Zgłoszenie inwestora wpłynęło bowiem do organu w dniu 5 listopada 2007 r. a zatem termin do skutecznego wniesienia sprzeciwu upłynął 5 grudnia 2007 r. W terminie tym nie została doręczona skarżącemu decyzja wnosząca sprzeciw. Przewidziany w art. 30 ust. 5 Prawa budowlanego trzydziestodniowy termin do wniesienia sprzeciwu będzie zachowany, jeżeli przed jego upływem sprzeciw ten w formie decyzji administracyjnej zostanie doręczony inwestorowi. Podkreślić należy, iż decyzja administracyjna jest aktem zewnętrznym, zawierającym władcze rozstrzygnięcie organu administracyjnego w konkretnej sprawie, konkretnej osoby. Zawiera oświadczenie woli organu o zakresie dokonania czynności generalnie dozwolonej. Dopiero zatem ujawnienie tego oświadczenia na zewnątrz organu i umożliwienie zapoznania się z jego treścią kończy proces decyzyjny organu. W niniejszej sprawie stwierdzić zatem należy, że decyzję wnoszącą sprzeciw do zgłoszonego zamiaru realizacji nośnika reklamowego należy uznać za wydaną (a sprzeciw za zgłoszony) najwcześniej z dniem doręczenia jej stronie. W niniejszej sprawie bezsporne jest, że decyzja Prezydenta W. z dnia [...] lutego 2008r. została doręczona skarżącemu po upływie terminu określonego w art. 30 ust. 5 Prawa budowlanego. Niezależnie od powyższego wskazać należy, iż w orzecznictwie sądowo -administracyjnym prezentowany był także pogląd, iż "termin 30 - dniowy, o jakim mowa w art. 30 ust. 2 w zw. z art. 30 ust. 5 Prawa budowlanego jest przez organ wnoszący sprzeciw do zgłoszenia zamiaru budowy zachowany, o ile w terminie 30 dni od daty przyjętej za początek biegu tego terminu nastąpi wniesienie sprzeciwu zgodnie z zasadą przewidzianą w art. 57 § 5 kpa" (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 grudnia 2006r., II OKS 79/06). Trzeba jednak wziąć pod uwagę, że w literaturze prawa brak było zgodności poglądów co do możliwości stosowania art. 57 § 5 kpa do czynności organu administracji publicznej. Możliwość taką wyklucza J. Borkowski, którego zdaniem w art. 57 ust. 5 kpa uregulowano zasady zachowania terminów, które dotyczą tylko strony i innych uczestników postępowania, a nie odnoszą się do czynności podejmowanych w postępowaniu przez organy (J. Borkowski, B. Adamiak Postępowanie administracyjne i sądowoadministarcyjne, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Wyd. 5, W - wa 2007r. s. 191). Podobne stanowisko zajął Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z dnia 15 października 2008r., II GPS4/08 (nie publ.) Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 145§1 pkt 1a, art. 152 i art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153 poz. 1270 z późn. zm.) orzekł jak w sentencji wyroku.